ป.
Patama ปัทมา Gomutbutra โกมุทบุตร

ความเห็นล่าสุด


รู้สึกสะเทือนใจกับประสบการณ์ชีวิตสดๆ ร้อนๆ

เพื่อนที่เดินร่วมกันมา พอถึงทางแยกที่ต้องเอาตัวรอด

แต่เพราะเหตุการณ์นี้ ทำให้ได้พบกับเพื่อนกลุ่มใหม่

เป็นบทเรียนชีวิต ให้เห็นความจริงและปลง


ปล.ขอบคุณอาจารย์ที่เป็นกัลยาณมิตรตลอดมานะคะ :)


เข้ามาอ่านเรื่องราวแบบนี้ในโลกที่แข่งขันเชือดเฉือน แล้วทำให้หายใจโล่งขึ้นเลยคะ :)

พอ
“ให้”
รัก
เห็น “หัวใจของผู้อื่น”

อาจารย์เป็น idol การได้ทำสิ่งที่รัก อย่างมีอิสระ ดีจังคะ :)

ยินดีกับความสำเร็จทุกท่านคะ งาน ginger นี้น่าทำต่อยอดนะคะ

บันทึกอาจารย์ยังคงละเอียดและมีภาพประกอบสวยงามเช่นเคยคะ :)

อาหารน่าทานมากโดยเฉพาะ ปลาหมึกยัดไข่นกกระทา

กำลังมีแผนไป เกียวโต เดือนกันยายนนี้คะ เดี๋ยวไล่อ่าน เผื่อตามรอยอาจารย์ไป ^_^

ไม่ได้มานาน มาให้กำลังใจคะ


พักผ่อนให้เต็มที่ค่ะ ขอบคุณสำหรับของขวัญ อ่านจบแล้วนะคะ ^^

ขอบคุณสำหรับข้อคิดคะ คุณ SR

ตอนนี้ชีวิตเป็นตามปกหนังสือที่อาจารย์เงาส่งมาค่ะ ^^

ขอบคุณค่ะ ได้แรงบันดาลใจในการทำสิ่งต่างๆ ด้วยความใส่ใจ

สิ่งที่ครูพูดคือสิ่งที่นำมาออกข้อสอบ

นัยยะหนึ่ง การที่เราบันทึกตามคำบอกกล่าว เป็นการแสดงความใส่ใจในคำพูดของผู้อื่น

เป็นการฝึกทักษะทางสังคมที่สำคัญยิ่งค่ะ

ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ แต่ละความเห็นอยากมาตอบแบบยาวๆ ^^ วันหลังอยู่เวรเดือนเมษานี้ เลยขอมาแวะมาขอบคุณก่อน

ภาพและการเล่าเรื่องของพี่นุช เอาลงคู่สร้างคู่สมได้สบายได้เลยนะค่ะ ^^

อยากไปตรงที่บอก มีรถสาธารณะสารพัด ให้เลือกขึ้น น่าผจญภัยสนุกค่

ไม่ได้เป็นข้าราชการ จึงมีความตระหนก (ไม้หัน ตั้งใจหายค่ะ ^^) เรื่องนี้ตั้งแต่แรกทำงานค่ะ

มาปูเสื่อติดตามตอนต่อไปเลยทีเดียว

ไม่มี กบข. แต่จ่ายเข้า กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ได้ผลตอบแทนใกล้เคียงกับ กบข. คือ 3-5%หากเป็นหุ้นผสมตราสารหนี้ซึ่งคนส่วนมากเลือกค่ะ

มีความเห็นแลกเปลี่ยนเล็กน้อย เรื่อง เงินเฟ้อค่ะว่า หากสังคมไทยเป็นแบบญี่ปุ่น อาจเกิดปัญหาเงินฝืดแทน (เหมือนครั้งหนึ่งเรากลัวประชากรล้นโลก ลูกมากจะยากนาน ตอนนี้กลายเป็นเด็กมีน้อยเกินไป) แต่ค่าใช้จ่ายทางสุขภาพจะเป็นตัวเอก จากที่เห็นมา ผู้ป่วยที่นอน รพ. วันหนึ่งๆ ค่าตรวจ ค่าใช้ยาคิดเป็นจำนวนเงินเท่ากับเงินเดือนก็มี (หลักหลายพัน ถึงหมื่น) และเป็นค่าใช้จ่ายที่ปฎิเสธ ต่อรองได้ยาก
..เราอาจงดซื้อเสื้อผ้า งดกินอาหารนอกบ้านได้ แต่อดรักษาความเจ็บป่วยทรมานไม่ได้

การลงทุนในสุขภาพกาย ใจ สมรรถนะ และประกันสุขภาพ อาจเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า สำหรับทศวรรษหน้าค่ะ

มองได้สองด้านค่ะ

การเป็น พนง.มหาวิทยาลัย ทำให้มีความรู้สึก 'ต้องพึ่งตัวเองให้มาก' ตั้งแต่แรก
สำหรับบางคน คือ ความไม่มั่นคง ซึ่งก็ถูกในมุมมองเขา -- หากมองในแง่พึ่งพาความช่วยเหลือจากรัฐบาล

สำหรับบางคน คือ ความอิสระ
เพียงสิ่งที่หวังอย่างจากมหาวิทยาลัย กลับไม่ใช่พึ่งพาอาศัย
แต่เป็น โอกาสได้เรียนรู้เติบโตจนพึ่งตนเองได้อย่างเต็มภาคภูมิ

น่าสนใจค่ะ อาจารย์ ยังอยากทำอะไรเกี่ยวกับ Information science เชื่อมกับการแพทย์บ้างค่ะ

คงต้องขออาจารย์เป็นที่ปรึกษาอย่างจริงจัง เก็บไว้เป็น project ต่อไปนะคะ ^^

ขอบคุณค่ะพี่โอ๋ จริงๆ พี่โอ๋เป็นนักเขียนอีกท่านที่นำเสนอบันทึกมีความเป็นตัวของตัวเอง และเชี่ยวชาญค่ะ ^^

ช่วงนี้มีงานยุ่งและเหนื่อย พยายามเข้ามาตอบแต่ช้าหน่อยเหมือนกันค่ะ

ทั้งสามท่านนี้ก็เป็นนักเขียนโปรดในใจเช่นกันค่ะ ^^

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี