ดีใจมากครับ พี่อ่อน...

ผมอ่านข้อเสนอแนะแล้ว ภาพใบหน้าที่แสนใจดี ยิ้มหวานของพี่อ่อนลอยเด่นมาแต่ไกลเลยครับ

ใช่เลยครับ  ผมสลับมาหลายบทบาทมาก ตามที่พี่เขียนมา เป็นหัวโขนที่ผมถอดเข้า ถอดออก อยู่เรื่อยๆ จนล่าสุดผมมาเป็น นศ.โข่ง อีกแล้วครับ

อืมม...ดีใจครับ ดีใจจนเขียนอะไรไม่ค่อยออก ไม่คิดว่าพี่อ่อนจะมาอ่านบันทึกพเนจรของผมด้วย

ฝากความระลึกถึง คนศึกษานอกระบบ ที่ แม่ฮ่องสอน ด้วยนะครับ ...ผมให้กำลังใจทุกท่านเสมอ

ผมเขียนหนังสือหนึ่งเล่มแล้วครับ ออกวางแผงแล้ว ปรากฏว่าหมดแล้วด้วย ด้วยเหตุที่ว่า ผมบังคับเพื่อนและคนรู้จักซื้อคนละหลายสิบเล่มนะสิครับ

ขอบคุณครับ ที่พี่อ่อนมาเยี่ยมเยียน...

หากโอกาสงามๆ ผมมีโอกาสกลับไปที่แม่ฮ่องสอน จะไปเยี่ยม ทักทายนะครับผม

ให้กำลังใจในการทำงานของพี่อ่อนด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ

:)