ลุงศรี
นาย ชวลิต ลุงศรี เจติโคตร

ความเห็นล่าสุด


ขอบพระคุณครับคุณนงนาท  สนธิสุวรรณ  สำหรับภาพน่ารักๆของเจ้าเหมียวและช่อดอกไม้นะครับ

รักนี้ช่างยิ่งใหญ่จริงๆ  ชื่นชมในความเข้มแข็ง  มีนิโรธ ในจิตอันงดงามนะครับ  ขอบพระคุณที่ถ่ายทอดให้ถือเป็นกำลังใจใน ความรัก นะครับ

ขอบพระคุณสำหรับดอกไม้ทุกช่อที่ให้กำลังใจ และทุกความเห็นที่เติมเต็มเรื่องของความรักนะครับ  ถึงแม้ว่าจะเป็น"รักเล็กๆ"  แต่มันก็ยิ่งใหญ่สำหรับผม ที่จะไม่ใข่ "แค่  รัก  ในใจ" เท่านี้น ในทุกสรรพสิ่ง

ขอบพระคุณ คุณนงนาท  สนธิสุวรรณ  คุณจันท์เพ็ญ  มั่นยืน  สำหรับความเห็นและดอกไม้ทุกช่อนะครับ รวมถึงดอกไม้ช่อล่าสุดจากคุณเขียวมรกตด้วยครับ

รักนี้ยากแท้หยั่งถึงจริงๆ  ทั้งๆที่อยู่ริมปากบ่อนี่เอง  อะไรน๊าคือนิยามแห่งความรักที่แท้จริง  รักให้พอ  พอให้รัก 

บันทึกรักสี่ปี  ให้อะไรดีๆเยอะครับ

ลุงชาติครับ ผมก็หวั่นๆใจอยู่ครับ กับเทคโลว์โนยี(เทคโนโลยี) นี้ กับการเรียนรู้ของเด็ก  หนังสือเล่มละสามสิบ  พลิกไปพลิกมาได้มันประทับในสมองดีกว่าในความเห็นของผม  แต่หนังสือแบบ Tablet  นี้กินไฟนะครับ(ค่าใช้จ่ายนี้รัฐนำมาคิดไหม ไม่ทราบ)  ต่อไปรัฐต้องจ่ายค่าซ่อมบำรุงไปเท่าไร หรือว่าผู้ปกครองจ่ายไปเท่าไร  ยอมรับ ณ ตรงนี้นะครับว่า "ครูบ้านนอก"อย่างผม  หนักใจทั้งการเรียนรู้ของเด็กและค่าใช้จ่ายงบประมาณของรัฐ(ประชาชน)   ขออภัยครับที่บ่นๆเสียงดังไปหน่อย  เกรงว่า จะเป็นเช่นกองทุนหมู่บ้าน ที่ส่วนหนึ่ง(น้อย) ได้ประโยชน์  แต่ส่วนใหญ่เป็นหนี้กองทุนและต้องไปยืมเงินนอกระบบมาใช้

สำหรับผ้าเช็ดตัวนั้น ผมดีใจครับที่ตัดสินใจอย่างนั้น  และก็เพิ่มให้อีกผืนกับเด็กอีกคนที่อยู่บ้านเดียวกันและเรียนอยู่ชั้นเดียวกัน(ป.๕) อยู่บ้านนอกก็มีเรื่องอย่างนี้ต้องให้ครูต้องใช้ทักษะหลายๆด้านครับ  ขอบคุณสำหรับความเห็นนะครับ

ภาพสุดท้าย ข้อความสุดท้าย  ช่างทิ้งท้ายไว้ให้คิดต่อไป  ขอประเทศไทยจงรอดพ้นจากภัยพาล  คนพาล  คิดผลาญชาติ ด้วยเถิด เพราะถ้าหักพังแล้ว  จะซ่อมอย่างไรก็ยากจะเหมือนเดิม ดังเช่นภาพรูปปั้นจีนรูปนั้น

กล้องเก็บภาพงามๆมาฝาก  แน่นอนว่าภาพเหล่านี้จะกลับไปถ่ายให้เหมือนเดิมไม่ได้อีก  เพราะกาลเวลาย่อมไม่ย้อนคืน  แต่ลุงชาติ ได้เก็บภาพนั้นไว้แล้ว แถมยังมาเผื่อแผ่ให้ผองเพื่อนได้ชื่นชมอีก  ขอบคุณมากนะครับ

ขอบคุณสำหรับภาพงามๆที่นำมาให้ชมครับ  แต่ดูไม่ออกครับว่าเป็นสไตล์พม่า  ไม่มีความรู้เลยครับ

เครื่องใช้ไม้สอย  เหล่านี้ เป็นเทคโนโลยีของชาวบ้านโดยแท้จริง  และมักจะแฝงคุณค่าไว้มากมาย  คนในยุคใหม่น้อยคนนักที่จะมองเห็นคุณค่าเหล่านั้น  เพราะ "เงิน" ไปบดบังสายตาหมด  ชิ้นงานของภูมิปัญญาเหล่านี้กว่าจะได้มา ต้องใช้จิต วิญญาณ ใส่ลงไปในชิ้นงานแต่ละชิ้น  ความพิถีพิถันละเอียดลออ  ที่ถ่ายทอดออกมาจึงไม่ได้หมายความถึง "เงินตรา"  หากแต่เป็นคุณค่า ลองไปดูผ้าไหม ผ้าฝ้าย ที่ทอแล้วก็ได้  และเปรียบเทียบดูระหว่างเครื่องจักร กับเครื่องมือเหล่านี้  หรือว่า เริ่มจะหาดูได้ยากแล้ว

ขอบคุณที่นำภาพนี้มานำเสนอนะครับ  แม้เด็กเพียงหนึ่งคนเห็นคุณค่า  ก็เกินคุ้มแล้วครับ

กราบขอบพระคุณทุกกำลังใจที่ให้มานะครับ  ผมเพิ่งจะได้เข้ามาเห็นประกาศครับ  อันที่จริงทุกท่านก็สมควรได้รับรางวัลนะครับ แต่บังเอิญว่ามีเพียงสองรางวัล  ผมกับคุณครูอ้อย  แซ่เฮ  ได้รับก่อนเท่านั้นเอง  ขอกราบขอบคุณอาจารย์จันทวรรณ KotoKnow และมวลมิตรทุกท่านครับ

ด้วยความยินดีครับ ท่าน ม.ล. ชาญโชติ  ชมพูนุท 

ขอบคุณสำหรับดอกไม้ทุกช่อ  และขอบคุณสำหรับความเห็นจากคุณฤทธิไกร มหาสารคาม ครับ ครูบ้านนอกอย่างผมคงมีเรื่องราวต้องให้ใช้ทักษะความเป็นครูอยู่บ่อยๆล่ะครับ

คุณหมอครับ ผมเห็นด้วยกับคุณหมอครับ เพราะยังมี จนท.อีกไม่น้อยเลยที่สมควรจะได้คำว่า "ดีเด่น" ต่อท้ายตำแหน่ง เพราะท่านเหล่านั้น ทำงานไม่ได้นึกถึง คำว่า "ดีเด่น" จะมาต่อท้ายหรือไม่ หากแต่นึกถึงความสุขของคนอื่นเป็นอันดับแรก

ขอบคุณนะครับท่านอาจารย์ที่ให้กำลังใจ ยอมรับว่าเป็นความสุขของคนเป็นครูจริงๆครับ โดยเฉพาะครูบ้านนอกอย่างผมครับอาจารย์

ขอบคุณครับ คุณแม่น้ำ และทุกท่านที่เข้ามาให้กำลังใจครับ

  • พระพุทธองค์ ทรงให้ดูลมหายใจ นั่นจริงแท้เทียว
  • เกิดตายอยู่ที่ลมหายใจจริงๆ
  •  ชีวิตคือลมหายใจ
  • หายใจเข้า หายใจออก อยู่อย่างนั้น มันเกิดมันตายของมันทุกขณะจิต
  • ไม่มีใครอยู่ได้เพราะหายใจเข้าอย่างเดียว
  • และไม่มีใครที่อยู่ได้ด้วยการหายใจออกอย่างเดียวเช่นกัน
  • ดังนั้น พิจารณาให้ดีๆก็แล้วกัน
  • ทำดีเข้าไว้
  •  รักทุกสรรพสิ่ง ทุกสรรพสัตว์ ให้มากๆ
  • ลมหายใจมันจะหยุดก็เป็นเรื่องของมันแล้ว
  • เพราะประโยชน์  ส่วนตน  ส่งผลแท้
  • แผ่นดินแม่  เป็นเช่นไร  เขาไม่สน
  • จะเสียศักดิ์  เสียศรีให้  คนไทยทน
  • คนสองคน  เขาจะรวย  ช่วยไม่ได้

ยอมต่อไปพี่น้อง  จงเรียกร้องให้กลับมารวย

เมื่อได้อ่าน  ข้ัอความ  แล้วหวามจิต

คล้ายมิ่งมิตร  ปล่อยมือวาง  แล้วห่างหาย

เมื่อหมอกจาง  หนาวก็ห่าง  จากข้างกาย

54 หาย  ลับไป  ไม่กลับมา

รุ่งอรุณ  เบิกฟ้า  ท่ามะนาว

แสดงสัจ จะแท้เจ้า  อย่าโหยหา

นี่ก็รุ่ง  เดี๋ยวก็สาย  ค่ำก็ลา

คล้ายเตือนว่า  จงทำดี  เถิดที่รัก

ขอบคุณข้อคิดดีๆสำหรับปีใหม่นี้ครับ โดยเฉพาะ

"บนทางยาวก้าวย่างหนทางเก่า จะเงียบเหงาร้าวรันทดหรือสดชื่น ถูกผลักไสไล่ปลุกให้ลุกยืน ไม่อาจฝืนหลับฝันถึงวันเดิม"

ทำให้เห็นถึงสัจจธรรมแห่งวันเวลา ใครประมาทแม้วินาทีเดียวก็อาจทุกข์ระทมได้ เพราะเวลาเดินหน้าเสมอไม่มีถอยกลับได้ เศษเสี้ยววินาทีเดียวก็ไม่ได้ จริงๆ

อยากให้ใครที่จ้องทำลายความสงบสุขของคนอื่นในประเทศนี้ ในโลกนี้ เข้ามาอ่านบทกลอนของอาจารย์จัง  เขายังจะเห็นความร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองเป็นใหญ่เป็นอำนาจอยู่หรือไม่  (อยากให้นักการเมืองทุกระดับ ไม่ว่า ส.อบต.  ส.ท.  ส.จ.  ส.ส.   รมช.  รมว.  และ นรต.  เข้ามาอ่านด้วย  ยิ่งดี  เพราะหดหู่เหลือเกินกับการแก่งแย่งชิงดี)

เรียน ท่าน ผศ.โสภณ เปียสนิท ครับ

  • ขอบคุณสำหรับ ดอกไม้ให้กำลังใจ ครับ
  • ขอบพระคุณสำหรับคำอวยพรปีใหม่
  • และใน  ปีใหม่ ๒๕๕๕  
  • ขอให้ท่านหัวเราะเริงร่าสุขสันต์
  • ร่ำรวยด้วยทรัพย์นับอนันต์
  • ทุกคืนวันมีแต่สุขและสุข ทุกเมื่อเทอญ.
  • ขอบคุณครับ ยายธี
  •  สำหรับดอกไม้ให้กำลังใจนะครับ
  •  กำลังหาแนวทางที่จะให้น้ำหอมมีประสิทธิภาพคงทน อยู่ครับ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี