สล่ากวาม
ประสิทธิ์ เลียวสิริพงศ์

ความเห็นล่าสุด


ยินดีด้วยมากๆครับ และอ่านแล้วซึ้งมากด้วย เพราะคำพูดของพ่อในบรรทัดที่๘ นั้น ตรงกับของพ่อผมเลย (อาชีพหลักคือกุ๊กในร้านอาหารซึ่งยืนทำงานหน้าเตาไฟทุกวันเป็นเวลากว่าสามสิบปีครับ)

๑. ผมเป็นเด็กบ้านนอกที่โชคดีตรงที่ได้ฝึกทำของเล่นๆเองหลายชนิดรวมทั้งเครื่องบินเล็กหลายแบบ(ยกเว้นแบบที่ใช้เครื่องยนต์) นอกจากนี้ก็อีกหลายๆอย่างที่เป็นประเภท DIY  ๒. ขอยกมือสนับสนุนความเห็นของท่าน sr ทั้งสองข้างเลยครับ

คงไม่รวมถึงผู้ที่ก้ม-จิ้ม-ก้ม ดูรหัสธรรมในสภาฯด้วยนะครับ

 

การพัฒนาภาษาอังกฤษที่ต้นทางอย่างนี้สิครับถึงจะใช่  ขอกด Like ให้ทุกๆกิจกรรมเลยครับ

ผมคนเหนือแท้ๆ ยังไม่เคยแกงกินเองเลย ได้แต่ซื้อเขากินบ่อยๆเมื่อถึงฤดู (คือช่วงนี้แหละครับ) เพราะคนที่แกงขายหลายเจ้ามีฝีมือดี

ผมใช้เฟสบุคเพื่อติดตามและติดต่อกับเพื่อนๆญาติๆเป็นครั้งคราว(โดยได้สาระดีๆจากเพื่อนต่างแดนมากกว่าจากเพื่อนร่วมชาติเสียด้วย) แต่ใช้ G2K เป็นหลักเสมอเมื่อต้องการสาระ ผมเคยเอางานของผมไปให้ใครๆอ่านพร้อมกับแนะนำ G2K ด้วยหลายหนแล้ว ไม่ทราบว่าพวกเขาตามมาหรือไม่ นอกจากนั้นเพื่อนในสถาบันเดียวกันที่เขียนบล็อกลง G2K กันตั้งแต่แรกพร้อมสวมเสื้อทีมนั้น บางรายก็วางปากกาไปเสียแล้วครับ

เพลงสไตล์นี้แหละครับที่เอาไปใช้เป็น therapeutic music ได้เหมือนกัน แม้จะไม่ใช่ดนตรีคลาสสิกจริงๆ แต่ก็ใช้องค์ประกอบหลักๆ อย่างเดียวกันกับดนตรีคลาสสิก (โมสาร์ตเองก็แต่งเพลงเล็กๆอย่างนี้ไว้ไม่น้อย)..ขอบคุณครับ

เรื่องลืมและสะเพร่านี่เป็นความสามารถเฉพาะตัวของผมด้วย..ไม่ห้ามลอกเลียนแบบด้วยครับ

ภาพสวยยังไม่พอ กลอนไพเราะอีกด้วย ขอแสดงความนับถือครับ

ขอบคุณทุกๆท่านที่แวะมาอ่านและให้กำลังใจครับ สำหรับคุณภูสุภา ผมทำแผนผังร่ายเสร็จแล้วแต่พอเอามา paste ลงมีแต่ตัวหนังสือ เส้นโยงสัมผัสไม่มาด้วยเลยสักเส้นครับ นี่เป็นอย่างที่สองที่ผมยังไม่รู้วิธีทำที่ได้ผล อย่างแรก(ที่ยังทำไม่สำเร็จ)คือเอาภาพมาลงอย่างท่านอื่นๆบ้างครับ ขอเป็นหนี้ไว้ก่อนนะครับ

ขอบคุณทุกๆท่านที่ให้ความเห็นและกำลังใจมากๆครับ

ผมรู้แค่ว่ามาจาก สู้เย็บตา แต่เรื่องอื่นๆ นั้น ขอคารวะเลยดีกว่าครับ

ผมนึกว่าฝรั่งขี้นกหมายถึงคนตัวดำๆเล็กๆในอุษาคเณย์ที่ย้อมผมแดงแต่งตัวให้เหมือนฝรั่งเสียอีก ที่แท้เป็นผลไม้ที่ผมเคยกินแล้วตอนเป็นเด็กน่ะเอง

ผมเคยพบชาวบ้านที่อ่านหนังสือแทบไม่ออกเล่นเกมบวกเม็ดมะขามที่แกใช้อุ้งมือทั้งสองครอบไว้ โจทย์ที่แกบอกต้องใช้สมการสองชั้นจากวิชาพีชคณิตแก้จึงตอบถูก(คนที่ตอบถูกซึ่งสอนวิชานี้ ถึงกับขอคารวะหนึ่งจอก) แกไม่รู้วิชาพีชคณิต แต่แกรู้วิธีคิดหาคำตอบ แกมีสูตรและมีภูมิแบบของแกเอง แกคือคนฉลาดที่ไม่ต้องมีใบรับรองคุณวุฒิ...สูตรคูณจึงไม่ใช่คำตอบเดียวของการเข้าถึงคณิตศาสตร์แน่นอน ท่านอาจารย์คือข้อพิสูจน์อยู่แล้ว

อยากร่วมวงด้วยแต่ยังมิกล้า เพราะยังไม่ได้ศึกษาจริงจัง แค่มีแบบเรียนเด็กประถมที่ซื้อมาจากกัมพูชา๒-๓เล่ม กับคู่มือภาษาฮินดี ๑ เล่ม ก็ยังอ่านได้ไม่ครบทุกตัว เคยไปขอให้พระภิกษุจากกัมพูชาช่วยสอนได้ไม่กี่ครั้งท่านก็กลับบ้านท่านเสียแล้ว นอกจากนี้ สิ่งที่ผมมียังขาดข้อมูลด้านประวัติศาสตร์อีกมาก ตอนนี้ก็ได้แค่ติดตามไปพร้อมกับมีโจทย์ค้างในใจไปด้วยเหมือนกับท่าน sr

ขอบคุณที่หาเรื่องอย่างนี้มาให้อ่าน ผมสงสัยมากเลยว่าบิ๊กๆในกระทรวงเจอแบบนี้แล้วจะออกงิ้วหรือออกโขน หรือจะเก็บไปใคร่ครวญสมกับสถานะศาสตราจารย์...คุณคัสแซนดรา คือผลผลิตของการศึกษาแบบฝรั่ง คือคิดเชิงวิเคราะห์และกล้าออกความเห็น..ในฐานะครูเก่า ผมอ่านแล้วรู้สึกเจ็บปวดเหมือนกัน เพราะอดรู้สึกไม่ได้ว่าเราเองก็มีส่วนในความล้มเหลวเหมือนกันทั้งๆที่ถูกมองเป็นกบฏหรือแกะดำอยู่เป็นอาจิณ..

คลองสวยดีครับ อยู่ใกล้เขตน้ำท่วมอย่างนี้ อาจถูกทางการผนวกเข้าไปทำแก้มลิงหรือทางด่วนน้ำก็ได้นะครับ

ขอบคุณทั้งสองท่าน(หยั่งรากฝากใบ, kunrapee) ครับ เมื่อวานได้ฟังคำปรารภครูระดับพื้นฐาน ๒ ราย เขาว่าอีกหน่อยเด็กไทยจะเขียนหนังสือไม่เป็นเพราะช่วงที่ควรได้ฝึกใช้มือจับดินสอปากกา กลับได้ใช้แค่ปลายนิ้วเท่านั้น

นักการเมืองที่ทำได้อย่างท่านคานธีและคู่ควรแก่การนับถือน่าจะมีเนลสัน แมนเดลลา กับอองซาน ซูจี รวมอยู่ด้วย... กราบขอบพระคุณพระคุณเจ้าครับ

ย่อหน้าแรกทำให้ผมหัวเราะเพราะเป็นเรื่องจริงที่ผมก็เจอมาเอง ทุกขเวทนาแปลว่าอะไร รู้ชัดเลยครับ ส่วนเรื่องเสียงตามสายนั้น ตอนนี้ผมโชคดีเพราะเสาที่อยู่ใกล้บ้านผม(ไม่ถึง๖๐ เมตร) เงียบเสียงมาหลายเดือนแล้ว (ไม่ทราบว่าเขาย้ายลำโพงไปไว้ที่อื่นหรือมันชำรุด..เถอะจะอย่างไรก็ช่าง อย่ากลับมาอีกก็แล้วกัน)

เดี๋ยวนี้ชาวนาจำนวนหนึ่ง เปี๊ยนไป๋ แล้ว คือมีนามีพันธุ์ข้าว มีวิชาทำนาครบ แต่ไม่มียุ้งข้าว เพราะไม่ต้องการเก็บไว้ทยอยขาย ต้องการขายทีเดียวเกือบหมด (เหลือเฉพาะข้าวเชื้อเท่านั้น) เพราะได้เงินเป็นฟ่อนทันที(ถูกกดราคาหรือไม่ผมไม่รู้) ไม่ทราบว่าอย่างนี้ฉลาดมากหรือน้อยเพียงใดครับ

ขอขอบคุณท่าน ดร.ธวัชชัย คุณมะเดื่อ คุณชยันต์ และคุณ Nopparat อย่างยิ่งครับสำหรับความเห็นซึ่งทั้งมีประโยชน์ต่อการศึกษาและ(น่าจะ)สะเทือนถึงคนในระดับที่บันดาลเรื่องนี้ได้ในกระทรวง ผมอยากให้คนเหล่านั้นได้อ่านด้วยจัง (หวังว่าเขาคงจะแวะมาที่GotoKnow บ้าง)

อาจเป็นวิธีหาเสียงของผู้นำมาก็ได้ เพราะ(เขา)คิดว่าได้ผลแน่ๆกระมังครับ อ้อ..ศิลปินน่าจะยังมีอีกกลุ่มหนึ่งครับ เคยได้ยินจิตรกรใหญ่ถวัลย์ ดัชนี พูดในรายการโทรทัศน์ว่า อย่าเรียกเขาเป็นศิลปินเลยเพราะเขาไม่ได้ออกอัลบั้ม

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี