meteorafa
นางสาว ธัญลักษณ์ วงษ์โสภา

ความเห็นล่าสุด


นางสาวธัญลักษณ์ วงษ์โสภา

555740007-8 Y.14 Sec.12

Coachinng

เหตุการณ์ในช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิตคือช่วงที่กำลังเรียนอยู่ชั้นม.4 ที่โรงเรียนประจำแห่งหนึ่ง ในวันเสาร์สบายๆ เวลาประมาณ 7 โมงเช้า มีประกาศเสียงตามสายมาถึงเราและพี่ชาย(กำลังเรียนอยู่ ม.5 โรงเรียนเดียวกัน)ว่ามีญาติมาพบ ตอนแรกก็ไม่ได้สงสัยอะไร พอไปเจอก็พบว่าน้าชายมาหาจะพาไปโรงพยาบาลบอกว่าพ่อไม่สบาย ก็นั่งรถคุยกันไปสนุกสนาน พอไปถึงโรงพยาบาลเจอญาติๆ มากันเยอะมากเลยเอะใจว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีแน่ๆเลย เรารู้สึกก้าวขาไม่ออก ไม่แม้กระทั่งเดินขึ้นไปบนตึก เลยหันหลังกลับเดินไปเรื่อยๆ จนมีพี่สาว(ญาติ)มาถึงไว้แล้วกอดไว้แน่นถามว่า “หนูสิไปไส อย่าไปลูกอย่าไป” เรียกสติเรากลับมา เลยเดินขึ้นไปบนตึก ใครๆก็มาจับมือเรา แล้วก็ชี้ให้เข้าไปพบหมอ เดินเข้าไปก็เห็นแม่และพี่ชายนั่งอยู่ หมอบอกว่าจะถอดเครื่องหายใจ เพราะไม่มีการตอบสนองต้องการให้ญาติรับรู้และยินยอม เราก็ต้องยอมรับคำวินิจฉัยของหมอ ในวันนั้นเองทำให้รู้เลยว่าคนที่รักพ่อเรานั้นมีมากเหลือเกิน แต่ความรู้สึกขอบคุณอาจจะมีน้อยกว่าความเสียใจทำให้เรามองข้ามสิ่งนี้ไป พ่อเป็นคนที่มีน้ำใจกับทุกคนเสมอ ชอบช่วยเหลือคนอื่น อาจเป็นเพราะพ่อเป็นพี่ชายคนโตทำให้ต้องเสียสละให้น้องๆตลอด ญาติสนิทก็ช่วยมากันจัดการเรื่องงานศพ และเล่นตนตรีให้พ่อฟังเป็นครั้งสุดท้าย ญาติๆ เพื่อนๆ ที่โรงเรียนก็มาช่วยงานศพและเป็นกำลังใจให้ ทำให้รู้สึกซาบซึ้งใจและขอบคุณมากๆ ผ่านไป 2 วันแม่แทบจะไม่ทานอะไรเลยร้องไห้เสียใจอย่างเดียวเราก็ความรู้สึกเศร้าเสียใจร้องไห้ตลอดเวลา ในหัวคิดไม่ออกเลยว่าเราจะทำอย่างไรต่อไปดี แล้วน้าก็เข้ามากอดแล้วบอกว่า “จะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ เห็นมั๊ยแม่เสียใจมาก เราต้องเข้มแข็งและทำให้แม่รู้สึกว่าเราเข้มแข็งดูแลแม่ได้  เสียใจได้แต่อย่านาน เสียใจไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ยังไงคนตายก็ไม่ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี” ทำให้คิดได้ว่าต้องปรับตัวเองแล้ว ต้องแสดงให้แม่เห็นว่าเราเข้มแข็ง จึงลุกขึ้นมาช่วยงานทุกอย่าง(ในงานศพ) หลังจากนั้นก็พยายามทำอะไรด้วยตัวเองให้แม่รู้สึกว่าเราแข็งแกร่งและดูแลตัวเองได้

เรื่องนี้ก็สอนให้รู้ว่าการที่เราทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทน กรรมดีอาจจะช่วยเหลือเราก็ได้ และการเสียใจนั้นเสียใจได้แต่อย่าเสียใจนาน เพราะมันไม่ทำให้อะไรดีขึ้น

 

นางสาวธัญลักษณ์ วงษ์โสภา

555740007-8 Y14 Sec.12

World Café

ตำแหน่งเจ้าของร้านในหัวข้อไม่รู้จัก

1. แว่นต่ายี่ห้อ IC Berlin (ช)

รู้จักได้จากการเดินเล่นในร้านแว่นตา “The Next” แล้วพนักงานในร้านจึงแนะนำแว่นกันแดดยี่ห้อนี้ เพราะมีจุดเด่นที่น่าสนใจ เช่น ข้อต่อแว่นไม่มีน๊อต น้ำหนักเบา สามารถดัดได้ เป็นต้น แล้วจึงไปหาข้อมูลเพิ่มเติมจากอินเทอร์เน็ตพบว่าแว่นตายี่ห้อนี้ได้รับความนิยมใน Holly Wood จึงสนใจและเลือกซื้อยี่ห้อนี้โดยหาแหล่งที่ถูกว่าจากอินเทอร์เน็ต

2. กระเป่าหนังยี่ห้อ Albedo (ช)

รู้จักได้จากการที่ Shop นำมาลดราคา จึงเข้าไปดู กระเป๋ามีลักษณะเป็นหนังกลับ การออบแบบสวยงาม คลาสสิก และมีช่องใส่ของเยอะ จึงชอบและเลือกซื้อกระเป๋ายี่ห้อนี้

3. ขนมเค้กร้านหนึ่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ (ญ)

ปกติแล้วเป็นคนที่ไม่ได้ชอบทานเค้กมากนัก แต่เมื่อเพื่อนซื้อเครปเค้กมาฝากแล้วเกิดความประทับใจ เค้กอร่อยมาก ชอบมากจึงฝากเพื่อนซื้อมาให้ทานอีก ทราบมาว่าขนมเค้กนี้ขายที่ร้านกาแฟ ร้านนี้จะเลือกวัตถุดิบที่มีคุณภาพดีเท่านั้น หากวันไหนเครื่องไม่ครบจะไม่ทำดังนั้นจึงจะมีเค้กเป็นบางวันเท่านั้น

4.เวชสำอางยี่ห้อ Ettusais (ญ)

เนื่องจากเป็นสาวและผื่นขึ้นเต็มหน้า เพื่อนจึงแนะนำเวชสำอางยี่ห้อนี้ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ Shiseido ใช้แล้วพบว่าอาการสิวลดลงจึงใช้ต่อไป

5.หมอดัดฟัน หมอสุนทร(ญ)

ต้องการจะพบหมอดัดฟันแต่เนื่องจากเคยดัดฟันมาแล้วทำให้หมอหลายคนไม่รับเคสนี้ จึงมีคนแนะนำให้ไปหาหมอสุนทร จึงได้ทำฟันกับหมอท่านนี้โดยการใช้เทคนิคใหม่คือการปักหมุด แต่เสียค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง

6.ร้านอาหารประไพ (ญ)

เนื่องจากเป็นคนชอบรับประทาน จึงอยากทานร้านใหม่ๆที่อร่อยๆในจังหวัดขอนแก่น จึงค้นหาใน Google แล้วเจอ “ร้านประไพ” แถวสนามบินขอนแก่น เป็นอาหารอีสาน มีอาหารหลากหลายแบบ และอาหารอร่อย

7.ร้านหนังสือดวงกมล (ญ)

เป็นคนชอบอ่านและสะสมนิยาย จึงอยากหาร้านขายหนังสือดีๆในขอนแก่น จึงค้นหาใน Google และพบ “ร้านดวงกมล” อยู่แถวแฟร์รี่ คนขายใจดี มักจะมีส่วนลดและของแถมให้เสมอ

8.ผลิตภัณฑ์ Bio Oil (ญ)

เนื่องจากเห็นในโฆษณา และในเวปไซต์ แนะนำว่าช่วยให้ผิวชุ่มชื่นและลดการแตกลาย จึงซื้อมาใช้

9.ร้านอาอี๋หมูกระทะ (ช)

เนื่องจากอยากกินหมูกระทะ เพื่อนจึงแนะนำร้านนี้ เพราะมีอาหารให้เลือกหลากหลาย และมีอาหารทะเลด้วย จึงจะหาโอกาสไปชิม

10.สุรา Blend 285 (ช)

แต่ก่อนดื่มแต่ยี่ห้อแสงโสม และมีรุ่นพี่แนะนำยี่ห้อนี้ เพราะอร่อยกว่า มีกล่อง และมีจุกด้วย(แสงโสมไม่มี)

11.ฟิล์มกันรอยมือถือจากเวปไซต์engadget (ช)

ฟิล์มกันรอยของมือถือรุ่นที่ใช้หายากมากต้องสั่งจาก Ebay จึงค้นหาในอินเทอร์เน็ตและพบเวปไซต์ www.engadget.com แล้วพบว่าฟิล์มกันรอยมีหลายรูปแบบเช่นแบบพลาสติกธรรมดา แบบกระจกรถยนต์

12.ร้านข้าวมันไก่ “พั่งกี่” จ.พิษณุโลก (ญ)

เพื่อนพ่อที่ออกกำลังกายด้วยกันแนะนำมาว่าร้านนี้อร่อย จึงไปชิมพบว่าคนรอคิวเยอะมาก รอประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง แต่พอทานแล้วไม่ประทับในเลย

13.ร้านอาหาร Green house ที่ อ.ชุมแพ (ช)

ปกติไปชุมแพมักจะไปร้านเดิมๆ คือ ร้านข้าวต้ม 3 ชุก และ ร้าน อ.กุ้งเผา ร้านก๋วยเตี๋ยวเจ๊คูณ แต่มีเพื่อนแนะนำร้าน Green house ว่ามีอาหารแปลก และอร่อยด้วย จึงไปชิมและประทับใจร้านนี้มาก

14.Stem Cell (ญ)

แต่ก่อนทำงานเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง และมีคนไข้ที่กำลังท้องคนหนึ่งถามหาว่าจะซื้อ Stem Cell ได้จากที่ไหน จึงเกิดความสงสัยว่าอะไรคือ Stem cell จึงไปสอบถามพนักงานขาย จึงทราบว่าเป็นการเก็บเซลล์ต้นกำเนิดเอาไว้เพื่อใช้ในการรักษาโรค โดยจะเก็บจากคนท้องขณะทำคลอด ทำให้เกิดความสนใจและมาทำธุรกิจนี้

15.คลอโรฟิลล์ผงยี่ห้อ Unicity (ช)

แต่ก่อนไม่รู้จักเลยว่าอะไรคือคลอโรฟิลล์ มีเพื่อนแนะนำมาดื่มคลอโรฟิลล์มันสามารถช่วยล้างลำไส้ ทำให้ถ่ายคล่อง และช่วยทาแผลเบาหวานได้ด้วย จึงรู้จักละได้ลองดื่ม

16.ร้านอาหารไก่รสทิพย์ (ญ)

เพิ่งมาอยู่ที่ขอนแก่นจึงไม่ค่อยรู้จักร้านอาหารอร่อยๆ จึงมีเพื่อนแนะนำร้านไก่รสทิพย์ แถวกังสดาล อาหารอร่อย ราคาไม่แพงและมีบริการโค้กฟรีด้วย

17.น้ำยาซักผ้า D-nee (ญ)

 

เป็นคนแพ้ผงซักฟอก เพื่อนจึงแนะนำให้ใช้น้ำยาซักผ้า D-nee เพราะเป็นผลิตภัณฑ์สำหรับเด็ก ทำมาจากข้าวโพดสกัด ใช้แล้วไม่แพ้ จึงใช้ยี่ห้อนี้มาตลอด

ชื่อ น.ส.ธัญลักษณ์ วงษ์โสภา รหัส 555740007-8 Sec.12 ค่ะ

ชื่อ น.ส.ธัญลักษณ์ วงษ์โสภา รหัส 555740007-8

Personal Mastery : ครั้งใดที่ไปทำอะไรมารู้สึกว่ามีเป้าหมายมากขึ้น

    ตอนที่ฉันเรียนม.ปลาย  ฉันเรียนอยู่โรงเรียนประจำ  จึงทำให้จะสนิทกับเพื่อนๆมาก  จนให้เวลาในการอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัยน้อยเกินไป  พอขึ้น ม.6 ตั้งแต่ต้นเทอมบางมหาลัยที่ก็ประกาศรับนักศึกษา  ฉันกับเพื่อนๆ ก็สมัครสอบไปหลายที่  ซึ่งเพื่อนบางคนก็ขยัน  บางคนก็หัวดีมาก  ทำให้ไม่ต้องสงสัยในผลการสอบ  และผลสอบก็ประกาศออกมาว่าสอบติดในคณะที่ชอบบ้าง  ได้ทุนพสวท.บ้าง  ส่วนฉันสอบก็ไม่ติด  ทุนพสวท.ก็ไม่ได้อีก  ทำให้รู้สึกว่า “นี่ฉันจะไม่มีที่เรียนเหรอเนี่ย?  ฉันต้องพยายามตั้งใจใหม่แล้วล่ะ”  หลังจากนั้นจากเดิมที่ฉันเคยอ่านหนังสือวันละ 1 ชม.  ฉันก็ให้เพื่อนติวและพยายามอ่านหนังสือให้มากขึ้น  และในที่สุดฉันก็สอบติดและได้ทุนตั้งแต่รอบโควต้า

Dialogue : ใครไหน ได้ฟังใครพูด แล้วเกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี

    ฉันปลื้มอาจารย์ท่านหนึ่งที่สอนวิชาเคมีของฉันตอนม.ปลาย  เป็นอาจารย์ที่ทุกคนในโรงเรียนจะกล่าวถึงมากๆ  เพราะท่านสอนสนุกมีมุกฮาๆ ทำให้ไม่เบื่อในการเรียน  สอนดนตรี  และเล่นกีฬาด้วย  ขณะที่สอนและสั่งงานต่างๆท่านมักจะมีคำพูดติดปากเสมอว่า “แค่คิดก็ผิดแล้ว”  และคำว่า  “ไม่ได้ไม่ได้”   ทำให้รู้สึกว่าเป็นการกระตุ้นในการทำงานทุกอย่างให้เสร็จ และยังรู้สึกว่าเป็นการให้กำลังใจเล็กๆอีกด้วยว่า  คำว่า  “ไม่ได้”  นั้นจะเกิดขึ้น  “ไม่ได้”  นะ  ซึ่งสิ่งนี้ได้เป็นสิ่งเตือนใจให้ฉันในการทำงานทุกๆอย่าง  ว่าไม่มีสิ่งใดที่พยายามทำแล้วจะเป็นไปไม่ได้

Mental model : ไปทำอะไรมารู้สึกว่าครั้งนั้นเปิดหูเปิดตามากขึ้น

  มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนชวนไปเที่ยวเกาะช้าง  เมื่อไปถึงที่นั่นถนนหนทางจะขดเขี้ยวและก็สูงชันมากๆ  บนเกาะจะมีทริปให้ออกไปดำผิวน้ำดูปะการัง  เพื่อนๆก็ตกลงว่าจะไปดำน้ำกัน พอนั่งเรือออกไปได้สักพักเกิดอาการเวียนหัวมาก  เพื่อนก็เลยซื้อสัปปะรดที่มีขายบนเรือมาให้กิน  มันดีมากๆ อาการลดลงอย่างเห็นได้ชัด  พอไปถึงจุดดำน้ำฉันก็คิดว่าจะไม่ลงไปเพราะฉันเคยจมน้ำตอนเด็กๆ ทำให้รู้สึกกลัวมาก  แต่เพื่อนก็ยังจะให้ลงและบอกว่ามาเที่ยวทั้งทีต้องเล่นให้เต็มที่แล้วก็ไม่ต้องกลัวเพราะว่ามีเสื้อชูชีพอยู่  ส่วนฉันคนว่ายน้ำไม่เป็นมีเสื้อชูชีพยังไงก็กลัวอยูดี  แต่ก็ทนแรงยุไม่ไหว  ค่อยไต่บันไดลงไปแล้วก็เกาะเสื้อชูชีพเพื่อนและก้มดูในน้ำ  ก็เห็นว่ามันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดและเห็นปลาสวยงามมากมายด้วยตาตัวเอง  หลังจากไปเที่ยวครั้งนั้นทำให้ฉันคิดกับตัวเองว่าต้องหัดว่ายน้ำเป็นให้ได้

Team learning : ครั้งไหนที่ไปทำงานเป็นทีมมาแล้วดีที่สุด

        ตอนเรียน ม.ปลาย ช่วงสุดท้ายเป็นช่วงที่ว่างมากในตารางเรียน  ฉันกับเพื่อนอีก 9 คนจึงรวมหุ้นกันเปิดร้านไอศกรีมในโรงเรียนทำเป็นร้านเล็กๆ เช่าตู้และจัดโต๊ะน่ารักๆ 5-6 โต๊ะ ช่วงแรกเป็นอะไรที่วุ่นวายมาก  และลูกค้า(น้องๆในโรงเรียน)ก็เยอะ ทำงานเดินชนกัน  ใครจะตักไอศกรีม  ใครจะแต่งหน้าไอศกรีม  ใครจะรับลูกค้า  ใครจะล้างจาน จนทำให้ทุกอย่างช้าไปหมด ยิ่งตอนเปิดตู้ใหม่ๆไอศกรีมจะแข็งและตักยากมาก(สาวๆอาจกล้ามขึ้นได้)  ลูกค้าก็รอนานจนหน้าบึ้งไปตามๆกัน  วันต่อมาเราก็เลยแบ่งหน้าที่กันใหม่ โดยให้เพื่อนผู้ชายสองคนตักไอศกรีม ส่วนเพื่อนหญิงที่เหลือก็แบ่งกัน สองคนรับลูกค้า สองคนแต่งหน้าไอศกรีม สองคนล้างจาน และอีกสองคนเรียกลูกค้า พอทำงานเป็นระบบมากขึ้นก็ทำให้รวดเร็วและสนุกกับการทำงานมากขึ้น  ก่อนจะจบม.ปลายฉันและเพื่อนๆก็แบ่งผลกำไรกัน  ซึ่งได้มาไม่มานัก  เพราะเราขายในราคาไม่แพงให้กับน้องๆ  แต่มันก็เป็นประสบการณ์ที่ดีและมีความสุขที่ได้ทำงานร่วมกับเพื่อนๆ  และใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์

System thinking : เรารู้สึกได้ว่าสิ่งที่เราสัมผัสมีระบบที่ดี

        หลายปีก่อนฉันเคยไปทานข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเป็นร้านอาหารพื้นบ้านที่อร่อยมาก  ทำให้ทุกครั้งที่ขับรถผ่านมาทางนี้ก็จะแวะมากินบ่อยๆ  ซึ่งแต่ก่อนในการสั่งอาหารก็จะเขียนใส่กระดาษและนำไปยื่นให้แม่ครัว  และเนื่องจากลูกค้าเยอะมากก็จะทำให้อาหารที่สั่งไปช้ามากและได้ไม่ครบ  เป็นเช่นนี้มาเรื่อยๆ  จนเมื่อปีก่อนฉันได้ผ่านมาทางนี้อีกครั้งก็แวะร้านเดิมพบว่าได้มีการพัฒนารูปแบบระบบการบริการให้รวดเร็วและถูกต้องมากยิ่งขึ้น  โดยการนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการสั่งอาหาร  ทำให้ลูกค้าไม่ต้องรอนานและคิดเงินได้รวดเร็วถูกต้อง  ฉันจึงรู้สึกประทับใจว่าแม้เป็นร้านอาหารเล็กๆ ก็ยังมีการพัฒนาและปรับปรุงระบบการทำงานให้เร็วขึ้นและดีขึ้น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี