GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เดือนนี้ไปทำอะไร...ที่ มอ.หาดใหญ่

เติมเต็มแก่ “ชีวิต” ตนเอง...ก็ถือได้ว่า ได้เริ่มทำหน้าที่ต่อชีวิตตนเองแล้ว

กลางเดือนนี้....ไปทำอะไรที่ภาคใต้  

Text : Ka-Poom

……………………………………………………….  

-------> ดิฉันมีทริปยาว...ไปที่ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา ตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม 2550 ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2550 แรกเริ่มเดิมทีได้รับการทาบทามจาก ท่าน อ.หมอปารมี...ชักชวนมาแบ่งปันเรื่อง การสร้างความสุขในการทำงาน พอพี่จิ๊บ-เมตตา...ทราบข่าวก็รีบกระโดดจอง..และคว้าหมับร่วมอีกสองรายการ...และพี่แป๊ด-รัตติยา ช้ากว่าพี่จิ๊บนิดหน่อย...ก็เลยอาจต้องเป็นช่วง...พฤษภาคม...

 

นี่เป็นอีกโจทย์หนึ่งในการทำงาน...ซึ่งเป็นหนึ่งในหน้าที่ต่อชีวิตเหมือนกัน

ทำไมต้องทำ...ไม่ทำได้ไหม

ไม่ ทำก็ได้ค่ะ ไม่มีใครบังคับ และก็ไม่ใช่รับปากเพราะเกรงใจ แต่...เป็นเพราะว่า...ตนเองอยากแบ่งปัน สิ่งดีดี ในส่วนที่ตนเองมี ให้แก่ผู้อื่น ส่วนผู้อื่นจะรับไปได้มากน้อยแค่ไหน ขึ้นอยู่กับบุคคลนั้น ซึ่งแต่ละคนแต่ละท่าน...มีส่วนดีที่ไม่เหมือนกัน เอาสิ่งนี้ไปเติมบ้าง เอาสิ่งนั้นไปเติมบ้าง...เติมเต็มแก่ ชีวิต ตนเอง...ก็ถือได้ว่า ได้เริ่มทำหน้าที่ต่อชีวิตตนเองแล้ว  

-------> การทำงานแต่ละครั้ง ...ดิฉันมักจะมองเป็น โจทย์ และพยายามหาคำตอบก่อน...ก่อนลงมือทำ จากนั้นเมื่ออยู่ในสภาวการณ์จริง..คำตอบที่เราเตรียมตอบโจทย์ไว้อาจไม่ใช่ อาจพลิกแพลงไปคนละเรื่องเลยก็มี แต่ดิฉันก็ไม่เคยมองว่าเป็นความล้มเหลว...  

ในการทำงานแต่ละอย่าง แต่ละครั้ง มีอะไรให้เราเรียนรู้มากมาย โดยเฉพาะการเรียนรู้ ภายใน ตนเอง ซึ่งเป็นการเรียนผ่านจากสิ่งที่มากระทบจากภายนอก   

และโดยส่วนตนค่อนข้าง...จะทุ่มเทในการทำงาน และเป็นการทำงานที่ต้องเรียนรู้ว่า..ทำอย่างไร เราถึงจะไม่เครียดจากการทำงาน ...

ทำอย่างไรเราถึงจะมี ความสุข ในการทำงาน และเป็นการทำงานที่ไม่เป็นการทำร้ายตนเอง   

-------> เวลาที่มีใครเอ่ย...ขอความร่วมมือในการทำงาน น้อยครั้งมากๆ ที่ดิฉันจะปฏิเสธ เพราะเชื่อว่า เป็นความโชคดีที่ได้มีใครสักคนมาขอให้เราร่วมทำงานด้วย และประโยชน์ที่ได้ไม่ได้ตกอยู่ที่ใคร...หากอยู่ที่เรานั่นเอง..ประโยชน์ที่ว่าไม่ใช่จำนวนเงิน ไม่ใช่ผลงาน ไม่ใช่ความดีความชอบ...แต่ประโยชน์ที่เกิดอย่างยิ่งใหญ่ คือ โอกาสที่ทำให้เราได้เรียนรู้...ภายในเรา...  

เรียนรู้ที่จะจัดการงาน

เรียนรู้ที่จัดการอารมณ์

เรียนรู้ที่จะจัดการความคิด

เรียนรู้ที่จัดการกิเลสทั้งหลายทั้งปวง...ที่เข้ามารบกวนเราอยู่ตลอดเวลา      

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 82274
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 17
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (17)

เป็นโครงการที่ดีที่อยากจัดมากค่ะ

รอกำหนดวันเวลา หัวข้อ แล้วจะเรียนปรึกษานะคะ

พี่ Ka-Poom ค่ะ

เมื่อวันเสาร์ที่หนูได้ไปเจอพี่โอ๋  ก็ได้ข่าวมาว่าพี่ Ka-Poom จะไปเยื่อน มอ. เสียดายที่ไม่ได้ลงไปหาดใหญ่ช่วงนั้น เอาไว้รออ่านในบันทึกแทนแล้วกันนะค่ะ

สวัสดีค่ะ น้องกะปุ๋ม

  • นี่คือคนที่ทำงานด้วยใจที่เป็นสุขจริงๆค่ะ...ทำแล้วไม่หวังอะไร...ทำด้วยใจที่เป็นสุขโดยแท้และได้เผื่อแผ่ความสุขให้ผู้อื่นด้วย
  • สวรรค์มีตาค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

 

คิดเหมือนครูอ้อยเลยค่ะ...ก้มหน้าก้มตาทำงานไปในแต่ละวัน  คนที่ได้ก็คือตัวเราน่ะค่ะ...   ลูกกะปุ๋ม

สวัสดีค่ะ กะปุ๋ม

         คงได้มีโอกาส เจอกันก่อน ในรายการของ หมอปารมี  และพี่อาจจะไปขอ observe ในรายการของพี่จิ๊บ อีกรอบนะคะ

           ไว้คุยรายละเอียดกันนะคะ

คนเก่ง ก็ย่อมได้รับเกียรติให้เดินสายไปช่วยเหลืออยู่เสมอ ๆ เช่นนี้แหละครับ...(มีผู้จัดการ (คิว)  หรือยังน้อ)...ยิ้ม ๆ

........................

ขอให้มีความสุขกับการเดินทางสู่การงานอันเป็นที่รัก  นะครับคุณกะปุ๋ม

.......................

ยังติดใจมุมหนังสือและมุมทำงานไม่หายเลยนะครับ...เรียบง่ายและเป็นกันเองกับตัวเจ้าของเสียจริง

 

ผมก็ยังสงสัยเหมือนเดิมครับ ตามแบบคนขี้สงสัยครับ

ว่าที่พูดมานั้นหมดหรือยังครับ ผมว่าน่าจะยังมีอะไรลึกๆกว่านั้นครับ

ขอบคุณครับ

พี่อึ่งอ๊อบคะ...

ยังงัยก็โทร...คุยได้นะคะ...สำหรับรายละเอียดน่ะค่ะ...

หรืออยากได้หัวข้ออะไรเพิ่มเติมก็บอกนะคะ 

(^______^)

น้องมะปรางคะ...

เสียดายจังเลย...ที่จะไม่ได้เจอทีมงาน...คนเก่งของ ดร.จันทวรรณ...ไว้มีโอกาสอาจได้เจอกันนะคะ...

(^____^)

สวัสดีค่ะ...พี่ติ๋ว...

ช่วงนี้เช้าๆ ไม่ค่อยได้อ่านบันทึกพี่ติ๋วเลยนะคะ..หวังว่าพี่ติ๋ว...คงสบายดีนะคะ...

ขอบคุณที่แวะมาทักทายค่ะ

(^_____^)

ครูแม่อ้อยคะ...

กะปุ๋มมีตัวแบบ(Role Model) ...หลายๆ ท่านที่เป็นฮีโร่ในดวงใจ...และเดินตามรอยความดีของแต่ละท่าน...มาประยุกต์ใช้กับชีวิตตนเองค่ะ

(^______^)

สวัสดีค่ะ...พี่แป๊ด..

กะปุ๋มเดินทางไปถึงวันจันทร์ที่ 19 มีนาคม นะคะ...หากมีโอกาสคงได้เจอกันนะคะ...สำหรับรายละเอียดโปรแกรมพี่เราก็ค่อยคุยกันตอนที่เจอแล้วกันนะคะ

(^______^)

ลูกกะปุ๋ม..ก็เป็น Heroine ของครูอ้อยค่ะคนหนึ่งค่ะ

คุณพนัสคะ..

กะปุ๋ม..นั่งนึกอยู่ตั้งนานว่า..แดนไท นี่ชื่อคุ้นๆ จัง..ที่ไหนได้ก็คือ ชื่อหลานตัวน้อยนี่เอง...แผ่นดิน แดนไท ลูกพ่อพนัส..

ความสุขและชีวิตอยู่ที่การอุทิศตนในการทำงานค่ะ...ก็เลยค่อนข้างให้ความสำคัญกับมุมทำงานที่ลงตัว...ดีใจที่คุณพนัส...ติดใจมุมทำงานของกะปุ๋ม...แบ่งปันและแลกเปลี่ยนได้นะคะ...แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต..แต่ก็ยิ่งใหญ่..ให้แรงใจเรานะคะ...

วันนี้...หมุนโต๊ะทำงานตัวเอง...สามรอบแล้วค่ะ...กว่าจะลงตัวสำหรับการทำงานวันนี้

(^______^)

(^______^)

ขอบคุณค่ะ...ครูแม่อ้อยขา...

 

สวัสดีค่ะ...ท่าน ดร.แสวง...

สุดยอดอีกแล้วค่ะ...ก็อาจจะมีนะคะ...ภายใต้คำพูดหนึ่งคำมีภาพผืนใหญ่ซ่อนอยู่...

แล้วท่าน ดร.แสวง...มองเห็นอะไรบ้างคะที่ซ่อนลึกอยู่ข้างใน...นั้น

(^_____^)

ท่าน ดร. ดร. ครับ

ผมเห็นครับแต่ยังไม่สามารถบรรยายเป็นตัวหนังสือได้ชัดมากนัก

ภาพนี้อยู่ระหว่างหูสองข้าง แผ่ลงมาระหว่างแก้ม จนลงมาใต้คางประมาณหนึ่งคืบครับ ที่เป็นแรงดึงให้ได้ลงใต้ครับ

การลงใต้น่าจะทำให้เคลียร์เครื่องหมายบวกลบในพื้นที่ระหว่างสองหูได้ในบางเรื่องครับ

นี่ผมอ่านตามตัวหนังสือ และที่ซ่อนหลังตัวหนังสือครับ