สัปดาห์ก่อนไปเฝ้าแม่ที่นอนป่วยด้วยอาการไอเป็นเลือดสดๆ  แต่อาการทั่วไปของคนไข้ดีมาก คุยเก่งจนคนเยี่ยมยังเอ่ยปากว่าคนไหนเป็นคนไข้กันแน่ ระหว่างคนที่ถูกเยี่ยมกับคนเฝ้าไข้

อาการป่วยที่ว่าหมอยังตรวจหาสาเหตุไม่ได้ เนื่องจากส่องกล้องดูทางจมูกก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ เอกซเรย์ปอดก็ดูเหมือนปกติ ตรวจเสมหะก็ไม่พบเชื้อ แต่คาดว่าอาจเกิดจากหลอดลมอักเสบนานๆ แล้วทำให้เลือดออกจากหลอดลมได้ คุณหมอที่ดูแลจึงเปลี่ยนยาให้ใหม่

วันนั้นเห็นยาใหม่ๆ หลายชนิดที่แม่ไม่เคยกินมาก่อน มีทั้งเม็ดสีม่วง สีส้ม เลยสนใจดูยาในซองที่โรงพยาบาลจัดมาให้แบบ unit dose แต่รวมทุกชนิดในมื้อนั้นอยู่ในซองเดียวกัน ระหว่างดูเม็ดยาก็ลองสอบถามแม่ดูเพื่อความมั่นใจว่า ยาเม็ดสีม่วงและสีส้มในซองนั้น เป็นยาใหม่ที่แม่ไม่เคยกินมาก่อนใช่หรือไม่ ก็ได้คำตอบว่าเป็นยาใหม่ แล้วคุณแม่ก็อธิบายเพิ่มเติมว่า ยาเม็ดสีเหลืองนั้นเป็นยาแก้ไอเด็กโต ข้าพเจ้าจึงกระเซ้าแบบหน้าตายว่า "ทำไมกินยาเด็กโตล่ะ ไม่กินยาผู้ใหญ่หรือ" สังเกตเห็นคุณแม่อึ้งไป ข้าพเจ้าก็อดขำไม่ได้ จึงต้องเฉลยว่า "ยานี้ชื่อเด๊กซโตรเมโทรแฟน เรียกสั้นๆว่า เด๊กซโตร แต่อาจจะฟังผิดไป แล้วใครบอกแม่ล่ะ" แม่ก็ตอบว่า "พยาบาลบอก" จากนั้นแม่ก็นิ่งไปอีกพัก ในที่สุดก็เปรยขึ้นมาว่า "ถึงว่า..ทำไมหมอให้ยาอ่อนจัง" 

เพื่อให้เข้าใจตรงกัน และไม่มีเรื่องค้างคาใจคนไข้ ก่อนจบจึงถามย้ำอีกครั้งว่า "สรุปว่าแม่ต้องเปลี่ยนยาเด็กโตเป็นยาผู้ใหญ่ไหมเนี่ย" แล้วก็ได้คำตอบพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ของแม่ว่า "มันเป็นชื่อยา" 

เฮ้อ! โล่งอกไปทีที่ไม่มีบาปติดตัวฐานที่ทำให้แม่เป็นกังวลจนนอนไม่หลับ