เทพ: ขอบคุณป๋าเทพที่กรุณาเข้ามาชี้แจงเรื่องเครื่องหมายวรรคตอนโบราณครับ :-)

ธวัชชัย: ถึงแม้จะแบ่งประโยคออกมาไม่เหมือนกันเสียทีเดียว แต่ผมคิดว่าอาจจะไม่ใช่อุปสรรคที่น่ากลัวอะ. เพราะแม้แต่ภาษาอังกฤษก็มักจะแบ่ง เอาคำเชื่อม เช่น however ไว้ต้นประโยคหรือเชื่อมสองประโยคเข้าด้วยกันเป็นประโยคเดียวก็ได้ เช่น S1 however S2. หรือ S1. However, S2. ในงานเขียนใหม่ๆ บางท่านก็ถึงกับใช้ And ขึ้นต้นประโยค.

อีกประเด็นหนึ่งที่ผมคิดว่าน่าจะใช้ช่วย แบ่งประโยคภาษาไทยได้คือ การใช้นิยามของประโยคที่เหมาะสม. เท่าที่สังเกตุแต่ผมไม่ได้มั่นใจมากนัก นิยามใน en.wikipedia.org และ sil.org ก็ไม่ได้เขียนว่า ประโยค = ภาคประธาน + ภาคแสดงตรงๆแล้ว. แต่เขียนว่า a sentence is a unit of language, characterized in most languages by the presence of a finite verb. ใน Wikipedia. และ A sentence is a grammatical unit that is composed of one or more clauses. ใน SIL. สำหรับ clause ก็ขอให้มี predicate แต่ว่า subject จะเป็นแบบ implicit และ explicit ก็ได้. สรุปว่า ผมอาจจะว่าอาจจะเป็นไปได้ที่ประโยคภาษาไทยบางประโยค อาจจะไม่มี subject แบบ explicit (ได้หรือเปล่า?).

ขอบคุณคุณธวัชชัยที่กรุณาให้ข้อสังเกตเรื่องการแบ่งประโยค และข้อมูลเกี่ยวกับภาษาไทยในอดีต อีกทั้งตัวอย่างนักเขียนท่านที่พยายามแบ่งประโยค :-).