แม่มดน้อยร้อยสาม
ร.ท.หญิง ภัทรพรรณ เพ็ชญไพศิษฏ์

ความเห็นล่าสุด


  • ขอบคุณค่ะพี่ ถ้าเล่น fb เข้าไปทักทายกันได้นะคะ littlewitch nongmai
  • โลกที่ไม่มีพ่อแม่มันน่ากลัวนะคะ
  • แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือคนรักที่ทิ้งเรา
  • หนูจะต้องรอด พ่อแม่จะได้ไม่ห่วงค่ะ
  • รับรองว่าสู้เสมอค่ะ
  • take care นะคะ

แม่มดน้อย ขอให้พี่จิตมีความสุขที่สุดในโลกเล้ย  ส่วนพี่ด้วงหนูไม่มีเบอร์โทรพี่ช่วยบอกหนูด้วยเจ้าค่ะ

นิรนามอย่าเพิ่ง โกรธกันเลย ไม่เห็นเหรอว่าแม้แต่เขียนเรื่องใน blog ยังไม่ได้เขียนเลย มีหลายเรื่องที่ต้องทำมากมาย และหมอก็ไม่ให้นอนเกิน สี่ทุ่มครี่ง ที่หายไปไม่ได้ลืมเพื่อนที่น่ารักคนนี้ แต่มีเรื่องการทำกิจกรรมที่ต้องทำ ต้องรณรงค์หลายเรื่องเหลือเกิน อาทิตย์ที่แล้วก็ไปเชียงใหม่ คุณปู่เสีย ไปเรื่องโอนที่ดิน หลายต่อหลายเรื่อง ถ้านิรนามเล่น FB ลองมาเป็นเพื่อนกันซิ ไม่ต้องใส่หน้าก้อได้ ถ้ากลัวว่าจะรู้จัก ก็ใช้ชื่อว่านิรนามเหมือนเดิม แม่มดน้อย เข้าประจำเพราะต้องทำเครือข่ายคนดีของพ่อ เวปรุ่นยังไม่เคยเข้าเลย ตอนนี้ไปเรียนด้วย อย่าเพิ่งทิ้งกันไปเลย ชีวิตวันนี้มันหาเพื่อนดีได้ยากเต็มที พยายามเข้าใจแม่มดน้อยซักนิดนึงนะ ยังรักที่จะเป็นเพื่อนเสมอ

ดีใจจัง...คิดว่านิรนามลืมเราแล้วซะอีก...ใน fb น่ะ ไม่ได้อยากมีคนเข้าเยอะๆ หรอก สังเกตุซิส่วนใหญ่เป็นคน ช่อง 5 และก็ผู้หญิง ก้อในเมื่อแม่มดน้อย ทำโครงการคนดีของพ่อ ก็ต้องมีการขยายกลุ่มของคนรักพ่อให้มากขึ้น และเรื่องความรักน่ะ เอาแน่ไม่ได้หรอกนิรนาม คนเราภาพที่เห็นกับความเป็นจริงมันไม่แน่ชัดเสมอไปหรอก...และรูปที่ลงแม่มดน้อยไม่เคยเป็นคน..เอาภาพลงเลย และภาพที่เห็นก็ไม่แน่นะบางทีมันอาจจะหายวับไปในพริบตา...สิ่งที่สอนแม่มดน้อยมาตลอดคือ..อย่าเชื่อผู้ชาย(ขอโทษนะถ้ากระเทือน) วันนี้เราอาจถูกใจเค้าแต่ถ้าเราทำขัดใจ ไม่คิดบ้างเหรอว่าแม่มดน้อยจะเป็นยังไง  ทุกวันนี้สิ่งที่สอนก็คือหายใจเข้าไว้และทำสิ่งที่ดีงามต่อไป วันนี้ดี วันหน้าก็ต้องดีตาม..เราตอบนิรนามไม่ได้ว่าเราจะมีวันนั้นมั๊ย? มีคนชวนเราแล้ว แต่แม่มดน้อยมีภาระมากมายที่ต้องทำต้องดูแล  ถ้าทิ้งความรับผิดชอบที่มีต่อบ้านตัวเอง  เราก็คงไม่มีความภูมิใจเหลืออยู่ และภาพที่เห็นมันแค่ด้านเดียว ยังมีเด็กอีก 2 คนเข้ามาเกี่ยว และความสัมพันธ์กับพันธะเก่าๆมันก็ยังไม่สามารถทำให้แม่มดน้อยไม่สามารถอยู่ด้วยได้....เรื่องมันยาวและซับซ้อนจ้ะ...เล่าคร่าวๆ เผื่อว่าแซวผิด แต่อย่างน้อยสิ่งนี้ก็ช่วยให้เรารอดพ้นพวกผู้ชายใน fb ได้นะจ๊ะ...เล่าให้ฟังตอนนี้ก็แสดงว่า นิรนามเล่น fb ด้วยนะซิ...อย่าลืมมาเป็นเพื่อนกะแม่มดน้อยนะจ๊ะ ไม่อยากรู้หรอกว่านิรนามเป็นใคร เพราะถ้ารู้บางทีอาจไม่กล้าเล่าอะไรให้ฟังก็เป็นได้ เป็นนิรนามแบบนี้แหล่ะดีแล้ว...อย่างน้อยแม่มดน้อยก็อุ่นใจ...เข้าใจมั๊ยจ้ะ.

ไม่เหงาหรอก นิรนาม แต่เหนื่อย.....แม่มดน้อยพยายามสร้าง...กลุ่มคนดีของพ่อขึ้นมา แต่การที่ทำอะไรคนเดียว  โดยที่คนอื่นเห็นว่าไม่ใช่เรื่องของตัว ยกเว้นตอนออกไปมอบเงินและออกทีวี....มันไม่ใช่นะ....แม่มดน้อยใช้เงินส่วนตัว...ใช้ใจ..ใช้เวลา และใช้แรงงานทาสด้วย ฮิฮิ กว่าจะสสำเร็จคิดว่าคงต้องผ่านเรื่องราวอีกมากมาย  ก็จะอดทน และจะไม่ยอมแพ้ ในเมื่อตั้งใจทำถวายพ่อแล้ว  ก็จะทำให้ดีที่สุด...ยังไงก็อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะ.... ใน fb ก็เป็นอีกช่องทางนึงที่เราสามารถรณรงค์หากลุ่มเพื่อนที่รักในหลวงเหมือนกัน.....แต่ถ้าเยอะนัก ก็ไม่ไหวเหมือนกัน..ปวดหัว บ้านเมืองเราตอนนี้เห็นแล้วหดหู่ใจเน๊อะ  อย่างน้อยนิรนามไปไหนมาไหนก็ระวังตัวด้วยนะ  เป็นห่วงนะ 

ซาหวัดดี..นิรนาม...เอ..แม่มดน้อยชักแปลกใจแล้วซิ  รู้ได้จะไดว่าเจ้าได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าปริ้นซ์ให้เป็นโฆษกรัฐบาน....มีแต่เพื่อนในรุ่นที่รู้....ตอบมาซะดีๆนะว่าเป็นผู้ใด ถ้าเจ้าสืบรู้ได้เองละก้อ....จะเสกให้เป็นกบ(เพศหญิง)ด้วย ให้เป็นตุ๊ดไปซะเลย  555...ช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรมากนัก....แม่มดน้อยให้พี่ที่รุ่นสร้างชุมชน facebook ขึ้น ในชื่อ คนดีของพ่อ สจว.103 แล้วก็ชักชวนเพื่อนๆเข้าร่วมกัน.....เมื่อกี้ได้คุยกะคุณหมอตุลย์ ว่าทางกลุ่มเสื้อหลากสีจะไปศิริราชในวันพรุ่งนี้ (วันจักรี) แล้วจะใส่เสื้อหมายเลข ๙ ของแม่มดกันด้วยนะ ดีใจจังเลย  แม่มดน้อยก็เลยชวนเพื่อนๆในรุ่นรวมตัวกัน ไปร่วมกิจกรรมด้วย  อย่างน้อยในหลวงท่านก็จะได้ทรงรับรู้ว่า ลูกหลานไทยที่ยังจงรักภักดีต่อพระองค์มีมากมายแค่ไหน  แม่มดน้อยจะไปประมาณ 7 โมงเช้า จะใส่เสื้อที่นิรนามซื้อให้ไปแทนนิรนามแล้วกันนะ.....นิรนามไปเที่ยวมาสนุกมั๊ย? แม่มดน้อยไปเที่ยวหัวหินมา..... ความจริงไปดูที่ดินของแม่น่ะ แต่ยังหาไม่เจอเลย........ส่วนเรื่องการเมืองน่าจะจวนจบเรื่องแล้วนี่นา.....ก็คนที่มันเป็นหัวหน้าไพร่ มันร่อแร่อยู่ปากประตูอเวจีแล้วนี่ ก็คงเหลือแต่คนที่พยายามล้มล้าง...ก็คงหนีกรรมเวรไม่พ้นหรอก  บาปกรรมเห็นผลเร็วจะตายไป  อย่างอริสมันต์อีหน่อยก็คงไปนั่งนับดาวสีแดงที่พุ่งมาจากกระทะทองแดงพร้อมนาย ...ส่วนปากคงไม่มีวาสนาได้มาหมิ่นเบื้องสูงอีก เพราะว่าคงโดนน้ำในกระทะทองแดงกรอกปากอยู่....นรกมีจริง  ทุกวันนี้พวกมันก็ตกนรกอยู่แล้วทั้งๆที่ยังไม่ตาย....น่าสมเพชที่สุด  ไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวถูกปาหัวแตก บายจ้ะ...แม่มดน้อย

ขอบอกว่าเป็นบทความที่อ่านแล้วน้ำตาไหล....รักพระองค์เหลือเกิน ตอนนี้แม่มดน้อยก็ได้ทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อพระองค์ท่าน การที่ได้รู้ว่า ลูกหลานไทยยังหลงเหลืออยู่ในผืนดินนี้อีกมากมาย....มันทำให้มีกำลังใจอีกเยอะ....ขอบอกว่า....วันใดก็ตามที่ใครจะทำร้ายพระองค์ ก่อนหน้าคงต้องมีร่างแม่มดน้อยเข้ากั้นด้วยชีวิต....ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ร่วมชาติทุกท่าน  ขอให้สิ่งดีงามเกิดขึ้นกับทุกท่านด้วยเถิด ใครไม่เห็น แต่บรรพบุรุษ เทวดา ฟ้าดินก็เห็น

ดีใจจัง(ยิ้มด้วยนะเนีย) .... อย่างน้อยเจ้าก้อมีเพื่อนที่คิดดี สังคมของเฮาก้อจะได้หนึ่งเสียงที่มาพร้อมกับความสงบสุข  เจ้าก็เป็นจะอี้กะ คิดอะหยังก้ออู้ก้อทำ...บ่ต้องมีการเสแสร้งฮื่อหน่ายใจ๋  กลับจาก usa เจ้าก้อปิ๊ก เชียงฮาย กลับมาก้อปิ๊ก นครนายกอีก เหนื่อยขนาด...เฮาจะเล่าฮื่อนิรนามฮู้ว่าน้ำตกที่นครนายก บ่มีน้ำฮื่อลงเล่น อากาศฮ้อนเหลือ เจ้าถ่ายรูปเยอะมาก ประชดอากาศ (คนบ้าเน๊อะ) วันพรุ่งถ้าบ่มมีอะหยังเปลี่ยนแปลงคืนนี้  เจ้าจะไปร่วมกับกลุ่มคนเสื้อหลากสี ไปฮื่อกำลังใจตะหาน ให้เปิ้นมีกำลังใจ๋สู้เพื่อพ่อหลวงของหมุ๋เฮา....วันนี้เจ้าทำบุญฮื่อแม่ของเจ้า เปิ้นตายครบปีแล้วนะ...ข้าเจ้าว่าวันเวลามันผ่านไปรวดเร็วเน้อ เฮาอยู่ข้างหลังก้อต้องทำสิ่งที่ดีที่สุด บ่ฮุ้ว่าช่วงนี้เจ้าเป็นอาหยัง...เหมือนชีพจรลงเท้า เจ้าอยากหันโน่น หันนี่ ใจแตกคิดตึงหาแต่เรื่องเที่ยว บ่อยากยะการยะงาน.....เจ้าฮื่อน้องที่ทำงาน ยะงานแทนเจ้า นิสัยบ่อดีเน้อ แต่ก้อบ่ฮุ้จะเปลี่ยนได้จะได แนะนำเจ้าหน่อยซิ เจ้าไปก่อนเน้อ.....คิดตีงหานิรนามเพื่อนเจ้าเสมอ ว่างก้อเขียยนมาเน้อ  บายเจ้า

  • ได้อ่านได้เห็นสิ่งที่เพื่อนๆพี่ๆเขียนตอบกลับมาทำให้หนูยิ้มได้
  • ทำให้รู้ว่าทุกคนรักในหลวง รักแผ่นดิน
  • ทหารไม่ทำร้ายประชาชน  แต่ ณ วันนี้ เพื่อนทหารของเราโดนรังแก
  • เรามาช่วยกันสร้างความสงบให้เกิดในบ้านเมืองกันดีกว่า

ขอขอบคุณนิรนามนะ ที่เข้าใจความสูญเสียที่แม่มดน้อยได้รับ.....ทหารโดนตีด้วยไม้ที่ตอกตะปู ทหารโดนลากลงมารุม ความเจ็บแค้นมันจุกอก แต่ไม่รู้จะทำยังไง....แม่มดน้อยเจ็บแต่การสูญเสียพี่ชายที่สนิทสนมกัน  พี่ชายที่ร่วมอุดมการณ์เดียวกัน มันเกินบรรยาย  ในฐานะทหารเก่าคนนึง แต่อย่างน้อยแม่มดน้อยก็สาบานต่อธงชัยเฉลิมพลแล้วว่าจะปกป้องชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ณ วันนี้สถาบันโนย่ำยี คงไม่มีทางที่เราจะยอมพวกมันอีกแล้ว นิรนามรู้มั๊ย แม่มดน้อยรอนิรนามตั้งหลายวัน  อยากบอกเพื่อนคนนี้ให้รู้ว่าแม่มดน้อยเสียใจ......ร้องไห้....อยากคุยกับเพื่อนคนนี้เป็นที่สุด มีข่าวบอกนิรนามด้วย...แม่มดน้อยบอกกับทางรัฐสภาแล้วว่า ไม่สามารถเป็นที่ปรึกษาให้กับประธานท่านนี้ได้ เพราะว่าท่านเป็นเสื้อแดง เป็นแกนนำ หลายสิ่งหลายอย่างที่รับรู้ยิ่งทำให้ไม่สามารถทำสิ่งที่ฝืนใจตัวเองได้.....ไม่เสียดายเลยกับสิ่งที่เดินจากมา.....แม่มดน้อยเป็นคนไทย เป็นคนของพระเจ้าแผ่นดิน ที่ตรงนั้น ไม่ใช่ที่ของแม่มด.....ไม่ต้องอยู่ตรงนั้นถ้าเราเป็นคนดี มีความสามารถ ยังไงเราก็เจริญได้...ที่ของแม่มดน้อยอยู่ตรงนี้....ตรงที่ว่างที่สามารถกตัญญูต่อในหลวงได้.... แม่มดน้อยไม่มีสีนะนิรนาม....แต่...ในหลวงอยู่เหนือเกล้าเหนือกระหม่อมแม่มดน้อย.....ใครก็ตามที่ปกป้องพระองค์แม่มดน้อยก็จะสนับสนุน.....ล่าสุดแม่มดน้อยส่งเสื้อหมายเลข ๙ คนดีของพ่อ ประมาณ 260 ตัว ให้พล.อ.ปฐมพงศ์ เพื่อสนับสนุนกลุ่มเสื้อหลายสี โดยใช้เงินของตัวเอง  เพราะถ้าขายเสื้อแล้วรอนำเงินถวาย มันจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อวันเวลานี้คนดีของพ่ออยู่ที่ไหน.......ไม่ออกมาปกป้องพ่อ ..... แต่ว่าถ้าพ่อโดนรังแกเงินที่ได้จากการขายเสื้อจะเอาไปมอบให้ใคร ถ้า ณ วันนั้นไม่มีพ่อ....... เงินไม่สำคัญหรอกนะนิรนาม จิตใจสำคัญกว่ากันมากนัก เหมือนกับที่แม่มดน้อยมีความจริงใจให้เพื่อนคนนี้....อย่าทิ้งกันไปไหนนะ...ถึงต่อไปภายหน้า อุดมการณ์เราอาจไม่เหมือนกัน แต่ขอมิตรภาพเราคงอยู่ นิรนามสัญญากับแม่มดน้อยนะ....อย่าปล่อยให้แม่มดน้อยยืนอยู่คนเดียวเลยนะ.....ถ้าว่างเขียนมาคุยกันบ่อยๆ นะ   สวัสดีนิรนาม

  • ลืมบอกไป....รูปเนี่ยสำหรับนิรนามนะ
  • เอาไว้ดูเวลาแม่มดน้อยไปเที่ยว....
  • แม่มดน้อยจะยิ้มแบบนี้แหล่ะ...แป้นแล้นดีมั๊ย
  • เวลาเหนื่อย ท้อ หรือต้องการกำลังใจ
  • มองที่รูปเพื่อนคนนี้นะ...จะเป็นกำลังใจให้เสมอ
  • คุณ nattawut มาเป็นเพื่อนกับแม่มดน้อยก็ได้นะ
  • แต่ไร้สาระหน่อย....นิรนามทนที่สุดแล้ว ฮิฮิ

Img_1071

นิรนามเพื่อนที่น่ารักที่สุดของแม่มดน้อย....ขอบคุณที่ยังจำได้ว่าแม่มดน้อยจะไปเที่ยวอีกแล้ว....ใกล้สงกรานต์แล้วเราอาจไม่ได้อวยพรกันเพราะกว่าแม่มดน้อยจะกลับก็คงเลยไปแล้ว นิรนามอย่าลืมไปกราบพ่อแม่นะ(กราบเผื่อแม่มดน้อยด้วยนะจ๊ะ) เดี๋ยวแม่มดน้อยจะเล่าเรื่องการเตรียมตัวก่อนเดินทางให้อ่านนะ...รออ่านแล้วกันแล้วจะรู้ว่าแม่มดน้อยมีมนต์วิเศษจริงๆ ขอบคุณอยู่อย่างนึงที่นิรนามเข้าใจและยอมรับในตัวตนที่แท้จริงของแม่มดน้อยคนนี้ เพื่อนที่ไร้ตัวตนบางครั้งก็กลายเป็นคนที่เข้าใจเราที่สุด อยากบอกว่ารักเพื่อนไร้ตัวตนคนนี้จังเลยจ้ะ....แม่มดน้อย

ขอบคุณนะที่แวะมาทักทายเพื่อนคนนี้......กำลังจะเขียนบอกอยู่พอดีเลยจ้ะ....ถ้าว่างลองแวะเข้า website นี้นะ www.kondeekongpor.com  ตอนนี้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะ และอีกอย่างนึงต้นเดือนเมษายน แม่มดน้อยจะได้ไปเยือนอเมริกานะจ๊ะ.....จะไปประมาณ 10 วัน ไปเที่ยวกะเพื่อนแล้วก็จะมองหาช่องทางทำเรื่องการส่งออก เพราะว่าแม่มดน้อยคนนี้เป็นคนไฮเปอร์ อยู่เฉยไม่เป็นชอบทำโน่นทำนี่ตลอด....งานการก็เข้าที่ .. คนดีของพ่อ..ก็น่าชื่นใจเป็นที่สุด...ตอนนี้เสื้อคอปกเสร็จแล้ว รอหากล่องที่จะใส่เพราะว่าอาจจะได้ไปวางที่รัฐสภากับที่สุวรรณภูมิด้วย ทำถวายพระองค์ท่านทั้งทีต้องไม่ให้เสียชื่อ....แล้วจะเล่าให้ฟังวันหลังนะจ๊ะ....เพื่อนนิรนามของแม่มดก็ต้องรักษาสุขภาพกะเค้าด้วยนะ เดี๋ยวไม่มีแรงวิ่งหนีเวลาเสื้อสีต่างๆเล่นงาน แม่มดน้อยเบื่อจนถึงคอหอยแล้ว  บ้านเมืองไม่ต้องทำอะไรกัน...วันๆก็กัดกันเหมือน....รักตัวเองทั้งนั้นแล้วมาอ้างว่าเพื่อแผ่นดิน...ฟังแล้วสุดเซ็ง....ไปบ้านเมืองอื่นบ้าง เผื่อจะเห็นอะไรที่ดีกว่าทุกวันนี้....วันนี้คุยแค่นี้ก่อนนะ บ๊ายบายจ้ะ

 

ขอบคุณนิรนามมากนะเจ้า  ที่ฮื่อคำอวยพรและรูปภาพสวยๆแก่เจ้า...นิรนามรู้มั๊ย..วันเกิดเจ้า...โดดเดี่ยวเป็นที่สุด.... เจ้าร้องไห้ต้วยเน้อ....บ่มีไผล่มาพาเจ้าไปทำบุญ ทุกคนบ่มีเวลาฮื่อเจ้าเพราะมันเป็นวันยุดต่อเนื่อง เพื่อนเจ้าก็ปิ๊กไปแอ่วกับผู้บ่าว...แต่ยังดีที่วันมาฆบูชา เจ้าได้ไปสวดมนต์เวียนเทียนกับหลวงปู่บุญฤทธิ์ ที่สำนักสงฆ์สวนทิพย์ ปากเกร็ด เจ้าได้ผ้าผืนที่หลวงปู่เปิ้นใช้เช็ดหน้ามาต้วยเน้อ...มีข้าเจ้าได้คนเดียว  แบ่งบุญฮื่อเพื่อนคนดีคนนี้ต้วย  หลวงปู่ท่านคงฮู้ว่าเจ้าร้องไห้....นิรนามเคยมั๊ย..ที่บางครั้งฮู้สึกตั๊วว่าอ้างว้าง...แต่มันผ่านไปแล้ว อย่างที่ตุ๊เจ้าท่านสอน ทุกสิ่งมีเกิด-ดับ ตลอดเวลา มันผ่านไปก็เป็นอดีตอยู่กับปัจจุบันแล้วทำฮื่อดีที่สุดอนาคตย่อมดีแน่....นิรนามท่าทางจะทำงานหนักเน้อ...ระวังรักษาสุขภาพต้วยนะ..เจ้าเป็นห่วงเพื่อนที่น่าฮักคนนี้นะ....วันนี้เจ้าคุยกะนิรนามเท่านี้ก่อนนะ พรุ่งนี้จะต้องไปอยุธยา....ยังไม่ได้เตรียมตัวเลย บ๊ายบายเจ้า

มีอืกเรื่องนึง..ลืมเขียน นิรนามรู้มั๊ย หนูชอบเพลง เล่าสู่กันฟัง มากเลย..... เอาเป็นว่าหนูให้เพลงนี้กับนิรนามนะ....ได้ยินแล้วอย่าลืม..แม่มดน้อยแล้วกัน...

หวัดดีเจ้าค่ะ...หนูกลับมาแล้ว....ดีใจหรือเสียใจก้อไม่รู้แหล่ะ แต่หนูดีใจที่ได้กลับบ้านเรา เพิ่งรู้ว่าการที่ไปอยู่บ้านเมืองอื่นนานๆยังไงมันก็ไม่เหมือนบ้าน....ก้อวิญญาณหนูเป็นคนไทยนี่นา....ขอบคุณทุกความคิดเห็นที่ส่งมาให้หนู....เพื่อนรัก..แกเล่นส่งมาทั้งรุ่นเลยนะ รุ่นแรกแย้มเนี่ย......5555...ช่วยเป็นกำลังใจให้ชั้นทำให้สำเร็จนะ....อาจช้าไปบ้างแต่ไม่มีคำว่าสายเกินไป...คณะบุคคลคนดีของพ่อ จะเป็นคนส่งเรื่องเข้าหากรรมาธิการการศึกษาซึ่งมันก็คือพวกเรานั่นเองเพื่อนเอ๋ย......ก่อนอื่นต้องบอกว่าขอบคุณนิรนามที่ตอบหนู คิดว่าจะหายตัวไปซะแล้ว...คิดถึงนะเนี่ยเลยต้องเรียกหา....หายเรื่อย...ไป valentine มีความสุขมั๊ยเอ่ย รักษาสุขภาพนะ เดี๋ยวไม่สบายมาก เลยไม่มีคนคุยกะหนูเลย เหงาแย่....คอยอ่านการเดินทางของหนูนะ......

  • พี่ชายที่รัก...ขอให้มีความสุขมากๆนะคะ
  • ขอร้อง...วันเกิดปีนี้ เข้าร่วมเป็นคนดีของพ่อกันนะ
  • อยากให้พวกเรา....รวมพลังสร้างจิตสำนึกในการรู้รักสามัคคีและแผ่นดินเพื่อในหลวง
  • ซาหวัดดีเช่นกันเจ้าค่ะ
  • ชื่อน่ะดูน่ารัก...แต่ตัวจริงใจร้ายมาก...ขอบอก ฮิฮิ
  • ยินดีต้อนรับเพื่อนคนใหม่อีกคนค่ะ

555 เป็นไงบ้างล่ะจ๊ะ..เพื่อนนิรนามคนดี....เจ้าขอยินดีกะเจ้าฮื่อนิรนามทำบุญฮื่อพ่อหลวง...ข้าเจ้าฮู้แล้วว่าจาฮื่อเสื้อแสนสวยกะใครดี....ฟังฮื่อดีเน้อ...เจ้าเอง (ยิ้มใช่ม๊า)ก้อเงินนิรนามทั้งทีก้อต้องเป็นเจ้าของโครงการซิถึงจะสมกะเงินหน่อย....เจ้าใส่เสื้อเบอร์ s ขาดทุนหน่อยนะ...เสียเงินทั้งทีได้ติวจิ๊ดเดียว.....ขอบคุณค่ะ เมื่อวันที่ ๑๕ ม.ค.๕๓  แม่มดน้อยกะเพื่อนๆได้ไปรับมอบเงินค่าเสื้อ ๒,๐๐๐  ตัวจากคนใจบุญ และก็ร่วมพิธีมอบเสื้อให้กับ รวม.กห. เพื่อนำไปมอบให้กับกำลังพลของมูลนิธิป่ารอยต่อ ๕ จังหวัดชายแดนภาคตะวันออก อย่างน้อยพวกเขาก็จะภูมิใจที่มีเสื้อหมายเลข ๙ สวมใส่เพราะว่าพวกเขาทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ให้กับพระเจ้าอยู่หัวกับสมเด็จพระนางเจ้าอยู่ ส่วนเงินแม่มดน้อยจะติดต่อกับมูลนิธิพระดาบสหรือไม่ก้อชัยพัฒนา นำเงิน ๑๐๐.๐๐๐ บาท ไปมอบให้ และอีก ๑๐๐.๐๐๐ บาทจะนำถวายองค์หลวงตามหาบัว... หนนี้เท่ากับทำบุญทีเดียวได้บุญ ๓ รอบเชียวนะ เพราะว่าป่ารอยต่อ ๕ จว.เป็นโครงการของสมเด็จพระนางเจ้าฯ แต่กว่าจะเรียบร้อยแบบนี้ แม่มดน้อยนั่งร้องไห้ แทบถอดใจ ก็เริ่มโปรโมทเสื้อวันเผายายและก็ลอยอังคารยาย โทรศัพท์มาเป็นร้อยสาย ไมเกรนถามหาเลย รุ่งขึ้นต้องนั่งส่งเสื้อให้แต่ละคนที่สั่งเสื้อมา งานนี้เจ้าทำเองเลยนะ กลัวผิดพลาด เสียหายแย่ ตั้งแต่ ๗ โมงเช้ายันบ่าย กลับบ้านต้องมานั่งแก้ press relese เพื่อให้ผู้สื่อข่าวให้เพื่อน(เขียนใหม่หมดเลย) แล้วพ่อก็โกรธที่ไม่ยอมไปงานทำบุญ ๗ วันยาย เพราะต้องไปร่วมงานที่มูลนิธิฯ เนื่องจากเจ้าเป็นคนเริ่มเรื่อง เครียดมากแต่พอเสร็จเรื่องก็มีความสุขเพราะสิ่งที่หวังไว้สำเร็จ....เจ้าจะหาคนใจบุญอีกให้รวมกันหลายคนซื้อเสื้อ จะได้เอาเสื้อมอบให้ เจ้าหน้าที่ ๓ จว.ชายแดนภาคใต้ ส่วนเงินที่หักค่าต้นทุนเสื้อแล้ว เจ้าอยากซื้อเครื่องฟอกไตให้กับหน่วยไต ตึกคุ้มเกศ รพ.ภูมิพล...สำหรับเงินที่เจ้าขายไปเรื่อยๆก็จะนำไปช่วยเหลือโครงการที่ต้องการทุนทรัพย์....จะทำแค่ปีนี้เท่านั้นเพื่อแทนคุณในหลวง......ปีหน้าถ้าเป็นไปได้เจ้าจะเริ่มโครงการ..คนดีของพ่อ...แทนคุณแผ่นดิน..แต่ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรนะ....แค่คิดเฉยๆขอบคุณนะที่เป็นเพื่อนกะแม่มดน้อย....พ่อยังไม่หายโกรธเลยแหล่ะ.....รู้สึกไม่ค่อยดี คงประมาณน้อยใจมั๊ง..ว่าทำไมพ่อไม่เข้าใจ  แต่ช่างเถอะ..แม่มดน้อยไม่ได้ไปทำเรื่องไม่ดีนี่นา....บางครั้งก้อต้องเลือกหน้าที่ความรับผิดชอบก่อน...อย่าลืมที่แม่มดน้อยเคยเตือนนะ...ทำงานเยอะ รักษาสุขภาพด้วยว่างๆหา ตุ๊กตาแม่มดขึ่ไม้กวาดวางที่โต๊ะทำงานซิ... จะได้ยิ้มเวลาเหนื่อย...เพราะแม่มดมีคาถาวิเศษให้เพื่อนทุกคนที่แม่มดน้อยเป็นห่วง...มีความสุขมากๆ  ว่างก็มาทักทายกันบ้างนะ แม่มดน้อยเหงา....เวลาเห็นว่าเป็นนิรนาม..แม่มดน้ยยิ้มทุกทีเลย..เขียนมากชักเพ้อเจ้อ ไปนอนดีกว่า.. good night , sweet dream and take care na.

ถ้านิรนามอยากทำบุญนะมีขายที่ ททบ.๕  เบ็นซ์อมร รัชดา  รร.ริเวอร์ไซค์กรุงเทพ(สะพานกรุงธน) หรือถ้าอยากให้ส่งไปรษณีย์ก็โทรมาสั่งที่แม่มดน้อยได้ แม่มดน้อยไม่รู้หรอกว่าเป็นนิรนาม.....อยากให้เพื่อนได้ร่วมทำบุญแต่ต้องไม่เอาเปรียบเพื่อน...ขอตังค์ ๒๐๐ บาท แลกกับเสื้อ ๑ ตัว แค่เนี้ยก็ดีใจแล้ว ถ้าจะโอนเงินนะโอนเข้าบัญชีของแม่มดน้อยก็ได้ เสร็จแล้วช่วย FAX ใบโอนพร้อมชื่อ ที่อยู่กับขนาดของเสื้อมาที่              ๐๒-๔๓๔๔๐๗๖ แค่เนี้ยก้อเรียบร้อย แม่มดน้อยก้อส่งเสื้อไปให้..แต่ไม่บอกเลขบัญชีหรอก...เป็นเพื่อนกะแม่มดน้อยก้อต้องเก่งพอตัว หาเองละกันนะจ๊ะ คนใจบุญ.... ไปนอนก่อนนะ...ขอบคุณอีกครั้งที่ได้เป็นเพื่อนกัน แล้วญาติของพวกเราก็เป็นเพื่อนกันที่สัตหีบด้วยเน๊อะ...แม่มดน้อยไม่เหลือใครมากมายแล้ว มีเพื่อนที่แม่มดน้อยรู้สึกดีด้วยก็ถือว่าโชคดีนะ..อย่าเพิ่งหายไปไหนนะ ชีวิตที่มันไร้เพื่อนมันว่างเปล่าเกินไป...บางทีคุยกับเพื่อนที่ไม่รู้จักกัน มันก็เป็นความสุขที่มีค่านะ หวังว่านิรนามคงดีใจเหมือนแม่มดน้อยนะ..บ๊ายบาย

ซาหวัดดีเจ้าค่ะ...คิดถึงจังเลยนะเนี่ย คิดว่าลืมกันไปแล้ว ช่วงนี้แม่มดน้อยยุ่ง..ง....มาก คุณยายไม่สบายนอนอยู่ที่ห้อง ICUตั้งหลายวัน เห็นแล้วสงสาร แต่ตอนท่านจากไปค่อยยังชั่วหน่อย  เหมือนนอนหลับ...ชีวิตก้อเงี้ยเน๊อะ  เอาแน่ไม่ได้..อยากที่แม่มดน้อยเคยบอกไงว่าถ้าอยากทำสิ่งไหนที่ดี อยากทำอะไรให้ใคร ทำเลย อย่ามัวรอโอกาส เพราะเราไม่รู้ว่าจะมีพรุ่งนี้ให้เราหรือไม่....นิรนาม....แม่มดน้อยอยากให้แสดงความยินดีร่วมกับแม่มดด้วย....เสื้อที่แม่มดน้อยตั้งใจทำเพื่อหารายได้ให้กับหลวงตามหาบัว ตอนนี้มีแต่คนอยากได้ไปใส่ โทรหาแม่มดน้อยจนหูอื้อเลย...แล้วยังจะได้นำเสื้อ "หมายเลข ๙ คนดีของพ่อ ให้รัฐมนตรีกลาโหมนำไปมอบให้ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ ๓ จังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยนะ....ละก้อแม่มดน้อยกับเพื่อนๆได้ใส่เสื้อไปยืนถวายพระพรให้ในหลวง ที่ รพ.ศิริราชด้วยนะ สำหรับรายได้ที่เกินจากการตั้งจิตที่จะถวายหลวงตาฯ คนดีของพ่อก้อจะนำไปมอบให้มูลนิธิพระดาบส กับใช้ทำนุบำรุงพุทธศาสนา รวมถึงโครงการต่างๆของในหลวง..งานนี้มีความสุขที่สุด...ไม่ได้มีกำไรอะไรเลย แถมต้องจ่ายเงินเพิ่มเองในการจัดส่ง รวมถึงค่าพิมพ์ อื่นๆอีกมากมาย แต่มันเป็นความสุขที่อย่างน้อย แม่มดน้อยเกิดในแผ่นดินไทยอันประเสริฐ มีในหลวงที่ยิ่งใหญ่ ณ วันนี้แม่มดน้อยได้ใช้เวทย์มนต์ตอบแทนบุญคุณแผ่นดินเป็นผลสำเร็จ... แม่มดน้อยมีเพื่อนไม่มากมายหรอกถ้านิรนามว่างก้อทักทายกันบ้างนะ....อย่าลืมนะว่าเราเป็นเพื่อนกันแล้ว นิรนามต้องเป็นคนดีของพ่อด้วยนะ..ขอร้อง...นะ นะ อยากใส่เสื้อหมายเลข ๙ คนดีของพ่อมั๊ย แม่มดน้อยจะส่งไปให้เป็นของขวัญปีใหม่...งานนี้ฝีมือข้าเจ้าเองเลยเน้อ...บุญนี้คงทำฮื่อยายของเจ้าไปอยู่ในที่ดีๆ สุขกาย สบายใจ๋แล้วก๊า  ช่วงนี้เลย บ่ด้ายไปแอ่วตี่ใดเลย ความฮับผิดชอบมันสูงขนาด...วันพรุ่งเจ้าจะพายายไปที่สัตหีบ ลอยอังคารเปิ้น จะได้อยู่ร่วมกั๋นกะแม่ กะพี่ชายและหลานข้าเจ้า....เจ้าบ่ค่อยยะการยะงานเท่าใด  วันๆทำแต่เรื่องที่บ่จ๋ายงานประจำ...นายเจ้าเปิ้นก้อดีขนาด ปล่อยเจ้าจนได้ทำเสื้อฮื่อพ่อหลวงของหมู่เฮาสำเร็จ นิรนามอย่าขยันมากนักเน้อ หาความสุขฮื่อตัวเองบ้าง อย่าลืมคนทางบ้านนะเจ้า เดี๋ยวเปิ้นจะเสียใจ๋ งอนฮื่อต้องง้อ...งานนี้ใครก้อช่วยบ่ดาย  ฮิฮิ สำหรับเจ้าเลือกเส้นทางของตัวเองแล้ว ถ้าหาผู้บ่าวที่จิตใจดี ให้เกียรติแม่หญิงบ่ดาย เจ้าก้อบ่ขอมีคู่ ขออยู่กับพระพุทธองค์ ทำคุณงามความดีไปเรื่อยๆ ชีวิตก้อสุขแล้ว นานๆคุยกันที เจ้าดีใจ๋ขนาดเลยโม้ซะปานนี้ นิรนามสลบเหมือดไปแล้ว  ว่างค่อยคุยกันใหม่นะเจ้า วันนี้ข้าเจ้าขอไปนอนก่อน วันพรุ่งต้องตื่นเช้า.....ขอฮื่อนิรนามเพื่อนข้าเจ้ามีความสุขหลายในปีใหม่นี้ ในทุกๆเรื่อง....สุขเผื่อเจ้าบ้างก้อได้นะ  ขอเอี่ยวต้วยคน  บายเจ้า

ขอขอบคุณในหลายๆความคิดเห็นนะคะ....สิ่งที่แม่มดน้อยอย่างหนูเขียน แม่มดน้อย...เขียนมันด้วยหัวใจเสมอ....ขอบคุณอีกครั้งที่เข้าใจกันดีใจจังเลยที่ได้อ่านบทความของเพื่อนนิรนาม....คิดตึงหานะเจ้า  เสียใจด้วยนะคะเรื่องคุณป้า...แต่ทุกสิ่งในโลกนี้มันเกิดและดับอยู่ตลอดเวลา...ตัวเจ้าสูญเสียมาจนเริ่มเข้าใจชีวิตแล้วว่า...ทุกสิ่งในโลกนี้ไม่มีความแน่นอนสามปีก่อนเจ้าพาพ่อแม่ไปเที่ยวหัวหิน ส่วนพี่ชายของเจ้าไประยองกับลูกชาย....ข้าเจ้ากลับถึงบ้านตอนบ่ายโทรศัพท์ดัง...แจ้งว่าพี่ชายข้าเจ้าตาย..หลานโคม่า...เจ้ารีบไประยองส่วนน้องชายอยู่เป็นเพื่อนพ่อกับแม่....นิรนามรู้มั๊ย...ข้าเจ้าใจสลายเจ็บเหลือเกิน...แล้วต้นปีก็เสียแม่.....เมื่อเดือนที่แล้วอาก็เสีย.....สิ่งต่างๆสอนให้แม่มดน้อยอย่ารอ....ที่จะทำทุกสิ่งที่คิดว่าดีงาม..อยากทำอะไรจงทำ..อย่ารอ..รอก่อน เพราะเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้สำหรับเราจะมีหรือไม่...แม่มดน้อยเคยโกรธบางคนที่รักมากแต่โดนทรยศหักหลังร่วมกับเพื่อนของแม่มดเอง...แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว..มันเป็นบุญที่เรารู้จักเค้าก่อนจะเจ็บมากกว่านี้..และถ้ายังอาฆาต..คนที่ร้อนที่เจ็บก็คือตัวข้าเจ้าเอง..โดยที่คนทั้งคู่เค้าไม่ได้รับรู้เลย....แม่มดน้อยไม่อยาก..โง่..และยึดติด...วันนี้แม่มดน้อยอโหสิกรรมกับทุกคนที่ตั้งใจหรือไม่ก็ตามที่ทำให้แม่มดน้อยเสียใจ...มันจะได้จบสิ้นไม่ตามติดไปในชาติภพอื่น...แม่มดน้อยใช้บุญกุศลชดใช้กรรมเวรกับเจ้ากรรมนายเวรทุกดวงให้จบสิ้นในชาตินี้...ชีวิตที่เหลือเลือกแล้วที่จะทำสิ่งที่ดีงามเท่าที่แม่มดน้อยคนนี้จะทำได้...ไม่ว่าจะงดงามหรือไม่แต่มันก็คือตัวตนของเราไม่มีหน้ากาก...สุขที่สุดแล้วดีใจนะที่นิรนามอ่านเรื่องของเจ้าและมีการออกความเห็นตลอดมา.....ดีใจที่เราได้รู้จักและให้สิ่งดีงามต่อกัน....โลกซับซ้อนใบนี้การหาเพื่อนดีซักคนยากนะเจ้า...เพราะงั้นเจ้าก็จะรักษามิตรภาพที่ดีงามนี้ไว้....จำไว้นะ..ไม่มีเรื่องบังเอิญในโลกใบนี้...คำว่า..เพื่อน..มันสวยงามนัก เรามาช่วยกันรักษาไว้นะเจ้า...ทำไมแม่มดน้อยจะไม่เอาแต่ใจล่ะ..ก็มีแต่พี่ๆตามใจทั้งรุ่นเลย..ที่ทำงานก็ตามใจ(นายก้อไม่เว้นเจ้าค่ะ..ฮิฮิ)...ไม่งั้นหนูจะเป็นแม่มดน้อยได้จะได..เสียชื่อคนมีฤทธิ์หมด.....เจ้าขี้โม้เน๊อะ..เขียนทีไรยาวทุกทีพอก่อนก้อได้...สงสารคนอ่าน...แต่คนเขียนสนุก....เป็นซะงั้น บายเจ้า

 

 

 

 

  • ก๊อก..ก๊อก...ลืมเรื่องนึง  เพื่อนนิรนามหายไปไหนไม่เห็นมาคุยกับหนูเลย
  • ถ้าอ่านเจอก็แวะเข้ามาคุยกันบ้างนะ
  • แค่นี้แหล่ะค่ะ..จะไปนั่งสมาธิแล้ว..บ๊ายบายเจ้า
  • ขอบคุณเพื่อนปริ้นซ์ที่ช่วยเอารูปมาเสริมนะจ๊ะ
  • ช่วยกันนะ...ให้คนมีความคิดดีๆกับบ้านเมือง เพื่อลูกหลานของเรา
  • เพื่อนนิรนาม...หนูขอให้ดูแลสุขภาพบ้างนะคะ เดี๋ยวไม่มีคนอ่านเรื่องของหนู ฮิฮิ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี