ความเห็นล่าสุด


ขอบคุณ คุณหมอมากครับ

สำหรับเรื่องดี ๆ ที่อ่านแล้วรู้สึกอิ่มใจ

โลกนี้ยังน่าอยู่ครับ

ข้อ 1…. เป้าหมาย ”  ของชีวิตที่ แท้จริง คืออะไร
ข้อ 2......แล้วเราจะเดินไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตได้อย่างไร......
ตอบ....

ข้อ 1 "เป้าหมาย"  ของชีวิตที่แท้จริง....ไม่มีหรอกครับ

ข้อ 2 จากคำตอบข้อ 1 จึงไม่มีคำตอบข้อ 2 ครับ

อาจารย์ครับ  ยังไม่ได้อ่านเรื่องราวเลยครับ  ได้ยินเสียงเพลงแล้วชอบมาก ๆ

ป้าส่ง....แล้ว  เราต้องรับไว้ และส่ง....ต่อไปนะครับ  ไม่อย่างนั้นป้าจะเสียใจ

การสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่ดี ไม่ใช่เรื่องยากครับ เพียงแค่เราเห็นว่าสิ่งใดดี และเหมาะสมกับองค์กร ก็ทำสิ่งนั้น  และหลังจากนั้น เราก็ทำสิ่งนั้น และทำสิ่งนั้น  ก็เท่านั้นแหละครับ....ง่ายมากๆๆๆๆๆ

ขอบคุณครับ สำหรับความหวังดี  ที่ว่า กลัวปัญญา "ทึบ"  เพราะรู้สึกว่า ช่วงนี้แสงสว่างทางปัญญาน้อย  ก็เลยต้องมาอาศัยเทียนแห่งความคิดจากสมาชิกของ Gotoknow  โดยเฉพาะแสงเทียนจากคุณยุพา...แนะนำด้วย...แนะนำด้วย
  • อย่าใช้คำว่า "รัก" เลยครับ เพราะในโลกนี้ไม่มีใครให้นิยามได้ถูกต้องหรือใกล้เคียง  ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น  เพราะมันไม่มีอยู่จริง ไงครับ
  • ลองใช้คำว่า "ปรารถนาดี" ที่เรามีต่อใครสักคนสิครับ  แล้วเราจะรู้สึกว่า โลกนี้มันน่าอยู่ขึ้นเยอะ
  • อ้อ แล้วอย่าลืม ปรารถนาดีต่อตัวเราเองนะครับ
  • ทุกวันนี้ทำงานเพื่ออะไร
  • ถามกลับครับว่า ...ถ้าต้องไปทำงานทุกวัน...แล้วไม่ได้ "ค่าตอนแทน"  จะไปไหมครับ
  • ในโลกของความเป็นจริง ที่เรามีชีวิตอยู่ด้วยการแลกเปลี่ยน - การซื้อ - การขาย และ เงินยังคงเป็นเครื่องมือในการแลกเปลี่ยนที่ได้รับการยอมรับในสังคม  อย่าถามเลยครับว่า "ทำงานเพื่ออะไร"
  • ถามว่า  งานที่เราทำอยู่ทุกวันนี้ เป็นงานที่สุจริตหรือไม่  และมีวิธีไหนบ้างที่จะพัฒนางานของเราให้เกิดประโยชน์ต่อตัวเราเอง  และส่วนรวมให้มากเท่าที่เราจะทำได้ โดยเราไม่เดือดร้อนหรือเหน็ดเหนื่อยจนเกินไป
  • ดีไหมครับ
  • วัฒนธรรมองค์กรที่น่ารัก และได้ประโยชน์ในเรื่องความสัมพันธ์ที่ดี  คือการห่อข้าวมากินด้วยกันในที่ทำงาน
  • การกินข้าวด้วยกัน จะทำให้เรามีเรื่องคุยกันมากขึ้น (KMs)
  • แต่ก็มีข้อเสียคือ ระวังอ้วนครับ
  • การอ่าน     เป็นการสร้างปัญญา 
  • การคิด       เป็นการบำรุงรักษาปัญญา
  • การสร้าง    ก็น่าจะเป็นการใช้ปัญญา
  • การอ่าน การคิด การสร้าง (ประดิษฐ์ หรือเขียน)  ก็เพื่อป้องกัน "ปัญญาทึบ"  ครับผม

ขอบคุณ pimpayu หลาย ๆ ที่เข้ามาทักทาย นึกว่าลืมกันแล้ว   "ศักยภาพของบัณฑิตไทยจริง ๆ แล้วมีอยู่คับแก้ว แต่ส่วนใหญ่มองไม่เห็นตัวตนของตนเอง"   ถ้าเป็นอย่างนั้นน่าจะมีประเด็นการเสริมสร้างศักยภาพของการมองเห็นตัวตนให้กับบัณฑิตไทยดีไหมครับ บัณฑิตไทยจะได้ไปโลด 

มีคนพูดว่า "การศึกษา" ของไทยในปัจจุบัน เป็น "เครื่องมือ" หรือ "สินค้า" ...หากเป็น  "สินค้า" ที่ทำให้คนเสพ คนบริโภคนิยมกัน เหมือนกับเครื่องประดับตน หรือเครื่องรางของขลัง  ก็ถือว่าเราประสบความสำเร็จในการทำตลาด "การศึกษา"

.....แต่ถ้ามองเป็น "เครื่องมือ" ก็ต้องถามว่า มันเป็นกระบวนการนำไปสู่การแก้ปัญหา" หรือ "เป็นกระบวนการที่นำไปสู่การสร้างสิ่งใหม่ ๆ" ได้จริงหรือไม่

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี