ดอกไม้


ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

โรงเรียนยังคงเป็นโรงเรียนขนาดเล็กเหมือนเดิม แต่เท่าที่สังเกตพบว่า จำนวนผู้ปกครองมารับลูกหลานในช่วงเย็น มีมากขึ้น และรถจักรยานยนต์ก็มากขึ้นเป็นลำดับ ส่วนด้านหน้าโรงเรียนที่ติดถนนใหญ่ รถยนต์คันงามก็มี มาจอดรอรับนักเรียนกลับบ้าน บางวันจราจรติดขัด ยังดีที่ผู้ปกครองให้ความร่วมมือ จอดรถอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา

2
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

รับการประเมินจาก สมศ.รอบที่ ๔ ระยะที่ ๒ เหนื่อยมากมาย เพราะ..ไม่ได้จัดเตรียมเอกสารให้เป็นระบบ เนื่องจากประเมินแบบ ออนไลน์และสมศ.บอกไม่เน้นเอกสาร แต่จริงๆแล้วมันต้องมีบ้าง โดยเฉพาะแบบสรุปข้อมูล..ที่เป็นแบบเชิงประจักษ์ สุดท้ายมารอดตัวได้ จากการนำชมสถานที่และแหล่งเรียนรู้ มีมากกว่าและมีประสิทธิภาพมากกว่าที่เขียนไว้ในรายงานเสียอีก

2
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

สระน้ำใช้และสระบัวของโรงเรียนที่กว้างใหญ่ มีคันสระกั้นกลาง น้ำฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องทุกวัน ทำให้น้ำจากสระบัวที่สูงกว่า ไหลลอดท่อเข้ามาในสระโรงเรียนที่เล็กกว่า มองดูเป็นพื้นเดียวกัน ช่วงเดือนพฤษภาคมยังเป็นเช่นนี้ ขณะที่พายุฝนยังไม่เต็มที่นัก น้ำยังมากมาย แล้วเมื่อถึงเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม ๒๕๖๕ จะเป็นเช่นไร? ไม่อยากนึกถึงเลย

2
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

เร่งสอนอ่านกันตั้งแต่ต้นปี เพื่อให้ป.๖ รักการอ่าน สนใจการอ่าน อ่านได้คล่อง เพื่อรองรับการสอบวัดและประเมินผลปลายปี หากอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ก็อย่าได้คาดหวังถึงซึ่งคุณภาพใดๆ การอ่าน..จะเป็นรากฐานสำคัญ..ของอนาคตเด็ก อนาคตชาติ…หากครูทุกคนคิดได้…จะไม่มีคำว่าสายเกินแก้…ในสังคมไทย

2
1
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

เตรียมเปิดเรียนมาหลายวัน ทำความสอาดรอบอาคารเรียนและพัฒนาสิ่งแวดล้อมให้สะอาด ร่มรื่น สวยงาม แต่แล้ว..บ่ายวันนี้..ฝนกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ลมแรงมาก พัดพาใบไม้กิ่งไม้มากองเต็มถนนหน้าอาคารเรียน ต้อนรับการเปิดภาคเรียนในวันพรุ่งนี้…นี่แหละ..ธรรมชาติอย่างแท้จริง…ต้องทำใจ

1
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

เปิดวันแรก..เริ่มสอนภาษาไทยชั้น ป.๓ โดยใช้หนังสือเรียน “มานะมานี” เป็นหนังสืออ่านเพิ่มเติม เหมือนใช้วรรณกรรมเป็นเครื่องมือในการสอน เนื้อเรื่องน่าสนใจ ภาษาไม่ยากจนเกินไป ชวนให้ติดตาม เมื่อครูและเด็กเรียนรู้จากการอ่านไปด้วยกัน กิจกรรมสุดท้ายครูตั้งคำถามให้เด็กตอบ…การสอนแบบนี้ เชื่อว่าจะทำให้เด็กสนใจการอ่านและอ่านคล่องยิ่งขึ้น

2
1
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

วันแรก…กับ ป.๑ ปีการศึกษา ๒๕๖๕ ทำความรู้จักกันก่อน สร้างปฏิสัมพันธ์ พูดคุยกันว่าจะเรียนกันอย่างไร ถามชื่อ..แนะนำตัว แนะนำหนังสือ วิธีเรียนวิธีสอนและสร้างบรรยากาศแห่งการเรียนรู้..สุดท้ายครูก็บอกว่า…เรื่องการอ่าน..ครูเอาจริงนะ จะบอกให้…

2
1
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๔๑

เป็นคนฉลาด…แต่จงอย่าขาดความเฉลียว

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

ลงมือปลูกต้นชมจันทร์กับถั่วพู หลังจากเตรียมดินแล้ว จากนั้นก็หยอดเมล็ดลงไป แล้วกลบด้วยดินปุ๋ยหมักใบไม้ ตามด้วยฟาง รดน้ำให้ชุ่มชื้นเต็มที่ นับเป็นแปลงผัก ๒ แปลงแรกที่ได้ปฏิบัติการ ปลูกผักปลอดสารพิษอย่างจริงจัง เป็นครั้งแรกที่โคกหนองนา

1
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

ฝนฟ้าเป็นใจให้อยากปลูกผัก เตรียมแปลงเสร็จเรียบร้อย ผสมดินปุ๋ยลงไป คิดว่่าอีก ๕ - ๗ วันคงได้ลงมือปลูก “ชมจันทร์” เอาไว้กินดอก เขาว่าผัดน้ำมันหอยอร่อยมาก เป็นพืชสมุนไพรที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย

1
0
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
เขียนเมื่อ

ชื่นชอบและติดตามมาตั้งแต่เด็กกับฟุตบอลทีมนี้ ที่ชื่อลิเวอร์พูล เมื่อคืนแข่งขันรอบชิงฯเอฟเอคัพกับเชลซี..รูปเกมเมื่อเริ่มการแข่งขันดูจะเป็นต่อ แต่พอซาล่าห์เจ็บ..ทุกอย่างดูมืดมน แต่สุดท้าย…ลิเวอร์พูลก็ชนะ..คว้าถ้วยสำคัญนี้มาครองได้

2
1
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๘

เข้าร่วมอบรม EdPEx ในวันที่ ๑๖-๑๘ พฤษภาคม ๒๕๖๕…เหตุเพราะมหาวิทยาลัย ได้เข้าสู่กลุ่ม ๒ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเดียวของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ในปี ๒๕๖๕ นี้…ในความจริง ฉันเคยบอกมหาวิทยาลัยมาเมื่อ ๑๐ ปีที่ผ่านมาแล้วว่าให้นำ EdPEx เข้ามาใช้ในการประกันคุณภาพเลย…แต่มีคนบอกว่า ไม่ทราบ ไม่รู้…มันแสดงถึงการมีวิสัยทัศน์ทางระบบการศึกษาเช่นกันว่า ใครมีวิสัยทัศน์ที่มองได้ไกลกว่ากัน…การมีวิสัยทัศน์สำคัญมากสำหรับการบริหารมหาวิทยาลัย เพราะมันบ่งบอกถึงการจะได้ไม่เสียเวลา ก้าวไปก่อน คิดก่อน ทำก่อน จะทำให้มหาวิทยาลัยล้ำหน้า และตอบโจทย์สังคมได้ก่อน…แต่แล้ว ณ ปีนี้ มหาวิทยาลัยเพิ่งจะนำมาใช้ คริ ๆ ๆ

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๙

เมื่อวานวันหยุด…มีน้องเจ้าหน้าที่มานั่งคุยด้วยเกี่ยวกับการทำประเมินค่างานระดับชำนาญการพิเศษ…และเธอก็บอกมาว่า สิ่งสำคัญที่หนูไม่เข้าใจพี่บุษ ก็เพราะว่า เราไม่ได้คุยกัน…ถูกต้อง การสื่อสาร สำคัญมาก และพี่บุษก็ไม่ทราบว่าจะคุยเรื่องอะไรให้คุณฟัง เพราะเหตุการณ์ สถานการณ์ต่าง ๆ ที่พี่ผ่านมา มันมากมาย ก็เลยไม่ทราบว่าคุณต้องการทราบเรื่องอะไร…เธอบอกว่า นับจากฟังพี่บุษบรรยาย อธิบาย อบรม หนูเริ่มเรียนรู้ เปิดใจฟังพี่มากขึ้น ทำให้หนูทราบว่า พี่บุษกำลังสร้างระบบในมหาวิทยาลัยนั่นเอง…ฉันได้แต่นั่งยิ้ม “ค่ะ ใช่” พี่ทำหน้าที่แค่สร้างพื้นฐานให้คนรุ่นใหม่เท่านั้นเอง…ก็ไม่จำเป็นต้องไปนั่งอธิบายมากมายให้พวกคุณฟัง…สิ่งที่พวกคุณต้องทำ นั่นคือ การเปิดใจ รับฟังว่าคนรุ่นเก่า เขาทำอะไรอยู่ แล้วคุณจะทราบเองว่า ทุกรายทาง ทุกย่างก้าว คือ การพัฒนาระบบ การพัฒนางาน การพัฒนาคนของส่วนราชการและประเทศชาติ…และคุณก็มีหน้าที่สานต่อค่ะ…โดยเฉพาะยุคนี้ เป็นยุคของการเปลี่ยนแปลง ๆ คือ การทำให้ดีขึ้น ตามนโยบายของภาครัฐค่ะ…สิ่งสำคัญ คือ ต้องมีความรู้ ความเข้าใจในการกระทำของคนรุ่นเดิม มิใช่ให้เขาต้องมาทำตามใจของคนรุ่นใหม่

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๔๐

บางครั้ง…ก็นึกขำกับอาการที่คนรุ่นใหม่คิด ในเรื่องของการจัดทำกรอบอัตรากำลังสำหรับผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญในงานที่จะมาช่วยเป็นกำลังหนุนในการทำงานระหว่างคน Gen เก่ากับ Gen ใหม่…บางทีความคิดที่พูดออกมาเสมือนว่าไม่อยากให้คนรุ่นเก่ายังอยู่ในวงจรการทำงานราชการ…มีความเข้าใจ นั่น สำหรับคนที่ไม่สามารถทำงานได้แล้ว (ขอบอกว่า อย่าคิดอคติ เพราะบางคนเขาก็มีความสามารถอยู่) สิ่งสำคัญในการจ้างงานต่อ นั่นคือ การสร้าง Job ในการทำงานให้ชัดเจนว่าจะให้เขาทำอะไรบ้าง จ้างด้วยเงินที่คุ้มค่าหรือไม่ นี่คือ ประเด็นสำคัญ มิใช่กล่าวหาเขาว่าไม่ช่วย ไม่ทำตามที่คุณคิด…มีอะไรมากมายในโลกของการทำงานที่ทำให้เห็นถึงความอคติ การนึกคิดที่ไม่ครอบคลุม…อย่าลืมว่า คนที่ทำงานมานาน มีประสบการณ์มากกว่าคนรุ่นใหม่ ที่อาจยังไม่รู้จริงในบางเรื่อง…คนรุ่นใหม่อาจนึกไม่ถึง เพราะคำนึงถึงแต่เรื่องความรู้ ฯ มากกว่า

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
2
Wasawat Deemarn
เขียนเมื่อ

เขียน … ที่บ้าน

“…

เมื่อโลกเปลี่ยนไป วิธีการผลิตครูก็ต้องเปลี่ยนตาม

โลกที่เปลี่ยนไป ทำให้เด็กมีพฤติกรรม ความรู้สึกนึกคิดที่เปลี่ยนตามไป

การมีเทคโนโลยีชั้นสูงมาช่วยในการเรียนสอน อาจจะมีความคาดหวังว่า จะสามารถทำให้ความแตกต่างของเด็กลดลง หรืออาจจะเท่าเทียมกันมากขึ้น ซึ่งนั่นก็เป็นแค่ความคาดหวังเท่านั้น มันยังคงมีปัจจัยอื่น ๆ อีกที่ทำให้เด็กยังคงห่างไกลกับคำว่าไม่แตกต่างมากมาย

ความยากจน การไม่เข้าไม่ถึงระบบการศึกษา บ้านอยู่ห่างไกลเทคโนโลยี หรือแม้จะพยายามเอาเด็กมาอยู่ใกล้เทคโนโลยี แต่เทคโนโลยี รัฐไม่ได้จัดการทำให้มันได้รับความเท่าเทียมกัน มันเป็นภาระของเด็กที่ต้องหาเทคโนโลยีเอง

อย่าเที่ยวไปคาดหวังจะเอาเทคโนโลยีมาทำให้เกิดความเท่าเทียมกัน ทำให้ช่องว่างมันห่างน้อยกว่าไม่มีเทคโนโลยีพอพูดได้

ครูต่างหากที่คือทุกอย่าง ไม่ว่าจะมีเทคโนโลยีหรือไม่มีก็ตาม ขอเพียงแค่มีครูที่ทำเพื่อเด็กสักคน ช่องว่างที่เกิดขึ้นจะใกล้เข้าไปถึงจุดเท่าเทียมกันมากกว่าอีก

…”

๑๓ พ.ค.๖๕

หลังสองยาม

2
2
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๒๗

อีก ๔ เดือนกว่า จะเกษียณ ก็ยังคงต้องทำงาน…งานหลัก คือ การประชุม ๆ เพื่อกำหนดนโยบายให้ฝ่ายปฏิบัติได้นำไปปฏิบัติ เพื่อให้บรรลุผลตามยุทธศาสตร์ของชาติ และมหาวิทยาลัย

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๒๘

มีบางท่าน ถามว่า…พี่บุษ วางตัวใครมาเป็น ผอ.กองบริหารงานบุคคล แทนหรือยัง…ก็อยากจะบอกว่า…การวางตัวใครมาแทน มิใช่ตอนนี้ มันคงสั่งสมความรู้ ความสามารถมายาวนาน พอ ๆ กับที่พี่บุษ ได้ทำงาน…เพราะงานบุคคลที่ทำ มิใช่สามารถเป็นกันได้ทุกคน เพราะในเนื้อในของแต่ละคนนั้น มิใช่มี หรือสามารถเหมือนกันได้ บางคนดี บางคนอาจไม่ดี มองผิวเผิน อาจมีความสามารถ แต่พอเป็น ผอ. เข้าจริง ๆ แล้วจะทราบว่า ใช่หรือมิใช่…ความรู้ ความสามารถ ทักษะต่าง ๆ นั้น เขามิได้ฝึกกันวันเดียว…ต้องดูกันให้จริงจังตลอดรายทางที่ได้เข้ามาปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัย…ส่วนการตัดสินใจนั้น ต้องมาจากผู้บริหารที่มีความเป็นธรรมที่แท้จริงด้วย จึงจะได้มาซึ่งคนที่มีความรู้ ความสามารถอย่างแท้จริง มิใช่มาเพื่อคุณเป็นคนของใคร…มิใช่แน่นอน การเป็นผู้บริหารที่ดีนั้น ต้องมีคุณธรรมด้วย มิใช่ใครก็ได้ที่ถูกแต่งตั้งให้ขึ้นมาเป็น…สำหรับตัวฉันเอง ได้วางมาตรฐานการกระทำไว้ให้รุ่นหลังได้ดูแล้ว เพียงแต่ทำให้เท่า หรือทำให้ดีกว่า…เพราะไม่เช่นนั้น คุณจะมีตัวเปรียบเทียบในการกระทำของการปฏิบัติงาน และการใช้ชีวิตส่วนตัวในทุก ๆ ด้าน…ฉันผ่านมาเพียงเพื่อให้คนใน มรภ. ได้รู้จัก และเรียนรู้ค่ะ

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
2
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๒๙

การเป็นผู้บริหาร อย่ากลัวเรื่อง หลักธรรมาภิบาล…โดยเฉพาะการเป็นนักกฎหมาย ขออย่าได้กลัวในการวัดแบบของธรรมาภิบาล…ในความเป็นจริงหากเราทำตามแบบธรรมาภิบาลให้เข้ากับชีวิตประจำวันเราได้แล้ว…ขอจงอย่ากลัวในเรื่อง การนำหลักธรรมาภิบาลมาใช้กับชีวิตประจำวัน และการทำงานในปัจจุบัน เพราะมันเป็นเรื่องที่มนุษย์ทุกคนต้องปฏิบัติในทางชอบธรรม…มหาวิทยาลัยทุกมหาวิทยาลัยควรวัดธรรมาภิบาลกับบุคลากรทุกคน เพราะแสดงถึงการรู้กฎหมายที่แท้จริง แล้วได้นำไปประพฤติ ปฏิบัติกันได้จริงหรือไม่…คนรุ่นใหม่อย่าได้กลัว หากว่าได้นำไปปฏิบัติได้จริง คนจริงต้องไม่กลัว…คนกลัว คือ คนที่ไม่ได้ปฏิบัติได้จริง…หากถูกวัดด้วยแบบประเมิน ก็จะสามารถตอบสังคมได้ และแสดงถึงการเป็นคนที่อยู่ในองค์กรนั้นมีคุณภาพตามหลักธรรมาภิบาลค่ะ

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๐

เมื่อวานเข้ากลุ่มคนซื้อ- ขายที่ดินของจังหวัดพิษณุโลก…เห็นเขาประกาศขายกันในราคาไร่ละ ๑๖๐,๐๐๐ บาท/๒๓ ไร่ ซึ่งราคาที่นาในสมัยก่อนราคาไม่ถึง ๑ แสนบาท…นั่งคุยกับพ่อบ้าน ๆ บอกว่า ที่ดินมีแต่ราคาจะขึ้น ไม่มีลงนะ เก็บรักษาที่ดินกันไว้ให้ดี ๆ…กำไรเห็น ๆ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเจ้าของที่ดินว่าจะอดทนเก็บไว้ได้นานเพียงใด…ทุกเรื่องขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการชีวิตของตัวเราเองว่าจะมีการกำจัดกิเลส ความอยาก ความสนุกของตนเองได้มากเพียงใด…แม้ตนเองไม่ได้ใช้ ก็เก็บไว้ให้ลูก - หลาน ได้ใช้ก็แล้วกัน

เรียนรู้…ด้วยตัวของพวกเราเอง

1
2
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๑

ทราบข่าวมาจาก ผอ. รร.สาธิต มรภ.พิบูลสงคราม แจ้งว่า หลังจากที่พี่บุษ มาพูดเรื่องการประเมินเข้าสู่ตำแหน่งของสายวิชาการ ของ รร.สาธิต แล้ว ตอนนี้มีผู้ประสงค์ขอประเมินเข้าสู่ตำแหน่งระดับชำนาญการ ทั้งหมด ๒๑ คน…โอ้!!! มากมายเป็นประวัติศาสตร์…ทุกท่านบอกว่า พี่บุษ บรรยายให้เข้าใจถึงการทำผลงานเข้าสู่ตำแหน่ง…ขอบคุณนะคะที่ได้เรียนรู้ร่วมกันกับประสบการณ์ที่เคยเป็นผู้บริหารของประถมศึกษาอำเภอมาก่อน จึงนำมาบอกต่อ พร้อม ๆ กับที่ได้รู้จักพี่ศึกษานิเทศก์ ระดับเชี่ยวชาญ ที่เคยทำงานร่วมกันที่ สปอ.นครไทย ยังช่วยฝากการตรวจสอบผลงานได้อีกทางหนึ่ง สำหรับพี่บุษ ระดับชำนาญการ ยัง Basic ต้องระดับชำนาญการพิเศษ ระดับเชี่ยวชาญค่ะ ทำอะไรไม่ยาก หากคิดที่จะลงมือทำค่ะ ขอบอก…เป็นกำลังใจให้กับทุกท่านค่ะ…การเข้าสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ๆ อยู่กับการเขียนผลงาน และการมีผลงานในการสอนนักเรียน ตามแบบที่มหาวิทยาลัยกำหนดค่ะ

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
0
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๒

หลังจากลงข้อมูลในระบบ ของกรมบัญชีกลาง เกี่ยวกับการขอรับเงินบำนาญ และ กบข. ฯลฯ เรียบร้อยแล้ว วันนี้เจ้าหน้าที่ได้ทำเรื่องส่งไปยังคลังจังหวัดพิษณุโลกให้กับการให้คลังยืนยันข้อมูลการได้รับบำนาญรายเดือนให้ เพราะคลังจังหวัดต้องคิดคำนวณอีกครั้งหนึ่ง…เป็นข้าราชการยุค IT ก็จะประมาณนี้ กรอกข้อมูลด้วยตนเอง ลงในระบบด้วยตัวเอง เพราะสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ คือ เรื่องส่วนตัวของข้าราชการเอง…บอกได้เลยว่า ทำงานภาครัฐต้องเรียนรู้อยู่ตลอดชีวิต มายุคนี้ โดยเฉพาะระบบ IT จำเป็นมากที่ต้องเรียนรู้ ไม่เช่นนั้นจะตกยุคของศตวรรษที่ ๒๑ ก็เป็นได้ คริ ๆ ๆ

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
2
บุษยมาศ
เขียนเมื่อ

อนุทินที่ ๕๙๓๓

อ่านตัวเองออก…บอกตัวเองเป็น สำคัญยิ่งนัก

เรียนรู้…ด้วยตัวของฉันเอง

1
2
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ

ดู video พระป่าเจออันนี้แล้วชอบใจเลยเอามาฝากครับ

น้องชายในผ้าเหลือง (Documentary: My Brother, Buddhist Monk)


10
2
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี