แม่น้ำ
ผู้หญิงธรรมดา นันทพร นันทา ทินราช

ดอกไม้


วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ความสุขจากการให้นั้นยิ่งใหญ่เสมอ...

  • "ป้าหนูให้ค่ะ..." ฉันส่งเสื้อกันฝนให้หญิงวัยกลางคนที่รอฝนหยุดท่าทางจะเป็นแม่ค้าเพราะซื้อของมากมายแขวนไว้ที่รถจักรยานยนต์ 
  • "ป้าซื้อต่อละกัน" เธอตอบด้วยความเกรงใจ เพราะรู้ว่าฉันเพิ่งซื้อมา
  •  "ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากทำบุญ" ฉันส่งให้เธอด้วยความสงสาร ไม่รู้สึกเสียดายแต่อย่างไร
  • "ขอบคุณ มากนะ"  เธอหยิบไปพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยความยินดี

        ฉันเดินจากมาด้วยความสุข  รู้สึกว่าสารเอ็นโดรฟินในร่างกายกำลังหลั่ง  ขอบคุณหยาดฝนในวันนี้ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสช่วยเพื่อนมนุษย์  ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

7
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

พาสปอร์ตเป็นอย่างไร ไม่เคยมีไม่เคยเห็น..เจ้าหน้าที่ สพฐ.โทร.มาให้ไปรายงานตัวที่กรุงเทพฯวันที่ ๑๓ กันยายน และรับโล่รางวัลโรงเรียนขนาดเล็กยอดเยี่ยม ระดับประเทศ ด้านบริหารจัดการ(Obec Awards)ในวันที่ ๑๔ กันยายน ๒๕๕๕ ที่พัทยา จากนั้นจะพาไปทัศนศึกษาที่สาธารณรัฐกัมพูชา ๒ วัน แต่ค้องส่งพาสปอร์ตให้ สพฐ.โดยด่วนที่สุด เพื่อไปทำเรื่องเข้าประเทศเขา อยู่กาญจนบุรี - สุพรรณบุรี จะไปทำที่ไหน จะเอาเวลาที่ไหนไปทำ ไหนจะต้องเตรียมโรงเรียนรองรับการศึกษาดูงาน และเตรียมรับการประเมินของ สมศ.อีก ตัดสินใจแฟกซ์ไปบอกเจ้าหน้าที่ว่า ขอสัมมนาและรับรางวัล ( ที่รอมานานแล้ว) แต่ไม่ไปทัวร์ได้ไหม. ใจหนึ่งก็ห่วงบ้าน ห่วงโรงเรียน (.ถ้าเป็นประเทศสิงคโปร์..จะไม่ปฏิเสธเลย สักคำ )

9
5
ชลัญธร
เขียนเมื่อ

“ข้อที่พึงตระหนักก็คือ งานนั้นมิใช่ทั้งหมดของชีวิต หากเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต ความล้มเหลวในการงานมิได้หมายถึงความล้มเหลวของชีวิต คนที่ไม่เก่งกาจในการงาน ก็สามารถเป็นมิตรที่ดี ลูกที่ดี พ่อแม่ที่ดี หรือคนดีของสังคมก็ได้ ยิ่งกว่านั้น ยังอาจเป็นคนมีความสุขอย่างยิ่งในชีวิตด้วย ทั้งนี้ก็เพราะความสุขและความดีมิได้อยู่แต่ในงานการเท่านั้น หากยังอยู่ในส่วนอื่นๆ ของชีวิตอีกด้วย” - พระไพศาล วิสาโล

11
2
Sila Phu-Chaya
เขียนเมื่อ
  • วันนี้เป็นศิลาณี
  • ช่วงเช้าได้พบเพื่ิอนเก่าโดยบังเอิญ เธอสูญเสียสามีมาได้ห้าปีแล้ว และมีเจตนาจะทำพินัยกรรมยกทรัพย์สมบัติที่มีอยู่ให้คุณแม่และน้องๆ ทั้งที่เธออายุสี่สิบปีเศษๆ แววตาเธอยังฉายแววเศร้าทั้งที่เวลาผ่านไปนานแล้ว และเธอก็เล่าว่าเธออธิษฐานจิตที่จะขอพบสามีเธอทุกภพชาติ จึงได้กล่าวเตือนสติเธอไป 
  • ความอาลัยรักหากมากเกินไปคือการเหนี่ยวรั้ง 
  • บุญ บาป กรรมแต่ละคนไม่เท่ากัน อย่าอธิษฐานเช่นนั้นเลย
  • เธอตั้งใจรับฟังหลายเรื่องและดูสบายใจขึ้น
  • ช่วงเที่ยง พี่ๆ น้องๆ ที่ทำงานเดิมชวนไปทานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ที่กัลปพฤกษ์ สีลม
  • ก่อนไป พี่ที่เคยเป็นลูกน้องเก่าเรา ซึ่งตอนนี้เป็นหัวหน้าใหม่แทนเราแล้ว เอ่ยปากขอร้องให้เราช่วยให้ปาฐกถาลูกน้องด้วย เพราะปัญหาทุกวันนี้ลูกน้องไม่ค่อยเชื่อฟังเลย
  • เราปฏิเสธนุ่มนวลว่า ดีใจที่พี่มีปัญหาอะไรก็นึกถึง แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่หัวหน้าใหม่ต้องทำหน้าที่เอง มันอาจจะผิดกาละเทศะ และแนะนำพี่เขาไปว่าเป็นหัวหน้าคน ขอให้มีเมตตาต่อทุกคนเสมอกันและไม่มีเงิ่อนไข ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำยากมาก แต่อยากให้พี่ทำ ...คำพูดที่กล่าวมานี้หาได้ไม่เคารพพี่เขาไม่ แต่มาจากความไว้เนื้อเชื่ิอใจที่พี่เขามีต่อเราและที่ผ่านมาเราได้ปกป้องพี่เขาในฐานะหัวหน้ามาโดยตลอด จึงกล้าพูดค่ะ
  • บังเอิญเหลือเกินวันนี้อ่านบันทึก g2k มีกัลยาณมิตรพูดหรือเอ่ยถึงพหรมวิหาร ๔ ไว้ ๓ ท่าน บันทึกอาจารย์ ดร. ธวัชชัย  บันทึกคุณปริม และอนุทินพี่หมอเล็ก (ภูสุภา)
  •                                                           ๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๕
13
1
฿149.00 -52.48%
฿449.00 -49.0%
฿310.00 -50.43%
฿615.00 -52.36%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี