ความรู้สึกที่มาศึกษาในโครงการมหาลัยฃีวิต

บ่าววี  กลุ่มของท่านรู้สึกอึดอัดบ้างหรือเปล่า ที่บางทีเพื่อนๆนักศึกษาคุยกันไม่ค่อยจะรู้เรื่อง  ข่าวมาว่าบางกลุ่มถึงขั้นแยกกันทำงานแล้วเป็นเรื่องจริงมั้ย ถ้าเป็นเรื่องจริงจะส่งผลกระทบถึงศูนย์การเรียนรู้ของพวกเราหรือเปล่า  และจะมีวิธีการและมาตราการอย่างไรในการแก้ไข   ช่วยแนะนำและชี้แนะ   ด้วยนะ

คำตอบ
เป็นเรื่องปกติ ของการทำงานกับคนส่วนมาก  มักจะมีปัญหาแบบนี้แหละ  ต่างคนก็ต่างความคิด บางครั้งก็รู้สึกอึดอัดเหมือนกัน อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่จุดมุ่งหมายของทุกคนก็คือ ต้องเรียนให้สำเร็จนั่นคือเป้าหมายของทุกคน  จริงมั๊ย ผลกระทบถึงศูนย์ของพวกเราไม่ได้เป็นปัญหามากหรอก เพราะการที่กลุ่มของท่านแยกกันทำงานมันเป็นเรื่องของส่วนบุคคลในภาพรวมของกลุ่ม เพราะฉะนั้นก็พูดคุยกันด้วยเหตุผล และก็แบ่งความรับผิดชอบให้แต่ละคนเป็นหัวข้อไป แล้วก็นำมาสรุปร่วมกันนะคะ 
กลุ่มพันธมิตร จังหวัดลำปาง
นึกว่ามีแต่ที่มหาวิทยาลัยชีวิตศูนย์ลำปางที่มีปัญหาแบบนี้ ดิฉันเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เคยท้อแท้กับปัญหาเหล่านี้แต่ถ้าเราคิดว่าเราได้ลงเรือลำเดียวกันแล้วยังไงซะก็ไม่ควรทอดทิ้งกัน แต่เราจะช่วยกันพาเรือลำนี้ให้ไปได้ตลอดรอดฝั่งเพื่อจะนำเราไปสู่เป้าหมายที่เราได้หวังไว้ร่วมกัน จริงไหมคะ
นายสวัสดิ์ พุ่มพวง
การ "เติบโต" ของชุมชนและการเรียนรู้  ต้องผ่านกระบวนการขัดแย้งก่อนครับ  เพราะเราไม่ได้ถูกฝึกให้คุ้นเคยกับความคิดเห็นแตกต่าง  เพราะในอดีตสังคม  ชุมชนเรามีอำนาจสูงกว่า  เป็นผู้ชี้ผิดถูก  ความเห็นแตกต่างที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์เรา  เลยไม่มีโอกาสได้แสดงตัวออกมา  แต่พอเราเปลี่ยนสังคมให้ทุกคนเท่าเทียมกันมากขึ้น  ช่วงแรก ๆ เราก็อาจจะอึดอัดกับความเห็นที่ต่างกันเหล่านั้น

อย่าหงุดหงิด  และอย่ากลัว  ปรากฏการณ์เหล่านี้เลยครับ  เป็นเหมือนกับพระอาทิตย์ที่ขึ้นทางตะวันออกนั่นแหละ  มันเป็นธรรมชาติที่อยู่กับเราครับ  เมื่อเวลาผ่านไป  เราจะปรับตัวได้  และเรียนรู้มากขึ้น  แล้วเราจะเห็นความสวยงามของความเห็นที่แตกต่างเหล่านั้นครับ  เพราะความเห็นแตกต่างนั้น  จะเป็นวัตถุดิบที่จำเป็นในการ "สร้างผู้นำ" ครับ  แล้วถึงตอนนั้นรับรองว่า  ท่านทั้งหลายจะหงุดหงิดกับ คนที่เห็นเหมือนกันไปหมด  มากกว่าความเห็นแตกต่างครับ  เชื่อผมได้เลย

อเมริกา  กว่าจะเข้มแข้งขนาดนี้  คนในชาติเขา "ฆ่ากัน" เป็นระยะเวลาสามสิบปีหนะครับ...เราแค่แตกต่างกันทางความคิด  เรื่องเล็กมากครับ...มหาวิทยาลัยชีวิต  เป็นการเปิดโอกาสให้ทุกคนได้เรียนรู้ในทุกเรื่องครับ  แม้แต่การใช้ชีวิตร่วมกัน...แม้แต่ผมเองที่เป็นผู้อำนวยการเรียนรู้ (คนสอน) ก็ได้เรียนรู้ในการใช้ชีวิตกับชุมชนและภูมิปัญญาที่ฝังอยู่ในชุมชนครับ...และผมจะไม่เข้าไปตัดสินความเห็นแตกต่างที่เกิดขึ้น  ให้กระบวนการเป็นตัวจัดการ  รวมทั้งการสร้างผู้นำด้วย...เมื่อมีกระบวนการกลุ่ม  ผู้นำจะเริ่มเผยตัวเองออกมาครับ...การเรียนมหาวิทยาลัยชีวิต  มันเป็นเหมือนกับการฝึกให้เรา...กลับมาใช้ชีวิตที่สอดคล้องกับธรรมชาติ..คือ  ใจเย็น  อดทน  ให้เป็นไปตามกระบวนการธรรมชาติ  มากกว่าที่จะเร่งเอาตามความ "อยาก" ของมนุษย์เป็นตัวตั้ง

...นับว่า โชคดี  ที่ได้อยู่ในกลุ่มที่มีความเห็นแตกต่างนะครับ...ยิ่งไปกว่านั้น  โชคดีที่ได้เรียนมหาวิทยาลัยชีวิต...ผมก็โชคดีที่ได้มีโอกาสเข้ามาเรียนรู้ในมหาวิทยาลัยชีวิต  ในฐานะผู้อำนวยการเรียนรู้ (หรือวิธีคิดแบบเดิมเรียกว่า อาจารย์หรือผู้สอนนั่นแหละครรับ)
บ่าววี

คุณสวัสด์ให้ข้อคิดดีๆ มากเลยการ "เติบโต" ของชุมชนและการเรียนรู้  ต้องผ่านกระบวนการขัดแย้งก่อน กลุ่มของบ่าววีเองก็รู้สึกดีใจที่มีโอกาสได้ศึกษาในโครงการมหาวิทยาลัยชีวิต