ความเห็นล่าสุด


สูงสุด...คืนสู่สามัญ (ไตรลักษณ์) อามิตาพุทธ!..

 

ครับ!..ท่าน Ico24 อ.นุ

กล้วยไม้มีดอกช้า..............ฉันใด

การศึกษาเป็นไป.............................เช่นนั้น

แต่ดอกออกคราวใด........................งามเด่น

การศึกษาปลูกปั้น ...........................เสร็จแล้วแสนงาม

มล. ปิ่น มาลากุล

สิ่งที่เรียกร้อง เป็นความถูกต้องชอบธรรม และควรได้รับมานานแล้ว ก็แค่หมื่นกว่าชีวิต ทนอีกนิดนะ ผมว่า... คงไม่นานเกินรอหรอกครับคุณกระติก !..เป็นกำลังใจให้นะครับ

เพียงเฉยชา อาจเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าคำบริภาษหลายเท่านัก!..ใจคนก็แค่ก้อนเนื้อ ใช่เหล็กไหล...ความไม่เดียงสาได้ทำลายคนบริสุทธิ์มานักต่อนักแล้ว...กว่าจะสำเหนียก ก็สายเกินไป

     ให้ท่านท่านย่อมให้       ตอบสนอง

นบท่านท่านควรปอง         นอบไหว้

รักท่านท่านควรครอง        ความรัก เรานา

สามสิ่งนี้เว้นไว้                    แด่ผู้ทรชน

                                              โคลงโลกนิติ

บ่อยครั้งที่เหนื่อยหน่าย!..รันทดท้อกับการรอคอยที่ไม่มีวันสิ้นสุดครับ ท่านอาจารย์

นมัสการพระคุณเจ้า ชื่นชอบฉันท์ ของพระคุณเจ้ามาก โดยเฉพาะ อินทรวิเชียร ครู-ลหุ ทำให้ดูตื่นเต้น และหนักแน่นน่าเลื่อมใสมากครับ!..

แผลเป็นไม่อาจลบออกจากกาย แผลใจก็เช่นกัน รอเพียงวันพิพากษา คิดว่าน่าจะงวดเข้ามาทุกขณะแล้วหล่ะ!..

กัมมุนา วัตตะตี โลโก สัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม

 

จัดหนัก จัดเต็ม จัดใหญ่ เลยนะครับ ท่านอาจารย์!..

ไกลเกินใครจะกล้าถาม เพลินไปตามความแปรผัน
หมุนไปทุกวัน...ไปไหน...?

ก็คงจะเป็นคำถาม ที่ไร้คำตอบ ไปนิรันดร์...ก็แค่วัดใจ ว่าใครจะ "อึด" กว่ากัน เท่านั้น

หากศรัทธาแน่วแน่ ก็คงถึงฝั่งเข้าสักวันนะครับ!..

ชอบและศรัทธากวีการเมืองร่วมสมัยของท่านมากๆ ครับ

เป็นอีกหนึ่งเหลงที่เก็บไว้ใน Album ส่วนตัว...ฟังแล้วปลงดีครับ

 

คือ...ผมอยากฟังเพลง "ยามชัง" ของหม่อมท่านบ้างเท่านั้นแหละครับ!..

ท่านอาจารย์ Blank จริยา...

หนาวลมห่มฟ้า

หนาวกายาห่มไหม

หนาวรักห่มใจ

ไม่หนาวอะไร ก็ไม่ต้องห่ม


อุดมเอ๋ย อุดมการณ์ อันบรรเจิด

ที่เตลิด และที่เหลือ อยู่เท่าไหร่

ล้วนโรยรา สูญสลาย ตามกาลไป

กว่าครึ่งล้วน สยบให้ ลาภเงินทอง

ศิลปิน ศิลปะ ศิลเปรอะ

สอพลอ เลอะเทอะ หยิ่งผยอง

แอบอ้างซาก วีรชน  พ่นฟอง

น้ำลายฟ่อง เปื้อนเปรอะ เลอะแผ่นดิน

"เพื่อขีวิต เพื่อตัวตน เพื่อพ้นภัย

เพื่อชิ้นเนื้อ ก้อนใหญ่ สละสิ้น

อุดมการณ์ อุดมกู อุดมกิน

ละทิ้งถิ่น ก่อตน คนจัณฑาล"

...................................?!?

เป็นเพลงทีี่เก็บไว้ใจอีกเพลงหนึ่งครับท่านBlank ภูสุภา

เป็นอีกมุมมองของความแตกต่างระหว่างวัย (เด็ก กับ ผู้ใหญ่) ที่ได้อ่านแล้วต้องอมยิ้มครับ!.. เรียกได้ว่ามองโลกในแง่ดี (คิดบวก) ทำวิกฤติให้เป็นโอกาส (ของเด็กๆ) ชอบตรงที่ "สิ่งเหล่านี้ ไม่มีในห้องเรียน" นับเป็นประสบการณ์ตรง แปลกใหม่ และ สนุกสนาน ที่เด็กๆ แสวงหา...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี