อนุทินล่าสุด


เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

     ละเมินเหมือนเหินห่าง   หายไป

ความฮู้ยังใจ๋ใส่   ใคร่หา

กำกึ้ดยังได้ใจ้   บ่ละลา 

จึ่งมีตั๋วสือมา   ตัวข้า มากอย

ละ = จาก

เมิน = นาน

ความฮู้ = ความรู้

ใจ๋ใส่ = ใส่ใจ

กำกึ้ด = ความคิด

ตั๋วสือ = ตัวหนังสือ

มากอย มาดู , มาเยี่ยม

--------------------------

ฝึกแต่งค่ะ ผู้รู้ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ ^O^



ความเห็น (4)

น้องหายไปนาน อุ๊ย หรือพี่หายไปนาน

คิดถึงนะจ๊ะ มาพร้อมบทลำน้ำภาษาสวยเสมอเลยค่ะ 

ฝันดีจ๊ะ

สวัสดีค่ะ คุณ Bright Lily ขอบคุณมากๆคะที่ยังคิดถึงกัน  ^_^

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

 "สายลมหนาว..."

 

   ลมหนาวปัดมาแล้ว           ปี้เฮย

แม้...ดวงตะวันจะเกย          เสียดฟ้า

ความหนาวบ่อาจคลายไป   จากข้า

ยังรอตั๋วปี้ปิ๊กมา                   กู้เคียง

 

..........

ปัด   =   พัด

ปี้      =   พี่

เกย   =  แนบ

เสียด = ใกล้

ปิ๊กมา  = กลับมา

กู้เคียง  = คู่เคียง

 

.........

อยากลองแต่งดูค่ะ...ท่านผู้รู้โปรดชี้แนะ

^O^



ความเห็น (4)

ขอบคุณค่ะ ครู Wasawat Deemarn ตามอารมณ์กวีค่ะ ^0^

ความคิดสร้างสรรค์ครับ…พี่หนานก็ไม่ค่อยเห็นใครแต่งโคลงในลักษณะคำเมืองสักเท่าไหร่…คำที่กำหนดไว้บางคำน่าจะไม่ตรงกับคำเมืองสักเท่าไหร่ เช่น ปัด น่าจะเป็น ปั๊ด หรือ ปั้ด ใกล้เคียงกับเสียงของ พัด…เกย น่าจะตรงกับคำว่า เคย หรือไม่อาจจะเป็นคำโบราณที่ไม่รู้จักก็ได้เช่น กอดเกย แปลว่ากอดแนบชิด อีกคำน่าจะเป็น เก่ย หมายถึง พาด เช่น เก่ยคันได เก่ยเกิ๋น เป็นต้น…อีกคำเป็นคือคำว่า “ข้า” หากเป็นคำเมือง ควรจะเป็น “ข้าเจ้า” หมายถึง ตัวฉัน หรือตัวน้อง ขออนุญาตลองปรับนะครับ …ลมหนาวปั๊ดมาแถมแล้ว…ปี้เฮย… …แม้ดวงต๋าวันจะเก่ย…ขอบฟ้า… …ความหนาวบ่อลดลงเลย…จากข้าเจ้า… …จ่นกว่าตั๋วปี้ปิ๊กมา…อยู่คู่เคียงครอง… แบบไม่ต้องคำนึงถึงหลักโคลงนะครับ..เอาความหมายนำก็จะประมาณนี้ครับ… ไม่ว่ากันนะครับ…ขอแสดงความคิดเห็นร่วมด้วยครับ

สวัสดีค่ะ คุณ "พี่หนาน" ขอบคุณสำหรับคำแนะนำมากๆเลยค่ะ หนูพึ่งแต่ง ก็เลยไม่ค่อยไพเราะเท่าไหร่ คำแนะนำช่วยได้มากเลยค่ะ ต่อไปคงต้องรบกวนให้มาชี้แนะบ่อยๆแล้วค่ะ ^0^

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

"ความผิดพลาด"

...ถึงแม้จะ ตั้งใจทำ หรือไม่ มันก็เป็น ...ความผิดพลาด

ถึงเวลา "ยอมรับความจริง" มิใช่ปกปิดความจริงอย่างคลุมเครือ

และ "น่าละอายใจ"

 

...



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

สายลมแห่งประสบการณ์ 

     ฤดูกาลเปลี่ยนผัน   ใจคนนั้นเปลี่ยนแปลง

สายลมเปลี่ยนทิศ   ทำให้  ชีวิตย่อมเปลี่ยนทาง

เวลาย่อมสร้างเหตุการณ์ ดุจดัง  "บทเรียน"

 



ความเห็น (3)

สบายดีไหม ลูกศิษย์ ;)…

สวัสดีค่ะ คุณครู สบายดีค่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะค่ะ คุณครูสบายดีไหมค่ะ ^O^

ตามอัตภาพครับ … ว่าง ๆ จะแวะไปเยี่ยมนะ ;)…

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

อยู่อย่าง...สูญเปล่า


ทบทวน ... การดำเนินชีวิตในช่วงเวลา 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา
การใช้เวลาไปกับสิ่งที่ด้อยประโยชน์ไปหลายอย่าง
จนเกิดการละเลยอะไรไปหลายอย่าง
กระทั่งกลับมาคิดทบทวนซ้ำไปมาอยู่หลายตลบ


... จุดประกายความคิด  "ต้องทำอะไรสักอย่าง"
เพื่อไม่ให้ตัวเองหยุดอยู่กับที่อย่างที่เป็นอยู่
การออกไปพบกับ "อะไรใหม่ๆ" 
ออกไปปรับเปลี่ยน "มุมมอง"
น่าจะทำให้มีอะไร ดีดี รอ... ให้ฉันทำอยู่ก็ได้

^_^




ความเห็น (4)

โลกนี้ช่างกว้างใหญ่นัก ;)...

เฉพาะฉนั้น เราต้องออกไปท่องโลกใช่ไหมค่ะ คุณครู ^_^

ระหว่างสองข้างทางเดิน ย่อมมี "ประสบการณ์" ซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบ ๆ

หามันให้พบ ;)...

เป็นกำลังใจให้นะคะ ้องเอื้องแสงฝางคนสวยค่ะ

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

งานปลายภาค

ช่วงเวลาของฤดูกาลสอบกำลังใกล้เข้ามาแล้ว
งานของแต่ละวิชาก็ยังกองอยู่เต็มโต๊ะ
เอกสารประกอบการศึกษามากมายที่ต้องรวบรวม
กิจกรรมหลายอย่างที่ยังอยากทำ


อีกเรื่องที่ต้องวางแผนในตอนนี้ 
คือ "การทำงานพิเศษ"
ในช่วงปิดเทอมตลอด 3 เดือนนี้
เพราะอยู่แต่ในหอพักแห่งนี้จึงไม่มีข้อมูล 
การทำงานจากข้างนอกเลย


ในวันเสาร์นี้จึงอยากไปเดินดูป้ายรับสมัครงาน
ภายในเมืองสักหน่อย
เผื่อได้ข้อมูลดีดี เผลอ ๆ ก็จะสมัครเลย



หวังว่า ... งาน และโอกาส ที่ดี จะเข้ามาในชีวิต  ^.^




ความเห็น (4)

ดู "กิจกรรม" ของโครงการให้ดี ๆ ก่อน
แล้วค่อยตัดสินใจครับ ;)...

สติ...นำพาปัญญามาสู่ตัวเราครับ

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

"เก้าอี้ดนตรี"

ความพยายาม หรือ ความเห็นแก่ตัว  
เป็นความคิดที่อยู่ในห้วงความรู้สึกหนึ่ง


ผู้ชนะ คือ ผู้ที่มีไหวพริบที่ดีที่สุด หรือผู้หยิบฉวยโอกาสที่ดีที่สุด
ผู้แพ้  คือ ผู้ที่เชื่อยฉา หรือ ผู้เสียสละ


แต่แล้วฉันก็ครุ่นคิดอีกว่า  
สุดท้าย "ผู้ชนะ" ก็มีแค่ "หนึ่งเดียว"
เก่งที่สุด  โดดเด่นที่สุด  แต่... เดียวดายที่สุด



ความเห็น (3)

ดี-ชั่ว เกิด-ดับ อยู่ที่ห้วงคิด

จิตหนึ่งเดียว แปรเปลี่ยนสารพัด

^_^

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

ฉันกลับมาแล้ว 

หลังจากที่ กลับไปพักผ่อนที่ "บ้าน" ซะยาวนาน
กาลเวลาที่มีความสุข ไร้กังวล

แต่ ...ตอนนี้กลับมาสู่ สภาวะปกติแล้ว
งานที่ยังคงค้างไว้ก็คงต้องสะสางกันนิดนึง

การเดินทาง ยังคงทำให้ฉันล้า
สงสัยต้องเติมพลังด้วยการ "งีบ" สักหน่อย


......................




ความเห็น (2)

อันนี้ "งีบพิเศษ" ค่ะคุณครู 

เอาแบบเต็มอิ่มไปเลย ^.^

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

แบบทดสอบ

ช่วงนี้ฉันกำลังวุ่นๆกับการสอบกลางภาค
แบบเอาให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย @.@
ฉันกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับข้อสอบระดับอุดมศึกษา
เป็นการทดสอบ "ความรู้" หรือ เป็นการทดสอบ "ความจำ"
หรือต้องการทั้งความรู้และความจำ
หรือต้องการให้วิเคราะห์เป็น

ฉันเข้าใจว่าการศึกษานี้
จุดหมายคือ "การนำไปใช้ในวิชาชีพ"
ฉันคงเข้าใจผิดเสียแล้ว
เพราะ ... ตอนนี้ ราวกับว่่า
ต้องทำข้อสอบให้ได้คะแนนเยอะๆ
ต้องจำมากๆ ถึงจะทำข้อสอบได้

สงสัยว่าฉันคงต้องปรับตัวอีกเยอะ ...



ความเห็น (3)

การวัดพุทธิพิสัย (Cognitive Domain) มี ๖ ระดับ ได้แก่

๑. ความรู้ ความจำ
๒. ความเข้าใจ
๓. การนำไปใช้
๔. วิเคราะห์
๕. สังเคราะห์
๖. ประเมินค่า

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นการเรียนระดับใด
การวัดขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของรายวิชาที่เขาวางไว้ครับ
ข้อสอบจึงสามารถมีได้ทุกระดับ ;)...

รับทราบค่ะ คุณครู  

เป็นเยี่ยงนี้เอง ขอบคุณค่ะ  ^_^

เยี่ยงนี้แหละจ้า 555

ฮากันเลย ;)...

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

"หลง" หายไปไหน???

เมื่อวาน เพื่อนบอกให้ฉันนำอาหาร ไปให้เจ้าหลง
แล้วฉันก็ลืมซะงั้น

ตอนเช้า ... ด้วยความรู้สึกผิด
จึงนำอาหารไปไหนมัน แต่  "เจ้าหลงหายไป!!!"

แต่ ... เจ้าไซบีเรียสามตัวนี้ดันมาแทน


ดูซิแย่งข้าวหลงกิน เฉยเลย

ฉันรู้มาจากเพื่อนว่า เจ้าหลงถูกเจ้าพวกนี้ขู่จึงไม่กล้ามา
คงอยู่แถวๆหอประชุมนั้นแหละ
มีพวกเยอะก็งี้แหละ


จากเรื่อง สามารถให้ข้อคิดได้ว่า 

นี่แหละ ประชาธิปไตย  

^_^



ความเห็น (3)

 จำลองชีวิตคนทีเดียว 555

ฮ่าๆ  ก็ประชาธิปตาย ไงค่ะคุณครู Wasawat Deemarn

ครูค่ะหนูเขียนบันทึกไม่ได้เลย เขาบอกว่า ติดต่อแม่ข่ายไม่ได้ เป็นเพราะอะไรค่ะ

ต้องรอนานแค่ไหนค่ะ??

ให้ใช้ "โน้ตส่วนตัว" ไปก่อนนะครับ

หาเจอนะ คำสั่งนี้ ;)...

รอให้ Admins เขาแก้ไขก่อนจ้า ;)...

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

เส้นทาง แห่งความรู้
ถึงแม้ว่าฉันต้องย่ำเท้าก้าวเดิน
ในหนทางที่ไกลแค่ไหน


ฉันก็ขอเดินไปเรื่อยๆ
ปราบเท่าที่ยังมีถนน



ความเห็น (4)

 ไม่มีถนน ก็ยังมีเส้นทางในป่า ครับ ;)...

ขอบคุณค่ะ คุณครู Wasawat Deemarn

บางที เดินถนน จนชินไม่มองเส้นทางอื่น พอถนนพัง

หนูก็พึ่งรู้ว่า "อยู่ป่าก็ดีนะค่ะ"

ขอบคุณ อ.นุ นะค่ะที่เพิ่มความหมายให้ข้อความ ให้น่าฟังมากขึ้นค่ะ ^_^

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

ขอบคุณ ... ความทรงจำอันแสนเลวร้ายที่คอย "เตือนสติ" ในทุกๆการกระทำ

ขอบคุณ ... น้ำตาที่ทำช่วย "ปลอบประโลม" ในวันที่ใจบอบช้ำ

ขอบคุณ ... ความเหงาที่ทำให้รู้ว่าโลกนี้ยังมี "สิ่งอื่นที่ต้องทำ" อีกมากมาย

ขอบคุณ ... ความผิดพลาดที่เป็น "บทเรียน" ที่หาซื้อไม่ได้




ความเห็น (6)

จงมี "สติ" ในการดำเนินชีวิตทุก ๆ ลมหายใจ ;)

ขอบคุณค่ะคุณครู Wasawat Deemarn

แต่... บางครั้ง ก็ต้องการ "ผู้เตือนสติ" เหมือนกันนะค่ะ 

เพราะ ทั้งวัย ความรู้และประสบการณ์ยังด้อยอยู่มากค่ะ   : )

เราต้องเติบโตไปในอนาคตด้วยความแข็งแกร่ง

บางคน อยากให้เตือน แต่บางคน แค่พูดเฉย ๆ ยังหาว่า "จับผิด" เลย หึ หึ

ความทรงจำ คือพิพิธภัณฑ์ ชีวิต ของเรา ครับ..
 

สู้ๆ นะครับ

คุณครู Wasawat Deemarn

มันเป็นปกติของคนค่ะ คุณครู 

เรา ... ต่าง - หลากหลาย

สวัสดีค่ะ คุณครู แผ่นดิน

ถึงพิพิธภัณฑ์ของหนูจะเปื้อนคราบโคลน ประเดี๋ยว หนูจะซื้อดอกไม้มาปลูกค่ะ : )

ขอบคุณที่ให้กำลังใจนะค่ะ

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

จงเดินทาง
ตามแสงแห่งดวงตะวัน
ไม่ใช่ ... เดินทางตามเงาผู้อื่น


จงกล้าคิด
ที่จะยกขาในก้าวแรก
ไม่ใช่ ... กล้าคิดแล้วไม่ทำอะไรเลย


จงใช้ปัญหา
เป็นเครื่องมือพัฒนาความคิด
ไม่ใช่ ... ใช้ปัญหาเป็นเครื่องมือหดอยู่ในกระดอง


จงใช้เวลา
เพื่อทบทวน และแก้ไขตนเอง
ไม่ใช่ ... นินทา








ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

เอื้องแสงฝาง
เขียนเมื่อ

ถ้าการได้มา ซึ่ง สิ่งต่างๆ 

โดยวิธีการ "copy" หรือ ลอกเลียนแบบ ความคิดผู้อื่น

แล้วผลงานที่ออกมามันจะมีประโยชน์อันใดเล่า

ถ้าเจ้าของ ของผลงาน ไม่ได้สร้างสรรค์ด้วยมือ แต่...กลับสรรหาด้วย "ตา"

นี่หรอกเหรอ ... "ความภูมิใจ"



ความเห็น (2)

ตาโต ... เหมือนเจ้าของภาพไง ;)...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี