ว่างไหม

พี่ไก่

วันที่ 14ก.พ.นี้ ว่างไหม จะมีงาน

กวี ดนตรี : สุนทรีย์แด่องค์ราชันย์ ที่พิพิธภัณฑ์น่าน ตั้งแต่ 5 โมงเย็นเป็นต้นไป อยากให้มีเพลงของพืชด้วย ...

ตอนนี้มี เดี่ยวไวโอลิน เพลงพระราชนิพนธ์โดยครูเล็ก

เสียงหวานๆของป้าอ๊อด ลักษณาพร

เพลงสตริงเยาวชนจากสา และนันทบุรี

และจากโฮม มิวสิค เซนเตอร์

ถ้ามีแนวเพื่อชีวิตอีกนิด จะเป็นไรไปใช่เป่า

 

 

คำตอบ

เรียน คุณพี่ ผอ.ไก่  ที่นับถือ

      ที่ผมรับปากไว้เมื่อวันวาน (๑๓ ก.พ.)  ทางโทรศัพท์ว่าจะมาร่วมงานด้วยนั้น   สงสัยจะต้องขออนุญาตบอกปัดแล้วละครับ  เพราะตอนแรกนึกว่าจะปลีกตัวจากงานอบรมชาวเขาบนดอยมาได้  (อบรม ๒ วัน ๑๔-๑๕ ก.พ.) ที่บ้านถ้ำเวียงแก อ.สองแคว

       ปรากฏว่า ไม่สะดวกหลายอย่าง  คงต้องขอแจ้งงดด้วยความเกรงใจอย่างยิ่งครับ   ขอบคุณมากๆที่นึกถึงและแจ้งข่าวชนิดนี้   ไว้โอกาสหน้านะครับ

                                          พืช ศพส.๒๕ น่าน 

 ขอบคุณค่ะที่แต่งตั้งให้เป็นผอ. เรียก พี่ไก่เฉยๆจะดูกันเองกว่าไหม?

ภารกิจที่มีอยู่คือความจำเป็นไม่ว่ากันค่ะ  โอกาสข้างหน้ายังมี และคงต้องรบกวนอีกแน่ๆ

จากงานครั้งนี้ทำให้รู้ว่ามีกลุ่มเด็ก/เยาวชน/กระทั่งผู้ใหญ่  ต้องการพื้นที่เพื่อการแสดงออกและได้ทำในสิ่งที่ตนเองชอบ(ซุ่มซ้อมกันแต่ไม่มีโอกาสโชว์)

ทำอย่างไร องค์กรไหนจะช่วยได้ หากจะทำต่อเนื่องเช่นมีลานประจำ อุปกรณ์เครื่องเสียงพร้อมทุกวัน ค่ากระแสไฟฟ้ายกเว้น กลุ่มไหนมาเล่นมีของขวัญเล็กๆน้อยๆให้ เช่นเสื้อยืด ฯลฯ มีการกำหนด แนวของดนตรีแต่ละวัน เพื่อไม่ให้อารมณ์สับสน

จัดงานครั้งนี้สับสนนิดหน่อยเพราะมีทั้งเพลงเบาๆและสตริงหนักๆ(ประสาเยาวชน) และเพลงสตริงสากล ถ้าเพื่อชีวิตมาได้อีกคนล่ะก้อ จัดได้ว่าเป็นมหกรรมดนตรีทีเดียว

พี่ไก่

 

นาย พีชพงศ์ พิทักษ์

เรียน คุณพี่ไก่

         ดีใจที่สื่อสารกับพี่ได้  และยินดียิ่งที่จัดเวทีการแสดงชนิดนี้ขึ้นมา  เป็นพื้นที่เล็กๆแต่มีความหมายสำหรับคนดนตรีครับ 

         สำหรับบทเรียนการจัดกิจกรรมเป็นประโยชน์ทีเดียว  ผมเคยชมบรรยากาศชนิดนี้มาหลายแห่งครับ ที่ภาคใต้ส่วนใหญ่เทศบาลจะเป็นเจ้าภาพ  เช่นที่ เทศบาลนครหาดใหญ่  เคยจัดให้มีดนตรีทุกวันอาทิตย์ที่สวนสาธาณะเชิงเขาคอหงษ์เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนโน้น ผมยังจำไม่ลืม   เทศบาลนครศรีธรรมราชบ้านเกิดผม  เคยมีการจัดเล่นดนตรีในวันหยุดที่สวนสาธารณะทุ่งท่าลาด มีเวทีถาวรอยู่ริมสระน้ำ  เมื่อหลายปีก่อนเช่นกัน มาอยู่ที่น่านนานๆ  ไม่ทราบว่ายังมีกิจกรรมชนิดนี้กันอยู่อีกหรือเปล่าในสวนสาธารณะ แต่ที่กรุงเทพฯใหนยังมี ดนตรีในสวน อยู่  หลังๆมานี้ กิจกรรมการแสดงออกทางดนตรี(บางครั้งเป็นการประกวดดนตรี) อยู่ในห้างเสียเป็นส่วนใหญ่ จนกลายเป็นแฟชั่นที่ปั้นแต่งเสียมากกว่าอารมณ์ดนตรีแบบธรรมชาติ

       ผมเชื่อว่า การได้ฟังดนตรีอย่างที่ พี่ไก่คิด เป็นสิ่งดี และสร้างเสริมวัฒนธรรมการฟัง   มากกว่าการสร้างวัฒนธรรมการประกวดประชันแข่งขัน     ที่มีเบื้องหลังคือธุรกิจการค้า พาณิชย์ศิลป์

       ผมเองทำกิจกรรมเช่นนี้เพียงละครั้ง ในงานฤดูหนาว เมื่อก่อนเล่นดนตรี "โฟล์คซองข้างถนน" แบบเปิดหมวก หาเงินช่วยเดือนชาวเขาบนดอย   หลังๆมาจัดเล่นในร้ายนิทรรศการของศูนย์ฯ ในลักษณะ "เวทีเพลงชีวิต"

      ทำเล็กๆ  ทำน้อยๆ  แต่มีความหมายเมื่อ ปีใดคิดจะไม่ทำ ก็จะมีคนถามไถ่ถึง

     ไว้แลกเปลี่ยนกันยาวๆคราวต่อไปนะครับ

 

      

ดีใจเช่นกัน..ที่สื่อสารกันได้  เวลาการใช้เน็ตของพี่จะเป็นตอนเย็นๆ (ถ้าว่าง) หากมีอะไรจะให้พี่ได้ช่วยบ้างก็ยินดี และแจ้งข่าวผ่านช่องทางนี้ก็ได้

พี่ไก่