วันนี้แม่มาอัปเดตเรื่องการ “ล่อชันโรง” หรือ “ตัวอุง” ที่บ้านเรานะลูก ตอนนี้เรามีอุง 3 กล่องแล้ว กล่องนึงน้องมาเอง และสองกล่องแม่ทำการแยกชันโรงเข้ากล่องใหม่เอง
สองอาทิตย์ที่แล้วแม่ตั้งกล่องล่อเพิ่มไว้อีก 4 กล่อง นี่ก็เข้าอาทิตย์ที่สามแล้วที่แม่เอากล่องไปวางล่อไว้ แต่จนถึงตอนนี้บ้านใหม่ก็ยังว่างเปล่าอยู่เลย เจ้าตัวจิ๋วเขายังไม่ยอมย้ายเข้าสักที
สองอาทิตย์ที่ผ่านมา แม่ก็พยายามทำตามที่เขาบอกกันมาทุกอย่างเลย ทั้งเผากล่องให้มีกลิ่นไม้เก่า ทั้งทำน้ำหอมฟีโรโมนล่อจากขี้ชันมาทาจนทั่วกล่อง คอยเดินไปดูไม่ให้มีมดมีแมลงมาวนเวียนกล่อง แต่สงสัยบ้านแม่จะดู “ใหม่” เกินไป น้องๆ เขาเลยยังไม่ไว้ใจ
วันนี้แม่เลยลองเปลี่ยนแผนดู ลองไปเก็บใบจั๋งและใบหมากแห้งมาคลุมๆ กล่องเอาไว้ พยายามทำให้กล่องดูเหมือนโพรงไม้เก่าๆ ในป่าให้มากที่สุด ให้มันดูมืดๆ เย็นๆ แบบที่เขาชอบ เผื่อว่าน้องจะรู้สึกปลอดภัยขึ้น
การล่อชันโรงลงกล่องนี่สอนให้แม่รู้เลยว่า เราใจร้อนไม่ได้จริงๆ ถึงเราจะเตรียมทุกอย่างไว้อย่างดี ก็ยังไม่เห็นน้องๆ ขนเกสรเข้าบ้าน แต่สุดท้ายก็ต้องรอให้ธรรมชาติเขาจัดสรรให้เอง ต้องรู้จักรอคอยแบบใจเย็นๆ และถ่อมตัวเข้าหาธรรมชาติ
ถึงจะยังไม่สำเร็จแต่แม่ก็ยังไม่ถอยนะ แค่ได้เห็นเจ้าอุงบินมาโฉบๆ ดูหน้ากล่องบ้างแม่ก็ดีใจแล้ว แม่ยังเป็นมือใหม่หัดล่ออยู่เลย สู้กันต่อไปอาทิตย์หน้านะ!
