นมัสการพระคุณเจ้า
 |
- ให้ข้อคิดดีมากค่ะ
- เครื่องประดับ..ก็มายมาก..หลากแฟชั่น สลับคำอย่างนี้ ไม่มีความหมายค่ะ
- แต่ปล่อยวาง..จิตใจ..ให้รกรา มีแต่รกเรื้อค่ะ
- ความผุดผาด...จะห่างหาย..จากกายหนา?
- "ดอกแก้วเอ๋ย...ระเหยกลิ่น..สิ้นความหอม
ภู่ผึ้งตอม..ก็เหินห่าง..พลางขื่นขม
สงสารนุช..สุดเศร้าสร้อย..พลอยตรอมตรม " ไพเราะมากค่ะ
ชายเชยชม..จนแหนงหน่าย..ไม่หมายมองฯ น้ำหนักคำ เบาไป ยังแรงไม่พอค่ะ