ติดต่อ

Mind & Spiritual (30) : ไม่เหนื่อย

ทำไมจึงไม่เหนื่อย...

ที่ไม่เหนื่อย เพราะเรารู้จักที่จะนำ "พลังภายในตัวเรา"...มาใช้...
ยิ่งนำมาใช้มากเท่าไร..ก็ยิ่งเพิ่มพูนและลึก..ลึก..ลึก..และละเอียด..ละเอียดขึ้น
ตอนนี้อาจจะยังเล่าและพิจารณาได้ไม่ครอบคลุม...เพราะยังถือว่ายังเรียนเรื่องนี้อยู่...ยังศึกษาเรื่องนี้อยู่...
เรา...ส่วนใหญ่...ดำเนินชีวิตอยู่ในระดับ.."จิตสำนึก"...แต่มักลืมเรื่อง จิตที่อยู่ลึกลงไป...หรือ ที่เรามักเรียกว่า "จิตใต้สำนึก..."..และมักให้จิตใต้สำนึกนี้ลุกขึ้นมาควบคุมเรา แทนที่เราจะควบคุมเขา...

...............................................................................................................................................
"จิตใต้สำนึก"...เป็นที่เกิดของการหยั่งเห็น ที่เป็นตัวความคิดที่มีเหตุผล เราจะเข้าถึงการหยั่งเห็นนี้ไม่ได้ หากกิจกรรมทางจิตเรายังอยู่แค่ระดับ "จิตสำนึก"...ซึ่งเรื่องต่างๆ เหล่านี้เคยมีการทำมาก่อนแล้วโดยเกิดจากสหชญาณหรือการหยั่งเห็นที่ไม่ต้องพิสูจน์ และไม่ต้องใช้หลักตรรกะ คือ การหยั่งเห็นที่เติบโตขึ้นในจิตสำนึก ที่มาจากจิตใต้สำนึกอีกทีหนึ่ง...

เรื่องนี้ส่วนใหญ่...เราจะจะรู้เรื่องนี้จาก ซิกมันด์  ฟรอยด์...
แต่จริงๆ แล้วเรื่องนี้ในยุคโบราณ "ปราชญ์ชาวพุทธ" หลายท่านในอินเดีย...ก็ได้ศึกษาจิตมนุษย์ถึงระดับที่ลึกลงไปกว่าจิตสำนึก...

.................................................................................................
โห...วันนี้ตั้งใจว่าจะเล่าเรื่องนี้แบบเบาๆ...แต่ดูท่าจะไม่เบา...
แต่เรื่องนี้..ดิฉันกำลังเรียนรู้...ศึกษา และทดลอง..ปฏิบัติกับตนเอง...

....................
สิ่งที่เรียนรู้...ณ วันนี้
ได้มาถึง...เรื่องที่ว่า...ทำกิจหลายอย่างแต่ไม่รู้สึกเหนื่อย..และยังสดชื่น อยู่ สนุกและมีความสุขกับชีวิต
ทุกวันนี้นอน...วันละสามชั่วโมง...ทานข้าววันละมื้อ
วิ่งวันละไม่น้อยกว่า...สองกิโลเมตร ขึ้นอยู่กับเวลาที่มีอยู่...
ทำงาน...ทำงาน และทำงาน...
ทุกข์ก็มี...
สุขก็มี...
พยายามมองให้เห็น...ทั้งทุกข์และสุข
และมองให้เห็นความเป็นจริงของชีวิต...
ที่ว่า
...
อ้อ..ความจริงมันเป็นเช่นนี้นี่เอง...

.................................................
เรื่องเหล่านี้...ได้ทดลองมากับตนเอง ... ที่เริ่มต้นอย่างจริงๆ จัง..และศึกษาดู
เพราะพิจารณาแล้วว่า..หากเราไม่ลองดู...ชีวิตเรา "เดี้ยง"...แน่นอน เพราะแต่ละวันเวลา...
มีเรื่องเข้ามากระทบเรามากมาย...หากเราไม่มีภูมิคุ้มกันตนเอง...ทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจแล้ว...
เราอาจจะเดี้ยง และเพลี่ยงพร้ำ  ต่อสิ่งที่มากระทบได้...
หรือ...กับคำถามที่ถามตนเองว่า...
เรามีพลังมากมาย...ทำอย่างไรเราจึงจะสามารถนำพลังงานเหล่านั้นที่มีอยู่ในตัวเรามาใช้ได้อย่างเต็มที่..เต็มศักยภาพ..โดยที่ไม่ต้องมีเรื่องของความเครียด ความกังวล ความโกรธ ความโมโห ความกดดัน ความเหนื่อย ความท้อ...หรืออีกหลากหลายจิปาถะแห่งความเดือดร้อนทางความคิดและอารมณ์พ่วงแถมท้ายมาด้วย

เหมือนอย่างที่ว่าแหละคะ เรามักดำเนินชีวิตเพียงอยู่ในระดับจิตสำนัก ระดับผิวแห่งจิตสำนึก..
ดิฉันได้อ่านเจอใน "บทสนทนา ชีวิตที่เลือกได้ : อาร์โนลด์ ทอยน์บี และ ไดซากุ  อิเคดะ" ...ฉบับแปลโดย อ.สดใส  ขันติวรพงศ์...

ซึ่งทอยน์บี กล่าวไว้ว่า..."แม้แค่ระดับจิตสำนึก ซึ่งเป็นเรื่องที่พอจะทำความเข้าใจได้ ก็ไม่อาจเข้าใจได้อย่างสมบูรณ์ เว้นแต่เราจะมองว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นหนึ่งเดียวทั้งหมดของจิต ที่จิตใต้สำนึกในเบื้องลึกควบคุมจิตสำนึก แต่เรามักไม่สังเกตหรือไม่สนใจจิตใต้สำนึกนี้กัน คุณค่าของการนำเอาจิตใต้สำนึกที่อยู่ลึกๆ ออกมา หรืออย่างน้อยนำเอาระดับบนๆ ของมันออกมาสู่ระดับจิตสำนึกนี้จะทำให้เรารู้จักมัน ควบคุมมันได้ แทนที่จะปล่อยให้เราตกเป็นทาสมันโดยไม่รู้ตัว..."

...
เท่าที่ศึกษา..ระดับลึกสุดของจิตนี้..พระเทียนไท้(ชิ-อิ) ภิกษุจีนในคริสตศตวรรษที่ 6 ได้พัฒนาแนวคิดของวาสุพันธุ และพบวิญญาณที่เก้า หรือ "อมลวิญญาณ" ซึ่งเป็นสุดยอดวิญญาณที่อยู่ลึกที่สุดเป็นวิญญาณที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความบริสุทธิ์ และเป็นบ่อเกิดแห่งวิญญาณทั้งหลาย...

.............
ทำอย่างไร..วิธีการคืออะไร..

ดิฉันเองก็ไม่แน่ใจว่า..มีสูตรสำเร็จว่าอย่างไร..รับรู้แต่เพียงว่าแต่ละบุคคล อาจมีวิถีที่แตกต่าง..ปรับดัดแต่งไปตามจริตที่ตนเองเป็น...
แต่..ที่แน่ๆ ที่สำคัญ...นั้น คือ เน้น การฝึกกาย-จิต...เป็นหนึ่งเดียว..ไม่เป็นสอง
หลอมเป็นหนึ่งเดียว..
นั่งสมาธิ ฝึกสติ..เราได้จิต
ออกกำลังกาย..กินอาหารดีมีประโยชน์...เราได้กาย...
แล้ว..เราจะทำอย่างไรดีเล่า..ถึงจะได้ทั้งกายและจิต...

..นั่น..ก็ต้อง.."ฝึกสติจากกาย..เพื่อจิต...และฝึกจิตเพื่อกายด้วย"...
ตอนนี้ดิฉันเลือก...วิธี...จากการวิ่งตามระลึกรู้..."กายาคตาสติ"...
และนี่อาจจะยังไม่ใช่ที่สุดหรือเป็นคำตอบ..
แต่ ณ ตอนนี้กำลังเรียนรู้..และเรียนรู้...
อย่างต่อเนื่อง...

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68348, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 24, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #จิตวิญญาณ#อารมณ์#mind#cognitive#spiritual#เหตุผล

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (24)

JJ
เขียนเมื่อ 

 Menorah เหนื่อยหรือไม่ อยู่ที่ "จริตของแต่ละ ฅน"

 ทำงาน เพลิน ลืมกินข้าว

  พัฒนางาน เพลิน ลืมพักผ่อน

    เผลอเดี๋ยวเดียว ไปแล้ว ไปสู่ที่ชอบ ที่ชอบ



IS
เขียนเมื่อ 

พยายามสะกดจิตใต้สำนึกของตัวเองอยู่จ๊ะ ให้ขยันๆหน่อย ช่วงนี้ไม่ค่อยขยันเลย สมาธิสั้น นี่ก็แว๊ปมาอ่าน G2K อีกแล้ว

สงสัยต้องนั่งสมาธิเพิ่ม

^____^

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะกะปุ๋ม

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

นั่นสิคะ...อาจารย์หมอ JJ...

....

เรามักคิดว่า..เราเก่ง...เราเยี่ยม..งานเรายุ่ง..

ชีวิตเราจึงยุ่งเหยิง...และยุ่งเหยิง...

ทั้งเครียด..ทั้งโกรธ..ทั้งโมโห...ทั้งหงุดหงิด...

ทำงานไปโกรธไป...ใครเข้ามาใกล้หน่อย..ก็ตะวาดแว๊ด...

...

สำคัญตนว่าตนเป็นคนสำคัญ...

สุดท้าย..สำคัญมาก...เลยเดี้ยงเลยคะ..

(^_____^)

ขอบคุณมากคะ..ที่มาต่อเติมให้คะ

กะปุ๋ม

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

(^___^)

แนนจ๊ะ...

สะกดมาก...ก็ไม่ดีนะ...หากสะกดไว้ไม่ดี

เขาโผล่ขึ้นมา...ก็จะยิ่งยุ่งกันใหญ่...

และที่สำคัญ.."ระดับลึกที่สุดของจิตใต้สำนึกในจิตมนุษย์นี้ คือ อย่างเดียวกับความเป็นจริงสูงสุดที่อยู่เบื้องหลังจักรวาลทั้งปวง..."

ตอนนี้เท่าที่กะปุ๋มทราบมีทั้งหมด..."เก้าระดับ"... 

...........

ระดับจิตวิญญาณทั้งหกที่ยอมรับกันมาตั้งแต่ดั้งเดิม..อันได้แก่ ความรู้สึกสัมผัสทั้งห้า...(รูป เสียง กลิ่น รส และสัมผัส)...กับสติวิญญาณ ซึ่งเป็นการกระทำของจิตใจ คอยควบคุมประสาทสัมผัสทั้งห้าให้ทำงานประสานกัน และก็มีเพิ่มขึ้นมาอีก คือ

วิญญาณที่เจ็ด...เรียกว่า "มนัสวิญญาณ" กับวิญญาณที่แปดเรียกว่า.."อาลยวิญญาณ" กล่าวคือ มนัสวิญญาณที่รู้จักเหตุผลไตร่ตรองอย่างลึกซึ้ง หรือเรียกว่า..."วิญญาณแห่งการตรึกตรอง" ซึ่งคำพูดของเดส์การ์ทที่ว่า "ฉันคิด ฉันจึงเป็น"...ก็รวมอยู่ในวิญญาณนี้ด้วย...

วิญญาณที่แปด "อาลยวิญญาณ" นี้เขามองลึกลงไปในธรรมชาติมนุษย์จนถึงจิตใต้สำนึก ซึ่งเป็นพื้นฐานการกระทำของจิตใจทั้งเจ็ดวิญญาณ

วิญญาณที่เก้า หรือ "อมลวิญญาณ" ซึ่งเป็นสุดยอดของวิญญาณที่อยู่ลึกที่สุดเป็นวิญญาณที่อยู่บนพื้นฐานแห่งความบริสุทธิ์และเป็นบ่อเกิดของวิญญาณทั้งหลาย...

(^_____^)

โห...ร่ายมาเสียยาวเลย...

อิอิ...

กะปุ๋ม

 

  • เหนื่อยหน่อยนะ อยู่กับฉัน เพราะสิ่งที่ฝันนั้นมันไม่ง่ายเลย
  • เหนื่อยเหมือนกันที่ต้องอ่านและแปลความในตอนแรก
  • และก็ยิ่งเหนื่อยถ้ามั่วนั่งเฝ้าแต่แปล
  • จะหายเหนื่อยโดยแท้ถ้าทำตาม
  • เฮ้อ เรื่อยเปื่อยอีกแล้วเรา
  • สรุปว่าเราจะไม่แปลความ แต่จะทำตามเลยก็แล้วกัน จะได้ไม่เหนื่อย อย่างที่ท่านกะปุ๋มว่าไว้...
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะ...อ.จอห์น..

ห่างหายไปนานนะคะ...

ดีแล้วคะ...แต่อย่าเชื่ออะไรง่ายๆ นะคะ..

คิด..ฝึก และทำ..อย่างผู้มีปัญญา...

...

มองตัวเอง..เปรียบเทียบกับตัวเอง...

วินาทีนี้ดีกว่าเมื่อวินาทีก่อนหน้านี้หรือเปล่า...

(^____^)

กะปุ๋ม

BallRx
เขียนเมื่อ 

เฮ้อ...

ถอนหายใจ...

ผมว่าถ้าเราก้าวข้ามเส้นกิเลศเราจะไม่เหนื่อย แต่อาจหมดแรงได้ หรือแรงลดลง

เหมือนที่ผมเคยสนทนาธรรมกับพระที่ไม่ฉันอาหารเป็นเวลา ๒ สัปดาห์ ท่านก็บอกว่าไม่เหนื่อย เพียงแต่แรงลดลง

ผมลองทำได้นานประมาณสักสัปดาห์ก็พบคล้ายกันครับ แต่ผมทำงานทุกวัน ก็เลยเป็นข้ออ้างที่ทานอาหารเบาๆ เช่นผลไม้สดต่างๆ บ้าง

อยู่ได้ ไม่เหนื่อย แต่น้ำหนักลดลงรวดเร็วมาก (๕ กก ภายในหนี่งสัปดาห์)

แต่ลดแล้วก็ยังเหลือไขมันหน้าท้องใต้ผิวหนังอยู่ (จับดูทุกวัน) ก็เลยไม่กังวลอะไร เพราะรู้ว่ายังไง อาหารสำรองก็ยังไม่หมด

ทำให้ไม่เหนื่อย ไม่กังวล ไม่หิว แต่แรงจะไม่ค่อยมี แต่สมองยังทำงานได้ปกติครับ (เท่าที่รู้สึก)

เรื่องแรงลดน้อยลง อันนี้ไม่ทราบจะแก้อย่างไร

ขอคุณกระปุ๋มช่วยชี้แนะด้วยครับ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

คุณ BallRx

(^______^)

ถอนหายใจอะไรเหรอคะ...

อาการถอนหายใจนั้น..บ่งบอกเรื่องราวของพลังชีวิตเรานะคะ...

Y___*

กะปุ๋ม

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

เรียน ดร.แสวงคะ...

ที่แรงหมดน่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับ "พลังชีวิต" ด้วยหรือไม่คะ...

อย่างเช่น...

กะปุ๋มเหลือทานมื้อเดียว...ไม่ได้อดเสียทีเดียว

ที่เราหมดแรงเพราะเราไม่ได้กระตุ้นร่างกาย..และไม่ได้ปรับร่างกาย...เราเคยชินกับการทานสามมื้อ...ร่างกายเราก็ยังคงมีสัญญา..กับการทานอาหารสามมื้อนี้อยู่...หรือการทานเนื้อสัตว์สัญญา..เราก็อยู่ที่เนื้อสัตว์นี้..หากเราฉีกสัญญานี้ทิ้งไป...รางกายเราก็จะสามารถปรับตัวได้ใหม่...เกิดสัญญาใหม่...

...

ทำไมทานมื้อเดียว...แรงถึงไม่หมด...หรือหมดแรง..

เพราะ...กะปุ๋มเลือกทานข้าวกล้อง...ซึ่งข้าวกล้องนี้มีพลังชีวิตประมาณ 100 แต้ม (จำได้ไม่แน่ชัดนะคะ)...ผักสด ผลไม้สด...ยิ่งมีพลังชีวิตมากประมาณ 1000 แต้มนี่แหละคะ..."เรื่องพลังชีวิตนะคะไม่ใช่สารอาหาร คนละเรื่องนะคะ)...

ส่วนเนื้อสัตว์..ทำไมยิ่งทานเรายิ่งเกิดโทษ...เพราะเนื้อสัตว์มีค่าพลังชีวิตที่ลดลง เพราะขณะที่ถูกฆ่า เขามีความโกรธ ความกลัว...ดังนั้น พลังชีวิตในเนื้อสัตว์จึงลดลง...

ซึ่งพลังชีวิต ในนัยที่กะปุ๋มพูดถึงนี้...น่าจะคล้ายๆ กับ "ลมปราณ"...ที่ทำให้เราขับเคลื่อนไปได้...ในกิจวัตรในแต่ละวัน...

.........................

และในทุกๆ วันจะวิ่งออกกำลังกาย...แบบกายาคตาสติ...ตามระลึกรู้การเคลื่อนไหวร่างกาย...ยิ่งวันไหนมีงานมากๆ...ก็ยิ่งต้องวิ่ง..ก็ยิ่งทำให้เราสดชื่นขึ้น..และมีพลังมากขึ้น...

จะว่าไปแล้วก็เหมือนคนบ้าพลังนะคะ...แต่ก็ทำให้มองเห็นการเปลี่ยนแปลงชีวิต...และสิ่งที่พัฒนาขึ้นในชีวิตคะ...

ขอบคุณมากนะคะที่มา ลปรร.

(^___^)

กะปุ๋ม

เข้าใจแล้วครับ

ขอบคุณครับ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณนะคะ..อาจารย์..

ที่แวะมาสอน...

(^____^)

กะปุ๋ม

ตามไม่ทันค่ะ

แต่ยังดีใจที่ได้เริ่ม

นะคะ

พี่เล็กว่า...ที่ไม่เหนื่อย...เพราะเรามีความสุขกับการทำค่ะ พลังเราจึงมีเหลือเฟือด้วย จนสามารถเผื่อแผ่ทั้งพลัง+งาน+ความสุขให้กับคนอื่นนะ...จริงมั๊ยจ๊ะ ?

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

พี่อึ่งอ๊อบคะ...

การมีลมหายใจแห่งชีวิต...เพื่อการเรียนรู้คะ..

เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่...อย่างรู้ทั้งทุกข์และสุขคะ...

ไม่มีใครที่จะปฏิเสธทุกข์ได้..

และก็ไม่มีใคร..ที่จะมีสุขเพียงอย่างเดียว...

เพียงแต่เรา..เพียรฝึกฝน..เพื่อพิจารณาสิ่งเล่านี้..ให้เห็นถึงความจริงแท้คะ...หาใช่ความจริงเทียมคะ...

(^____^)

เป็นกำลังใจให้นะคะ

กะปุ๋ม

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

พี่เล็กจ๋า...

พูดอีกก็ถูกอีกคะ...

ความสุข..ก่อให้เกิดพลังที่ดี..เสมอคะ..

(^____^)

กะปุ๋ม

  • ฟังคนเล่ามีความสุข ที่ได้ทำ ผมก็มีความสุขที่ได้อ่านครับ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

คุณไมโตคะ...

ดีใจคะ...ที่รับรู้ว่าคุณไมโตมีความสุขคะ...

แบ่งปัน...อย่างสมดุลและพอดีคะ...

(^______^)

กะปุ๋ม

ป้าด  ไปถึงขั้นนั้นแล้วหรอ

แบ่งเวลามาชวยกัลยาทำ Proposal บ้างนะ

และยังไม่ได้กินเลยนะ น้ำผลไม้ปั่นนะ

 

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

555...

เหตุเกิดเมื่อเช้าวันนั้น...เปิดประตูออกไป..พบว่าคุณกัลยาไปเสียแล้ว...กะจะไปเรียกมาชิมน้ำผลไม้ปั่น...

แต่ไม่เป็นไร...สัปดาห์นี้แวะไปใหม่นะคะ...

จะทำให้ชิม..หรือจะไปทำเองก็ได้นะคะ...

...

แหม..เพิ่งทราบนะเนี๊ยว่า..คุณกัลยาส่งของไปถึงคุณเอกแล้ว...ไม่บอกเล่าเก้าสิบเลยนะคะ..ไม่งั้นจะส่งไปในกล่องเดียวกัน...

เดี๋ยวเจอกันนะคะ...

(^_____^)

กะปุ๋ม

ปารมี
IP: xxx.118.93.149
เขียนเมื่อ 
อ่านบันทึกของกะปุ๋ม โดยเฉพาะเวลามีเรื่องให้ทดสอบความแข็งแกร่ง แล้วช่วยเติมพลังมากเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ
Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

อ.หมอปารมีคะ...

(^_______^)

ดีใจที่ได้แบ่งปันคะ...

ขอบคุณคะ

กะปุ๋ม

กาเหว่า
IP: xxx.12.97.116
เขียนเมื่อ 

กัลยาส่งของไปหาคุณเอก นานแล้ว แต่ส่งแบบธรรมดา มันก็เลยช้า

จริงๆ  อยากจะเอาไปให้ด้วยตนเอง เนื่องจากอยากไปเที่ยวที่ปาย แต่เนื่องด้วยความจำกัดของเวลา... จึงทำได้เพียงส่งของไปให้คุณเอก

ไม่เป็นไรหรอกเนาะ โอกาสดีดี เราจะไปเที่ยวที่ปายกันเนาะ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

คุณกาเหว่า...

ขอบคุณสำหรับการเตรียมงานปาร์ตี้เมื่อคืนนะคะ...

ขอบอกว่า fuji s9600 'dern ไม่แพ้ fuji 9500 ของดิฉันนะคะ..

...

ไว้ว่างๆ...เราไปเที่ยวกันนะ...

ปีใหม่นี้กำลังกำหนดทริปกับพี่ทานอยู่คะว่า...เราจะไปตั้ง camp กัน..ไปด้วยกันไหมคะ...หลายๆ คนสนุกดีคะ

(^_________^)

กะปุ๋ม