ตอนที่ ๑ ตอนที่ ๒ ตอนที่ ๓ ตอนที่ ๔ ตอนที่ ๕ ตอนที่ ๖ ตอนที่ ๗ ตอนที่ ๘
ระหว่างวันที่ ๒๔ – ๒๘ มีนาคม ๒๕๖๙ ผมพักค้างคืนที่ JICA Center Okinawa ในบรรยากาศที่ไม่คุ้นเคย จึงขอบันทึกประสบการร์ประทับใจไว้
๒๔ มีนาคม ๒๕๖๙ ตอนเย็น ๑๘ น. ผมเปิดประตูห้อง ๒๐๓ ด้านเปิดสู่ระเบียง รับลมเย็น (๒๒ องศา) ช่วงหนึ่งได้นินเสียงนกกรงหัวจุก หรือนกปรอดหัวโขนแว่วมาแต่ไกล ชวนให้รำลึกถึงชีวิตที่หาดใหญ่เมื่อกว่าสามสิบปีก่อน
ผมชอบเปิดประตูระเบียง ออกไปรับอากาศนอกห้อง ที่อุณหภูมิเย็นสบายพอดี มีต้นไม้ และเสียงนกร้อง คล้ายๆ บ้านเรา
สถานที่เชิงภูมิศาสตร์ ต่างจากศูนย์ไจก้าที่โตเกียวและที่โกเบ ที่ผมเคยไปพัก คือที่อีก ๒ แห่งอยู่บนพื้นราบ แต่ที่นี่อยู่บนไหล่เขา ให้บรรยากาศต่างกัน
อาคารที่พัก เก่ากว่าอีก ๒ แห่ง แต่ได้รับการดูแลปรับปรุงอย่างดีแบบญี่ปุ่น ห้องพักสำหรับผมถือว่าสุขสบาย ออกแบบให้นั่งทำงานได้สะดวกสบาย ที่นอนและอื่นๆ ไม่เน้นหรูหรา เน้นประโยชน์ใช้งาน
ศูนย์นี้อยู่ห่างจากใจกลางเมือง ที่เป็นย่านศูนย์การค้า หรือชีวิตกลางคืนค่อนข้างมาก เห็นได้จากรถไฟฟ้าลอยฟ้า ที่เราขึ้นจากย่านชีวิตกลางคืน เพื่อกลับศูนย์ไจก้า เมื่อคืนวันที่ ๒๖ เรานั่งรถจากจุดที่ ๗ ไปลงที่จุดที่ ๑๗ เกือบสุดทาง (สุดทางที่จุด ๑๙)
ผมไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหนเลย ยกเว้นออกไปกินอาหารเลี้ยงต้อนรับค่ำวันที่ ๒๕ และที่ท่านอธิการบดี ปิยะมิตรชวนไปกินค่ำวันที่ ๒๖ ผมจึงมีชีวิตจดจ่ออยู่กับสาระของการประชุม เป็นชีวิตสบายๆ ตอนเช้าออกไปเดินออกกำลัง ตอนเย็นบางวันก็ได้เดินบ้าง แดดจ้า แต่ไม่ร้อนแบบแดดบ้านเรา
รวมแล้ว เป็นชีวิตที่ผ่อนคลาย มีความสุข
วิจารณ์ พานิช
๓๐ มี.ค. ๖๙ เพิ่มเติม ๓๐ เม.ย. ๖๙
