อนุทินล่าสุด


krupong
เขียนเมื่อ

@ ธรรมชาติไม่ได้สร้างให้เราเกิดมาเป็นคนสมบูรณ์แบบ แต่ให้เรารู้จักเติมเมื่อรู้ว่าตนเองบกพร่องหรือผิดพลาด และให้เรียนรู้โดยวิธีที่ฉลาดจากความสำเร็จ เพื่อลดช่องว่างระหว่างความฝันกับความจริง @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ในระบอบประชาธิปไตย  บางครั้งเราต้องยอมสูญเสียความเชื่อส่วนบุคคล แล้วยอมให้ประชาธิปไตยเป็นฝ่ายชนะ @ แมนเดลา



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ เมื่อเขาหักอกเราต้องเศร้าโศก จงแก้โรคอกหักด้วยรักใหม่ จะกี่ครั้งก็ไม่เห็นจะเป็นไร เพราะความรักยิ่งใหญ่ในทุกครั้ง ประสบสิ่งที่ไม่รักเป็นทุกข์ พลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์ ปรารถนาสิ่งใดไม่ได้สิ่งนั้นนั่นก็ทุกข์ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์ 5 นำไปสู่ทุกข์ แต่ถ้าเรารักสิ่งใดแล้วอยากให้คนอื่นรักด้วยถือเป็นความเมตตา เป็นรักที่เป็นธรรมะ เพราะฉะนั้นการอยู่ของชีวิตคู่จึงไม่ใช่เรื่องของความรักแบบที่เป็นทุกข์ แต่เป็นเรื่องของความสุขในการได้มีชีวิตอยู่ด้วยกัน มากกว่าการหวงแหนเป็นการส่วนตัว -- เนาวรัตน์  พงษ์ไพบูลย์ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ การทำความดีไม่ใช่ทำกันง่ายๆ ทำดีแทบตายในวันนี้ แต่ผลลัพธ์สุดท้ายอาจร้ายกว่าที่คาดคิดก็ได้ การทำดีควรทำเพื่อความดี มิใช่ทำเพื่อสร้างเปลือกหรือเกราะไว้ปกป้องตัวเอง @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ การจบหรือจากกัน ถ้าเราคิดให้ดี บางเรื่องราวไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายเสมอไป เหมือนปลาที่มันอยู่ในนำ ถ้านำมันมาหัดหรือบังคับให้บินเหมือนนก แล้วให้มันหลอกตัวเองว่าสบายจัง คงเป็นการสร้างความอึดอัดใจให้ปลาน่าดู



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ คนเราจะมีชีวิตอย่างเดียวไม่เพียงพอ หากต้องมีแสงอาทิตย์ ความอิสระ และดอกไม้เล็กๆด้วย @ Hans Christian Anderson.



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ เมื่อใช้ชีวิตไประดับหนึ่งเราควรสลัดเปลือกชีวิตให้เหลือน้อยที่สุด เลือกคบคนที่มีแก่นสาร เลือกกิจกรรมที่มีคุณค่า เลือกใช้เวลาที่มีความหมาย เราผ่านคืนผ่านวันมากขึ้นชีวิตก็ต้องเข้าใกล้สัจธรรมมากขึ้น ไม่ใช่ยิ่งผ่านวันผ่านคืนมากขึ้นแล้วยิ่งเหลวไหลเหลวแหลกมากขึ้น--ท่านว.วชิรเมธี @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ บางทีเรารู้จักคนเดียวในหลากหลายความสัมพันธ์ การเรียนรู้คุณค่าของกันและกันจึงมีความหมายมากมาย เพราะเราอยู่คนเดียวไม่ได้ในโลกนี้ ยังไงก็ยังต้องการใครสักคนที่โดนใจเสมอ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ในโลกปัจจุบันจุลินทรีย์ร้ายในใจมีมากมาย หมั่นดูแลห้องใจของตัวเองให้ดี อย่าไปหวังโหยหาความจริงใจจากใครให้มากนัก ถ้าได้จงดีใจถือเป็นปฏิหาริย์หรือความมหัศจรรย์ได้เกิดขึ้นในชีวิตแล้ว @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ เส้นทางแห่งการแสวงหาในชีวิตก็แล้วแต่ใครจะขีดหรือวาดเอง เพียงแต่เราต้องหมั่นเพิ่มความฝัน คอยเติมความอดทน และความมุ่งมั่น เพื่อฝ่าฝันอุปสรรคไม่ให้ชีวิตนี้หลงทางและพลาดเป้าหมาย ส่วนการไปสู่เส้นชัย จังหวะการรุกหรือถอย บางครั้งต้องคอยโอกาสโชคชะตาให้มันเดินมาหาเราเหมือนกัน @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ความฝันไม่มีวันหมดอายุ ความหวังและกำลังใจถ้าเราใช้ให้ถูกวิธี ทุกวินาทีของจังหวะการก้าวย่างบนถนนสายชีวิต ย่อมทำให้เราเดินหน้าสู่เส้นชัยด้วยเป้าหมายที่ชัดเจน @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ชีวิตคนเราทุกวันนี้เต็มไปด้วยการแข่งขันและต่อสู้เพื่อความอยู่รอด เป้าหมายของใครบางคนจึงขึ้นอยู่ว่าชนะคนอื่นได้มากน้อยแค่ไหน ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลจึงเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ที่ยึดติดในใจ เมื่อการรับมากกว่าการให้ ส่งผลร้ายทำให้ใจเร่าร้อน การพูดก่อนคิดมักส่งผลร้ายทางจิตใจกับใครสักคนเสมอ @



ความเห็น (1)

สบายดี

 พูดได้กินใจมากๆ  เปลี่ยนชื่อกลัวจำไม่ได้เลยมารายงานตัว อิอิ ครูกอไก่

krupong
เขียนเมื่อ

@ ในโลกนี้การเปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องธรรมดา เข็มทิศชีวิตของทุกชีวิตมีจุดหักเหเสมอ การยอมรับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเราอย่างเต็มใจ ทำให้เรามีพลัง และพร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าบนถนนสายชีวิตได้อย่างมั่นใจ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ สังคมมนุษย์ที่ซับซ้อนขึ้น ผู้คนเริ่มมองความแตกต่างของชีวิตหนึ่งกับอีกชีวิตหนึ่งอยู่ที่ การเที่ยวโอ้อวดปริมาณเงินตราที่มากกว่ากัน มือใครยาวสาวได้สาวเอาถูกนำมาเป็นปรัชญาในการแสวงหา เวลาจึงถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงเผาใจตัวเอง ชีวิตจึงมีแต่ความขมฝาด ในความเป็นจริง การหาน้อย หามากจึงไม่ใช่เรื่องถูก ผิดในการดำเนินชีวิต การเหลือกิน เหลือเก็บต่างหาก น่าจะมีคุณค่ามากกว่าราคาโฆษณาตัวเอง  



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ โลกใบนี้มีสองด้านด้านดี-ด้านร้าย เมื่อคนเราเริ่มเห็นแก่ตัวมากขึ้น มันน่าจะเป็นโอกาสที่ดีในการเลือกแนวทางและวิธีการเพื่อแสดงตัวตนในการเป็นคนดีได้ง่ายขึ้น @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ในแต่ละคืน การล้มตัวลงนอนเหมือนการซ้อมตาย เรามีเรื่องราวเกิดขึ้นและจบลงทั้งสุข เศร้า เคล้าฝันปะปนกันไป  ก่อนนอนถ้าเราได้ทบทวนและรู้ว่าใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย การตื่นหรือการตายคงไม่ใช่จุดหมายของวันต่อไป @ 



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ สุข,ทุกข์ ความเร็ว,ความช้ามักแปรผันกับความรู้สึกเสมอ เวลาของความสุขจะผันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ความทุกข์ยิ่งเร่งเหมือนยิ่งช้า แต่ในความเป็นจริงสรรพสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปตามจังหวะของเวลา ไม่มีใครสามารถไปเร่งรัด กำหนดได้ด้วยใจของตนเอง ความทุกข์ที่เกาะกินใจ เพราะเราเอาใจไปผูกติดกับมัน ตอกยำ ให้ความสำคัญว่าเป็นดัชนีชี้วัดความมีชีวิตรอด และยิ่งจมอยู่กับความทุกข์คนเดียว...เวลาบนโลกใบนี้ย่อมเดินช้าเสมอ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ แสงเทียนแห่งชีวิตส่องแสงนำทางให้เรานับวันจะหดสั้นลง และมันจะดับวันใดไม่มีใครรู้ คุณ-โทษของแสงเทียนมันวัดกันที่การนำไปใช้ในทางสร้างสรรค์หรือทำลาย แต่การก่อเหตุร้ายใดๆคงไม่รุนแรงเท่าการนำไปเผาใจของตัวเองซินะ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ การวาดภาพสิ่งที่น่ากลัวบนเส้นทางเดินของชีวิต นอกจากเราให้เราท้อแท้และไม่กล้าเดินหน้าแล้ว บางครั้งมันยังสอนให้เรารู้ว่า...การยอมแพ้มันส่งผลร้ายมากมายยิ่งกว่าการพ่ายแพ้เสียอีก@



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ การทำอะไรที่เหมือนกันเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างความผูกพัน และเป็นช่องทางในการเติมเต็มความฝัน แต่ถ้าวันใดความผูกพันกลายเป็นผูกมัด ช่องทางเติมฝันก็อาจถึงทางตันเร็วขึ้น ความผูกพันที่เคยเหมือนกัน ย่อมผันผ่านไปตามวันคืน และมันจะถูกลืมในที่สุด @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ สี่ห้องหัวใจของเราทุกคนมีหน้าต่างไว้เปิด-ปิด เพื่อความเป็นส่วนตัวกับส่วนรวม หากเราเปิดกว้าง คอยแต่จะอ้ารับเรื่องราวของคนอื่น หัวใจก็ไร้ความสมดุลและวุ่นวายใจ ครั้นจะปิดให้มิดชิดและแอบอิงความคิดของตนเองให้มากเกิน มันก็เป็นตัวกัดกร่อนความรู้สึกให้เกิดทุกข์อีก การเปิด-ปิดจึงเป็นจังหวะและสถานการณ์ ที่เจ้าของห้องต้องปรับและเลือกใช้ตามสภาพจิตใจของตนเอง @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ ในตัวเรามีส่วนดีและส่วนร้าย ทุกคนอยากเป็นคนดี แต่บางทีไม่มีโอกาส และในช่วงเวลาของชีวิตเรามักยึดติดกับความหมาย,นิยามที่สังคม,ใครคนใดคนหนึ่งหยิบยื่นให้ ความรู้สึกอยากห่างหายไปจากโลกใบนี้ย่อมเกิดขึ้น และถ้าเราเปลี่ยนความคิดว่า ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีค่าเมื่อใช้,การทำหน้าที่ของคนๆหนึ่งที่พึงทำดีได้ เมื่อกาลเวลาผันผ่าน ความหมายย่อมผันเปลี่ยน คนร้ายก็จะได้ดีกรีและถูกการันตีเป็นคนดีที่น่าชื่นชม @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

krupong
เขียนเมื่อ

@ เมื่อเราฝันไกล มันทำให้เหนื่อย บางครั้งการอยู่เฉยๆเพื่อหยุดพัก ฝันมันก็ยังไม่มีวันหมดอายุ และเราก็ไม่ได้กลายเป็นคนขี้แพ้และอ่อนแอ จริงอยู่ว่าเราเกิดมาตัวคนเดียว แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเหงาและอยู่คนเดียว พื้นที่บนโลกใบนี้ยังมีคนระหว่างทางอีกมากมายหลายชีวิต เพียงแต่เราต้องส่งรอยยิ้มเพื่อทักทาย ร่วมสร้างความหมายและมีเป้าหมายเดียวกัน ฝันไกลมันจะเป็นฝันใกล้ และไม่ต้องงอนง้อขอร่วมทางจากใคร ถ้าตราบใดที่เราไม่ไร้นำใจ ชีวิตนี้ถึงมันจะสั้น ถ้าจะทำให้มันมีความหมาย เมื่อเราได้ใช้และท้าทายกับมันเท่านั้น @



ความเห็น (1)

ฝันไม่มีวันหยุดถ้าใจเราไม่ท้อแท้ก่อนนะคะคุณครู มาเยี่ยมนานๆที ยังคงติดตามอ่านเสมอค่ะ

krupong
เขียนเมื่อ

@ คนเราเมื่อคบกัน สายใยแห่งความเหมือนทำให้ลืมเลือนเรื่องความต่าง คำขอโทษช่วยลดความโกรธ คำไม่เป็นไรช่วยสร้างความพอใจ ครั้นกาลเวลาผันผ่าน บางสถานการณ์ ความไม่ถูกใจย่อมเกิดขึ้นได้ ถ้าเราขัดใจเขา เขาขัดใจเรา ก็มีความยุติธรรมดี แต่ถ้าเขาหรือเราทำได้ฝ่ายเดียว ที่ยึดเหนี่ยวเคยหวานก็พาลเป็นขม ถ้าเปรียบเป็นขนมเคลือบนำตาล ถึงมันจะหวานปานใด ก็ยังมีจุดเสี่ยงที่วันหมดอายุ @



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี