เรียนรู้ที่เริ่มเข้าใจ...เรียนแบบไม่เรียน 

Text : Ka-Poom Photo : Ka-Poom & web painaima.com

...............................................................................
ดูดีดี...คำนี้ คืออะไร..ทำไมถึงนำมาพูดถึง...
อุปนิษัท ออกเสียงว่า อุบ-ปะ-นิ-ฉัด หาใช่ออกเสียงว่า อุบ-ปะ-นิ-สัด...ไม่
ดิฉันเองก็เพิ่งทราบว่า หรือรู้จักคำนี้มาได้เมื่อไม่นานนี่เอง...แต่เมื่อรู้แล้ว..ก็ "อ้อ!!!..." เราเป็นอยู่อยู่นี่เอง..
อุปนิษัท คืออะไร..คือ..บทเรียนเชิงปรัชญา ซึ่งหากแปลตามตัวแล้วแปลว่า "นั่งใกล้...นั่งใกล้ๆ กัน" ...

หากความหมายที่ลึกลงไป นั้นหมายถึง เป็นการสอนแบบคุรุกับลูกศิษย์
เป็นมุขปาฐ คือ การสอนแบบบอกเล่า ไม่มีคัมภีร์...
อย่างที่ดิฉันเองกำลังเรียนรู้เรื่องภายใน...โดยผลัดการสอนแบบแลกเปลี่ยนกับ "พี่ทาน"

การเรียนรู้ด้วยตนเอง 

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเป็นการเรียนรู้.."ด้วยตนเอง"...
พบกับตนเองว่า...เรียนรู้ได้ช้ามาก...แต่จะว่าไม่มีความก้าวหน้าเลยก็ไม่ใช่...แต่ทำให้เข้าใจอะไรบางอย่างได้อย่างไม่เข้าใจ...ซึ่งเป็นความเข้าใจแบบไม่เข้าใจ...
จนเมื่อได้มาเจอพี่ทาน ...รุ่นพี่ที่สนิทกันที่ไม่ได้เจอกันมาหลายเดือน ประมาณแปดเก้าเดือนได้...พี่ทานได้สอนเรื่อง กายาคตาสติ การตามระลึกรู้การเคลื่อนไหวร่างกาย...

------------> สอนเรื่องภายใน...และสอน...สอนในหลายเรื่อง..
ซึ่งเป็นการสอนแบบไม่ได้สอน...ฟังดูน่าแปลก..แต่จากการสอนแบบไม่ได้สอน ทำให้ดิฉันเองรู้สึกว่าตนเองก้าวหน้ามากขึ้น ... การเรียนรู้เหมือนวิ่งได้คล่องขึ้น...พิจารณาความเป็นจริงอย่างมองเห็นความเป็นจริงมากขึ้น..

ความเข้าใจที่เพิ่มมากขึ้น 

เข้าใจความจริง..รู้ว่า..."อ้อ...นี่คือ..สิ่งที่เกิดขึ้น..."
จากการสอน..การเรียน แบบไม่ได้สอน..แบบไม่ได้เรียน..ในพระไตรปิฎก..ใช้คำว่า "อุปนิษัท"...
ดิฉันชอบคุย เรื่องลึกๆ..เรื่องปรัชญา...ศาสนา..จิตวิญญาณ หรืออะไรหลายๆ เรื่องทำนองนี้
รวมไปถึง...เรื่อง..หนังสือ ความรัก ศิลปะ ชีวิต และความงามแห่งจิตและอารมณ์ ความรู้สึก นึกคิด
ซึ่งพี่ทานมักจะดุบ่อยๆ ว่า "อย่าๆ ไปให้ชื่อว่าเรื่องอะไร..ไม่ต้องไประบุชื่อ...จะเป็นอะไรก็แล้วแต่...ขอแค่ให้รู้"...

การเรียนรู้เรื่องภายใน "ตน"..."ชีวิตและมนุษย์" (เผลอให้ชื่ออีกแล้วคะ)...สิ่งหนึ่งที่ได้ติดต่อมาให้พึงระลึกถึงเสมอ คือ "อย่ารบ..จงปลอบ..จิตละเอียดอ่อน และไหวง่าย ต้องประคองให้ดี...และวางอย่างนุ่มนวล"...

.................................................................
การเรียน...เรามักใช้เวลาในช่วง..."การวิ่ง"...
เวลาที่วิ่ง...เราจะเรียนรู้เรื่องภายใน "จิต"...ของตนไปด้วย
พี่ทาน...บอกว่า เป็นการให้อาหารใจ และอาหารร่างกาย...

นอกจากนี้...ก็มีใช้เวลาในช่วงอื่นๆ...ที่พอเรียนและสอนได้
แต่การเรียนและสอนนั้น...ไม่ได้เป็นรูปแบบการเรียนการสอน หากแต่ผ่านการพูดคุย..สนทนา..ไม่มีตำรา..
การเรียนรู้ดังกล่าว...คุณขจิตเคยเรียกว่า..."ฉีกตำรา"...การเรียนรู้
แต่ดิฉันเพิ่งทราบว่า...อ้อ!! นี่ คือ การเรียนที่เรียกว่า  "อุปนิษัท"...บทเรียนเชิงปรัชญานี่เอง..