อนุทินล่าสุด


ปณิธาน วรรณวัลย์
เขียนเมื่อ

COVID-19 ถึงกับเปลี่ยนฟ้าเปลี่ยนดิน



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ปณิธาน วรรณวัลย์
เขียนเมื่อ

เวลาทองของชีวิต ในบางครั้งเราอยากจะทำอะไรไปเรื่อยเปื่อยโดยที่มันทำให้เราสุขเพลิดเพลินจนลืมหลายเรื่องที่สุ่มอยู่ในหัวไปเลย จนหมดวันหมดเวลาไปเฉยๆ พอนึกขึ้นมาได้ก็ร้อง โอ้ย.ตายแล้ว งานนี้งานโน้น โน่นนี่ ก็ยังไม่เริ่ม ไม่เสร็จ กลับมาทุกข์เหมือนเดิม เคยวางแผนไว้ ตั้งใจไว้แต่ก็ไม่เคยทำตามให้สำเร็จหรือกว่าจะสำเร็จก็ลำบากยากเข็ญผ่านเส้นยาแดงทุกที เราก็ถามตัวเองทุกทีว่าทำไม ทำไมและทำไม และทำไมไม่ทำชอบผลัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ หรือว่างานมันเยอะ อันนี้ก็ชอบ อันนี้ก็อยากทำ ฉันทำได้ ฉันอยากรู้ ชอบไปหมด แต่ถามตัวเองจริงๆ เถอะ มีเวลาไหม จัดสรรหรือแบ่งเวลาอย่างไร ไม่ใช่อะไรกูเอาหมด ทำได้หมด คิดไหมว่าเวลามีค่ามันหมดไปเรื่อยๆ แต่ที่เพิ่มนั่นอายุ ที่สั้นคือเวลาชีวิตที่เหลืออยู่ อะไรควรทำ ให้รีบทำ อะไรไม่ควรทำก็อย่าทำ ควรรู้จักใช้เวลาให้คุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด อย่าใช้ช่วงเวลาทองของชีวิตไปกับสิ่งที่มันไร้สาระมากไปเพราะมันไร้ประโยชน์



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ปณิธาน วรรณวัลย์
เขียนเมื่อ

ฝึกจิตใจต้านภัยโรคโควิด-19

   ผู้ที่รู้จักปล่อยวาง ไม่ถือก็ไม่หนัก  ปิดหู ปิดตา ปิดจมูก ปิดปากลงบ้าง จะช่วยให้อารมณ์สงบ  เมื่ออารมณ์สงบจิตก็จะสงบและว่าง เมื่อจิตว่างและสงบ ก็ไม่ฟุ้งซ่าน  เมื่อไม่ฟุ้งซ่านท่านก็จะเข้าถึงสมาธิได้ง่าย  เมื่อมีสมาธิท่านก็จะเกิดปิติไปจนถึงสติปัญญา  การฝึกจิตจะทำให้จิตมีพลัง คนที่มีพลังจิต จิตจะกล้าหาญ เข้มแข็ง  ทำสิ่งใดก็มักจะสำเร็จ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
ปณิธาน วรรณวัลย์
เขียนเมื่อ

หมั่นทำดีนั้นดีแน่แต่อย่ายึดดี เพราะอาจจะไม่มีดีที่จะเหลือ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี