อนุทินล่าสุด


เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

                    ความรู้สึกที่ได้รับจากgotoknow

      จากการที่ข้าพเจ้าได้อ่านบทความ หลายๆบทความ จึงได้พบว่าจากหลายๆความรู้ที่หาได้ง่ายทำให้ข้าพเจ้ามีความรู้หลากหลายขึ้นส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งได้เรียนรู้หลายความคิด หลายอารมย์ หลายความรู้สึกของบรรดามวลสมาชิกของโกทูโนว์ ทำให้ข้พเจ้ามีความสุข ความเพลิดเพลิน พร้อมทั้งความรู้ทางวิชาการไปพร้อมกัน ตามที่ผู้นำเสนอนำมาลงไว้ ทั้งข้อความ ภาพ เสียง แต่ก็มีหลายบทความที่มีความเศร้าหมองแอบแฝงมาสกิดให้นึกได้ถึงความน้อยใจ เสียใจ ผิดหวัง ประชด สื่อให้รู้ว่าเกรียด โกรธ และก็อภัยให้กัน โดยที่ข้าพเจ้าไม่รู้ต้นสายปลายเหตของแต่ละท่าน ก็พอจะจับใจความได้อยู่ ข้าพเจ้าจึงว่านี่คือความหลากหลายทางอารมย์ หลากหลายทางความรู้สึก

      บางท่านให้ความรู้ทางวิชาการ บางท่านนำเสนอความบันเทิง บางท่านแนะนำสถานทีท่องเที่ยว บางท่านนำเสนอบทประพันธ์ทั้งร้อยแก้วร้อยกรอง บทเพลง ซึ่งจุดประสงค์เพื่อแบ่งปันความสุขแก่กัน ข้าพเจ้าชอบความหลากหลาย ถ้ามีเวลาพอจะเข้าอ่านเข้าเยี่ยมชมทุกประเภท อยากรู้ความคิดที่มาจากหลายๆท่าน ทั้งด้านบวกและด้านลบ

       แต่ยังมีบางท่านที่น่าเป็นห่วง ซึ่งอยู่ในอารมย์ที่เศร้าหมอง แสดงออกถึงความเศร้าหมอง และพยายามเข้าหาธรรมะ เข้าหาสัจธรรม ธรรมะคือธรรมชาติ ซึ่งมีอยู่ในตัวคนทุกคนอยู่แล้ว แล้วแต่ใครจะนำมาประยุกต์ใช้ ให้เหมาะแก่จริตของตนเองเท่านั้น(จริต คืออุปนิสสัย,ความประพฤติปฏิบัติ,ความเป็นมา) การเข้าหาธรรม การทำบุญสุนทาน การบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะเป็นสิ่งที่ประเสริฐทั้งนั้นแต่ต้องทำให้ตัวเองมีความสุขด้วย ให้ตังเองปราศจากความเศร้าหมอง ต้องปล่อยวางอย่ายึดติดอยู่กับสิ่งใดมากเกินควร อย่ายึดมั่นถือมั่นวิธีการใดของใครแต่อย่างเดียว ให้เปิดกว้างทางปัญญา โดยเรียนรู้รับฟังจากหลายๆแบบหลายครูอาจารย์ หรือหลายๆผู้รู้ ยอมรับฟังความคิดเห็นที่หลากหลาย โดยเชื่อมั่นตัวเอง่ว่าเรามีปัญญาพอที่จแยกแยะ คำแนะนำ คำเตือนสติ คำสอนหรือคำบอกเล่าเหล่านั้น ความรู้บางอย่างบางสิ่งไม่มีในหลักสูตรของโรงเรียน ของมหาลัยแม้การศึกษาธรรมะ ไม่ต้องศึกษามากมายนัก เพียงแค่พิจารณาเหตและผลแห่งเหตนั้นก็จะเข้าใจได้ และสรุปการดำเนิ นชีวิตของตนเองว่าควรจะไปในแนวทางใหน

       เพราะฉนั้น สิ่งทีควรทำ คือการปล่อยวาง ไม่ยึดติดอดีต ไม่แบกภาระอันหนักอึ้งอยู่ในใจ ในสมอง ในความรู้สึกนึกคิด ให้ถือว่าอดีดคือชาติก่อน ชาตินี้คือปัจจุบันขณะนี้ คือตัวเรา ที่จะดำเนินต่อไปสู่อนาคตที่สมบูรณ์ ด้วยบุญ ด้วยความดี ด่วยความสุข ความสำเร็จทั้งหน้าที่การงานและการดำรงชีวิตของเรา และความปลื้มปิติสุขของคนรอบข้าง โดยเฉพาะ พ่อแม่พี่น้อง ความสำเร็จของเราคือความสุขของคนรอบข้าง ถ้าเราทำให้คนรอบข้างไม่มีความสุข แล้วตัวเราจะมีความสุขได้อย่างไร

       อย่าเข้าใจผิดว่า การที่คนอื่น(คนรอบข้าง)เอสอกเอาใจต่อเรา ชื่นชม ปลอบใจเราอยู่เสมอ เพื่อให้เรามีความสุข สบายใจนั้นจะเป็นความสุขของเขาด้วย ไม่ไช่หรอก

      แท้จริงแล้วพวกเขาซ่อนความทุกข์ของพวกเขาอยู่ พวกเขากำลังแบ่งเบาความทุกข์ของเราต่างหาก เขากำลังเยี่ยวยาเราอยู่

       เราต้องรักษาตัวเอง เยี่ยวยาตัวเองด้วยธรรมะชำระจิตใจตนเอง ไม่ให้ป่วย เมื่อเราไม่ป่วย เราสุขสบาย เราร่าเริงแจ่มใสบำรุงสุขภาพกายให้มีพลังที่สมบูรณ์ พร้อมทั้งพลังใจที่แข็งแกร่งสมบูรณ์ ทำให้คนรอบข้างของเรามีความสุข เขาก็จะชื่นชมเราด้วยความสุจริตใจไม่มีความเศร้าหมองซ่อนอยู่ภายใน

        นี่แหละคือความสุขที่แท้จริงของเรา

        ขอให้มีความสุขความเจริญที่แท้จริงกันทุกๆท่าน




ความเห็น (8)

ขอบคุณ  คุณธสัชชัย

              คุณมะปรางเปรี้ยว

              คุณwasawat deemarn

              คุณนารี

              คุณเดือนดาว

ที่เข้าเยี่ยมและให้กำลังใจครับ   ขอบคุณครับ

ขอบคุณ คุณตะวันดิน

             คุณวรรณชไม

สำหรับดอกไม้ครับ

ขอบคุณครับ

ขอบคุณ คุณธรรมทิพย์ ที่เข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจ

ขอบคุณครับ

คุณพ่อเขียน น่ารักมากเลยค่ะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคุณลูกๆจึงน่ารัก เป็นคนดีของสังคมรอบตัว เพราะมีต้นแบบดีๆอย่างคุณพ่อเขียนนี่เอง คุณพ่อลองให้ความเห็นแบบนี้ในบันทึกเศร้าๆเหล่านั้นดูสิคะ โอ๋เคยเจอแล้วว่า เพียงความปรารถนาดีของเราที่มีให้จากการที่เราอ่านแล้วเราสื่อสารถึงความรู้สึกเศร้าที่คนเขียนเล่าออกมา (อาจจะไม่ใช่แบบตรงๆ เพียงแต่เรารู้สึกได้) เราก็ปลอบใจด้วยความเห็นที่เราคิดขณะนั้นอย่างจริงใจ เป็นการสร้างพลังเล็กๆที่มีคุณค่าได้จริงๆค่ะ และนี่คือสิ่งที่เราทุกคนใน GotoKnow สามารถให้กันได้กับกัลยาณมิตรของเรา ซึ่งเป็นบรรยากาศที่พิเศษเฉพาะของที่นี่ค่ะ

ขอบคุณ คุณโอ-อโณ ที่ให้กำลังใจและขอบคุณสำหรับความคิดเห็นครับ

คืออย่างนี้ครับ บางบทความเวลาอ่านเจอเข้า ก็รู้ว่าเขาระบายความเศร้าหมองของเขาอยู่ และสังเกตุได้ถึงความสับสนที่จะแก้ไขปัญหาของตัวเขาอยู่ ถ้าจะให้ความเห็นเฉพาะรายที่อ่ายเจอก็ไม่รู้ว่าเขาจะมีความรู้สึกดีขึ้นหรือเปล่า เพราะมีบางประโยคของเขาที่เสียใจ น้อยใจและเสียอารมย์กับการถูกตำหนิทางสื่ออินเตอรเนต บางครั้งก็อยากให้ความเห็นเหมือนที่คุณแนะนำแต่คิดๆแล้วก็ไม่กล้า กลัวว่าจะเป็นการละลาบละล้วงกลัวเขาจะคิดว่าเป็นการตำหนิเขาอีก จึงมาลงไว้ในบล็อกของผมเอง เผื่อว่าเขาจะเข้ามาอ่านบ้าง

      ขอให้ คุณโอ๋-อโณ มีความสุขความเจริญครับ

คุณพ่อเขียน เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว คะ (โอ๋ขออนุญาตเรียกคุณพ่อนะคะ เพราะรู้สึกว่าเหมือนจะเป็นพี่น้องจริงๆกับลูกๆคุณพ่อไปแล้ว) โอ๋เชื่อว่าความจริงใจของเราน่าจะสื่อถึงผู้รับได้นะคะ แต่ถ้าเราลังเลอย่างที่คุณพ่อรู้สึกก็คงต้องทำอย่างที่คุณพ่อทำแหละค่ะ อีกอย่างคือผู้หญิงกับผู้ชาย "อัตตา"ในการรับการให้อาจจะไม่เหมือนกันด้วยค่ะ โอ๋ว่า GotoKnow มีเสน่ห์ตรงที่พวกเราใส่ใจความรู้สึกของผู้อื่นเป็นอย่างมากด้วยนี่แหละค่ะ  

ขอบใจที่ให้เกียรติเป็นพ่อ หลายๆคนที่เป็นเพื่อนของลูก และหลายๆคนที่ยังไม่เป็นเพื่อนกับลูกก็ให้เกียรติเรียกว่าพ่อ

ทำให้พ่อมีความรู้สึกปลื้มปิตีเป็นอย่างมาก และมีความยินดีรับเป็นลูกทุกคนด้วยความบริสุทธิ์ใจ มีความรักห่วงใย และพลอยสุขใจเมื่อลูกๆอยู่ดีมีสุขและประสพความสำเร็จตามความมุ่งหมายของแต่ละคน

       ขอให้ลูก โอ๋-อโณมีสุขสมหวังทุกประการ

เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

        วันนี้อยากจะเขียนบันทึกแต่ก็รู้สึกอึดอัดใจ เพราะโทรศัพท์เสีย เลยขับรถเข้าเมืองไปโลตัส ซื้อโทรศัพท์ใหม่ แล้วเดินชมสินค้าในห้าง นึกขึ้นได้ว่าลำโพงคอมพิวเตอร์ที่บ้านเสียงเบามาก บางรายการฟังไม่ค่อยได้ยิน ก็ซื้อลำโพงมาชุดหนึ่ง กลับมาบ้านเอาต่อเข้าเครื่องคอมฯใช้ได้ดีมากขึ้นกว่าเดิมเยอะ ก็มีควงามพอใจสบายใจสักครู่หนึ่ง พอตอนนี้เกิดไม่สบายใจขึ้นมาอีก เพราะคิดถึงการจ่ายเงินที่ไม่จำเป็นสักเท่าไหร ความจริงแล้วความจำเป็นที่ต้องจ่ายต้องซื้อคือโทรศัพท์เท่านั้น ถ้าซื้อที่ไกล้ๆบ้านก็ไม่ต้องจ่ายค่านํ้ามันรถ ถึงจะแพงกว่านิดหน่อย นี่ดันไปในเมือง ไปห้าง ไปเห็นลำโพงเข้าทำให้เกิดกิเลสอยากได้ขึ้นมา ทำให้ต้องจ่ายเงินเพิ่มขึ้นอีกเยอะ ไปเดินจับจ่ายซื้อของสบายใจดี เพลินดี กลับมาบ้านคิดเสียดายเงินขึ้นมา ก็นึกตำหนิตัวเองอยู่ขณะนี้ ก็ไม่หนักหนาอะไรได้เขียนระบายให้คลายความขุ่นมัวลงเท่านั้นเอง




ความเห็น (7)

สวัสดีค่ะ แล้วพ่อจะไปคิดมากทำไมกัน  เรื่องเล็กๆ เองค่ะ

พ่อไม่โทรมาบอก ที่ office มีมือถือไม่ได้ใช้อยู่ 2 เครื่อง เคยให้ milk ใช้ แล้วเค้าลาออกไป ก็ไม่มีใครใช้อีกค่ะ

แฟ็กซ์ที่บ้านยังใช้ได้หรือเปล่าค่ะ 

พ่อเขียน 555 ได้ของเพิ่มเลยครับ

อย่าซีเรียสค่ะ เรื่องเงินทอง ของนอกกายไม่ตายหาใหม่อีกได้ค่ะ ถ้าไม่ได้ก็ไปประหยัดในเรื่องอื่นแทน คริ ๆ ๆ

ความสุขกาย สุขใจ ต่างหากที่มนุษย์มีความต้องการ ทำแล้วเป็นสุขทำไปเถอะค่ะ

ขอบคุณ       คุณธวัชชัย

                   คุณโอ๋-อโณ

                   คุณขจิต

                   คุณwasawat deemarn

                   คุณบุษยมาศ

                   อรชร

ที่ให้กำลังใจและให้ความคิดเห็น

ขอบคุณครับ


  • ความสุขของชีวิต  ทำแล้วสบายใจได้อย่างเสียอย่างค่ะ  ไม่เบียดเบียนตนเอง  ไม่เบียดเบียนผู้อื่น
    ให้รางวัลกับบางวันของชีวิตก็ดีเหมือนกันนะคะ คุณลุงเขียน

ครับ คุณธรรมทิพย์ ขอบคุณที่ให้ความคิดเห็นเตือนสติ

ขอบคุณกับกำลังใจครับ

สวัสดีค่ะ - วันนี้มาถึงที่ห้องทำงานแต่เช้า ในวันฝนชุ่มช่ำ กลางเมืองหลวง แห่งสยามประเทศ - ได้เข้ามาอ่าน บันทึกนี้ ….
…“อย่าเข้าใจผิดว่า การที่คนอื่น(คนรอบข้าง)เอาอกเอาใจต่อเรา ชื่นชม ปลอบใจเราอยู่เสมอ เพื่อให้เรามีความสุข สบายใจนั้นจะเป็นความสุขของเขาด้วย ไม่ไช่หรอก…. แท้จริงแล้วพวกเขาซ่อนความทุกข์ของพวกเขาอยู่ พวกเขากำลังแบ่งเบาความทุกข์ของเราต่างหาก เขากำลังเยี่ยวยาเราอยู่……” …” การให้ ความเ็ห็นอกเห็นใจต่อกัน ยิ่งใหญ่เสมอ ใช่มั้ยคะ”

เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

       วันนี้ฝนตกหนักมาก ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ช่วงเที่ยงก็ไปงานศพญาติ กลับมาก็เปิดอ่านบทความของสมาชิกgotoknow   เพื่อดูความคิดเห็นของสมาชิกบ้าง ดูผลงานของหลายๆท่าน ได้ความรู้ด้วย ได้ความบันเทิงด้วย ก็ได้ประโยชน์มากอยู่ ถ้าเป็นบทกวีก็อ่านสบายๆเพราะชอบบทกวีอยู่แล้ว ถ้าเป็นข้อคิดแบบปรัชญาก็อ่านไปพิจารณาวิเคราะห์ไปด้วย บางบทความก็ถูกกับจริตตัวเอง บางบทความ ความเห็นไม่ตรงกันก็ยอมรับในความเห็นที่แตกต่าง ก็ต้องให้เกียรติเขา เพราะถ้าคนเรามีความเห็นเหมือนกันหมด ก็ไม่ต้องศึกษาหาความรู้  ก็ต้องแบ่งปันกันไป บางทีเรามีความเห็นอย่างนี้ แต่เมื่อไปเจอความคิดเห็นของคนอื่น บางครั้งเราก็ยอมรับว่าความคิดเห็นของเขาดีกว่า ถ้าเราไม่ยอมรับความคิดเห็นของคนอื่นบ้าง ก็เรียกว่าโง่ก็ได้ เพราะฉนั้นเราจึงควรลดทิฐิลงเสียบ้าง แล้วจะเกิดปัญญา




ความเห็น (1)

อาจารย์แผ่นดิน เคยเขียนแสดงความเห็นฝากไว้เป็นข้อคิดว่า

ไม่มีที่ใดที่ปราศจากความรู้

ไม่มีที่ใดที่ปราศจากเรื่องเล่า

ยกเว้นแต่เราและเรา

ที่ยังไม่พร้อมจะเรียนรู้...


เห็นด้วยกับคุณเขียนค่ะว่าเราเรียนรู้ได้เสมอจากทั้งสิ่งที่ถูกจริตและไม่ถูกจริตกับเรา...เพราะเราพร้อมที่จะเรียนรู้

ขอบคุณที่กรุณามาอ่านบันทึกและให้กำลังใจ....สวัสดีปีใหม่ค่ะ


เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

         เมื่อวานตั้งใจจะเขียนนิยายหนังตะลุงลงบล็อก ไฟเกิดดับขึ้นมาก็เลยเลิกไปโดยปริยาย วันนี้ก็เลยจัดการบันทึกลงไปสองตอนนิยายหนังตะลุงของผมนี้ มีความยาว 50หน้า(ต้นฉบับ50หน้าตัวพิมพ์กระดาษ เอ4)แต่งไว้ 3ปีได้แล้ว จะเอามาลงครั้งละมากๆก็ไม่ไหว เพราะผมพิมพ์หนังสือช้า สายตาก็ล้าทำติดต่อกันนานๆไม่ได้  ส่วนประวัติพระนางเลือดขาวนั้นสั้น อีกสองตอนก็จะจบแล้วอีกสองวันคงจะบันทึกลงหมด    ผมเป็นคนชอบอ่านบทประพันธืที่เป็นร้อยกรองและชอบเขียนบทร้อยกรองด้วย  ชอบฝึกหัดเขียนทั้งโคลง,ฉันท์,กาพย์,กลอน บางประเภทก็ไปไม่รอด อย่างประวัติพระนางเลือดขาวแต่งเป็นกาพย์ยานี ก็อยากได้รับคำติชมบ้าง เพื่อเป็นกำลังใจและจะได้แก้ไขจะได้พัฒนาขึ้นบ้าง



ความเห็น (1)
  • ค่อยๆ ทะยอยๆ ก็ได้ พ่ออย่าพิมพ์เยอะ เดี๋ยวจะหน้ามืดได้
  • พ่อแฟกซ์ต้นฉบับมาให้ก็ได้ จะให้สาวพิมพ์ลงไฟล์ให้ค่ะ
  • งานเลี้ยงพนักงานปีใหม่นี้ ไม่อะไรมากค่ะ ทานกันธรรมดา ง่ายๆ เพราะเพิ่งเลี้ยงไปเมื่อ พย.นี่เอง ให้พนักงานปิด 3 วัน ลูกอยากอยู่บ้านสงบๆ แบบพักจริงๆ stand by ที่ภูเก็ต หนูเดมจะกลับไปหาพ่อเขาและจะแวะไปเยี่ยมคุณปู่ด้วยค่ะ
เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

      วันนี้จะเขียนเรื่องหนังตะลุงต่อจากที่เขียนลงในบล็อกแล้วสองตอนโดยเริ่มจากปรายหน้าบทหรือเรียกอีกอย่างว่าออกรูปกาศเป็นบทไหว้ครู   เป็นการตัดตอนข้ามไปเสียสองขั้นตอนแล้ว จึงชี้แจงว่า การเล่นหนังตะลุงนั้นจะเริ่มจากเล่นดนตรีโหมโรงภาษาถิ่นเรียกว่า"ลงโรง"(เริ่มลงมือเล่น)มีเพลงที่เล่นเช่น เพลงพัดชา เพลงสาวดวงเดือนฯ  ถัดมาก็ออกฤาษี   ถัดมาอีกออกโค(พระอิศวรทรงโค)  ต่อจากนั้นก็ออกปรายหน้าบทตามที่เขียนลงไว้ในบล็อกเป็นลำดับไป



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

เครื่องหมาย ? คำถามเดี่ยว
เขียนเมื่อ

วันนี้อากาศสดใสดี หลังจากดื่มกาแฟแล้ว คิดว่าจะเขียนบันทึกประวัติพระนางเลือดขาวต่อพระนางเลือดเป็นคนพัทลุง  ผู้ไปอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศลังกา มาบรรจุไว้ในพระเจดีย์ ที่วัดเขียนบางแก้ว ซึ่งตอนนั้นเป็นที่ตั้งเมืองพัทลุง วัดเขียนบางแก้วอยู่ที่ตำบลจองถนน อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง ซึ่งผมแต่งประวัติเป็นกาพย์ยานี11ไว้เมื่อ 2ปีที่แล้ว เอามาบันทึกให้อ่านกัน

                 ขออวยพรให้ทุกท่านจงประสพโชคดีตลอดปีใหม่นี้และปีต่อๆไป   เทอญ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง