ฯพณฯบรรหาร ศิลปอาชา มอบทุนมูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา..แก่นักเรียนบางลี่วิทยา

ฯพณฯบรรหาร ศิลปอาชา

มอบทุนมูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา..

แก่นักเรียนบางลี่วิทยา

 

    วันที่ ๘ สิงหาคม ๒๕๕๑ เวลาประมาณ ๐๙.๔๕ น. ฯพณฯบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีคนที่ ๒๑ ได้เดินทางมามอบทุนการศึกษา มูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา จำนวน ๒๐ ทุน ทุนละ ๒,๐๐๐ บาท แก่นักเรียนโรงเรียนบางลี่วิทยา

   ขณะท่านเดินทางมาถึงฝนตกปรอยๆ เมื่อมาถึงคณะครูนักเรียนรอต้อนรับด้านล่างก่อนขึ้นหอประชุม และร่วมกันร้องเพลงอวยพรวันเกิดล่วงหน้า เพราะเดือนนี้เป็นเดือนเกิด เด็กๆและครูร่วมกันคิดว่าจะแสดงความกตัญญูต่อท่านอย่างไรดี จะเป็นวัตถุสิ่งของก็คงไม่เหมาะสมกับสภาพของนักเรียน คิดอยากที่จะแสดงให้ท่านทราบว่าเด็กๆรำลึกพระคุณของท่านที่มีต่อโรงเรียนบางลี่ เด็กๆไม่มีโอกาส ไปร่วมอวยพรได้..เห็นท่านมาจึงอยากแสดงให้ท่านรับรู้....นี่คือความคิดของคณะกรรมการนักเรียนและให้ครูมาช่วย ครูก็ช่วยตามความเหมาะสม

     เมื่อท่านมาถึงกรรมการสถานศึกษา คณะครู ผุ้ปกครอง และนักเรียนมอบช่อดอกไม้ และดอกไม้

       เมื่อท่านเดินขึ้นสู่หอประชุมนักเรียนกล่าวต้อนรับนักเรียนกราบ ผู้ปกครองยืนต้อนรับ

Han20

    แล้วนักเรียนทุกคนร้องเพลงคู่คนดีศรีสุพรรณความว่า

     คู่คนดีศรีสุพรรณผู้สรรค์สร้าง                      คือผู้วางรากฐานการศึกษา

     คือผู้นำวิสัยทัศน์พัฒนา                              สร้างคุณค่าเลิศล้นด้วยผลงาน

     นายกรัฐมนตรีคนที่ยี่สิบเอ็ด                        หัวใจเด็ดลือลั่นท่านบรรหาร

     ประชาชนชื่นชมอุดมการณ์                         ทำเพื่อลูกเพื่อหลานเจือจานจริง

     คนแนบชิดคู่คิดร่วมแก้ไข                            กำลังใจอบอุ่นจากคุณหญิง

     มีบรรหารคู่แจ่มใสให้พึ่งพิง                         ทุกทุกสิ่งคนสุพรรณตื้นตันใจ

     ในดวงใจคนสุพรรณมีบรรหาร                     ในดวงมานทุกฤดีมีแจ่มใส

     ชาวสุพรรณแน่นหนักรักชาติไทย                เชิดชูไว้คู่คนดีศรีสุพรรณ

     เพลงนี้มีครูคนหนึ่งที่รำลึกถึงพระคุณท่านบรรหาร คุณหญิงแจ่มใส แต่งไว้ ใช้ในงานวันนี้ครั้งเดียวและเป็นครั้งสุดท้าย และขอสงวนลิขสิทธิ์ห้ามลอกเลียนนำไปใช้ที่ไหนเด็ดขาด เพราะครูคนที่แต่งเขาเหน็ดเหนื่อยมาก ทุ่มเทมาก สอนนักเรียนทุนให้ร้องได้ทุกคน แถมยังแจกให้ผู้ปกครองร่วมร้องด้วย จึงขอให้เป็นครั้งสุดท้าย ไม่อยากให้มีการนำไปเผยแพร่ที่ไหน บทกลอนนี้บางส่วนอาจไปปรากฏในการต้อนรับฯพณฯบรรหาร ณ หมู่บ้านคนดีศรีสุพรรณบางแห่งขอให้รู้ว่า มีคนโทรศัพท์มาขอให้ครูคนนี้แต่งเขาก็แต่งให้ จึงขอนำมาใช้ที่โรงเรียนบางลี่วิทยาเพราะเป็นเจ้าของผลงาน แต่เพลงแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นอีกเพราะสมองเขาล้าแล้วสุขภาพก็ทรุดโทรม...เสียงที่ซ้อมเด็กทำให้เขาเหนื่อยและมีปัญหาที่สุขภาพปอดแพทย์โรงพยาบาลศิริราชสั่งให้เอกซ์เรย์ปอดแล้ว......เขาจึงฝากบอกมาว่าเพลงแบบนี้คงไม่มีอีกต่อไปเพราะเหนื่อย...แต่คนเก่งในบางลี่ยังมีอีกมากที่พร้อมจะทำงานเพื่อโรงเรียนต่อไป...ครับ

    เล่าเหตุการณ์ต่อนะครับ เมื่อนักเรียนร้องเพลงจบดนตรีไทยบรรเลงเพลงหยาดเพชรจบ พิธีกรนักเรียน นส.โสภิดา ชาวอิสาร กล่าวแนะนำตัวและกล่าวนำเข้าสู่การแสดงชุดเยาวชนคนดีศรีสุพรรณ เริ่มการแสดงด้วยน้องเปิ้ลขับเสภา ๑ บท ว่า

พัฒนาวัตถุบรรลุผล           พัฒนาเยาวชนเป้าหมายใหญ่

ฯพณฯบรรหารก่อสานไว้   สู่หลักชัย ความสำเร็จ สิบเอ็ดประการ

แล้วเต้นเยาวชนคนดีศรีสุพรรณ

     จากนั้นนส.เพ็ญจมาศ วงศ์บุญเพ็ง ตัวแทนนักเรียนได้กล่าวรายงานผลงานการจัดการศึกษาในรอบปีที่ผ่านมา และเรียนเชิญฯพณฯบรรหารขึ้นจุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยและมอบทุนตามลำดับ

 

 

       เมื่อมอบทุนครบ ๒๐ คนแล้ว นส.ลินดา เนียมเพราะ ศิษย์เก่าที่เคยได้รับทุนมูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา ปัจจุบันได้รับทุนสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา และเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัยศิลปากร ได้มากล่าวขอบคุณแทนผู้ได้รับทุน

     จากนั้นฯพณฯบรรหาร ก็ให้โอวาทแก่นักเรียนและกล่าวคำปราศรัยกับท่านผู้มีเกียรติ และผู้ปกครอง

      ฯพณฯบรรหาร ได้ให้ข้อคิดและเล่าประสบการณ์ที่ไปมอบทุนในโรงเรียนต่างๆสำหรับโรงเรียนบางลี่วิทยา ท่านแนะนำว่า เครื่องดนตรีไทยต้องพัฒนาให้มีเครื่องดนตรีมากขึ้น เพราะบางโรงเรียนมีไวโอลินถึง ๔ ชุดมาสีด้วย ส่วนชุดเต้นเยาวชนคนดีศรีสุพรรณควรใช้ชุดกีฬาแบบประหยัด ออม นิยมไทย

      หลังจากท่านให้โอวาทแล้ว ตามกำหนดการที่ได้ฝึกซ้อมไว้พิธีกรนักเรียนจะต้องเชิญฯพณฯถ่ายรูปร่วมกับผู้รับทุน....แต่โชคร้ายช่วงที่เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมเสียงไปจัดไมโครโฟนให้ฯพณฯ ไมโครโฟนประจำสแตนด์ของพิธีกรเกิดขัดข้อง ใช้การไม่ได้ ทำให้เกิดช่วงว่างเวลานิดหนึ่ง ฯพณฯจึงเดินลงจากเวที โดยไม่ทันได้เชิญถ่ายภาพหมู่ จากนั้นตัวแทนนักเรียนและครูได้มอบของที่ระลึก ฯพณฯชื่นชมกับแจกันสับปะรด ผลงานการประดิษฐ์ของนักเรียน

     ที่ผมนำกิจกรรมเหล่านี้มาเล่าเพื่อจะได้เป็นอุทาหรณ์แก่โรงเรียนต่างๆ โรงเรียนของหลายๆท่านโชคดีที่มีผู้ใจบุญ ผู้ใหญ่มาอุปถัมภ์มาดูแล มาเยี่ยมเยียน ผมทราบดีว่าทุกคนพยายามต้อนรับให้ท่านพอใจ ให้ท่านสบายใจ ถูกใจ และสมเกียรติยศและบุคลิกของแต่ละท่าน แต่บางครั้งก็อาจมีอุบัติเหตุที่มักไม่เกิดเวลาซ้อมแต่เกิดเวลาสำคัญ เช่นไมโครโฟนหอนเวลาประธานพูด ไฟฟ้าลัดวงจรตอนประธานเปิดป้าย แต่บางอย่างก็สุดวิสัยเช่นเสียงออดอัตโนมัติที่ติดตั้งตามจุดต่างๆที่เผอิญดังขึ้นในขณะที่ประธานกำลังกล่าวปราศรัย ทางที่ดีถ้ามีพิธีการใหญ่โรงเรียนควรตัดสัญญาณชั่วคราวแล้วหาระฆังหรือสัญญาณอื่นๆมาใช้แทนในเวลาสำคัญและอะไรๆที่ท่านคิดว่าจะเป็นอย่างนี้แล้วกลับเป็นอย่างนั้นเป็นต้น

   โรงเรียนบางลี่วิทยาขอกราบขอบพระคุณฯพณฯบรรหาร ที่ให้ความเมตตาโรงเรียนบางลี่วิทยามาโดยตลอด ช่วยแก้ปัญหาน้ำท่วม สร้างสนามกีฬา สร้างสรรค์ภูมิทัศน์ มาเป็นประธานมอบประกาศนียบัตรและมามอบทุนมูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส หลายครั้ง และคอยมาเยี่ยมเยียนดูแลอยู่เสมอ

       

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

 คำสำคัญ (keywords): มอบทุนบรรหาร-แจ่มใส 
 หมายเลขบันทึก: 199708
 เขียน:  
 ความเห็น: 12  อ่าน: คลิก 
 สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ
 แจ้งลบ
 
 แจ้งลบ

ความเห็น

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 10:53:10 GMT+0700 (ICT)

ขอชื่นชมกับโรงเรียนด้วยครับผม

รพี กวีข้างถนน
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 11:34:36 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีครับครูพิสูจน์

ผมว่าการให้โอกาสคน เป็นบุญกุศลที่มากยิ่งครับ

                       ด้วยความระลึกถึงครับ

                                   รพี กวีข้างถนน

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 12:20:19 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณ อ.ขจิต แวะมาให้กำลังใจกันเสมอครับ

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 12:22:41 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณ คุณ รพี กวีข้างถนน คนเก่ง จริงครับการให้โอกาสคนอาจนำมาซึ่งโอกาสที่ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นของเขาครับ

นายประจักษ์ ปานอินทร์
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 12:38:31 GMT+0700 (ICT)
  • ขอบคุณครูพิสูจน์มากมาก
  • เหนื่อยทุกงาน จริงๆ ไม่ได้หยุดเลย

 

 

คนไกลบ้าน
เขียนเมื่อ Sat Aug 09 2008 19:49:08 GMT+0700 (ICT)

สวัสดีคะอาจารย์พิสูจน์

ปลื้มด้วยอย่างยิ่งเลยคะอาจารย์

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Thu Aug 14 2008 06:12:38 GMT+0700 (ICT)

ขอบพระคุณ ผอ.ประจักษ์ที่ให้กำลังใจมาโดยตลอด

พิสูจน์
เขียนเมื่อ Thu Aug 14 2008 06:13:27 GMT+0700 (ICT)

ขอบคุณ อ.หมูแวะเข้ามาให้กำลังใจซาบซึ้งๆ

@..สายธาร..@
เขียนเมื่อ Thu Aug 14 2008 06:28:08 GMT+0700 (ICT)

แวะมาดูกิจกรรมดีๆค่ะ

          มีความสุข   สุขภาพแข็งแรง  นะคะ

                                  

กาญจนา
IP: xxx.19.86.226
เขียนเมื่อ Tue Sep 15 2009 14:22:15 GMT+0700 (ICT)

เห็นรูปภาพแล้วรู้สึกขนลุก ว่าทางโรงเรียนให้การต้อนรับพณฯท่านได้ถึงขนาดนี้

แกะดำ
IP: xxx.183.209.139
เขียนเมื่อ Mon Jan 11 2010 05:00:00 GMT+0700 (ICT)

ผมผ่านมา และช้าไปหน่อย

และจะต้องขออภัยไว้ส่วนหนึ่ง

ผมอยากจะเสนอแนะท่านในบางประการ ต้องขออภัยจริง ๆ

ผมเองไม่ได้เป็นครูหรือ อาจารย์ แต่ก็เป็นคนที่ชอบทำงานของตัวเองและเคารพให้ลิขสิทธ์หรือผลงาน

ของผู้อื่นเสมอมา ผมก็ได้แต่พยายามรณรงค์กับเรื่องนี้มาโดยตลอด

เข้าเรื่องเลยนะครับ.....

ประสบการณ์ของผมที่คลุกคลี่กับนักแต่ง ศิลปิน ทั้งใหญ่ น้อย และผู้ที่มีผลงานตลอด

ผมว่า งานดี ๆที่ถูกสรรค์สร้าง และทุ่มเท ต่างจะหายไปตามการณ์เวลา

และชื่อเสียงของผู้ที่สร้างสรรค์ ก็จะหายไปด้วยเช่นกัน หากเราปิดกั้น

บทกวี บทกลอน หรือ ผลงานต่าง ๆ หากเราเผยแพร่ และให้เกียรติกับผู้แต่งแล้วไซร้

แม้ไม่ได้เงินทอง แต่เกียรติประวัติ หรือ เกียรติยศวงค์สกุลจะถูกกล่าวขานไปอีกนาน

( ไม่ได้เพียงแค่ใช้งานวันเดียว แล้วหายไปพร้อมกับงานวันนั้น

ชื่นชมเพียงกลุ่มเดียว ทั้งๆที่งานกวียิ่งใหญ่ )

ต้องขออภัยครู มาด้วยใจจริง ๆ มิมีเจตนาอื่น

ผลงานหลาย ๆ ท่านที่ผมสัมผัส ผมเพียรเฝ้าบอก เผยแพร่เถอะถ้ามีโอกาส จดลิขสิทธ์ไว้ก่อนเลยก็ได้ จดฟรีด้วย

ครูหลาย ๆ คนที่แต่งผลงาน ต่างแต่งมาด้วยใจทั้งสิ้น

ครูหลาย ๆ คน คิดเหมือนกัน เหนื่อย ทุ่มเท และสำคัญคือ ไม่อยากให้คนอื่นเอาไปใช้

งานประเภทนี้ ผมไม่ค่อยเห็นมีใคร เอาของใครเลย มีแต่แต่งใหม่ทั้งสิ้น

หลาย web ทำแบบนี้เหมือนกัน หวงห้าม แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า ครู

แกะดำ
IP: xxx.183.209.139
เขียนเมื่อ Mon Jan 11 2010 05:00:45 GMT+0700 (ICT)

ผมผ่านมา และช้าไปหน่อย

และจะต้องขออภัยไว้ส่วนหนึ่ง

ผมอยากจะเสนอแนะท่านในบางประการ ต้องขออภัยจริง ๆ

ผมเองไม่ได้เป็นครูหรือ อาจารย์ แต่ก็เป็นคนที่ชอบทำงานของตัวเองและเคารพให้ลิขสิทธ์หรือผลงาน

ของผู้อื่นเสมอมา ผมก็ได้แต่พยายามรณรงค์กับเรื่องนี้มาโดยตลอด

เข้าเรื่องเลยนะครับ.....

ประสบการณ์ของผมที่คลุกคลี่กับนักแต่ง ศิลปิน ทั้งใหญ่ น้อย และผู้ที่มีผลงานตลอด

ผมว่า งานดี ๆที่ถูกสรรค์สร้าง และทุ่มเท ต่างจะหายไปตามการณ์เวลา

และชื่อเสียงของผู้ที่สร้างสรรค์ ก็จะหายไปด้วยเช่นกัน หากเราปิดกั้น

บทกวี บทกลอน หรือ ผลงานต่าง ๆ หากเราเผยแพร่ และให้เกียรติกับผู้แต่งแล้วไซร้

แม้ไม่ได้เงินทอง แต่เกียรติประวัติ หรือ เกียรติยศวงค์สกุลจะถูกกล่าวขานไปอีกนาน

( ไม่ได้เพียงแค่ใช้งานวันเดียว แล้วหายไปพร้อมกับงานวันนั้น

ชื่นชมเพียงกลุ่มเดียว ทั้งๆที่งานกวียิ่งใหญ่ )

ต้องขออภัยครู มาด้วยใจจริง ๆ มิมีเจตนาอื่น

ผลงานหลาย ๆ ท่านที่ผมสัมผัส ผมเพียรเฝ้าบอก เผยแพร่เถอะถ้ามีโอกาส จดลิขสิทธ์ไว้ก่อนเลยก็ได้ จดฟรีด้วย

ครูหลาย ๆ คนที่แต่งผลงาน ต่างแต่งมาด้วยใจทั้งสิ้น

ครูหลาย ๆ คน คิดเหมือนกัน เหนื่อย ทุ่มเท และสำคัญคือ ไม่อยากให้คนอื่นเอาไปใช้

งานประเภทนี้ ผมไม่ค่อยเห็นมีใคร เอาของใครเลย มีแต่แต่งใหม่ทั้งสิ้น

หลาย web ทำแบบนี้เหมือนกัน หวงห้าม แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า ครู

 อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
 ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็นเพิ่มความเห็น
 ใส่รูปหรือไฟล์
 
บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า