Ranee
ศุภราภรณ์ พุทธพจน์มงคล

ความเห็นล่าสุด


ทุกวันคือวันที่มีคุณค่าเสมอ เป็นกำลังใจเล็ก ๆ ให้อาจารย์และครอบครัว ก้าวผ่านข้ามมันไปให้ได้ค่ะ

อ้าว พี่ไม่แน่ใจว่าเขาต้องให้โหวตหรือเปล่า แวะมาโหวตนะคะ ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ

สวัสดีค่ะป้าแดงคนสวย

 เล่นเอาอะจ๊ากเลยค่ะป้าแดง 555+ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเราสองคนก็ดังไม่ใช่เล่น อิอิ

คิดฮอดแต่กอดบ่ได้ค่ะ 

รักษาสุขภาพด้วยนะจ้าาาาาาาาาาาาา

ปล.ขอบคุณอ.ขจิตนะคะที่ไปบอกข่าวอิอิ

สวัสดีคะอ.ธเนศ

ขอบคุณที่่นำเรื่องดี ๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ

ทุกวันนี้สังคมเราไม่ก้าวหน้าเพราะอย่างที่อ.บอกนั่นแหละค่ะ อิอิ

อ.สบายดีไหมค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

จริงๆ อยากให้หลายท่านนะคะ ไม่ว่าจะเป็น น้องพนัส(แผ่นดิน) เพื่อนร่วมทาง หมอวัลลภ

แต่ฟันธง ครูบาค่ะ อิอิ นะคะ น้องคนสวย

สวัสดีค่ะน้องพนัส

สบายดีไหมค่ะ

คิดถึงจังเลยนะคะ ฝากความคิดถึงคุณเ้จี๊ยบและเจ้าตัวเล็กสองคนด้วย อิอิ

 

สวัสดีค่ะครูคิม

ตกใจและประหลาดใจมากเลยค่ะ ที่เข้าไปบันทึกพ่อครูบา และเห็นลิ้งค์ จึงเปิดดู

ขอบคุณนะคะ จริงๆ ไม่จำเป็นต้องขึ้นบันทึกก็ได้ แหะๆ แบบว่า ไม่ได้บริจาคมากมาย เท่าที่พอช่วยได้ เพราะเด็ก ๆน่ารักจริงๆ ค่ะ ยิ่งฟังตอนครูคิมเล่าให้ฟัง ยิ่งประทับใจมากเลยคะ

โอกาสหน้าคงได้ไปเยี่ยมโรงเรียนครูคิมอีกรอบนะคะ ฝากสวัสดีคุณครูทุกท่านด้วยค่ะ และฝากความคิดถึงเด็ก ๆ ทุกคนด้วยคะ

สวัสดีค่ะพี่อรคนสวย

พี่อรคะราณีเสียดายมากเลยที่ไม่ได้เจอพี่อรและพี่เอก อุตส่าห์มาถึงบ้านราณี ก็ยังไม่อยู่ หวังว่าบ้านราณีคงมีโอกาสต้อนรับพี่ทั้งสองนะคะ

ขออวยพรปีใหม่ให้พี่ทั้งสองนะคะ

ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัย องค์พระพุทธชินราช และองค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช จงดลบันดาลให้พี่ทั้งสอง มีแต่ความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรงตลอดปีและตลอดไปนะคะ  คิดถึงเสมอค่ะ

แวะไปอ่านได้ที่ลานปัญญานะคะ  www.lanpanya.com ของราณีอยู่ลานไขลาน และหุยเฮฮากับลานราณีคะ

ขอให้พี่เหลียงมีความสุข สุขภาพร่างกายแข็งแรง น่ารักตลอดไป

น่าปลื้มใจจริงๆ ค่ะ แทนชาวเฮฮาศาสตร์ และกลุ่มชาวบล๊อก

น่าปลื้มใจจริงๆ ค่ะ แทนชาวเฮฮาศาสตร์ และกลุ่มชาวบล๊อก

สวัสดีค่ะคุณหมอ

ราณีก็เป็นผู้โชคร้ายคนหนึ่ง อิอิ แบบว่าอ่านบันทึกนี้จึงรู้ว่าเป็นโรคนี้หรือเปล่า เพราะต้องเข้าโรงพยาบาลมาแล้วด้วยโรคนี้ คลื่นไส้เหมือนจะอาเจียน ตอนแรกก็ไอ เหมือนมีอะไรจุก หลังๆ คลื่นไส้หนักมาก  บางครั้งอาเจียนเลย และจุกอยู่ที่อก หมอบอกว่ากรดในกระเพาะสูงเกิน ลามมาถึงหลัง ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่หายง่ายๆ เลย ไม่รู้ใช่โรคเดียวกันหรือเปล่าค่ะ ขอบคุณบันทึกของคุณหมอมากที่ทำให้หันกลับมาดูแลตัวเองด้วย (จริง ๆ ก็โดนหมอที่ไปหาดุเหมือนกัน แบบรู้จักกันเขาเลยดุได้เนื่องจากเป็นหลายรอบ และหนักขึ้นเรื่อย ๆ)

สวัสดีค่ะอ.แฮนดี้

ตามมาอ่านทุกบันทึก แต่อยากฝากรอยไว้บ้าง อิอิ

ความที่เขาเป็นเด็ก ไม่มีหน้าที่ ที่จะรับผิดชอบใดๆ เขาจึงคิดแค่สั้นๆ สนุกไปวัน ๆ เพื่อ จะเอาเวลาเรียนไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป วันหนึ่ง หน้าที่และความรับผิดชอบเขาสูงขึ้นเขาจะย้อนกลับมาคิดถึงวันเก่าๆ ว่าวันนั้นเขาทำอะไรที่ไร้ค่า และคิดว่า ถ้าวันนั้นทำ... คงจะเกิดประโยชน์มากมาย

แต่วันนั้น(ที่ผ่านมา)ไม่มีอีกแล้ว มีแต่วันนี้ และพรุ่งนี้รวมทั้งวันต่อๆ ไป

ตรงนี้เราจะสอนให้เขารู้จักมองวันนี้ จะทำวันนี้ให้เกิดประโยชน์ ต่อตนและคนส่วนใหญ่ได้อย่างไร  เพื่อที่จะนำพาชีวิตเาไปในอนาคตได้อย่างถูกต้อง และ เกิดประโยชน์ เมื่อเขาย้อนกลับมามองวันเก่าๆ เขาจะรู้สึกภาคภูมิใจกับตัวเอง อันนี้แหละ ที่เราขาด

สวัสดีค่ะพ่อครู

อ่านแล้วได้ความรู้เพรียบเลยค่ะ ถูกใจประโยคนี้ค่ะ "ควรเอาใจนำหน้า วิชาการตามหลัง"

คนส่วนใหญ่ติดหัวโขน กลัวหัวโขน จนบางครั้งกลายเป็นคนคิดไม่เป็น ใช้ความรู้ความสามารถที่มีไม่เต็มที่

ขอบคุณค่ะ แล้วจะตามมาอีกรอบค่ะ อิอิ แถมอีก อิ .

สวัสดีค่ะคุณพนัส

มาสุขสันต์วันเกิดย้อนหลังให้หลานด้วยคะ เป็นเด็กดีตลอดไปนะคะ อิอิ

สวัสดีค่ะพ่อครู

มาเยี่ยมครัวใหม่ของพ่อ ห้าๆๆ สีสันสดใส ต้องได้ไปใช่แน่นอน อิอิ

มาร่วมแสดงความยินดีกับอ.แป๋วด้วยคนค่ะ อิอิ แหมคุยกันตั้งนานกับอ.แป๋ว  ไม่ยอมหลุดบอกเราเลย อุอุ อย่างนี้ต้องมีฉลองงงงงงง

ขอบคุณคุณบัวปริ่มน้ำนะคะ ที่นำมาบอกกล่าว

ภาพแก่นตะวัน   ถ่ายภาพโดย ผศ.ดร.ภาวดี  ภักดี (อ.แป๋ว) นำมาฝากนะคะ

สวัสดีค่ะลุงเอก

ตามมาอ่านบันทึกนี้อีกรอบ มันตรงกับสถานการณ์ช่วงนี้จริงๆ  แบบว่าอยากให้เกิดความสามัคคีเร็ว ๆ อิอิถึงแม้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ขอให้สำนึกว่าทุกคนก็คือคนไทย ถ้าคิดอะไรไม่ออก ร้องเพลงชาติไว้ คนไทยต้องรักกันเอง นะคะ

คิดถึงลุงเอกด้วย  รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

สวัสดีคะน้องกบ

เห็นบันทึกนี้ ยิ้มเลย อิอิ. ชอบจัง สั้น ๆ เข้าใจทันทีเลย สาธุด้วย

เห็นด้วยว่าเพดานของแต่ละคนไม่เท่ากัน เพราะบ้าน(ใจ)ของคนไม่เท่ากัน บางคนเปิดบ้าน(ใจ)รับฟังความคิดเห็นทุกคน แต่บางคนปิดซะหมด อิอิ น้อยคนที่เปิดใจ และชนะใจตนเองได้ ทำได้ต้องยกย่องเลยคะ  ขอบคุณสำหรับแง่คิดดี ๆ นะจ้ะ

ขอให้น้องจิน่ารัก และเป็นเด็กดีตลอดไปนะจ้ะ คิดถึงมากๆๆๆ จ้าเอาดอกไม้มาให้ด้วยมีความสุขมากๆ เน้อ อิอิอิ(แซ่เฮรุ่นใหม่ 3 อิ.)

 

สวัสดีคะท่านอัยการ

 บอกอีกครั้ง ถ้าไม่สนใจไม่ต้องตามมาอ่าน อิอิ

เพราะสนใจจึงตามมาอ่านไงค่ะ   (รีบตีกันท่าไว้ก่อน อิอิ) แหมได้เก็บเกี่ยวสิ่งดีๆ ไปเยอะเชียวคะ โดยเฉพาะ ที่บอกว่า ก่อนไปสร้างความสมานฉันท์ให้คนอื่น ครอบครัวเราต้องสมานฉันท์กันก่อน และการจะสมานฉันท์กันได้ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน ก่อน

คนส่วนใหญ่ชอบที่จะรับ ยากที่จะให้ เพราะการให้มองเหมือนสูญเสีย(แอบอ้างอิงมาจากที่จำได้จากหนังสือ อิอิ) แต่ความจริงผู้ให้คือผู้ได้รับ ความสุขในการให้นั้นจะเพิ่มขึ้นทุกครั้งเมื่อนึกถึง

ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ดีๆในวันนี้ ขอบคุณท่านอัยการด้วยที่นำมาเล่าสู่กันฟัง

สวัสดีคะพี่อึ่งฯ

เป็นกำลังใจให้นะคะ เขาไปสบายแล้วนะ

สอนให้ฉันรู้จักให้ และรู้จักรับ 

สอนให้ฉันได้รู้จักการเกิดและการพลัดพรากอีกครั้งหนึ่ง 

โลกใบนี้ไม่มีอะไรที่อยู่คงทนถาวรนอกจากความดีงาม 

คิดถึงเสมอ คะ ราณีจ้า

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี