อนงค์นาถ
นาง อนงค์นาถ อนงค์นาถ ศูนย์ศร

ความเห็นล่าสุด


สวัสดีค่ะ อาจารย์

หนูหาอาจารย์เจอในgotoknow โดยบังเอิญ หนูมีจดหมายถึงอาจารย์ค่ะ

ถึงคุณครูด้วยความเคารพ

        วันหนึ่งเมื่อปลายปี 2551 ฉันนำรถเข้าตรวจเช็คสภาพที่ศูนย์ ISUZU สกลนคร ขณะรอรับรถฉันนั่งก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือในมากกว่าที่จะสนใจโลกภายนอกหรือบุคคลรอบข้าง ช่วงวันหยุดลูกค้าที่มาใช้บริการค่อนข้างหนาตา จะต้องรอคิวนานไม่ต่ำกว่า 3 ชม. บ่ายโมงกว่า ๆ ท้องเริ่มจะหิว ฉันละสายตาจากหนังสือในมือมามองสิ่งแวดล้อมรอบตัวมากขึ้น สายตาฉันสะดุดที่ชายผิวสีแทนร่างใหญ่ท่าทางภูมิฐาน อายุคงราว ๆ 50 ปีเศษ ๆ คนหนึ่ง ที่กำลังคุยกับหญิงร่างท้วม อายุคงคราวเดียวกัน ฉันคาดเดาว่าน่าจะเป็นภรรยาของท่าน

         ทันทีที่เห็นหน้าอย่างชัดเจน ใจฉันก็เต้นแรงและเร็วอย่างน่าแปลก ใช่จริง ๆ ด้วย ท่านคือคนที่ใจฉันปรารถนาอยากพบอยากเจอสักครั้งตลอดระยะเวลา 30 กว่าปีที่ผ่านมา ซึ่งฉันเองก็บอกไม่ได้ว่าถ้าเจอแล้วจะทำอะไร แต่ในความรู้สึกเหมือนมีอะไรที่ผูกพันและค้างคาใจที่อยากจะบอก ฉันตัดสินใจเข้าไปยกมือไหว้ทักทาย ฉันดีใจจนแทบน้ำตาไหล มือไม้สั่น ใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ ถ้าไม่ติดที่ว่าท่านเป็นผู้ชาย ฉันเป็นผู้หญิงและถ้าไม่กลัวว่าจะเสียภาพพจน์และวัฒนธรรมที่ดีงามของไทย ฉันจะเข้าไปกอดแน่น ๆ ให้สมกับความดีใจในขณะนั้น

          ท่านคือ อาจารย์ คำพันธ์ ภาวงศ์ ผู้ซึ่งเป็นคุณครูในดวงใจที่ฉันเคารพนับถือมาตลอดตั้งแต่เมื่อครั้งยังเรียนชั้นประถมตอนปลายนั่นเอง แม้เวลาจะผ่านมานานกว่า 30 ปีแล้วและไม่เคยได้เจอกันเลย แต่ท่านก็ยังเป็นคุณครู เป็นพระในใจให้ฉันได้ระลึกถึงเสมอ เจอกันวันนั้นฉันไม่อาจพูดคุยหรือบอกความในใจที่อยากจะบอกได้ ฉันจึงอยากจะบอกผ่านข้อความนี้ไปถึงท่าน “อาจารย์คะ หนูไม่รู้ว่าอาจารย์มีลูกศิษย์ลูกหากี่รุ่น กี่ร้อย กี่พันคน แต่หนูอยากให้อาจารย์นึกถึงเมื่อครั้งที่เป็นคุณครูสอนที่โรงเรียนบ้านคำสะอาด อำเภอสว่างแดนดิน ช่วงปีพ.ศ. 2517 – 2519 นักเรียนที่อาจารย์สอนชั้นป.5 – ป.7 ในจำนวนนั้นมีเด็กฝาแฝดหญิง-ชายคู่หนึ่ง จากบ้านหนองหมากแซว ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่อยู่ลึกเข้าไปอีกเกือบ 10 กิโลเมตร ปั่นจักรยานคันเก่า ๆ ไม่มีบังโคลน (จักรยานแก่นหล่อน) ซ้อนกันมาเรียน มาสายเป็นประจำ เพราะตอนเช้าต้องไปช่วยพ่อ-แม่ทำนาก่อน ในวันที่ฝนตกก็จะเปียกปอนไปทั้งตัว เพราะไม่มีเสื้อกันฝน และล้อจักรยานปั่นดินโคลนกระเด็นใส่ ทั้ง ๆ ที่เสื้อผ้าเปียกแต่ก็นั่งเรียนต่อไปจะกระทั่งแห้งไปเอง อาจารย์ทราบไหมคะว่า เด็กหญิงอนงค์นาถ เด็กแฝดหญิงคนนั้นได้มาเป็น นางอนงค์นาถ ในวันนี้ได้ก็เพราะอาจารย์ได้มีส่วนช่วยอย่างมาก

          หนูเพิ่งรู้จากอาจารย์วันที่พบกันวันนั้นเองว่า พ่อของหนูเคยปั่นจักรยานไปหาอาจารย์เพื่อปรึกษาว่าจะให้หนูเรียนต่อหรือไม่ เป็นเรื่องที่หนูไม่เคยรู้ เพราะพ่อไม่เคยพูดถึง และหนูก็เชื่อว่าที่พ่อ – แม่ตัดสินใจให้หนูได้เรียนต่อมัธยมคงเป็นเพราะอาจารย์ได้ช่วยพูดคุยในวันนั้นแน่ ๆ พ่อ-แม่เคยพูดเสมอว่าจะให้แต่ นายพงษ์ (แฝดชาย)เรียนต่อ คงเป็นเพราะหนูเรียนไม่เก่งเหมือนเขาและอีกอย่างคงเพราะฐานะทางบ้านที่ขัดสนด้วย ซึ่งหนูก็เข้าใจ แต่อาจารย์ทราบไหมคะว่าความรู้สึกของหนูช่วงนั้นมันอัดอั้น อยากจะพูดอยากจะบอกกับพ่อ-แม่ว่า “หนูก็อยากเรียน” “ขอเรียนด้วยคน” แต่มันเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกแน่นในคอ พูดไม่ออก ไม่กล้าพูด ด้วยเพราะเชื่อฟังพ่อ – แม่ และวันที่นายพงษ์ไปสมัครเรียนต่อเป็นวันที่ทรมานจิตใจหนูมาก หลังจากนั้นหนูก็ได้แต่แอบนอนร้องไห้ทุกวัน เพราะเหตุการณ์ค่อนข้างจะชัดเจนแล้วว่าหนูไม่ได้เรียนต่อแน่ ๆ แต่แล้วก็เหมือนฟ้ามาโปรด พ่อ – แม่ ให้หนูไปสมัครเรียนในวันสุดท้ายที่เขาเปิดรับสมัคร คงเป็นช่วงหลังจากที่พ่อไปปรึกษากับอาจารย์แน่ ๆ” “ชีวิตความเป็นอยู่ปัจจุบันแม้จะไม่หรูหรา แต่หนูคิดว่ามันเป็นความสำเร็จที่หนูพอใจ หนูจึงอยากจะขอบพระคุณ ขออาจารย์โปรดรับคำขอบคุณจากหนูด้วยค่ะ”

        “หนูคิดว่าตัวเองโชคดีอีกต่อหนึ่งที่ได้มีโอกาสไปอบรม พยาบาลเฉพาะทางสาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพราะมันทำให้หนูได้เพื่อนแท้คนหนึ่ง เขาเป็นนักสู้ชีวิต นามสกุลเหมือนกับอาจารย์นี่แหละคะ (เขาเป็นคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์และอัธยาศัยดีมาก) หนูเก็บความสงสัยตรงที่นามสกุลเขาเมือนกับอาจารย์ไว้ตั้งหลายสัปดาห์จึงตัดสินใจถาม เพราะความพูดน้อยของหนูเอง เกือบพลาดโอกาสที่จะได้เพื่อนดี ๆซะแล้ว และหนูก็เพิ่งนึกออกว่าวันที่พบกันที่ศูนย์ ISUZU อาจารย์เคยบอกว่ามีน้องสาวเป็นพยาบาลทำงานที่รพ.ศรีนครินทร์ ช่วงที่อบรมหนูก็ได้เขาช่วยแนะนำเพราะเป็นงานประจำที่เขาทำอยู่แล้ว แต่สำหรับหนูเป็นน้องใหม่สำหรับเรื่องนี้ค่ะ”

ท้ายสุด หนูขอกราบขอบพระคุณอาจารย์อีกครั้ง

 ด้วยความเคารพอย่างสูง

จากลูกศิษย์คนหนึ่ง

อนงค์นาถ

สวัสดีจ๊ะอุ้ม

ภาพสวย กลอนไพเราะลึกซึ้ง แต่ละบันทึกไม่ทิ้งแววนักเขียนเลยนะ

มิน่าถึงกวาดเรียบทั้ง 2 รางวัล พิลึกคน... ชื่นชมและยินดีด้วยนะจ๊ะ อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย คิดถึงจ๊ะ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

ได้อ่านบันทึกแล้วทำให้นึกทบทวนตัวเอง...เห็นด้วยค่ะ  การตอบสนองต่ออารมณ์ของตัวเองสำคัญที่สุด คือ "ต้องไม่ทำให้ทั้งตัวเองและผู้อื่นเดือดร้อน"

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

คนเราแม้จะไม่มีใคร แต่มนุษย์ทุกคนที่ได้เกิดมาก็จะมีคุณค่าในตัวเอง เพราะทุกคนมีศักยภาพในตัวเองมาตั้งแต่เกิด เชื้ออสุจิตัวเดียวที่เป็น The winner ศักยภาพของเขาเหนือกว่าใคร ๆ ในจำนวน 200 - 300 ล้านตัว(ของการหลั่งอสุจิแต่ละครั้ง) เขาไปเจอไข่และได้ปฏิสนธิและได้เกิดมาเป็นเรา ศักยภาพอย่างมหาศาลเหล่านั้นเป็นพื้นฐานความแข็งแกร่งให้เราได้ต่อสู้อุปสรรค ปัญหาและเรียนรู้ชีวิต... ขอให้ทุกชีวิตทีได้เกิดมาต่อสู้ สร้างประโยชน์ให้กับสังคมโลกให้เต็มที่นะคะ

ขอบคุณเจ้าของบันทึกที่นำเรื่องนี้มาแบ่งปัน  ขอให้ขวัญมาอยู่กับเนื้อกับตัว หายตกใจจากอุบัติเหตุจราจรในวันนั้นนะคะ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

นอกจากจะมีน้ำให้ดื่มแล้วยังมีผลไม้กล้วยซึ่งมีคุณค่าทางสมุนไพรด้วย น่าภาคภูมิใจแทนทีมงานผู้จัดทำนะคะ   วัฒนธรรมไทยเรามีอะไรดี ๆ อีกหลายอย่างที่เราคนไทยกันเองมองข้ามไป พวกเราควรระลึกถึงแนวพระราชดำริ "เศรษฐกิจพอเพียง" ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้มากขึ้น แล้วเราก็จะพบคุณค่าความเป็นไทยมากขึ้น เห็นภาพแล้วก็ยังรู้สึกสดชื่นเหมือนเหตุการเพิ่งจะผ่านไปไม่นาน... ยังคิดถึงทุก ๆ คนเสมอ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

เห็นภาพเหล่านี้แล้วคิดถึงจัง คิดถึงเพื่อน ๆ คิดถึงบรรยากาศสดชื่น ณ ช่วงเวลานั้นเหมือนว่าเพิ่งจะผ่านไปไม่กี่วันนี้เอง

กลอนถูกใจจัง สุดยอด ชอบมาก

เริ่มที่เรา จากความคิด

วันละนิด สร้างความหวัง

ชวยต่อเติม เสริมพลัง

อย่าหยุดยั้ง.....สร้างแรงใจ

สวัสดีปีใหม่บรรยากาศแบบไทย ๆ จ๊ะ อุ้ม

ช่วงสงกรานต์พี่และครอบครัวได้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิด ได้กราบขอพรและสรงน้ำหลวงพ่อ และคุณแม่มาเช่นกันค่ะ ก็มีอบอุ่นดี สุขใจที่มีโอกาสได้ดูแลท่านบ้าง แม้จะเพียงเสี้ยวเวลาไม่กี่ชัวโมงก็ตาม... และอุ้มกลับสกลฯหรือเปล่าจ๊ะ

คิดถึงนะ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

แวะมาให้กำลังใจ คนขยันสาน ฝันสม่ำเสมอ ดีใจด้วยกับคนไข้เหล่านั้นนะคะ ที่ยังมีคุณพยาบาลที่เข้าใจ คอยรับฟังและให้กำลังใจเขา

คิดถึงอยู่นะคะ พี่เองช่วงนี้ไม่ได้ดูแลคนป่วยเลย ความรู้ก็คงส่งคืนอาจารย์ไปมากแล้วเหมือนกัน เรียนมาแล้วไม่ได้นำไปใช้ แย่เนาะ... (เข้าข่ายซึมเศร้าแล้วใช่ปะ)

ถ่ายภาพหลังบ้านมาฝากอุ้มด้วยจ๊ะ... เข้าตรู่วันหมอกหนา อากาศหนาว

 

สวัสดีค่ะ คุณลือศักดิ์

ขอเป็นกำลังใจให้อีกแรง ขอให้เข้มแข็ง  ผ่านพ้นระยะวิกฤตนี้ไปด้วยดีนะคะ

อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วย

สวัสดีค่ะ คุณเทียร์

ใช่ค่ะ ทรัพย์สินเงินทองแลกทุกอย่างไม่ได้ทั้งหมด ทุกอย่างต้องแล้วแต่โอกาส และในช่วงเวลานั้นคุณก็คงอยู่ในสถานการณ์หรือโอกาสไม่เหมาะที่จะทำสิ่งที่ใจอยากทำ ก็เลยทำให้รู้สึกเจ็บปวด โทษตัวเองที่ต้องเสียบุคคลอันเป็นที่รักไปในช่วงเวลานั้น แต่พระท่านว่า "สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม" บางครั้งแม่ว่าเราจะทำเต็มที่แล้วสิ่งที่มันจะเกิดก็ต้องเกิดอยู่ดี นึกเสียว่าทำบุญร่วมกันมาแค่นั้น เวลาที่เหลือของเราก็สร้างกรรมดี อุทิศส่วนกุศลไปให้ ขออโหสิกรรมให้กันจะดีกว่าไปหวนคิดถึงเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ เพราะอดีตเราย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ ขอเป็นกำลังใจให้สู้ ๆ ต่อไปนะคะ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

แวะมาให้กำลังใจค่ะ

แม้พี่จะมีทั้งพ่อ - แม่ คอยดูแลให้กำลังใจเรา และเราได้ดูแลท่านบ้างเป็นบางโอกาส แต่พี่ก็มีความคิดเห็นเหมือนกับหลายท่านที่แสดงความคิดเห็นข้างต้น คือ พ่อ - แม่ คือพระที่อยู่ในใจของลูกเสมอ ท่านจะอยู่ใกล้ชิดเราเมื่อเราระลึกถึงท่าน

สวัสดีจ้า หลานยอด ยาหยี น้าแอม แอนด์ My younger brother

Thank you for your encourage.

บางครั้งพี่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมจึงฝังใจเรื่องเก่า ๆ ที่เคยลำบาก ทั้ง ๆ ที่เราเองก็ภาคภูมิใจพอใจในความเป็นอยู่ปัจจุบัน โรคจิตหรือเปล่า?

สวัสดีค่ะ อุ้ม

long time no see คิดถึงนะจ๊ะ สบายดีหรือเปล่า

 ผู้ป่วยรายนี้เป็น เขาไม่ตื่นเต้นกับอาการ(ภาพลักษณ์)ของเขาเลยนะ ดูเขาสุขภาพจิตดีด้วยซ้ำ เขาบอกว่า "คนไข้ฟอกไตทุกคนก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ" พี่ก็เลยคิดว่าผู้ที่ทำงานหน่วยไตเทียมคงได้เจอ Case แบบนี้บ่อย ๆ เลยเก็บภาพมาลงให้ผู้รู้ร่วม discussion จ๊ะ

สวัสดีค่ะ คุณชา

ผู้ป่วยบอกว่าประกอบอาชีพทำนามาตลอด หลังได้รับการฟอกไตเรื่อย ๆ เส้นเลือดค่อย ๆ โป่งพองขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่มีอาการเจ็บปวดแต่อย่างใด

อยากให้ท่านผู้รู้ร่วม discussion เหมือนกันค่ะ

ขอบคุณที่ร่วมแสดงความคิดเห็นนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณเดชา

 อยากให้เด็กวัยรุ่นที่ชอบทำตัวเสเพลได้อ่านบันทึกนี้บ้างจังค่ะ เผื่อจะเตือนสติได้บ้าง นายเกริกเขาไม่มีอะไรให้ตัวเองได้ภาคภูมิใจเลยนะคะ

 คนเราโอกาสที่จะได้เกิดมาน้อยมาก ชีวิตที่ได้เกิดมาคือสิ่งมหัศจรรย์ คือชีวิตที่เก่งที่สุดมีศักยภาพสูงสุด (sperm จากพ่อตัวที่เก่งที่สุดที่สามารถวิ่งไปผสมกับไข่ของแม่ได้ก่อนใครอื่นในจำนวนคู่แข่ง 2 – 3 ร้อยล้านชีวิต) เมื่อได้เกิดแล้วเราก็ต้องใช้ศักยภาพให้เต็มที่สมกับที่ได้รับโอกาสนั้น ทำประโยชน์ให้กับสังคมและประเทศชาติ เพื่อจะได้รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า เป็นความภาคภูมิใจให้ได้ระลึกถึงก่อนตาย

สวัสดีค่ะ อาจารย์กิตติพัฒน์

 ช่วงทำนา(เกี่ยวข้าว)ผู้รับบริการน้อย เลยแอบมาฟังเพลง

 เพลงไพเราะมาก เพราะผู้ขอหรือดีเจน๊า....

เพลงของไม้เมืองหรือเปล่าคะ... ถามเผื่อจะได้หาโหลดเป็น MP3

ขอบคุณทั้ง 2 ท่านนะคะ ทั้งผู้ขอและดีเจค่า.....

สวัสดีค่ะ คุณกิตติพัฒน์

Ico64

ชอบเพลงนี้มาก ฟังสบาย ๆ บรรยายได้เห็นภาพชัดเจน ภาพประกอบสวย บรรยากาศคุ้นเคย ขอบคุณทั้งผู้ขอและผู้จัดค่า ขอบคุณ ๆ

สวัสดีค่ะ คุณกิตติพัฒน์

Ico64

แวะมาฟังเพลง ผ่อนคลายยามบ่าย ชอบทั้ง 2 เพลงค่ะไปด้วยกันได้ดีอารมณ์เดียวกันทั้ง 2 เพลงเลย เพลงเศร้าแต่ก็ชอบ ไม่อยากบอกว่าฟังแล้วทำให้คิดถึงอดีต เดี๋ยวจะถูกมองว่าแก่ ขอบคุณที่แบ่งปันความสุขค่ะ

สวัสดีจ๊ะอุ้ม

กลับเข้ามาเยี่ยมอีกครั้งค่ะ ครั้งก่อนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้อความหายหมด จะชมว่า “ลิ้นชักใจ” เป็นบันทึกที่ดีมาก หากรู้จักแบ่งรู้จักเก็บความรู้สึกและประสบการณ์ก็จะเพิ่มความสุข ความมีคุณค่าในตนเองมากยิ่งขึ้น ประสบการณ์ดี ๆ ก็เก็บไว้ในลิ้นชักที่ใกล้มือเปิดดูบ่อย ๆ จะได้ให้กำลังใจตนเอง ส่วนประสบการณ์ที่คิดว่าผิดพลาดก็เก็บไว้ลึกหน่อยก็ได้นาน ๆ ครั้งเมื่อเจอปัญหาก็จะได้เตือนใจตนเอง เป็นบทเรียนให้ได้ปรับปรุงแก้ไข คิดถึงอุ้มนะ... เอาใจช่วยในการดูแลคุณแม่ สู้ ๆ นะคะ

สวัสดีค่ะ คุณกิตติพัฒน์

 หัวใจคงเต็มไปด้วยดนตรีและความรักนะคะถึงได้มีเหลือมาแบ่งใคร ๆ ตั้งมากมาย

ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณบุษรา

 ดีใจด้วยในความสำเร็จนั้นนะคะ

 ชีวิตคือการต่อสู้ค่ะ

ช่วงนี้ให้กำลังใจในการต่อสู้อุทกภัยนะคะ

รักษาสุขภาพด้วย

  • สวัสดีช่วงเลิกงานจ๊ะอุ้ม
  • เหนื่อยเหมือนกัน ขอพักด้วยคนนะคะ
  • ภาพสวย ๆ ทั้งนั้นเลย
  • ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันค่ะ

สวัสดีจ๊ะ อุ้ม

เห็นอุ้มมีความสุขพี่ก็มีความสุขด้วย ชื่นชมจริง ๆ ค่ะ

อุ้มเป็นนักสู้ชีวิต เรียนรู้ตลอดเวลา

ส่วนหนึ่งของความคิดอยากฝึกตัวเองให้มี Life styl เหมือนอุ้มจ๊ะ แต่เรื่อง G2K ของพี่ก็ยังไปไม่ถึงไหน

รักและคิดถึงเสมอ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี