TrainerPatt
นาย พัฒนะ มรกตสินธุ์

ความเห็นล่าสุด


ขอบคุณความเห็นและกำลังใจที่มอบให้กันครับ

สำหรับ คุณก็รู้ว่าใคร ก็ต้องสืบหากันเองครับ เพราะ "คุณก็รู้ว่าใคร" ไงครับ ขออภัยที่บอกมากว่านี้ไม่ได้ครับ และก็ขอบพระคุณทุกความคิดเห็นที่ร่วมกันแสดงครับ

อยากไปเหมือนกันครับ.....แต่สงสัยจะลำบาก .....เพราะที่นั่นอาจจะไม่มีเกษียณงาน เหนื่อยครับ.....เหนื่อย...อยู่แบบนี้แหละ จะเกษียณเมื่อไหร่ก็ได้ครับ ....เพราะตอนนี้ผมก็เหมือนเกษียณแล้ว เพราะไม่ได้ทำงานประจำ เป็นงาน Job ไม่ได้เป็นมนุษย์เงินเดือน มีอิสระในการใช้ชีวิต มีความสุขมากๆ ครับ....

เห็นด้วยกับคุณกริชครับ OD เป็นคำที่ใช้กันผิดเป็นส่วนมาก เพราะไม่เข้าใจ OD จริงๆ เห็นเข้าพูดก็พูดตามกัน แท้ที่จริง ในทางราชการคือ การใช้งบหลวง (ก็เงินภาษีของพวกเรานี่แหละ) ในการไปดูงานต่างประเทศ ไปกินอยู่ดีๆ ระดับ First Class และการต้อนรับที่สุดหรู โดยไม่ได้ทำประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างแท้จริง เชื่อเถอะครับว่า อีกไม่นาน กรรมจะตามสนอง โดยเฉพาะเรื่องของสังขารร่างกาย อาจจะไม่สมบูรณ์ เป็นอัมพฤกษ์ อัมพาต กันมากมาย เพราะใช้วิชา "ทำนาบนหลังคน" ครับ เมืองไทยเป็นอย่างนี้จริงๆ เราต้องยอมรับกับสิ่งนี้ด้วย

พัฒนะ มรกตสินธุ์ รุ่น 4 ครับ เข้ามาอ่านตามเมล์ที่ส่งมา อย่าลืมช่วย comment ที่ http://gotoknow.org/blog/trainerpatt ด้วยนะครับ ตอนนี้ไม่ได้อัพเดทเลย ฝากผลงานด้วยครับ

สิ่งนี้แหละครับ ที่เราไม่ต้องเปลี่ยน เพราะเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้วกับการปล่อยวาง

ผมยังทำแบบครูอ้อยไม่ค่อยได้ เพราะเจอเรื่องแบบนี้ทีไร รมณ์ขึ้นทุกทีครับ

เป็นแนววิชาการที่ยอดเยี่ยมแบบง่ายๆ ครับ ขอบคุณครับ เรื่องดีๆ ทางการแพทย์

เนื้อหาแน่นปีกครับ ไม่กล้าอ่านรวดเดียวจบ ตาลาย แต่คร่าวๆ แล้ว ได้แนวคิด แนวตอบได้แจ่มครับ

อ่านแล้วงงนิดหน่อยครับ อาจจะเป็นการเรียบเรียง ที่น่าจะเป็นตาราง แต่พอนำมาลงตารางจึงหาย ลองปรับดูใหม่ครับ น่าจะทำได้ไม่ยาก

ใช่ครับ เดี๋ยวนี้ HR ต้องทำงานแบบ Proactive แล้ว จะมาทำงานแบบ Reactive หรือ Routine แบบเดิมก็คงจะไม่เป็นการพัฒนาตัวผู้ทำงานเอง ยินดีแลกเปลี่ยนครับผม เข้าเยี่ยมชมได้ที่ Blog หรือ http://www.trainerpatt.com ครับ

ความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ต้องอยู่ภายใต้คุณธรรม จริยธรรม และแนวทางอันเดียวกัน เพื่อที่จะได้พัฒนาไปในแนวเดียวกัน ถ้าขัดแย้ง แล้วไม่ได้มีเป้าหมายเดียวกัน ทุกอย่างก็จบครับ

ประเทศชาติต้องมีความขัดแย้ง ประกอบด้วยเหตุผล เพื่อเกิดการพัฒนา จะย่ำอยู่กับที่ไม่ได้ ไม่เช่นนั้น เราคงล้าหลังทุกประเทศ

น่าสนุกดีครับ อาจารย์ มีโอกาสคงต้องขอความรู้ด้าน HR จากอาจารย์บ้างแล้วครับ

ฝากไว้ให้คิดครับ

"ถ้าล้ม จงลุก อย่าทุกข์ท้อ

จงสานต่อ ความฝัน อันยิ่งใหญ่

แม้วันนี้ ไม่มีสิทธิ์ พิชิตชัย

ก็ยังมี วันใหม่ ให้ท้าทาย"

เหมือนที่เขาพูดกันเสมอว่า "วันพระไม่ได้มีหนเดียว"

แล้วอะไรกับอุปสรรคที่เกิดขึ้นล่ะครับ ตราบใดที่เรายังหายใจอยู่ ความสำเร็จก็จะอยู่ที่ต้นคอตลอดเวลา...

อยู่ที่จะเร่งเครื่องเลื่อนความสำเร็จมาที่หัวเมื่อไร?

ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง เร่องของการกีฬาต้องมีแพ้และชนะ ผมเชื่อว่าทุกอย่างมีสองทางเลือกคือ ชนะ แพ้ โดยส่วนใหญ่ เราต้องรู้จัก และยอมรับความพ่ายแพ้ที่อาจเกิดขึ้นได้บ้าง แล้วเอาจุดบกพร่องมาแก้ไข กรณีทีมฟุตบอลไทย แมชนี้ ผมได้ได้รับชม แต่เท่าที่ผ่านๆ มา เวลาที่เราทำประตูได้ จะดีใจจนลืมตั้งแต่ป้องกัน หรืออาจจะไม่บุกต่อ เพราะเกิดความวางใจ และจังหวะนี้เอง ที่คู่ต่อสู้ใช้เป็นจุดอ่อนในการเข้าทำประตูหรือตีเสมอ ซึ่งเป็นแบบนี้แทบทุกแมชการแข่งขัน หากนักฟุตบอล ลุยต่อ ด้วยกำลังเท่าเดิม ผมเชื่อว่ากรณีนี้อาจจะเกิดได้ยาก เพราะเมื่อเราโดนทำประตู กำลังใจจะหดหาย เกิดเป็นความกดดัน ทำให้การเล่นในแมชนั้น ไม่สมบูรณ์เหมือนที่ซ้อมมา ไม่ทราบว่า ทุกท่านเห็นด้วยหรือไม่ครับ แนวทางแก้ไขไม่ยากเลย หากเรารู้จักการทำงานเป็นทีมให้มากขึ้น กว่าที่เป็นอยู่

มีคำถามสั้นๆ

"ถ้าคุณรู้ว่าอีก 3 วัน คุณจะต้องตาย

คุณอยากจะทำอะไรมากที่สุด?"

เมื่อได้คำตอบแล้ว

อยากให้คุณๆ ลงมือทำนับจากนี้เลย

ทำไมต้องรอให้เหลือ 3 วันสุดท้ายด้วย

รีบทำก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ

แล้วคุณอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิต

เป็นเรื่องของกระบวนการความคิคครับ

positive thinking เท่านั้น

ที่จะทำให้เรามีควาสุขบนโลกที่สนุกสนานใบนี้ครับ

เป็นผม ในเมื่อตัดสินใจอะไรแล้ว ต้องมุ่งมั่นในสิ่งที่เราตั้งใจ

อย่าไขว่เขวกับคำพูดของคนไม่กี่คน

ถ้าหากว่าเราอยากออกเดินทางสู่โลกกว้าง

และถ้าเราตั้งมั่นว่าทำได้

อย่างไรเสียก็ต้องได้

มั่นใจในความสามารถของตัวเองครับ

สิ่งนี้เองที่ทำให้คนไทยแพ้ต่างชาติ

เพราะไม่มั่นใจในตัวเอง

เป็นเนื้อหาที่สอนการตัดสินใจได้ยอดเยี่ยมครับ

ขอแก้ไข คำว่า เขี้ยวเข็น เป็น เคี่ยวเข็น ครับ

ครู แผลงมาจาก ครุ ที่แปลว่า หนัก

เพราะฉะนั้นผู้ที่ประกอบอาชีพครู

ต้องอยู่กับสิ่งที่หนัก

นั่นคือการเขี้ยวเข็น

ให้ลูกศิษย์ได้ดี

และต้องพร้อมเป็นผู้เสียสละอย่างแท้จริง

เพราะต้องสอน ต้องพูดซ้ำๆ อย่างเดิม

ไม่รู้จักเบื่อ ต้องเข้าใจศิลปะการถ่ายทอด

เพราะคนแต่ละคน มีการรับรู้ที่แตกต่างกัน

คนที่ทนการพูดซ้ำๆ บ่อยๆ ไม่ได้

อย่าหวังจะเป็นครู

จงออกจากอาชีพนี้เสีย

เพราะถ้าอยู่ก็รังแต่จะทำให้ผู้เรียนไม่ได้อะไร

เพราะไม่ได้ถ่ายทอดออกมาจากหัวใจ...

เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ ครับ

อ่านแล้วได้เห็นมุมมองใหม่ๆ

กระแสจิตของเรานั้น

สามารถส่งถึงพวกเขาได้

ขอเพียงเราแน่วแน่

และทุกสิ่งที่เราทำก็อยากให้เป็นเช่นนั้นครับ

คือตั้งใจจดจ่อใส่ใจกับสิ่งที่จะทำ

แล้วความสำเร็จก็จะเข้ามาเยือนในไม่ช้า

ขอบคุณที่คิดตาม Blog ของผมครับ

ขอบคุณครับ

การบริหารคนไม่ยากเกินความสามารถหรอกครับ

เป็นเรื่องง่ายมากด้วย

แค่เพียงคิดว่าหากเราเป็นเขา

เราต้องการอะไร

เขาก็เหมือนเราครับ

มีความต้องการที่ไม่ได้แตกต่างกันเลย

หากเรื่องง่ายเช่นนี้ตีโจทย์แตก

ไม่ใช่เรื่องยากครับ

เราเพียงไม่กี่คนก็ไม่สามารถทำได้ครับ

ผมตั้งใจว่า ในอีกเร็ววัน ความคิดและวิสัยทัศน์ของผม

ต้องกระจายเข้าสู่คนทุกระดับ

ชี้ให้เห็นความสำคัญของคน

และต้องผลักดันให้ประชาชนชาวไทย

สามารถสู้กับสังคมโลกได้

คนไทยมีดีทุกคนครับ

เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถูกกระตุ้นให้ถูกทางครับ

เราต้องช่วยกันคนละไทยละมือ

เราทำได้!!!

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี