ชีวิตที่ไร้การไร้งาน ตอนที่ 1


ขอบคุณพ่อหลวงรัชกาลที่ ๙ ขอบคุณในหลวงรัชกาลที่ ๑๐

ก่อนอื่นผมขอบอกตามตรงเลยนะว่าผมไม่มีงานทำ ไม่เคยเข้ารับการทำงานสถานที่ไหน

ตอนเด็กคุณพ่อผมมีบริษัท ทำจิวเวลราลี่ อัญมณีและเครื่องประดับ คุณแม่ก็เป็นผู้จัดการให้กับบริษัท

ชื่อว่า บริษัท ไทยเจมส์ คัทติ้ง จำกัด อยู่ที่ซอย ลาดพร้าว 48 

บริษัทนี้ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2550 รวม 13 ปี ด้วยทุน จดทะเบียน 20 ล้านบาท

พลอยที่ขนมา ก็ขนมาจาก ทวีปอัฟฟริกา ประเทศแทนซาเนีย

แล้วก็นำมาเข้ากระบวนการผลิตเป็นจัดอยู่ในหมวดอัญมณี และเครื่องประดับ

บริษัทเริ่มเป็นตัวเป็นตนก็ตั้งแต่ ผมอายุได้ 9-10 ขวบ หรือประมาณ ป.3 - ป.4

ช่วงชีวิตในตอนนั้นผมเป็นผู้นำฝูงเด็กที่มีพ่อแม่มาสมัครเป็นสมาชิกในเครือบริษัทไทยเจมส์ เรียกว่า สมาชิกของ เครือ เพชรน้ำหนึ่ง โกบอล จำกัด

ทุกๆ วัน มีสมาชิกเข้ามาทำธุรกรรมภายในบริษัทเข้าออกอยู่ตลอดเวลา สมาชิกในบริษัทมีทั้งหมด 400 กว่าท่าน

ธรุกิจที่ทำกันคือธุรกิจ MLM คือชักจูงให้คนเข้ามาสมัครเป็นสมาชิกและช่วยจำหน่ายสินค้าในเครือบริษัท

ยุคนั้น นอกจากอัญมณี และเครื่องประดับแล้ว ยังมีผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง และมิซูบิชิ คูโบต้า เครื่องไถนา อีกด้วย

ทุกๆ วันหลังเลิกเรียน ถ้าไม่ใช่ช่วงวันศุกร์ เสาร์ ผมก็จะเข้าไปที่บริษัท เกือบทุกวัน และวันเสาร์ อาทิตย์ บางวันก็เข้าไปที่บริษัท เพราะมีเพื่อนที่เล่นด้วยกันที่นั้น พอดีผมเป็นพี่ใหญ่ที่สุดในก๊วน

คุณพ่อจะจัดงานเลี้ยงฉลองประจำปี เกือบจะทุกๆ เทศกาล ไม่ว่าจะเป็น เทศกาลสงกรานต ลอยกระทง และวันคริสมาสต จนถึงวันขึ้นปีใหม่

อาหารที่จัดเลี้ยงก็จะเป็นโต๊ะจีน บางทีก็บุฟเฟ่อาหารไทย ก็จะมีสมาชิกและคนรู้จักมางานเลี้ยงที่ได้จัดขึ้นกันเป็นประจำ ตลอดระยะเวลา 3 ปี

เครือสมาชิกบริษัท เพชรน้ำหนึ่ง กอบอล จำกัด อยู่ได้ไม่ถึง 4 ปีก็เป็นอันเลิก เนื่องจากโดนเทรดย้ายไปบริษัทอื่น ที่ถูกสมาชิกอาวุโสท่านนึง ชักจูงสมาชิกเหล่านั้นไป ก็ย้ายไปบริษัทอื่นกันเกือบจะหมด

เหลือเพียงผู้คนจำนวนน้อยนิด ไม่ถึง 15 คน ที่ยังภักดีต่อบริษัทและเครือ รวมทั้งตัวคุณพ่อท่านเองด้วย

จนกระทั่งก้าวเข้าสู่ปีที่ 5 คุณพ่อผมก็ลาโลกนี้ไปด้วยโรคหัวใจฉับพลัน เมื่อปี พ.ศ. 2544

มีแต่ญาติและเพื่อนสนิทรวมทั้งคนรู้จักที่ยังยึดมั่นและศรัทธาในตัวคุณพ่อเท่านั้นที่ยังคงอยู๋และมารวมพิธีในตอนนั้น

หลังจากคุณพ่อเสียไป คุณแม่ก็ได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นประธานบริษัท เป็นผู้หญิงที่เป็นเด็กบ้านนอกคนนึง

เพื่อนคุณพ่อที่อยู๋กับท่านจนวาระสุดท้ายท่านนึง ได้แนะนำให้คนอื่นที่เขารู้จักชักจูงให้เข้ามาเป็นหุ้นส่วนในการประกอบการทางธุรกิจค้าพลอย ที่ประเทศแทนซาเนีย โดยขณะนั้นเป็นบริษัท A.A.P.S. UMBA MINES จำกัด

โดยปกติแล้วฝ่ายคุณพ่อจะมีผู้จัดการคอยดูแลและจัดการบริษัทอยู่ที่นั้น ชื่อ นาย โมเก็ช เป็นคนอินเดีย รูปร่างอ้วน สูงสัก 175 ซม. ได้ คุณพ่อกับนายโมเก็ช นี่รู้จักกันบนเครื่องบิน

กิจการที่แทนซาเนียนั้นหลังจากคุณพ่อท่านเสียชีวิตไปอย่างกระทันหัน สิ่งต่างๆ ก็ได้เปลี่ยนแปลงไป และที่สำคัญคือเงินทุนฝั่งเรานั้นหมด และไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ จึงชักจูงให้เพื่อนของลุงคำนวณ ชโลภถัมป์ ลุงที่เป็นเพื่อนกับคุณพ่อจนวินาทีสุดท้าย ท่านคำนวณนั้นเป็น ท่านวุฒิสมาชิก ประจำจังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดที่มีค่ายบางระจัน เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัด ในสมัยยุคประถมภูมิถึงทุติยภูมิของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร

ท่านคำนวณ ได้แนะนำหุ้นส่วนท่านใหม่ชื่อว่า นายวิเชียร เข้ามาเป็นหุ้นส่วนในการลงทุนให้กับบริษัท ในการประกอบการค้าขายอัญมณีและเครื่องประดับ

นายวิเชียรนั้น พาเพื่อนพ้องมาด้วย โดยมีเสาหลักเป็นประธานกลุ่มในเครือของเขาซึ่งเป็นพี่ชายชื่อว่า นายวัชร

สถานที่จัดประชุม ในการแต่งตั้งหุ้นส่วนใหม่นั้น จัดขึ้นที่บริษัทของท่านคำนวณ เป็นบริษัทสำนักกฎหมาย และทนายความ อยู่ไกล้ๆ บริเวณ ศาลเจ้าพ่อเสือ ที่เสาชิงช้า

การชักจูงหุ้นส่วนใหม่เข้ามาร่วมหุ้นด้วยนั้น หลังจากคุณพ่อเสียชีวิตไปแล้ว คุณแม่ยังคงเป็นประธานบริษัทอยู่ และมีรองประธาน เป็นคุณลุง พ.ต.อ. ประยุทธ ประชาญสิทธิ เป็นมือขวาของคุณพ่อมาตลอดเวลาจนกระทั่งคุณพ่อเสียชีวิต ก็ยังเป็นมือขวาให้คุณแม่แทน

เนื่องจากการต่อรองหุ้นส่วนใหม่ที่พวกเขานั้นต้องการอยู่ที่ 70เปอเซนต์ และให้เรา 30 เปอเซนต์

คุณแม่ปฏิเสธไป และดำเนินธุรกรรม ไปอย่างไม่ราบรื่น โดยได้บินไปทำธุรกรรมถึงประเทศแทนซาเนีย 2-4 ครั้ง

แต่ละครั้งคุณลุงไปด้วยทุกครั้ง และดูไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นัก ผ่านไป 2 ปี การดำเนินการสิ้นสุดด้วยการที่ ผู้จัดการคนเก่าที่ชื่อโมเก็ช ปลอมลายเซ็นคุณแม่ แล้วย้ายไปเป็นบริษัท อเมซอน ของประเทศแทนซาเนีย

แล้วสิ้นสุดวาระการประชุม ณ ตรงนั้น โดยนายวิเชียร ไปตามเอาหลักฐาน มาจากประเทศแทนซาเนีย ซึ่งเป็นความลับ ซึ่งเขาตามไป

ความจริงคือฝ่ายเราไม่เคยรู้เรื่องเหล่านี้มาก่อนเลย และไม่รู้ด้วยว่าเป็นการจัดฉากของพวกเขาหรือไม่

อย่างไรก็ตามทางเราก็ขายบริษัท ไทยเจมส์ และปิดกิจการทิ้งไป ไปนำเงินที่ได้จากการขายที่ดินผืนนั้น มาเอาโฉนดที่ดิน ที่ จ. นครนายก คืน เนื่องจากเราได้ นำที่ดินผืนนั้นไปจำนำไว้ก่อนเพื่อเป็นการลงทุนในการขุดพลอยในแต่ละครั้ง

บริษัทปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อตอน พี่ชายผม นายวัชรินทร์ เขียววิมล ศึกษาจบปริญญาตรี พอดี

ทันใดนั้น บิล เกต ได้มาเมืองไทย.

หมายเลขบันทึก: 703227เขียนเมื่อ 26 มิถุนายน 2022 14:25 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 มิถุนายน 2022 14:25 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี