สวัสดีครับ พี่บัณฑูรอัยการชาวเกาะ

"ระบบการศึกษาสร้างคนรู้ไว้มาก แต่สร้างคนเข้าใจไว้น้อย"

ดังนั้นเราก็จะพบแต่คนเก่ง เกียรตินิยม เต็มไปหมด แต่คนที่เข้าใจ เข้าถึง การพัฒนา และใช้ความรู้จัดการกับปัญหาในชีวิตจริงๆ เราแทบหาไม่เจอ..นี่คือ  วาทกรรมของการศึกษาที่เราคุ้นชิน และการศึกษาเองก็เป็นโจทย์สำคัญทุกเรื่อง ในฐานะเครื่องมือขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศ...ซึ่งก็ล้มเหลวนะครับ

เมื่อรากไม่เเน่น ความรู้แต่ไม่เข้าใจ ด้วยทุนนิยมที่เเรงและเร็ว ใครที่มีภูมิคุ้มกันมากก็ชะลอความล่มสลายได้มาก แต่ หากไร้ราก หรือ ตื้นเขิน ก็หลุดลอยไปเลยกับกระแสแบบนี้

สิ่งที่จะฉุดรั้งคือ พลังของภูมิปัญญา และ วัฒนธรรม แต่คนทำงานด้านประเด็นนี้น้อยครับ เลยไม่สร้างพลังจากจุดเเข็งเหล่านี้ได้เลย

ผมรู้ว่าเป็นเรื่องยากที่จะทำ   แต่ก็มองว่า เป็นทางเลือกที่ผู้มีส่วนไดด้เสีย มาร่วมกันคิดหาหนทางรอดของพวกเขา คุยกันให้ลุ่มลึก ใคร่ครวญกับปัญหาที่เกิดขึ้น โยงใยปัญหาให้ชัด ผมหมายถึงตั้งโจทย์ให้ชัดเเล้วก็เคลื่อนไปช้าๆครับ

----------------------------------

ขอบคุณการแลกเปลี่ยน ต่อเติมประเด็นครับ พี่คงเดินทางไปสวนป่ามหาชีวาลัย ผมขอเก็บตัวเงียบๆเขียนงานให้เสร็จครับ ...นำเรื่องราวดีๆที่นั่นมาฝากด้วยนะครับ :)

ด้วยความเคารพและระลึกถึงเสมอครับ