ความเห็นล่าสุด


ตอนนี้นายดำเองเอาตัวยังไม่รอดเลย กลับไปคงจะดีขึ้น ตอนนี้หลังจากเลิกเรียนกินข้าวไม่ลงเลย ความรู้ที่อาจารย์ที่ มข.ให้หนักจนเดินไม่ไหวอยู่แล้ว
อาจารย์ ครับ วันแถลงข่าว คือ ต้องนำเสนอโครงการหรือเปล่าครับ หรือเข้าไปฟังรายละเอียดโครงการอย่างเดียวครับ

เรื่องการทำวิจัยจากงานประจำหรือที่เรียกว่า  R2R นั้น ผมได้คุยกับเพื่อนๆและพี่ๆหลายคนในภาคของเรานะครับ เกือบทุกคน(80%)  อยากทำงานวิจัยแต่มีข้อจำกัดดังนี้ครับ

1. ไม่รู้ขั้นตอนการทำวิจัยและรวมไปถึงวิธีการเขียน (แต่ตอนนี้ได้ข่าวว่ามีทีมวิจัยของภาคเข้ามาช่วย)

2.บางคนอยากทำแต่หาคำถามวิจัยไม่ได้

3.มีคำถามวิจัยแล้วแต่กลัวหัวหน้าหน่วยไม่เห็นด้วย เขาบอกว่าถ้าหัวหน้าไม่เห็นด้วยทุกอย่างก็จบ ครับ

ผมได้อ่านบันทึกใน smart Path เกือบทุกวัน แต่ไม่สามารถเขียนและแสดงความคิดเห็นได้ เพราะการใช้ internet ของคณะเทคนิคเขาต้องต้องลงทะเบียนที่ ศูนย์คอม์ก่อน(ตอนนี้ยังไม่รู้จักเลย) และเขาจะให้ password มา  ขณะนี้ผมเองก็ยังไม่ลงทะเบียนเลย แต่ผมพยายามเดินหา com ที่ใช้โดยไม่ต้องลงทะเบียน ตอนนี้ก็เจอ คือที่ห้องสมุดของคณะ ต้องเดินมาประมาณ 500 เมตร ครับ รูสึกดีมากเลยครับ

 

ขอขอบคุณ ทุกคนที่ให้กำลังใจครับ และผมจะทำงานต่อไปด้วยจิตบริการที่มีอยู่เต็มเปี่ยม ครับ

ทำไมผมเพิ่มบันทึกไม่ได้ครับ มันจะขึ้นคำว่า " 1. กรุณาใส่คำหลักเพื่อระบุวัตถุประสงค์ของบันทึก
ผมใส่คำหลักแล้วก็ไม่ได้ครับ ช่วยบอกหน่อยครับ
ต้องขอโทษพี่เม่ยจริงๆครับ ผมไม่ได้อ่านบันทึกเลยครับ ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ค่อยว่างเลยครับ แต่ตอนนี้พอมีเวลา ตอบให้พี่เม่ยครับ เคล็ดลับการทำงานของผมมีดังนี้ครับ 1.ทำวันนี้ให้ที่สุดครับ แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง 2.เป็นมิตรกับทุกคน แม้กับคนที่เราไม่ชอบก็ตาม 3.จงรักในงานที่ทำทุกๆอย่าง อย่างจริงใจ 4.ขยันและตั้งใจ 5.ช่วยเหลือคนอื่นๆ เท่าเราช่วยได้

ห้องเคมีจะส่งคิดว่าน่าจะประมาณ 3 เรื่องครับ เป็นนวัตกรรม 1 เรื่อง งานวิจัย R2R 1 เรื่อง และโครงการพัฒนางาน1 เรื่อง แต่ไม่แน่ครับ อาจจะมีมากกว่านั้น

     และเห็นด้วยกับอาจารย์เป็นอย่างยิ่งว่าการทำวิจัย R2R ได้ประโยชน์หลายอย่างจริงๆ และที่สำคัญเป็นประโยชน์ต่อตนเองและงานที่ทำมากที่สุด ครับ 

แต่ละคืนมีไม่มากครับ มีการข้อร้องจากหมอเหมือนกันครับ และทุกครั้งที่ขอร้องมาเราก็ทำให้ครับ แต่ต้องจัดคิวไว้หลังครับ ต้องทำ lab เคมีก่อน เพราะพยาบาลจะโทรตามทันทีถ้าออกผลช้า ตอนนี้ผมเองไม่อยากอยุ่เวรดึกเลยครับ อยากอยุ่เวรบ่ายมากกว่า (ชอบคนเยอะๆ มันอุ่นใจดีครับ อึ่ย !)

ตอบ คุณอัมพร นะครับ คุณศิริเป็นคนใช้ที่บ้านผมครับ แต่คนที่ทำคือผม ครับ สรุปเธอใช้ให้ผมทำทุกอย่างเลยครับ ไม่เชื่อถามศิริ ได้นะครับ 5555

ตอบ ลิ เดี๋ยวจะจัดแพ๊คเกจ ให้ รับรองสนุกแน่ แต่ต้องแลกเวรออกก่อนนะ ได้ข่าวอยู่เวรเยอะ เดี๋ยวจะไม่มีเวลาใช้เงิน

เชื่อหมดเลยโดยเฉพาะข้อที่บอกว่ากินเก่ง ข้อนี้เชื่อจริงๆเห็นมาแล้ว เพราะข้อนี้หรือเปล่าเขาจึงเลี้ยงไม่ได้ หยุดกินเถอะ แล้วจะดีเอง

ขอบคุณ คุณบอย สหเวช และคุณรัตติยา มากที่ให้ความคิดเห็นครับ ผมว่าถ้าทำได้จริง ก็ทำให้เขาก้าวหน้าในอาชีพการงาน แต่ที่สำคัญเขาก็ต้องพึ่งตัวเองให้มากที่สุด

การสื่อสารที่อาจารย์สื่อสารกับบุคลากรเป็นการสื่อสารที่ดีแล้วระดับหนึ่งครับ แต่อาจารย์เน้นแบบทางเดียว( one way) มากไปหน่อย  ทำให้บุคลากรส่วนหนึ่งเท่านั้นที่เข้าใจ แต่มีบุคลากรอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่เข้าถึง แต่ถ้าใช้แบบสองทาง  (two way) บุคลากรอีกส่วนหนึ่งน่าจะเข้าใจเจตนาที่อาจารย์ทำ ครับ  

ช่วงนี้พี่ วาวา ขยันเขียนจัง ขอให้เขียนเยอะๆเลยครับ อยากอ่านเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหน่วยงานของพี่ เพราะงานตรงนั้นคือ หัวใจของ lab ใช่มั๊ยครับ

เพิ่มจากความเห็นที่แล้ว ไม่ได้ว่าคุณศิรินะครับ คุณศิริเป็นคนเก่ง แต่พอดีใจผมไม่ค่อยชอบกับเจ้า KM เลย ผมเลยคิดว่าคนอื่น ๆก็จะคล้ายผม ฮิๆๆๆ

อยากบอกว่า อย่ายึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ ผมบอกได้เลยว่าถ้าคุณยึดติดกับมันคุณไม่มีวันมีความสุขเพราะอะไร เพราะคุณจะคิดว่าอันนี้อันนั้น มันเกี่ยวข้องกันอะไร อย่างไร ปล่อยวาง และอย่ายึดติด แล้วชีวิตคุณจะมีความสุข นะคุณ ศิริ

พี่โอ๋พูดได้ถูกต้องแล้วครับ แต่ผมช่วยทำให้คุณศิริ ตาสว่างหน่อย ตั้งแต่กลับจากงานการจัดความรู้  รู้สึกว่า KM มันฝังในตัว คุณศิริ จนล้นแล้วครับ

 

ขออธิบายหน่อย ครับพอดีคุณศิริได้กล่าวพาดพิงครับ ขอใช้สิทธ์หน่อย ข้อความที่ว่า" นายดำบอกว่า คนไทยส่วนใหญ่สอนให้นับถือคนที่มีการศึกษาสูง ๆ อาชีพดี ๆ " 

อันที่จริงที่ผมพูดคือเราควรนับถือคนดีไม่ต้องอธิบายครับ คุณศิริกล่าวมาแล้ว และถ้าคนที่มีการศึกษาดีและอาชีพดีแล้วเขาเป็นคนดี เราก็ต้องยิ่งนับถือเขามากขึ้นครับ  สรุปครับ คนดีทุกคนเราควรนับถือ ไม่ว่าเขาจะมีการศึกษาหรือไม่และมีอาชีพหรือไม่มีอาชีพ แต่ถ้าเป็นคนดี เราก็ควรนับถือครับ ที่จริงประโยคข้างต้นคนที่สอนผมมาคือ แม่ของผมครับ

ได้อ่านบันทึกของคุณใบบุญ แล้วรู้สึกบรรยากาศเป็นมิตร จังเลยครับ บ้านผม(ที่อยู่ปัจจุบัน)ไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลยครับ ยกเว้นที่บ้านเกิด(พัทลุง) ส่วนที่อยู่ปัจจุบันมันกลายเป็นสังคมที่ต่างคน ต่างอยู่ครับ 

ได้เข้าไปอ่านบันทึกของคุณ ใบบุญแล้ว ครับ เห็นด้วยอย่างยิ่งครับ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี