อนุทินล่าสุด


Malasa
เขียนเมื่อ

หัวใจ...^^

การทำงานเพื่อคนอื่นบางทีมันเหนื่อยนะ
ยิ่งถ้าคนใกล้ตัวถามแล้วบอกว่าทำเพื่ออะไร
แกได้อะไร มันเป็นงานที่เหนื่อยนะ
ต้องทุ่มเทแรงกาย แรงใจ ทั้งแรงทรัพย์

ขอตอบว่าเป็นงานที่เหนื่อยจริงคะ
แต่ถ้าเราหยุดเพราะคำว่าเหนื่อย
แล้วคนที่รอคอยเราละคะ
คนที่เราเป็นความหวังของเขาละคะ
เราจะให้พวกเขาสิ้นหว้งเพราะ คำว่า
เหนื่อยแค่คำเดียวของเราเหรอคะ

.................................................^^



P.Malasa

01/10/2558



ความเห็น (1)
อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

หายไปหลายวัน อยู่ในช่วงเตรียมตัวสอบ

จะกลับมาหลังสอบ พร้อมความสดใส

และเขียนเรื่่องดีๆให้ได้อ่านกัน...^^



ความเห็น (2)

ตั้งใจเรียนอยู่คะอาจารย์วัส

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

ขอบคุณ...^^

ขอบคุณประสบการณ์จากอดีตที่ผ่านมา
ที่คนอื่นอาจมองว่าเป็นสิ่งเลวร้ายที่เข้ามา

แต่สำหรับฉัน ฉันขอบคุณที่เข้ามา
เพราะสิ่งเหล่านั้นทำให้ฉันได้เข้มแข็งในวันนี้

ขอให้หัวใจของคุณเป็นหัวใจที่เข้มแข็งคะ...^^


P.Malasa

24/09/2558



ความเห็น (2)

มันเป็นก้าวหนึ่งของชีวิต ;)…

ขอบคุณคะอาจารย์วัส

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

หัวใจ...^^

มีคนเคยบอกไว้ว่า

หัวใจเราเราต้องเป็นคนดูแลเอง

เราจะให้คนอื่นที่บอกว่ารักเรา

เป็นคนดูแลให้ยังไงเขาก็ไม่มีวัน

ที่จะดูแลได้ดีเท่ากับตัวเราดูแลเอง


P.Malasa

23/09/2558



ความเห็น (2)

เป็นเช่นนั้นแลครับ ;)…

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

ยิ้มสู้ *^*

ความทุกข์ที่ทับทมอยู่ในใจ

มันอาจมากมายทำให้คุณยิ้มไม่ออก

และไม่ปราถนาที่จะยิ้ม

แต่คุณจำเป็นที่จะต้องสู้กับตัวเอง ฝืนก็ต้องฝืน

ฉะนั้นจงยิ้มให้ตัวเองในกระจก

ยิ้มให้กับคนรอบข้าง

จะช่วยให้คุณรู้สึกเบิกบานใจขึ้นได้

แล้วความทุกข์ข้างในจะเจือจาง


P.Malasa



ความเห็น (2)

ขอบคุณคะ อาจารย์วัส

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

อย่าเป็นกังวลอะไรนักกับภาพลักษณ์ หรือสิ่งที่คนอื่นจะมองเราว่าเป็นอย่างไร แต่จงทำในสิ่งที่เราเป็นแล้วพอใจกับมัน มากกว่าที่จะทำอะไรแล้วเพยงแค่คาดหวังให้คนอื่นมองเราในแง่ดี


P.Malasa



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
Malasa
เขียนเมื่อ

......ประสบการณ์ใหม่สำหรับตัวฉันในวันนี้........
วันที่ 16 กันยายน 2558 ดิฉันได้ตัดสินใจทำบางอย่างลงไปโดยที่ไม่ผ่านกระบวนการคิดเลยแม้แต่นิดว่าอะไรจะเกิดหลังจากที่เราทำมันลงไปแล้ว ตอนเที่ยงของวันนี้ดิฉันและกลุ่มเพื่อนๆในห้องของดิฉันได้คิดเล่นสนุกกันคือตั้งวงเล่นไผ่กันตาละหนึ่งบาทโดยที่ไม่คำนึงเลยว่ามันอยู่ในช่วงคาบเรียนของอาจารย์ประจำหลักสูตรสอนเกี่ยวกับคุณธรรมจริยธรรม พวกเราไม่มีการระวังตัวเลยแม้แต่นิดเล่นไปเฮอาไป สนุกไป ไม่ทันรู้ตัวขณะที่อาจารย์เดินก้าวเข้าห้องสอน ในนาทีนั้นทุกคนรีบลุกเพื่อที่จะไม่ให้อาจารย์รู้ว่าเรากำลังเล่นการพนันกันอยู่แต่ไม่รอดกันเลยสักคนค่ะ เพราะรีบลุกกันไม่ดูไผ่ไม่ดูตังค์ที่เราเล่นกันเอาเลยค่ะในขณะที่ลุกไผ่และตังค์ตกกระจายเต็มวงที่เล่นเลยค่ะทีนี้อาจารย์รู้ท่านไม่ได้โมโหค่ะแต่ดูจากสีหน้าและท่าทางอาจารย์ท่านเสียใจและเสียความรู้สึกเอามากๆเลยทีเดียวที่เห็นลูกศิษย์ของตนเองมาเล่นการพนันในคาบเรียนของตนแบบนี้ อาจารย์ท่านตัดสินใจจะไม่สอนในคาบเรียนนี้เพราะอาจารย์ท่านรู้สึกว่าท่านล้มเหลวในการการสอน อาจารย์ก็เดินออกจากห้องความรู้สึกในวินาทีนั้นคือเศร้าใจมากๆเลยทีเดียวเพราะตั้งแต่เกิดมาดิฉันรู้สึกว่าไม่เคยทำให้ใครเสียใจและเสียความรู้สึกได้เท่ากับเหตุการณ์ในวันนี้เลยค่ะ แต่เนื่องจากดิฉันเป็นคนคอนข้างมองโลกในแง่ดีเลยคิดว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้ขอเป็นประสบการณ์ในชีวิตนะ จะไม่ทำแบบนี้อีก เพราะบางทีคนเราทำอะไรลงไปโดยไม่คิดว่าเมื่อทำลงไปแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปมันจะกระทบจิตใจความรู้สึกของคนรอบข้างของเราไหม จะทำให้ใครเสียใจในสิ่งที่เราทำลงไปไหม แต่สำหรับดิฉันในวันนี้ได้รู้ว่า เราควรที่จะคิดก่อนลงมือทำทุกครั้งๆแม้เรื่องนั้นจะเป็นเรื่องเล็กๆก็ตาม **^^**


P.Malasa



ความเห็น (4)

ยินดีสำหรับ “อนุทินแรก” ในชีวิตครับ ;)…

ขอขมาท่านหรือยังคะ ทำเถอะค่ะ ร่วมกันขอขมาท่าน ในคาบถัดไปของท่านนะคะ

ขอบพระคุณอาจารย์วัสมากๆๆนะคะ

คะ ขอบคุณ คุณดารณี มากนะคะ ดิฉันและเพื่อนๆได้ขอขมาท่านเรียบร้อยแล้วคะ ขอบคุณมากคะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี