ความเห็นล่าสุด


เห็นใบเขียวๆ ลูกแดงๆ

ความสุข มกมายเลยคะ

ดอกไม้ทุกดอกนั้น

มันก็เคยสวยงาม...มาก่อนเสมอ...แต่สุดท้ายก็ร่วงโรยไป.....

เห็นเด็กๆ ในภาพ สัมผัสถึงเสียง ได้เลยคะอาจารย์ ว่า

กำลังแข่งกัน พุด

น่าสนุกนะคะ

สวัสดีคะ คุณลุงวอญ่า

ยังขยัน และดูแลสังคม อย่างสมำ่เสมอเลยนะคะ

แวะมาชื่นชมคะ

ฝากความคิดถึง เพื่อนร่วมวิชาชีพ คนชุดสึขาวที่ขยันทุกคนคะ


บรองว่า สิ่งดีๆที่อยากให้เกิด จะเกิดได้โดยไม่ต้องรออนาคตแน่นอน...

และแล้ววันหนึ่ง พวกเราทุกคน จะเดินไปบนเส้นทางเดียวกัน

กลับไปสู่พื้นดิน จริงๆ นะคะอาจารย์

สวัสดีคะอาจารย์

ไม่ได้เข้ามาทักทายอาจารย์นานมากแล้ว

อาจารย์สบายดีนะคะ


มันมีแต่เพียงว่า...เราจะมองมุมไหน ให้เป็นมุมของเราต่างหากละ

ทีเรื่องให้ทำเยอะมากเลยคะอาจารย์

ยิ่งทำ ก็ยิ่งเจอผู้ป่วยเยอะขึ้น เรื่อยๆ


สรุป ได้เนื้อหาเลยคะ

ได้นำไปใช้ประโยชน์เลย

ความสุข ความดี มันอยู่ที่ใจเราจิงๆ

ชีวิตหนึ่งที่เกิดมานั้น.."ภูมิใจครับ.. ภูมิใจที่ได้เกิดมาบนผืนแผ่นดินไทย และภูมิใจเป็นที่สุด...ที่ได้พบเจอพระพุทธศาสนา"

พ่อรู้แต่เพียงว่า…ตอนที่พ่อเด็ก ๆนั้น พอตกเย็นหลังกลับมาจากโรงเรียนแล้ว….ย่าของลูกจะมีขนมหวาน..รอท่าพ่ออยู่เสมอ..... หากความรักคือ ขนมหวานถ้วยนั้น .....พ่อจึงไม่แปลกใจเลยว่า....ทำไมมันถึงเรียกร้องให้เราโหยหามันได้ทุกวันที่เรากลับจากโรงเรียน.....

คำตอบของผมคือ "อดีตคือสิ่งที่เราซื้อไปแล้วด้วยเวลา ความทรงจำคือสินค้าที่เราได้รับ ถ้าเราได้สินค้าดี เราก็จะเอาออกมาชื่นชมอยู่เรื่อยๆ เหมือนคนที่สะสมของเก่า เขาเห็นมูลค่าที่ซ่อนอยู่ของสิ่งเหล่านั้นและจะเอาออกมาดูอย่างมีความสุขใจ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี