อนุทินล่าสุด


หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

อย่าเสียเวลาักับการอธิบาย...เลย

คนที่เขาไม่เชื่อเรา
อธิบายอย่างไร เขาก็ไม่เชื่อหรอก

คนที่เชื่อในเรา
ก็ไม่ต้องอธิบายอีกนั่นแหละ
เพราะใจของเขาเปิดกว้างและเข้าใจเรา โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย...

(◠‿◠✿)❤•♥


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

สุดยอดของความเป็น "ครู"
คือ การได้รู้ว่า "คนที่เขาสอน" คือ "ครู" ของเขา
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (4)

สวัสดีค่ะคุณBlank คุณครูบ๊อบบี้

ยินดีค่ะ ขอบคุณที่มาทักทายกันค่ะ

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

อ่านอนุทิน@112350 ของคุณ Sila Phu-Chaya แล้วคิดถึงข้อความที่ว่า...

"ชีวิตนั้นแสนสั้น ความทรงจำยาวนาน"

สร้างความทรงจำที่ดีๆ ร่วมกันไว้เป็น "ทุนชีวิต" กันดีกว่าค่ะ  :)



ความเห็น (2)

สะสมเสบียงไว้เยอะ ๆ ค่ะ จะได้มีทุนชีวิตกันนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

เห็นด้วยค่ะคุณศิลา

เสบียง จะเป็นทุนชีวิตที่สำคัญนะคะ

:)

 

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

เราเรียนรู้ที่จะ...รัก
ด้วยการ...ถูกรัก
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ
"วารวัน ผ่านพ้น จนใจ
อาลัย อาวรณ์ ห่างหาย
พินิจ คิดไป วางวาย
กระจาย กระเจิง อารมณ์
ครวญใคร่ จิตใจ ว่างเว้น
หลีกเร้น ความจริง ขื่นขม
ยิ่งคิด ยิ่งเศร้า ปรารมณ์
เลิกขม อย่าสน ใจจำ"

: 31 กค.2555
(◠‿◠✿)❤•♥
บางเรื่องราวที่ผ่านพ้นไปแล้ว...แม้เจ็บปวดทุกข์ใจ
ก็แค่เก็บไว้...เตือนใจ...


ความเห็น (4)
  • เป็นบทกวีที่ให้กำลังใจแก่ผู้ที่กำลังเจ็บปวดใจได้ดีค่ะ

สวัสดีค่ะคุณBlank Sila Phu-Chaya

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ

บางอารมณ์ที่เกิดขึ้น ก็ทำให้ได้เห็น "ธรรม" นะคะ  :)

ขอบคุณค่ะ..เห็นสัจจธรรมของทุกข์สุขเกิดขึ้นทุกวัน ผ่านเลยไปไม่จีรังยั่งยืนนะคะ

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

คัดลอกบางส่วนจากพระราโชวาท สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประจำปีการศึกษา 2554  
ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันพฤหัสบดีที่ 19 กรกฎาคม 2555

หลักปฏิบัติที่ช่วยให้ประสบความสำเร็จในการเีรียนรู้มีอยู่ 4 ประการ ได้แก่
การฟังให้มากอ่านให้มาก
การคิดพิจารณาจนเข้าใจ
การถามเมื่อสงสัย และ
การเขียนบันทึกความรู้ความคิดในเรื่องต่างๆ

....................

อ่านแล้วคิดว่าเกี่ยวข้องกับการการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันใน Gotoknow จึงนำมาโพสต์ไว้ค่ะ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมตอนนี้

ส่วนหนึ่งก็เพราะคนชอบบ่นว่า "มืดจังๆ"

แต่ไม่มีใครเดินไปกด"สวิตช์ไฟ"

: วาทะของคนขวางโลก


 



ความเห็น (2)

เห็นจะจริงครับ วันก่อนคุยกับพรรคพวก ก็บ่นๆ กันว่า ทำไมไม่มีใครทำอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่มีใครคิดกันหรือยังไง

ผมก็บอกว่าคงจะคิดเหมือนเรานั่นแหละ (คิดแล้วก็อยู่เฉยๆ)

สวัสดีค่ะคุณครู

ไม่อยากบอกเลยว่า... พูดคล้ายๆ กัน (อีกแล้ว)

เพื่อนบ่นเรื่องที่เกิดขึ้นในสังคมมากมาย ก็เลยบอกว่า...

เขาก็คิดและนั่งพูดเหมือนเรานี่ล่ะ...:)

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ศึกษาเรียนรู้โลกกว้างมากมาย
แท้ที่จริงแล้ว เพื่อ...เข้าใจ "ตนเอง"
: คำครู ถวัลย์ มาศจรัส
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ได้เห็นได้ยิน สิ่งที่ไม่ชอบใจ เสียงระคายโสต
ให้ปล่อยมันไป...
จะได้ไม่โง่ ไปโกรธให้เหนื่อยใจ
ได้เห็นได้ยิน สิ่งที่ชอบที่พึงใจ หวานหู
ก็ให้ปล่อยมันไป...
จะได้ไม่โง่ ไปหลงชอบอกชอบใจ

..................................

เพราะแท้ที่จริงแล้วทั้งที่ชอบใจและไม่ชอบใจ...
ก็เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และต้องดับไป
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (2)

อรุณสวัสดิ์ยามสายค่ะคุณครู

ก็เพราะ...ยาก ไงคะ  เลยควร ทำ   :)

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

เลาะเล่น เย็นใจ ผ่านดอกหญ้า
อ่อนล้า พ้นผ่าน พลันหาย
กรุ่นกลิ่น ดินหอม กำจาย
เหนื่อยมลาย หายพลัน บานเบิกใจ
ขอเพียงแค่ อย่าท้อ ไปเสียก่อน
ผ่านผ่อน เส้นทาง สู่สายฝัน
มือจับมือ ส่งต่อ ให้ใจกัน
อีกไม่นาน สรรค์สร้าง ทางงดงาม
(◠‿◠✿)❤•♥
สำหรับผู้อยู่ในเส้นทางสู่ "สายฝัน" ก้าวนี้ใกล้กว่าก้าวที่แล้ว...ค่ะ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ความเมตตาการุญจาก "ใจ" ของผู้คน

จะหล่อเลี้ยงให้ "สังคม" งดงามไพบูลย์
และเยียวยาปลอบประโลม "โลก" นี้ให้หายป่วยไข้

ช่วยกันหย่อนหยอด...ความรักความเมตตาการุญ ให้สังคมและโลกคนละนิดละหน่อยนะคะ
(◠‿◠✿)❤•♥

แรงบันดาลใจจากบันทึกของ คุณหมอทิมดาบ ค่ะ



ความเห็น (7)

อ้าว...ลืมเปิดพจนานุกรม

แ้ก้ไขตามที่คุณครูท้วงติงค่ะ  ขอบคุณค่ะ (◠‿◠✿)❤•♥

การบ้านคุณครูเยอะจัง...

ต้องไปตามหาความหมาย Meta อีก สงสัยจะหาว่า ใช้คำฟุ่มเฟือย เมตตาการุญ

การบ้านเยอะมาก ลูกศิษย์ขี้เกียจเรียน...ฮาาาาา

แต่ก็รู้สึกขอบคุณค่ะ :)

กลับไปดูข้อความอีกที ...เลยเพิ่งเข้าใจ

เมตา... โอ ตาคุณครูละเอียดละออมาก ศิษย์ของคารวะ

ขอบคุณค่ะ แก้ไขแล้ว ว่าแต่...จะผิดอะไรอีกเนี่ยยยยย 

 

อิๆ จับผิดมาก เดี๋ยวคนเขียนหมดกำลังใจครับ ;)

 

เมื่อวานไปที่จุฬาฯ แสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่

ระหว่างนั่งพัก อ่านหนังสือที่ระลึกฯ

เห็นชื่อคุณ หยั่งราก ฝากใบด้วย

 

เลยไล่ๆ ชื่อ มีคนชื่อแปลกๆ เหมือนกัน

สงสัยว่าคนอ่านรายงาน จะอ่านกันผิดบ้างหรือเปล่า

ที่จำได้มีชื่อ ลอออร อีกคนชื่อ สลิล เห็นครั้งแรกก็งงเหมือนกัน

สลิน คงอ่านว่า สะลิน แต่เจ้าของชื่ออาจจะอ่านอย่างอื่นก็ได้

ส่วน ลอออร, ผมอยากจะอ่านว่า ละ-ออออออน อิๆๆ

(ขออภัยเจ้าของชื่อ)

 

แต่สรุปว่า คนไทยนิยมใช้ชื่อบาลีสันสกฤต มากๆๆๆๆๆ

มีพี่ที่ทำงานท่านหนึ่งจบจาก มช. ด้านมนุษยศาสตร์  ท่านละเอียดละออมาก จนน้องๆ "กลัว" และบางคนในบางครั้งก็ "เบื่อ" ไปเลยค่ะ ฮาาาาา

ตอนงานเร่งที่ไม่ต้องการความเที่ยงตรงถูกต้องของ "ภาษา" นัก จะรีบซุกงานไม่ให้พี่เขาเห็น เพราะไม่เช่นนั้น ต้องได้แก้ไขทุกครั้งทุกคราวไป ทั้งตัวสะกด วรรคตอน ...

เคยล้อเล่นพี่เขาว่า... อ่านดูเนื้อหาก็พอ วรรคตอนคำผิดไม่ต้อง....อิอิ  คนที่ละเอียดมากๆ ก็อาจต้องทนเหนื่อยใจกับคนที่หยวนๆหยาบๆ นะคะ 

แต่การได้คบหากับที่ละเอียดมาก ๆ นอกเหนือจากการรำคาญใจเล็กๆน้อยๆในบางครั้งแล้ว ก็ส่งผลดีเพราะทำให้เราได้เห็น "ความหยาบ" ของตัวเองด้วย

ขอบคุณค่ะ ที่คอย "จับผิด"... เสมอมา ถือเป็น "ครู/กัลยาณมิตร"ทำให้รู้สึกว่าต้องระมัดระวัง หัดให้ละเอียดละออประณีตมากขึ้นๆๆๆ ค่ะ

และจริงดังที่คุณครูว่าค่ะ... ชื่อไทยแท้ คงจะหาได้ยากมากแล้ว มีแต่มาจากภาษาอื่นเป็นส่วนใหญ่ค่ะ  (คนสใจอะไร ก็เห็นประเด็นในเรื่องนั้น)ู  ^^

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

มอง...อาจแค่เห็น แต่ "รู้"...ต้องที่ "ใจ"

เพียงมอง...ไม่อาจเห็น
เพียงเป็น...ย่อมไม่ชำนาญ
เพียงเล่น...อาจไม่เชียวชาญ
เพียงผ่าน...ไม่อาจรู้เลย
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

คนปัจจุบัน..."คิด" มากเกินไป
ลองทำตัวเป็น.."คนสิ้นคิด" ดูบ้างสิ
ทำดีำ เพราะเกิดเป็นคนควรทำดี ทำดีเพราะดี
ทำในสิ่งที่ไม่ขัดกับมโนธรรม
ทำไปแล้วจะมีคนเห็นหรือไม่ ก็ช่างใคร
แค่รู้สึก "ขอบคุณ" ที่เราได้ทำดี ไม่ขัดกับมโนธรรม
ก็พอแล้ว...
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (4)

อ่านบันทึกแล้วสนุกดี อ่านอนุทินแล้วก็งงๆ ทุกที ;)

ดีใจจังคุณครูมาตรวจงานให้ อ.ถวัลย์ บอกว่า งานเขียนที่ดีควรเปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้ใช้ความคิด ด้วยค่ะ :)

วันนี้ ก็ปฎิเสธงานเลี้ยงหนึ่งไป เพราะ ความยึดติดในความคิดตัวเองค่ะ เมื่อใจไม่ยอมรับ ไม่ศรัทธา แต่ก็ขัดแย้งกับมโนธรรมเรื่องความเคารพนอบน้อม .. ยังหาจุดสมดุลไม่เจอ คงต้องคิดให้น้อยลง อย่างที่คุณหยั่งรากเขียนไว้ค่ะ

ค่ะคุณหมอป.... แต่ก่อนตัวเองแรงกว่านี้มาก

ครูบาอาจารย์ ผู้บังคับบัญชาคนไหนที่ตัวเองตัดสิน(เอง) ว่าไม่น่านับถือ เดินผ่านก็จะเฉยๆ ไม่ทักไม่ยกมือไหว้ ทั้งที่เพื่อนที่เดินไปด้วยกันทั้งกลุ่มทักและยกมือไหว้ค่ะ

ครั้งหนึ่ง อาจารย์ที่นับถือท่านหนึ่งท่านเมตตาชี้ให้เห็นว่า...คนเราไม่มีใครที่เลวหรือดีไม่ทุกเรื่อง แต่การที่คนๆหนึ่งที่เคยสอนให้ความรู้เราด้วยใจบริสุทธิ์  ความเป็น "ครู" นั้นย่อมควรค่าแก่การได้รับความ "เคารพ" แล้ว

มาพิจารณาก็เห็นจริง ก็เลยทักทายและยกมือไหว้ได้กับคนที่ตัวเองไม่นับถือ แต่...ไหว้ ความเป็น "ครู" และ ความดีที่พึงมีในตัวท่านนั้นๆ ค่ะ

เอาใจช่วยให้พบ "สมดุล" นะคะ  :)

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ
"ถึงวันนี้ไม่มี"ดอกไม้"มามอบให้
ด้วยทิ้งไปเสียแล้วเมื่อวันก่อน
ยังคงเหลือใยเยื่อเอื้ออาทร
ยิ่งคงทนถาวรตลอดไป"
: 15 กรกฎาคม 2555
(◠‿◠✿)❤•♥
...อ่านมาว่า วันเวลาและวารี ไม่รอท่าและไม่เคยหวนกลับ
แต่...ฉันเชื่อของฉันว่า...ความทรงจำดีๆ และความเื้ือื้ออาทรเป็นเยื่อใยที่ "ผูกพัน" หัวใจของคนเอาไว้ด้วยกันตลอดกาล


ความเห็น (2)

แวะมาอ่านอีกที

เขียนเ็ป็นกลอนดีๆ นี่เอง...

อ่านอีกที เป็นร้อยแก้ว แต่คล้องจอง...

แล้วแต่คนจะมอง นี่เอง.

ขอบคุณสำหรับข้อคิดเห็นค่ะคุณครู

กลวิธีในการร้อยเรียงทั้งร้อยแก้วและร้อยกรองของแต่ละคนคงต่างกันไป

ส่วนตัว... เขียนเป็น ร้อยแก้วก่อน หลัง ๆ ต้องการฝึกสมองซีกขวาเพิ่มขึ้น ก็เลยลองแปลง ร้อยแก้วที่เขียนเรื่อยเปื่อยมาเป็น ร้อยกรอง...

พยายามใช้คำที่มีเสียงคล้องจองกัน แต่ถูกวิจารณ์ว่าใช้คำฟุ่มเฟือยเกินไป...พอตัวเองอ่านแล้ว...ก็จริงล่ะค่ะ

คงต้องฝึกปรือสมองซีกขวาต่อไปค่ะ :)

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

 Tiny_p1080237

เส้นสีสาย "ลวดลาย" บนผืนผ้า
เล่าคุณค่าตำนานซึ่งสานศิลป์
เราสรรค์สาย "ลายชีวิต" ดังใจจินต์
เปรียบงานศิลป์ประดับไว้ให้โลกา
(◠‿◠✿)❤•♥
ชีวิตนั้นอยู่ที่เราสรรค์สร้าง "ลายชีวิต"
อยากให้สวยงดงามเพียงใด...ทำได้เอง



ความเห็น (2)

คมมาก ชอบจัง...ลายชีวิต ลิขิตเอง

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ฉันคิดว่า...การเรียนจบมาสูงสุดเท่าที่ระบบการศึกษามีอยู่นั้น ไม่ได้ทำให้เรากลายเป็นคนวิเศษหรือได้รับอภิสิทธิ์อะไรกว่าคนอื่น
ตรงกันข้าม เราต้องทำงานให้มากและหนักกว่าคนอื่นเพราะเราได้รับโอกาสเรียนมากกว่าคนอื่นต่างหาก

และคนซึ่งอยู่ในตำแหน่งผู้นำ/ผู้บริหารองค์กร...ก็ควรจะเป็นไปเช่นนี้

(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (2)

สมัยก่อน คนที่ได้เรียนหนังสือจะได้รับการนับถือค่อนข้างมาก ยิ่งเรียนมาก ก็น่านับถือมาก ว่าเป็นผู้รู้มาก เก่งมาก เราจะให้เกียรติและเกรงใจคนเก่ง บางทีก็ลำเอียงไปเลย... หนังสือเก่าๆ เคยเล่าว่า คนที่ไปเรียนเมืองนอกกลับมา เป็นเหมือนเทวดาตกจากสวรรค์เลยเชียว

แต่ปัจจุบันนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป....

คงเป็นจริงดังที่คุณครูกล่าวค่ะ

ยุคสมัยเปลี่ยนไป ผู้คนได้เรียนหนังสือมากขึ้น แต่ก่อนรุ่นพี่ ๆ ใครจบป.ตรีนี่เลือกงานได้สบาย ปัจจุบันจบป.ตรี กันปีละกว่าแสนคน ตกงานกันกว่า 80 %

ปีนี้เฉพาะที่จุฬาฯ มีดุษฎีบัณฑิตที่เข้ารับพระราชทานปริญญากว่า 300 คน ซึ่งสมัยก่อนคนจบป.เอกมีน้อยนับตัวได้

ดังนั้นไม่ว่าใครจะจบอะไรระดับไหน ก็ต้องทำงานในหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด การยอมรับและงานจะเลือกคนที่ "ผลงาน" มากกว่า "ดีกรี"   :)

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

การได้เดินทางไปในที่ใหม่ๆ ซึ่งไม่คุ้นเคย
เป็นช่วงเวลาที่ดี ที่จะได้ทำความคุ้นเคยกับ...ตัวเอง

 



ความเห็น (1)
หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

อย่าเบิกความทุกข์มาใช้ล่วงหน้าเลย

ทุกข์ในปัจจุบัน...ก็พอสมควรแก่การรับมือแล้ว

คิดต่ออีกนิดว่า งั้นก็น่าจะ...

เบิกความสุข ความหวัง และเวลาในอนาคตมาใช้ในปัจจุบัน บ้างก็ได้นะ

ดอกเบี้ยคงไม่แพงเท่าไร พอจ่ายไหวหรอกน่า...

(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (1)

เบิกความสุข..เบิกได้ไม่มีหมด..ยิ่งเบิกยิ่งเพิ่มพูน..ธนาคารแห่งความสุขค่ะ..

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ผู้ไม่รู้ พยายามสอนแสดง  

ผู้รู้ เฝ้าดู

 



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

การต้องทำงานภายใต้อำนาจของคนที่เราไม่ศรัทธา
เป็น "ความท้าทาย" อย่างยิ่ง

(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

ฉันไม่เคยคิดว่าการเรียนมาก จะทำให้ฉัน "ฉลาด" กว่าคนอื่นหรอก...
แต่การเรียนทำให้ฉันรู้ว่าฉันยัง "โง่" ในเรื่องใดบ้าง

ดังนั้น...กรุณาอย่าคาดหวังว่าฉันจะฉลาดในทุกเรื่อง
เพราะฉันเพียงโง่น้อยลงในบางเรื่องเท่านั้นเอง
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

วันนี้วันพระ...

ทำงานอย่างเต็มสติปัญญากำลังในหน้าที่ของตน
คือการ "ทำบุญ" ที่เราสามารถทำได้ทุกวัน
(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

หยั่งราก ฝากใบ
เขียนเมื่อ

จะเป็น "อะไร" คงไม่สุขใจ

เท่าได้เป็น "ตัวเอง" อย่างที่เราเป็น

(◠‿◠✿)❤•♥



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี