GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

พาชาวต่างประเทศไปดูงานโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพ

ทำไมเราจึงเลือกโรงเรียนที่ดีที่สุดให้แขกดูงาน และคำถามเล็กๆ จากผู้มาดูงานที่เป็นประโยชน์มาก

          มีการประชุม Intercountry Workshop on School Health Promotion ในไทยระหว่าง 12-16 ธ.ค. จัดโดย WHO ผู้เข้าประชุม 48 คน จากประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้   วันที่ 14 พาแขกไปดูงานโรงเรียน 3 แห่ง  

    ต่อไปนี้เป็นข้อสังเกตและสิ่งที่ได้เรียนรู้เรื่องการนำแขกต่างประเทศไปดูงาน

     1.  ทำไมเราจึงเลือกโรงเรียนที่ดีที่สุดสำหรับเป็นที่ดูงาน      

    พวกเราบางคนพูดเปรยๆ ในบ่ายวันนั้นว่า   " นี่ไม่ใช่ภาพจริงของประเทศไทย"   ก็คิดใคร่ครวญสักครู่ก็ตอบตัวเองว่า    " ใช่สิ  เราก็ต้องพาเขาไปดูที่ดีๆ สิ เพราะ การได้เห็นสิ่งดีๆ สมบูรณ์พร้อมมันจุดประกายความคิดคนให้เอาไปทำต่อนะ   ยืนยันว่านี่ไม่ใช่ผักชีโรยหน้า แต่การดูงานนั้นเพื่อความงอกงามของการเรียนรู้   และ ไม่เป็นการผิดกติกา ถ้าจะมีเซสชั่นสำหรับการพูดถึงสิ่งที่ยังเป็นปัญหา    (มีใครคิดแบบนี้ หรือ คิดแบบอื่น ช่วยบอกด้วย)

    2.  ไม่จำเป็นต้อง "จัดฉาก เพื่อสร้างภาพ"          

       โรงเรียนที่ไปเป็นโรงเรียนที่ดีเลิศ   คือเป็นโรงเรียนส่งเสริมสุขภาพระดับทอง   กิจกรรมสุขภาพมากมาย   โรงเรียนสะอาดสะอ้านน่าอยู่ตามที่แขกสรุปว่า   "Clean & Green"  ใกล้สิบเอ็ดโมงแล้วก็ยังไม่เห็นน้องๆ อนุบาลมาทานข้าวโรงอาหาร  เราอยากให้แขกได้เห็นอาหารกลางวัน และการแปรงฟันหลังอาหารกลางวัน  สอบถามได้ความว่า  วันนี้เราจัดให้อนุบาลทานบนห้องค่ะ  ไม่อยากให้รบกวนแขก เพราะโรงอาหารอยู่ใกล้ห้องประชุม   เราถาม  แล้วแปรงฟันที่ไหนคะ   ครูตอบ  ให้แปรงใกล้ๆ ห้องเรียนค่ะ  จะได้ไม่มาวุ่นๆ แถวนี้   (ที่แปรงฟันยาวเหยียดก็อยู่ใกล้ห้องประชุม)           โอ  นี่เป็นการเข้าใจผิดอย่างยิ่ง (เราอุทานในใจ)  และขออย่างสุภาพที่สุดว่า  จะยุ่งยากมั้ยคะ ถ้าจะกรุณาให้เด็กลงมาทานข้าวและแปรงฟัน ตามที่เคยทำทุกวัน   คุณครูแสนดีกุลีกุจอจัดให้          

     ดิฉันสรุปประสบการณ์หนนี้ว่า 

    ·        ไม่ต้องจัดฉาก  เพื่อสร้างภาพ   เพราะการจัดฉากไม่มีวันแนบเนียน และ  เราควรซื่อสัตย์ต่อความจริง และ ต่อผู้ที่เราพามาดูงาน

     ·        เวลาประสานงาน เราต้องมั่นใจ บอกชัดๆ ไปเลยว่า  ขอดูตามสภาพจริงๆ นะคะ

    ·        อย่าต่อว่า  เราต้องเข้าใจโรงเรียนว่า  เขาต้องการต้อนรับเราให้ดีที่สุด  โดยเฉพาะคนมาดูงานมาจากต่างประเทศ

3. คำถามเล็กๆ  แต่มีความสำคัญ   (ให้เราคิดต่อ)          

·        ทำไมเด็กแปรงฟันไม่ถูกวิธี       

     เด็กอนุบาลน่ารักมาก   แขกยิ้มแย้มมีความสุข (สงสัยคิดถึงลูก) ที่ได้ดูเด็กๆ กินอาหารเมนูครบคุณค่าโภชนาการ แถมส้มอีกคนละ 1 ผล แล้ว ทยอยกันไปแปรงฟันข้างโรงอาหาร ถูแปรงไปมาอย่างตั้งใจ ฟองเต็มปาก  เสียงจากแขกสุภาพบุรุษคนหนึ่ง ทำไมเด็กแปรงฟันไม่ถูกวิธี   เสียงครูตอบ  นี่เป็นการเริ่มต้นสร้างสุขนิสัยการแปรงฟันหลังอาหารกลางวัน  ต่อไปเราจะสอนวิธีแปรงฟัน   เสียงแขกแย้งพลางยิ้ม  เราน่าจะเริ่มสอนวิธีที่ถูกตั้งแต่แรก  

·        “Why no soap?”              

      แขกอีกกลุ่มไปดูส้วม  ทุกคนตื่นเต้นที่เห็นส้วมมากมาย เพียงพอ สะอาด และปลอดภัย   ครูพาไปดูหน้าห้องน้ำบอกว่า เรามีกริ่งกดเรียกเวลา เด็กมีอุบัติเหตุในห้องน้ำด้วยด้วยนะคะ  (ดิฉันยืนยันว่าส้วมสะอาดโดยไม่มีการจัดฉาก  เพราะเป็นโปรแกรมที่เพิ่มมาเดี๋ยวนั้น)  ณ อ่างล้างมือแถวยาวหน้าห้องน้ำ สุภาพสตรีมุสลิมท่านปรารภเบาๆ ว่า  ทำไมไม่มีสบู่ให้เด็กล้างมือ   ทำไมไม่มีผ้าเช็ดมือ  น่าจะมีโปสเตอร์ขั้นตอนล้างมือให้เด็กดู   ครูตอบว่า  เรามีโปสเตอร์ขั้นตอนล้างมือสำหรับสอนเด็กค่ะ  แขกถาม  อยู่ที่ไหน  ครูตอบ ห้องพยาบาล   

·        โรงเรียนสีขาว               

      แขกตาดีคนหนึ่งเห็นคนสูบบุหรี่ในโรงเรียน  ถามว่า  ทำไม  ครูตอบว่า  เราห้ามสูบบุหรี่ในโรงเรียน  ถ้ามีการสูบจะถูกปรับ 2000 บาท  ถามต่อ ใครปรับ  คำตอบจากครู  ทางโรงเรียนปรับ   คำถาม  ทำไมไม่ติดป้ายห้ามสูบบุหรี่   ครูตอบว่า  เรามีป้ายโรงเรียนสีขาวติดหน้าโรงเรียน  หมายความว่าโรงเรียนแห่งนี้ห้ามสูบบุหรี่  (นี่เป็นสิ่งที่ครูอนุมานเอาเองว่าคนที่เข้าโรงเรียนจะต้องรู้)  

สิ่งที่ได้เรียนรู้

·        คนทำงานบางครั้งมองข้ามรายละเอียดที่สำคัญไปอย่างไม่น่าเชื่อ

·        คำถามเล็กๆ จากคนที่มาดูงานมีประโยชน์  ช่วยชี้ให้เราเห็นสิ่งที่เรามองข้าม 

·        การมีแขกดูงานช่วยให้โรงเรียนตอบสนองในทางบวก  เช่น  เรื่องสบู่ล้างมือ  โรงเรียนรับปากว่า  ต่อไปจะหาไว้ค่ะ

·        เรามีเทคโนโลยี  ประกอบการทำงานของเรามาก  แต่มันอยู่ผิดที่ผิดทาง  ก็ไม่เกิดประโยชน์  เช่น เรามีโปสเตอร์ขั้นตอนล้างมือที่ควรอยู่ที่อ่างล้างมือ  แต่กลับไปอยู่ห้องพยาบาล

·        เรามีกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ที่โรงเรียนยังไม่รู้  ไม่เข้าใจ  เช่น พรบ.คุ้มครองผู้ไม่สูบบุหรี่    เป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องช่วยให้โรงเรียนรู้          

    โชคดีที่เขาชวนให้ไปเป็นผู้ประสานงานนำแขกไปดูงาน   ทำให้ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ดูเล็กน้อย แต่มีประโยชน์                                             

                                                          บันทึกเมื่อ 19 ธ.ค. 49

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68344
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

ทึ่งค่ะ พี่นุ้ย ... ที่กล้าหาญชาญชัยให้แขก (ตปท.) ได้ดูของจริงๆ

คำถาม ... คำตอบ ทั้งหลายนี้มีประโยชน์มากมาก เลยค่ะ เพราะทำให้คนทำงานได้รู้ความคิดของครู ข้อเสนอของผู้รู้ ... ทำให้น่าคิดต่อนะคะ แล้วเราจะทำอย่างไรร่วมกับโรงเรียนดี

Thank you หลายเด้อค่ะ

ขอบคุณแฟนพันธุ์แท้เด้อค่ะ   พี่เองก็ประทับใจทริปนั้นไม่ลืม  ตั้งใจจะเอามาแก้ไขการทำงานที่ตัวเองเกี่ยวข้อง