ป.
Patama ปัทมา Gomutbutra โกมุทบุตร

ความเห็นล่าสุด


เป็นกำลังใจให้กับความมุ่งมั่นกับคุณหมอโรคไตไฟแรง ได้ศึกษาและนำความรู้มาพัฒนาบ้านเราค่ะ ^_^

ขอบคุณค่ะ ได้ข้อคิดสะกิดให้ 'แว๊บ' ต่อจากความเห็นของทุกท่าน

"..Perseverance is a great element of success;
if you only knock long enough and loud enough at the gate
you are sure to wake up somebody.. Brian Tracy"

คนใกล้ตัวเป็นคนหนองคาย แต่ยังไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลยค่ะ

โรงแรมภูวนาลีรีสอร์ท

มาให้กำลังใจคุณหวานค่ะ 
น่าทำเป็นประเด็นเรียนรู้ ทำอย่างไร เมื่อคนไข้อยากกลับบ้าน แต่ญาติไม่อยากให้กลับ?

เห็นภาพชีวิต ที่มีคุณภาพชีวิตดีๆ แบบนี้ ต่อไปเชียงใหม่จะพัฒนาเป็นเมืองแบบนี้ได้ไหมนะคะ

ปล. เห็นหิมะบนยอดเขาหิน เข้าหน้าหนาวแล้วหรือค่ะ

  ขออนุญาตทักทายฉับพลัน ^_^  ไม่ได้เข้ามานานเหมือนกันค่ะ

คำถามที่พี่โอ๋ ทิ้งท้าย ให้ 'คิดใหญ่ไม่คิดเล็ก'  ค่ะ
กำลังเดินไปตามแผนค่ะ  พัฒนาตน - เชื่อมโยงคน - รอเมื่อผลสุก
(แม้ใครไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร ทำได้เพียงไรก็ดีใจแล้วที่ได้พยายามทำ)

ขอบคุณค่ะพี่โอ๋ที่จุดประกายแนวคิดดีๆ เกี่ยวกับ 'ผู้เชี่ยวชาญจากการลงมือปฎิบัติ' 
เป็นอีกกำลัง ที่สามารถเป็นโคช ให้กับ care giver หน้าใหม่ได้อย่างดี
ทุกครั้งที่ไปเยียมคนไข้ติดเตียง จะทึ่งในความช่างสังเกต เอาใจใส่ และปรับตัวของผู้ดูแล
เพียงแต่อาจขาดความรู้ทางเทคนิค
เทคนิค caring นั้นเป็นองค์ความรู้ที่คุณพยาบาลชำนาญ เพียงแต่ไม่มีเวลา เพราะนอกจากงานบริการแล้วยังมีการคุณภาพโรงพยาบาลต่างๆ มากมายค่ะ

ขอบคุณในกำลังใจและไมตรีดั่งหยาดฝนอันชื่นใจค่ะ ^_^

เห็นนโยบายกระทรวงสาธารณสุขใหม่แวบๆ ว่ามีเรื่อง care giver ในชุมชนเช่นเดียวกัน

ที่ดีแน่อยู่แล้วคือ จิตอาสา 
เพียงอยากให้พิจารณา วิชาชีพ 

ทั้งคู่น่าจะเป็นการพัฒนาอย่างยั่งยืน  

  เห็นอาจารย์ขจิต แล้ว เลยนึกได้อีกอย่างว่า หนึ่งในสมรรถนะ สำคัญคือสื่อสารภาษาอังกฤษค่ะ

คนต่างชาติมาอยู่ในเมืองไทย โดยเฉพาะคนสูงอายุมากขึ้นทุกวัน

ใช่ค่ะอาจารย์ เป็นการเสริมพลังนอกจากระบบจิตอาสาซึ่งดีงามอยู่แล้ว

แต่บางครั้ง การนำผู้ป่วยหนักไปดูแลที่บ้าน ต้องการทั้งเวลา และ ทักษะเทคนิค ระดับวิชาชีพ
ยกตัวอย่าง การเปิดเส้นให้สารน้ำ  การดูแลแผลกดทับที่เป็นเยอะๆ เป็นต้นค่ะ

สวัสดีค่ะคุณตะวันดิน  ภาพสุดท้ายน่ารักไร้เดียงสา พร้อมๆ กับความสดใส เป็นกำลังใจให้กันและกัน ^_^

มีฝันใกล้เคียงกับอาจารย์ค่ะ 

ตั้งไว้ 5 ปีข้างหน้า...เริ่มที่เปลี่ยนแปลงตัวเรา 

ใช้ gmail อยู่ค่ะ เพราะ ใจกว้างให้ดูได้หลายเมล์ และเชื่อมกับ google drive การตลาดของ google นี่เหนือชั้นจริงๆ..

ขอบคุณค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกท่าน ผู้เป็นตัวอย่างในการทำในสิ่งที่รัก 

ขอมอบเพลง 'หลังฝน' ของ วงบอดี้แสลม ไว้ ก่อนนอนค่ะ ^_^

พายุที่มันพัดผ่าน หอบฝนมา

ฟ้ามืดมนสักเท่าไร
เราอาจจะต้องหนาว ต้องทรมาน
แต่ไม่นานก็คงจางหาย

มันเป็นเหมือนกำลังใจจากฟ้า
ส่งมาให้คนรู้ว่าชีวิตมีค่า แค่อย่าเพิ่งถอดใจ
เริ่มใหม่อีกที ชีวิตไม่มีคำว่าสาย

เมื่อพายุฝนผ่านพ้น ฟ้าจะสดใส และเธอจะได้สุขใจ

กับรักที่เธอเคยผ่าน เจ็บช้ำมา
ต้องเสียน้ำตาไปเพราะใคร
มันอาจจะมืดมนดูหมดหนทาง
แต่ไม่นานมันจะผ่านไป

เธอจะได้กำลังใจจากฟ้า
เธอจะได้รับรู้ว่ารักนี้มีค่า โปรดอย่าเพิ่งปิดใจ
เริ่มใหม่อีกที ความรักไม่มีคำว่าสาย
เมื่อพายุฝนผ่านพ้น ฟ้าจะสดใส และเธอจะได้สุขใจ

เดินไป เดินไปบนทางที่เริ่มใหม่
ไปกับหัวใจที่พร้อมจะรับความงดงาม
และความเข้าใจ ทางเดินที่ไม่มีเรื่องเก่าให้ต้องเศร้าใจ
วันคืนที่ดีอยู่ไม่ไกล

เธอจะได้กำลังใจจากฟ้า
เธอจะได้รับรู้ว่ารักนี้มีค่า โปรดอย่าเพิ่งปิดใจ
เริ่มใหม่วันนี้ ความรักไม่มีคำว่าสาย
เมื่อพายุฝนผ่านพ้น ฟ้าจะสดใส

ทุกอย่างสวยงาม แค่เพียงให้เธอเปิดหัวใจ
เมื่อเรื่องร้ายๆ ผ่านพ้นแล้วจะเข้าใจ
รักเธอจะสดใส และเธอจะได้สุขใจ

...อ้างอิง http://sz4m.com/t2675

มาทักทาย นานๆ ที เห็นความสุขในการทำงาน กับการเดินหายใจบนคันนาของคุณหมออ้อแล้ว ขอสูดหายใจยาวๆ บ้างค่ะ ^_^

  1. วันนี้ทดลองใช้ gotoknow on mobile ^_^ ขอบคุณอาจารย์ ที่ทำให้ยิ้มได้ทั้งวัน อยู่เวรนี้ค่ะ ตกลงได้รางวัลรถป้ายแดงกลับบ้านไหมค่ะ
  2. ภาพสุขง่ายๆ ในห้องสมุดคณะ living library  เขตปลอดหนังสือทางการแพทย์ อุๆ

ขอบคุณค่ะ เป็น concept palliative care ที่ลึกซึ้ง เราต่างต้องการทางเลือก
เร็วๆ นี้ ก็มีเคสผู้ป่วยหนัก ไม่ใช่มะเร็ง แต่โรคประจำตัวเยอะ นอนติดเตียงมานานจนติดเชื้อดื้อยา ทางทีมพยาบาล กระตุ้นให้พูดคุยกับญาติไว้ก่อน (หนูคิดว่านี่เป็น success ในเชิงวัฒนธรรมองค์กรของสวนดอกค่ะ คือ พยาบาลจะกระตุ้นให้หมอประจำวอร์ด คุยตั้งแต่ตอนยังคุยได้)  แล้ว คนไข้ก็เหมือนมี  2 mode คือ สู้ตายค่ะ กับ ถอยดีกว่าไม่เอาดีกว่า

คือ  อยากเดินได้ 

แต่  ก็ไม่อยากทรมาน เพราะทรมานมามากแล้ว

แบบนี้เราจะให้ตัวเลือกแบบไหนดีค่ะ

(ปล. เคสนี้ หนูจะพา น้องๆ fammed ไปราวน์วันอาทิตย์นี้ค่ะ)

ตั้งแต่กลับมาเรียนอีกรอบ ได้ราวน์วอร์ดอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเรียกว่ารักหรือเปล่าค่ะ

แต่..

ไม่มีวันไหนไม่อยากไปทำงาน ^_^

อยู่เวรถึงเช้า ไม่สบาย แต่สนุุก รู้สึกชีวิตมีความหมาย

บางที เราอาจเห็นคุณค่ามากๆ ของสิ่งที่เกือบจะเสียไปแล้วกระมังค่ะ

ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและฝากความเห็นไว้ให้หายคิดถึงค่ะ

ในชีวิตคนเรานั้น ยากที่จะเลี่ยงการมีคนดูถูกดูแคลน 

แต่คนอื่นมองอย่างไร ไม่สำคัญเท่าเรามองตัวเอง

ด้วยความระลึกถึงค่ะ

฿600.00 -23.33%
฿168.00 -37.64%
฿15.00 -45.13%
฿690.00 -56.67%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี