ขอร้องมา
| From: |
prawpan t ([email protected])
|
| Sent: | Wednesday, August 04, 2010 12:47:55 PM |
| To: | [email protected] |
ดิฉันขอส่งบทกลอน มาให้อาจารย์ ช่วยพิจารณาตรวจความถูกต้อง และขอความกรุณา ให้อาจารย์ช่วยชี้แนะด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง
อาจารย์ ค่ะ ดิฉันใจแต่ง คือ โครงสี่ภาพ กลอน
คติธรรมคำเตือน ในวาระ 12 สิงหา ให้ระลึกพระคุณแม่
1..... สิบสองสิงหามาบรรจบ หนึ่งปีครบคิดถึงพระคุณแม่
บอกคิดถึงของใครไม่จริงแท้ มิเหมือนแม่บอกเราว่าคิดถึง
กราบแม่บุญกุศลหนุนนำส่ง อานิสงพาให้ไกลไปได้ถึง
จงระลึกอยู่ในใจให้ติดตรึง อย่าดื้อดึงทำตามธรรมเนียมไทย
จงจดจำยึดมั่นอย่าลืมเลือน อย่าแช่เชือนเตือนตนให้ทำไป
ทุกอย่างที่แม่สุขด้วยใส่ใจ คือบุญใหญ่พาสวรรค์มาสู่เรา
----------------------------------------
สิบสองสิงหาเวียนมาแล้ว จิตผ่องแผ้วคิดถึงพระคุณแม่
บอกคิดถึงอันใดไม่จริงแน่ มิเหมือนแม่บอกเราว่าคิดถึง
กราบแม่บุญกุศลหนุนนำส่ง อานิสงพาให้ไกลไปได้ถึง
จงระลึกอยู่ในใจให้ติดตรึง อย่าดื้อดึงทำตามธรรมเนียมไทย
-----------------------------------------
สิบสองสิงหาเวียนมาครบ หนึ่งปีรอบให้คิดถึงพระคุณแม่
บอกคิดถึงอันใดไม่จริงแท้ มิเหมือนแม่บอกเราว่าคิดถึง
กราบแม่บุญกุศลหนุนนำให้ รอดปลอดภัยได้ไกลไปจนถึง
จงระลึกอยู่ในใจให้ติดตรึง อย่าดื้อดึงทำตามธรรมเนียมไทย
---------------------------------
ระลึกถึงห้วงแห่งเวลา
2........คนเรามีชั่วโมงในหนึ่งวัน ล้วนเท่ากันถ้วนทั่วทุกผู้คน
เหมือนกันทุกสังคมทุกชั้นชน ขอผองชนทำตนให้ดูดี
วันเวลาเร็วช้าไม่สำคัญ สายสัมพันธ์มิสำคัญเท่าทำดี
จงคัดสรรสรรพสิ่งแม้วลี น้ำใจมีวจีหวานให้แก่กัน
ทำดีชั่วเช่นไรต้องรับไป เป็นปัจจัยนำพาตามใจฝัน
ธรรมสอนทำดีนั้นสำคัญ พาสุขสันต์หรรษาตลอดกาล
-------------------------------------------
เรานั้นมีกาลเวลาที่เท่ากัน คือหนึ่งวันมีชั่วโมงมิต่างกัน
แต่ต่างคิดต่างทำตามใจฝัน สร้างสรรค์ทำลายคือต้นทุน
ทำดีชั่วเช่นไรต้องรับไป เป็นปัจจัยนำพาช่วยค้ำจุล
คิดชั่วดีคนได้ก็คือคุณ กุศลบุญกรรมนำพาชีวิตเรา
-----------------------------------------
แนะนำไป
สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอชื่นชมในความวิริยะอุตสาหะของคุณ จากที่ได้อ่านจดหมาย พบว่าคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่แต่งเป็นกลอนหรือโคลง และทราบว่าคุณแต่งจากการศึกษาทางอินเตอร์เน็ต เพราะเจ้านายขอร้อง.....
อยากจะบอกว่า "เฮ้อ...! แต่งมาสักบทแล้วลองส่งมาให้ดูก่อนยังดีกว่าส่งมาเป็นชุดอย่างนี้ แต่เอาเถอะ ขอแนะนำแต่เพียงบางบทเพื่อเป็นแนวทางนะคะ
คติธรรมคำเตือน ในวาระ 12 สิงหา ให้ระลึกพระคุณแม่
1..... สิบสองสิงหามาบรรจบ หนึ่งปีครบคิดถึงพระคุณแม่
บอกคิดถึงของใครไม่จริงแท้ มิเหมือนแม่ (ซ้ำกับแม่ข้างบน)บอกเราว่าคิดถึง ถึง จัตวา
กราบแม่บุญกุศลหนุนนำส่ง อานิสงพาให้ไกลไปได้ถึง (กลอนพาไปไม่ได้เนื้อหา)
จงระลึกอยู่ในใจให้ติดตรึง อย่าดื้อดึงทำตามธรรมเนียมไทย
จงจดจำยึดมั่นอย่าลืมเลือน(เป็นคำพูด)อย่าแช่เชือนเตือนตนให้ทำไป (เสียงวรรณยุกต์ผิด)
ทุกอย่างที่แม่สุขด้วยใส่ใจ คือบุญใหญ่พาสวรรค์มาสู่เรา
ข้อบกพร่องของกลอน
๑.เสียงวรรณยุกต์ผิดประเพณีนิยม สังเกตแผนผัง
๒. เนื้อหาในแต่ละวรรคต้องชัดเจนจบในตัวและส่งความกับวรรคถัดไป แต่ของคุณเป็นกลอนพาไป
๓. ไม่มีความไพเราะ เพราะไม่เข้าใจเรื่องสัมผัสใน
๔. คำ/ภาษาไม่คม (ซึ่งต้องอ่านมากๆ แล้วเก็บคำที่อ่านมาใช้)
สิบสองสิงหาเวียนมาครบ หนึ่งปีรอบให้คิดถึงพระคุณแม่ ครบ รอบไม่สัมผัส
บอกคิดถึงอันใดไม่จริงแท้ มิเหมือนแม่บอกเราว่าคิดถึง ถึงจัตวา
กราบแม่บุญกุศลหนุนนำให้ รอดปลอดภัยได้ไกลไปจนถึง คำซ้ำและเสียงวรรณยุกต์ผิด
จงระลึกอยู่ในใจให้ติดตรึง อย่าดื้อดึงทำตามธรรมเนียมไทย
---------------------------------
ระลึกถึงห้วงแห่งเวลา
2........คนเรามีชั่วโมงในหนึ่งวัน ล้วนเท่ากันถ้วนทั่วทุกผู้คน เสียงวรรณยุกต์ผิด
เหมือนกันทุกสังคมทุกชั้นชน ขอผองชนทำตนให้ดูดี
วันเวลาเร็วช้าไม่สำคัญ สายสัมพันธ์มิสำคัญเท่าทำดี
...............................บทอื่นๆก็เช่นกัน ครูภาทิพไม่ไหวจะเคลียร์..............
สำหรับความคิดเห็นของครูภาทิพ คิดว่า กลอนที่แต่งมา ต้องรื้อใหม่หมด
ในเวลาที่เร่งรีบ ควรมอบหมายงานนี้ให้กับคนที่เขาถนัดจะดีกว่าค่ะ