สมาชิก
แลกเปลี่ยน
 

บทปลง : เรื่องความตาย...

เสพทุกข์จนลืมสุข สุขก็แสนสั้น ทุกข์ทั้งนั้น ประดังตรม...

จากดินสู่ดิน
จากน้ำสู่ฟ้า
จากแกร่งผาสู่เศษธุลี

-ไม่มีอะไรแน่นอน-

ป่วยการใยกับการร้องไห้ที่ไร้ผล
แต่เอาเถอะ... ร้องเถิด จงร้องไป


ร้องไห้ ให้ปลดปล่อย
หยุดไห้แล้ว จงปลดปลง

-ไม่มีอะไรแน่นอน-

ความตายนั้นแน่นอน
สักว่าช้าหรือเร็ว

บัดนี้รู้การจาก
จงจำพรากความอาวรณ์
จงหลับจงพักผ่อน
สู่ชีวิต ตอนต่อไป

ปลดปลงหรือปลดเปลื้อง     สิ้นแสนเรื่องธุระหา
ปลดปล่อยสู่สุดฟ้า             ปล่อยเวลาให้ลืมมัน
ตายกันก็หมดทุกข์             ลืมแสนสุขที่ร่วมสันต์
หมดทุกสิ่งที่ร่วมกัน            ช่างแสนสั้น... ชีวิตคน

ห่วงใดกับคนจาก              เราต่างหากที่โศกสันต์
เสพทุกข์อยู่ทุกวัน             ดันรักมันว่าสุขจริง
ชีวิตมนุษย์โลก                แท้คือโศก โลกผีสิง
ใฝ่หาบ้าเหมือนลิง            แล้วทุกสิ่ง ก็จากไป

นี่แหละมนุษย์!

 

 

https://lh4.googleusercontent.com/_pTG3in6GYZE/SnGyM9VLWLI/AAAAAAAAEak/JQ7uaK4uMQs/640px-Ganges_in_Varanasi..jpg

 

https://lh5.googleusercontent.com/_pTG3in6GYZE/SXtQsk6vAaI/AAAAAAAACLk/fKhev7BIE7M/s512/DSCF0928.jpg

 

https://lh4.googleusercontent.com/_pTG3in6GYZE/SXtQsB68tPI/AAAAAAAACLc/GtiZeQI9nS0/s512/DS902.jpg

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

บันทึกก่อนนี้
บันทึกใหม่กว่า
· คำสำคัญ: ผี ความตาย มรณานุสติ โศก บทปลง 
· หมายเลขบันทึก: 424647
· สร้าง:    · อ่าน: แสดง · ดอกไม้:
4
 
· สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
แจ้งลบ
แจ้งลบ
อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
{{ kv.current_user.preferred_name }} - เพิ่มความเห็น