สวัสดีปีใหม่2550ค่ะ ครูบาสุทธินันท์

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ครูบาสุทธินันท์

ในโอกาสวันดีวันปีใหม่

ขออำนวยอวยชัยให้ผ่องศรี

ขออำนวยอวยชัยให้โชคดี

ตลอดทั้งปีมีแต่สุขทุกวันคืน

จาก...ครูอ้อย

คำตอบ

 

   อ้อยเอยอ้อย มาลัยถ้อย ร้อยคำหวาน

มาขับขาน พรดี วันปีใหม่

เป็นน้ำมิตร น้ำดี มีน้ำใจ

ขอพรไหล กลับอ้อย ร้อยเท่าเอย.

 

           สุทธินันท์  ปรัชญพฤทธิ์

 

ครูอ้อย แซ่เฮ

มาปะทะคำกลอนเอ่ยเอื้อนอ้อย

ว่าขับร้อยร้อยรวงพวงคำหวาน

ด้วยน้ำจิตน้ำใจในวันวาน

เป็นสะพานมิตรภาพอันยาวไกล

ครูอ้อย

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  สะพานอ้อย สะพานใจ คงไหลลื่น

ขวนคนตื่นมาเรียนเพียรศึกษา

เป็นอาจารย์ชาญเชี่ยวด้านวิชา

เก่งภาษาอังกฤษฟุตฟิตเอย

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  จะฝากตัวเป็นศิษย์รับไหมเน๊อะ

หรือจำเพาะจำนวนเป็นส่วนสัด

ลูกศิษย์โข่งสมัครมาเรียนลัด

ครูจะจัดตรงไหนให้นั่งเรียน

ครูอ้อย แซ่เฮ

สะพานนี้สะพานไหนใช่คอนกรีต

มิได้ขีดกำหนดกั้นชั้นศึกษา

หากฝึกฝนพร่ำบ่นฝนวิชา

ในเบื้องหน้าก้าวหน้าสถาพร

ครูอ้อย แซ่เฮ

นักเรียนโข่งโย่งใหญ่ไม่รังเกียจ

ไม่หยามเหยียดเกลียดเด็กเล็กคำสอน

หากผู้ใหญ่ใคร่เรียนร่ำพร่ำอ้อนวอน

ยังคงสอนในบันทึกฝึกปรือเอง

กราบเรียนเชิญเพลินที่มีเทคนิค

เรียนเชิญคลิกพลิกหาไม่ข่มเหง

เพิ่มพากเพียรมุ่งการเรียนไม่หวั่นเกรง

จงเรียนเร่งศิษย์ลูกต้องถูกตี

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

 จะเฆี่ยนแรงไหมหนาถ้าเรียนช้า

อยู่กะลามานานจนโง่เขลา

ได้ครูดีเห็นทีต้องย่องเบา

จะแอบเข้าไปดูครูสอนเอย.

ครูอ้อย แซ่เฮ

หากพากเพียร  คงไม่เฆี่ยน ให้เสียมือ

คงไม่ถือ  ว่าเบา  โง่เขลานั่น

คงไม่ยาก  หากอยากเรียน  รู้เท่าทัน

สารพัน  นั้นมีอยู่  ดูเอาเอง

เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  นับเป็นวาสนาที่มาพบ

ใช่ประจบครูเจ๋งเก่งเหลือหลาย

แถมใจดีไม่มีท่าว่าใจร้าย

ถึงมาสายไม่เป็นไรใช่ไหมครู

 

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

 เรียนทางบล็อก ต๊อกแต๊ก ที่ละขั้น

แต่ละวัน วันละข้อ คงพอไหว

ที่ไม่รู้ก็จะถามถึงความนัย

ผมถามไป ครูตอบมา ทุกคราเอย.

 

 

 

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

 เข้าไปดู เทคนิค แล้วแทบช็อก

มีเต็มบล็อก ลานตา มหาศาล

เอาเวลา ที่ไหน ทำการงาน

มีการบ้าน เป็นกะตั๊ก ชักตาลาย.

ครูอ้อย แซ่เฮ

นักเรียนดีทีท่าว่าครูดี

เพราะอย่างนี้จึงเปิดทางสว่างไสว

ให้เรียนรู้ดูอย่างครูก้าวหน้าไว

จักสอนไว้ให้ขยันหมั่นพากเพียร

ครูอ้อย แซ่เฮ

อ่านบันทึก ดึกดึก ก็อ่านได้

ไม่เข้าใจ ตรงไหน ที่ครูสอน

ไม่เข้าใจ  ต้องถาม ให้แน่นอน

ครูจะสอน ให้รู้แจ้ง แห่งความดี

อย่าเพิ่งงง สงสัย ในเทคนิค

เพราะท่านคลิก หนึ่งที ยังมีอีก

หากท่านคลิก หลายที ไม่ถึงซีก

ยังมีอีก ซีกความรู้ ครูหมั่นทำ

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

   ยิ่งค้นยิ่งคุยก็ยิ่งทึ่ง

คนๆหนึ่งทำอะไรคล่องไปหมด

เติมทุกวันทำทันทีไม่มีลด

จะจารจดเวลาไหนสงสัยจัง

ครูอ้อย แซ่เฮ

อิอิ เสียงหัวเราะ

คำขานเพราะ  เหมาะสม กับขานไข

ว่าเป็นคน ฝึกฝน ค้นในใจ

เติมเท่าไร ไม่มีพอ ขอไมตรี

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  มีเคล็บลับ อย่างไร ไวเช่นนี้

มีวิธี อย่างไร ไวนักหนา

มีสิบมือ ใช่ไหม มือไฟฟ้า

จึงตอบมา วิบวับ แสนฉับไว

 

ครูอ้อย แซ่เฮ

เคล็ดลับ  ก็คือ  ถือสัจจะ

ต้องลดละ  เลิกลบ จบเรื่องเล่น

ต้องลดละ เลิกลบ จบให้เป็น

เลือกเรื่องเฟ้น  เค้นไม่ตอบ  ชอบบางวัน

บางวันอ่าน  บางวันเขียน เพียรบากบั่น

บางวันเล่น บางวันนอน  สอนขยัน

บางวันมอง  บางวันจ้อง  สองตานั้น

วันเว้นวัน วันเว้นสิบ ยิบแยบยล

 

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

 เชิงชั้นครู ยิ่งรู้ ก็ยิ่งฝ่อ

ครูมารอ ลูกศิษย์ ยามติดต่อ

เปิดครั้งใด ไม้เรียว มายืนรอ

ครูนี่หนอ ช่างขยัน ทุกวันคืน

 

ครูอ้อย แซ่เฮ

ศิษย์ดี มีมานะ ละเรื่องเล่น

ครูเห็นเป็น หนทาง สว่างไสว

ครูเห็นเป็น หนทาง อันกว้างไกล

ครูจูงไป ให้พบ ประสบดี

ศิษย์ขยัน ครูพากัน ดันส่งเสริม

มูลค่าเพิ่ม เสริมต่อ ให้คงที่

ศิษย์ขยัน  ครูพากัน จรรโลงดี

สังคมดี ความสุข นิรันดร

ไม้เรียวครู เรียวหรู  รู้ว่าเจ็บ

เหมือนหนามเหน็บ เจ็บแสบ ทุกคราวสอน

เหมือนหนามเหน็บ เจ็บแสบ แอบอ้อนวอน

เหมือนขอพร สอนง่ายดาย เถิดพ่อคุณ

 

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

  มูลค่าเพิ่ม ความรู้ ดูเก๋ไก๋

ดื้อตาใส สอนยาก นะครูขา

ต้องใจเย็น เข็นครก ฟกอุรา

แต่เชื่อว่า ถ้าครูลุย คงฉุยเอย

ครูอ้อย แซ่เฮ

ครกหิน  ครกไม้ ก็น่ารัก

ดีกว่ายักษ์  ดีกว่ามาร  เป็นไหนไหน

ต้องใจเย็น  เห็นเป็นสุข  ทุกคราไป

เชื่อว่าได้  ไม่เป็นไร ขึ้นชื่อครู

ดื้อตาใส พบบ่อย  มีน้อยนัก

คุณครูรัก  มักจะติด  เป็นนิสัย

สอนให้รู้  ดูให้เป็น ไม่จำใจ

จงรู้ไว้  ครูรักศิษย์  คิดมากเอง

 

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

คุณครูขา มาสาย ไม่ได้เบี้ยว

ไม่ได้เที่ยวไปเหลวไหลเข้าไปมั่ว

หนูเด็กดีมีหรือจะไม่กล้ว

ความรู้รั่วหล่นหายไม่มาเรียน

ครูอ้อย แซ่เฮ

ครูก็รอ หนอไม่มา อ๋อมาสาย

ช่วยไม่ได้ เพื่อนนำหน้า  จะว่าได้

หากมาสาย  จงรีบเร่ง  ระวังกาย

ต้องเสียดาย  เพื่อนนำหน้า  จะว่านาน

ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์

มันหนาวเหน็บนอนสั่นไม่อยากตื่น

ตอนกลางคืนอากาศเย็นจึงเป็นหวัด

ไปค้นหายากินสารพัด

ยังฟุดฟัดฟุดฟิตติดหวัดใจ

ครูอ้อย แซ่เฮ

หากป่วยเจ็บ เหน็บหนาว ใครว่าได้

ไม่สบาย  รือไร  จึงหายหน้า

อ๋อเป็นหวัด  จัดยากิน  จึงไม่มา

หลีกหนีหน้า พาห่วงหา  และอาทร