ความเห็นล่าสุด


ครูชนบทตะนาวศรี ใช่ค่า สนุกมากๆเลยค่ะ แต่เหนื่อยตรงเดินทางไกลจากมหาวิทยาลัยไปหน่อย

ขอบคุณนะคะ คุณยายเค้าจะเอ็นดูหลานมากเป็นพิเศษค่ะ^^

555 ขอบคุณที่นำบทความของเรามาอ้างอิงนะขนุน ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในบทความนี้นะฮะ

Dr. Popอ่านแล้วรู้สึกว่าเด็กคนดีโชคดีจังค่ะ ที่มีครอบครัวที่น่ารักแบบนี้เพราะครอบครัวมีบทบาทสำคัญอย่างมากในการช่วยพัฒนาความสามารถและค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเด็ก

การที่ครอบครัวเห็นว่าการเป็นเด็กสมาธิสั้น เราไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะต้องเรียนให้ได้เหมือนเพื่อน ศักยภาพให้ดีเหมือนเพื่อน แต่มองไปที่ความสามารถด้านอื่นที่เขาสนใจและทำได้ดี จากกิจกรรมยามว่างนำไปสู่การศึกษาในชีวิตจริงที่ว่า"ร้องเพลงก็เป็นอาชีพที่ดีได้ ถ้าสนใจก็เริ่มทำแบบจริงได้" เป็นการค้นหาตัวตนที่แท้จริงในตัวของเด็ก และหาแนวทางที่จะทำให้เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและปกติเหมือนคนทั่วไป โดยไม่ถูกเปรียบเทียบว่าเป็นโรคใดๆ

และดิฉันเชื่อว่าหากเราได้ทำในสิ่งที่เราถนัด ได้ทำในสิ่งที่มีความสุขและทำได้ดี สิ่งนั้นจะกลายเป็นข้อดีของเราที่ทุกคนยอมรับได้ค่ะ

Dr. Pop ดิฉันชอบบทความนี้มากเลยค่ะชื่อเรื่องน่าสนใจมาก เป็นบทความสั้นๆ แต่มันทำให้ดิฉันหยุดคิดได้ ว่าทุกวันนี้ความรักที่เรากำลังมีอยู่เป็นแบบไหน ทุกวันนี้เราทุกคนก็ใช้ชีวิตโดยมีความรักหล่อเลี้ยงใจ ความรักทำให้เรามีกำลังใจ มีพลังที่จะทำสิ่งต่างๆมากมายอย่างไม่น่าเชื่อ สมองและความรักต่างก็ต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ชีวิตเราไม่สามารถใช้สมองนำทางได้เพียงอย่างเดียว และเราก็ไม่สามารถใช้หัวใจนำทางได้เพียงอย่างเดียวเช่นกัน หากขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดเราจะไม่มีโอกาสได้ใช้ความรักเพื่อเรียนรู้และเรียนรู้เพื่อที่จะรักได้เช่นกันค่ะ

Dr. Popเป็นบทความที่ได้ความรู้นอกเหนือไปจากการเรียนในห้องเรียนมากๆเลยค่ะ ดิฉันเพิ่งทราบว่าอาการเริ่มแรกของผู้ป่วยจิตเภทเป็นเช่นนี้ อ่านแล้วดูแปลกมากๆและบทความนี้สามารถนำไปเป็นแนวทางในการประเมินและการบำบัดรักษาให้กับนักศึกษาที่กำลังจะฝึกงานอย่างดิฉันได้เป็นอย่างดีและทำให้ทราบถึงบทบาทของนักกิจกรรมบำบัดนอกเหนือไปจากคลีนิคอีกด้วยค่ะ

เมื่ออ่านบทความแล้ว ดิฉันเกิดความคิดว่า การที่เราจะให้คำแนะนำกับผู้รับบริการ เราต้องมีความรู้เกี่ยวกับอาการของโรคอย่างมาก ไม่ใช่รู้แค่ตัวโรคทั่วๆไปแต่ยังต้องคอยศึกษาข้อมูลใหม่ๆอยู่เสมอ รู้สึกชอบวิธีการที่ตรวจระบบประสาทการเคลื่อนไหวทางโทรศัพท์มือถือค่ะ วิธีการเดินสลับซ้ายขวาแล้วหยุด ทำสมาธิแล้วหลับตานับเลขถอยหลังเดิน เป็นวิธีการที่ไม่น่าเบื่อและน่าสนใจ ใครๆก็สามารถทำได้ค่ะ

Dr. Popอ่านแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างที่คล้ายกับบทความของน้องพ.เลยนะคะ ในแง่ของแม่เห็นลูกไม่เหมือนเด็กคนอื่นเลยคิดว่าลูกผิดปกติ ทั้งๆที่ความจริงเป็นเพราะการกระทำของตัวเอง บทความนี้เป็นเรื่องราวที่ดีมากค่ะ รู้สึกชอบการพูดของอาจารย์ แค่เข้ามาอ่านแล้วยังรู้สึกถึงความสบายไปด้วย

เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวคงไม่มีอะไรดีไปกว่าการประนีประนอมกัน หันหน้าเข้าหากัน เพราะความเข้าใจเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย บทความนี้นอกจากจะนำไปใช้กับคนในครอบครัวได้แล้ว ยังสามารถนำไปใช้กับทุกคนได้เลยนะคะ โดยเฉพาะการหลีกหนีกับบุคคลที่ทำให้เราโกรธหรือเราทำให้เขาโกรธ หลังจากนั้นไปสงบสติอารมณ์แล้วค่อยมาปรับความเข้าใจ เป็นสิ่งที่ทุกคนควรจะทำให้ได้เลยค่ะ


<table><tbody><tr><td>Dr. Popอ่านแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างที่คล้ายกับบทความของน้องพ.เลยนะคะ ในแง่ของแม่เห็นลูกไม่เหมือนเด็กคนอื่นเลยคิดว่าลูกผิดปกติ ทั้งๆที่ความจริงเป็นเพราะการกระทำของตัวเอง บทความนี้เป็นเรื่องราวที่ดีมากค่ะ รู้สึกชอบการพูดของอาจารย์ แค่เข้ามาอ่านแล้วยังรู้สึกถึงความสบายไปด้วย </td></tr></tbody></table><p> เรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวคงไม่มีอะไรดีไปกว่าการประนีประนอมกัน หันหน้าเข้าหากัน เพราะความเข้าใจเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย บทความนี้นอกจากจะนำไปใช้กับคนในครอบครัวได้แล้ว ยังสามารถนำไปใช้กับทุกคนได้เลยนะคะ โดยเฉพาะการหลีกหนีกับบุคคลที่ทำให้เราโกรธหรือเราทำให้เขาโกรธ หลังจากนั้นไปสงบสติอารมณ์แล้วค่อยมาปรับความเข้าใจ เป็นสิ่งที่ทุกคนควรจะทำให้ได้เลยค่ะ</p>

Dr. Popออ่านจากบันทึกแล้วรู้สึกว่ากิจกรรมบำบัดที่อาจารย์ได้ทำให้กับน้องดีมากๆเลยค่ะ พยายามให้น้องได้ทบทวนและคิดว่าน้องรักใครบ้าง ทั้งๆที่ความจริงการที่น้องพูดว่าไม่อยากรักใคร เป็นเพราะน้องจำแต่สิ่งไม่ดีที่พ่อแม่ทำกับตัวเอง แต่ลึกๆแล้วน้องรักทุกคนในบ้าน พ่อแม่เมื่อเห็นลูกตัวเองไม่เหมือนเด็กคนอื่นอาจจะคิดว่าลูกตัวเองเป็นโรคผิดปกติอะไรบางอย่างทั้งๆที่ความจริงแล้วลืมพิจารณาถึงการกระทำของตัวเองที่ได้ทำกับลูกไว้ ทำให้ดิฉันได้ข้อคิดต่างๆมากมาย เช่น การเลี้ยงดูเด็ก1คนไม่ใช่เรื่องง่าย การเลี้ยงดูและการปลูกฝังสิ่งที่ดีเป็นสิ่งจำเป็นมาก เพราะมันจะติดตัวเด็กไปตลอดชีวิต เราสร้างภาพทางบวกให้กับเด็ก เด็กก็จะมีภาพบวกติดตัว เห็นคุณค่าในตนเอง และนอกจากนี้ยังสามารถนำไปใช้ในเรื่องอื่นๆในชีวิตได้อีกด้วยนะคะ เช่น เมื่อเกิดปัญหาไม่เพียงแต่ต้องหาสาเหตุเท่านั้น เราต้องอย่าลืมมองตัวเองด้วย ว่าเราเป็นสาเหตุที่ทำให้ตัวเรากำลังเจอปัญหาอยู่ตอนนี้หรือเปล่า

อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนที่เชียงใหม่ขึ้นมาเลยค่ะ ตอนนั้นถ้าเลือกเรียนที่เชียงใหม่ คงได้เจอเพื่อนสนิทบ่อยแน่ๆค่ะ^______^

ขจิต ฝอยทอง

ตอนนี้อาจจะเปลี่ยนไปเยอะขึ้นนะคะ แต่คุณยายที่นี่น่ารักมากค่ะ ถ้ามีโอกาสแนะนำให้ไปเลี้ยงอาหารกลางวันคุณยายนะคะอาจารย์ ที่นี่มีร้องเพลงขอบคุณด้วยค่ะ^^

OTann_supansa ขอบคุณค่ะอาจารย์ อาจารย์ต้องรีบไปดูนะคะ ตอนที่มันยังสะอาดและยังไม่มีใครมาใช้ห้อง

ฮิฮิ ^_____^

ขจิต ฝอยทอง ขอบคุณในความหวังดีมากๆเลยนะคะ ความคิดเห็นจะออกมาดีหรือไม่ดีมันขึ้นอยู่กับว่าตัวเขาเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีหรือแง่ร้าย ดิฉันอยากโพสรูปกิจกรรมที่ทำแล้วสบายใจและมีความสุข เพราะเรารู้ตัวดีว่าเรากำลังทำอะไร ขอบคุณมากๆเลยนะคะ เข้ามาแล้วตกใจเลย^^

ขจิต ฝอยทอง

กิจกรรมของคุณก็ดีมากเลยนะคะ คนจีนเค้าว่าการนวดปลายมือปลายเท้าจะช่วยให้หายเมื่อยได้เป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ ^^

กิจกรรมยามว่างจะชอบดูทีวีหรือไม่ก็ไปดูหนังที่โรงภาพยนตร์ค่ะ เหมือนเราได้ผ่อนคลาย ได้ปล่อยความคิดไปอยู่อีกที่ที่หนึ่งโดยเฉพาะหนังแนวแอ็คชันและผจญภัย เพราะรู้สึกว่าเราได้ใช้ความคิดขณะหนังกำลังดำเนินเรื่อง และหนังประเภทนี้มักมีข้อคิดดีๆเกี่ยวกับกำลังใจและความพยายามค่ะ นอกจากนี้เราจะสามารถใช้มันเป็นข้อคิดเตือนใจ สอนเราในเรื่องที่เราทุกข์ใจได้ค่ะ ^____________^

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี