รางวัลแห่งการเรียนรู้...ความสุขของการเล่าเรื่องราว

      ก่อนหน้านี้วันที่เท่าไหร่ดิฉันก็จำไม่ได้ โดยมีบุคคลท่านหนึงเดินเข้ามาหน้าตายิ้มแย้มมากๆ บอกกับนิสิตฉันว่า วันนี้มีคนเลี้ยงข้าวร้านยายต่วยแล้ว  (ท่านนั้นทีว่าก็คือ พี่พนัส  ปรีวาสนา  ) ดิฉันก็งง เอ๊ะ หมายถึงใคร แต่สายตาของพี่พนัสจ้องมาที่ดิฉัน ต้องหมายถึงดิฉันแน่ๆ เลยถามกลับไปว่า "เลี้ยงเนื่องในโอกาสอะไรมิทราบคะ  " พี่พนัสก็บอกว่า อ้าว ก็รางวัล "ฅ KM มมส." ไง (เพราะมีคนเข้าเกณฑ์อยู่คนเดียว อิอิอิ) ตอนนั้นดิฉันรู้สึก งง นิดหน่อยปนกับความรู้สึกดีๆ  "ดิฉันได้รางวัลเหรอ ถามตัวเอง " ดีใจแบบงงๆ

     ดิฉันได้รู้จัก GotoKnow มาตั้งแต่เดือน กุมภาพันธ์ 2549 เมื่อครั้งไปประชุมสัมมนาทางวิชาการ "แนวคิด หลักการ และประสบการณ์ด้านการจัดการความรู้ "วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2549 ณ ห้องประชุมกันทรวิชัย ชั้น 4 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  โดยช่วงเช้าเป็นภาคทฤษฏี โดยอาจารย์พิชิต  เรืองแสงวัฒนา ประธานสมาชิกเครือข่ายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสขลานครินทร์ เป็นผู้บรรยายให้ความรู้  และช่วงบ่ายเป็ภาคปฏิบัติโดยพี่วิชิต  ชาวะหา ศูนย์พัฒนาทรัพยากรการศึกษา(CARD)แต่วันนั้นพี่วิชิตติดราชการไม่สามารถมาได้ แต่ก็ได้บันทึกวีดีโอตัดต่อการบรรยายการสร้างบล็อก เพื่อเปิดให้ผู้เข้าอบรมได้รับทราบและปฏิบัติตาม ทำให้สามารถเข้าใจได้ง่ายและสร้างบล็อกได้  ทั้งนี้ในครั้งต่อมาดิฉันได้เข้าร่วมปฏิบัติการสร้างบล็อกอีกครั้งที่ สำนักคอมพิวเตอร์

   หลังจากได้อบรมผ่านมาเป็นเวลาหลายเดือน ดิฉันก็ได้รับคำสั่งจากท่านผอ.กองกิจ ให้ทำการสร้างบล็อกเพื่อการจัดการความรู้ภายในกองกิจทั้งหมด ดิฉันได้สมัครเป็นสมาชิกเมื่อวันจันทร์ที่  22 พฤษภาคม 2549 เวลา 10:08 น. แต่ดิฉันก็ยังงง ว่า เอ๊ แล้วเราจะเขียนยังไง ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าต้องทำยังไงบ้าง ก็เลยนำเรื่องราวจากเว็บไซต์กองกิจเกี่ยวกับ ตำนานกิจกรรม เรื่องคำทักทาย เป็นบทกวีของ *นามแฝง ผศ.ธัญญา สังขพันธานนท์ ประพันธ์ในขณะดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีฝ่ายพัฒนานิสิต(เนื่องในเทศกาลรับน้องใหม่ มิถุนายน 2544 :จากหนังสือรับน้ององค์การนิสิต ระบบปกติ) เป็นบันทึกแรก และบันทึกเดียวในช่วงเวลาหลายเดือน

    บุคคลท่านแรกที่เข้ามาแวะทักทายคือ  นายบอน  กาฬสินธุ์  แต่ดิฉันไม่ทราบเลยเพราะหลังจากเขียนบันทึกไม่เคยเปิดดูอีกเลย จนถึงวันที่ พี่พนัสเขียนบันทึกเกี่ยวกับ สอนจระเข้ว่ายน้ำ  อีกทั้งพี่พนัสเป็นคนชักชวนให้เขียนบันทึก  ดิฉันก็เลยบอกว่า เคยสมัครแล้ว เดี๋ยวลองเข้าดูก่อนว่ายังใช้ Account ตัวเดิมได้ไหมเพราะเปิดมานานแล้ว
ดิฉันเลยเริ่มเขียนบันทึกต่อมาชื่อว่า คืนชีพ ทุกคนเห็นชื่อนี้ก็สงสัย เอ๊อะไร อะไรคืนชีพ  และหลังจากนั้นได้รับการอบรมจากคณะกรรมการการจัดการความรู้ของมมส.โดยมีท่านอ.แพนด้า พี่วิชิต และพี่กัมปนาท เป็นผู้บรรยายให้เรารู้และฝึกปฏิบัติการเขียนบล็อก  และก็ได้กำลังใจจากพี่พนัส พี่หนิง พี่กัมปนาท และอีกหลายๆท่าน ที่คอยเข้ามาแลกเปลี่ยนในบันทึกของดิฉันตลอดมา  จน ณ ปัจจุบัน

   การเริ่มเขียนบันทึก กำลังใจ ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญที่จะขับเคลื่อนให้การจัดการความรู้เป็นไปอย่างยอดเยี่ยมและยั่งยืน

รางวัล ฅKM มมส.

   ขอขอบพระคุณทุกๆกำลังใจ แห่งการขับเคลื่อนไปสู่การจัดการความรู้อย่างยั่งยืน

  ขอบพระคุณมากค่ะ