วิถีไทย : คุณคิดอย่างไรกับภาพนี้? "ทาสีด้ามไม้กวาด"

  ติดต่อ

วันนี้ขอยกรูปภาพรูปหนึ่งมาให้ทุกท่านลองวิพากษ์กันครับว่า "วิถีของวิสาหกิจชุมชน" รูปนี้ แต่ละท่านเห็นแล้วมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง...

ซึ่งผมขออนุญาตไม่เขียนอะไรมากมายครับ ด้วยเหตุที่จะไม่เป็นการชี้นำเพื่อให้ทุกท่านได้วิพากษ์ และวิจารณ์กันได้อย่างเต็มที่ครับ รูปที่ว่านี้คือ....

"คุณคิดอย่างไรกับภาพนี้?"............

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68158, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 16, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #วิสาหกิจชุมชน#อุตรดิตถ์#ลับแล#วิถีไทย#ไม้กวาด#smce

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (16)

  • ขออนุญาตบอกข้อมูลเพิ่มเติมนิดนึงครับ
  • หม้อที่ตั้งอยู่บนเตาที่ท่านเห็นอยู่ด้านขวามือนั้น เป็นหม้อต้มถั่วครับ (ถั่วลิสงแบบมีเปลือก) เอาไว้ให้กลุ่มแม่บ้านที่กำลังนั่งทำไม้กวาดไว้กินกันเป็นของว่างครับ...
  • ไม่ทราบว่า อ ปภังกร จะอยากให้คิดอะไรไม่รู้
  • กัลยารู้แต่ว่า ตอนเพื่อนๆ ที่ทำงานไปเที่ยวงานพืชสวนโลก กัลยา บอกให้เค้าซื้อไม้กวาดอันนี้มา 1 โหล  (ทำให้คนขับรถยุ่งยากต้องแวะซื้อ ...ลำบากพอสมควร) แบบว่า คุณแม่ชอบ คือมันแข็งแรง ใช้ได้นาน ไม่ร่วงหล่นง่าย
น้องนิว
IP: xxx.29.37.240
เขียนเมื่อ 

ขอโทษคะ คิดเหมือนคุณ Kawao คะประเด็นคือ ???

  • อ้อครับ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับทั้งคุณกาเหว่าและน้องนิว ผมตั้งคำถามไม่ดีเองครับ
  • พอดีผมเคยใช้รูปภาพนี้ใช้ตั้งคำถามกับเพื่อน ๆ อาจารย์และนักศึกษาในสายบริหารธุรกิจแล้วเมามันส์กันมากครับ
  • อย่างเช่นที่เขาเห็นกันก็คือ
  • ทำไมน้าคนนั้นไม่ใส่เสื้อทำงาน อย่างนี้ไม่ได้นะ ผิดหลักการ
  • หรือในสายของ HR (Human Resource) ก็จะมองว่า จะทำให้คนทำงานเกิดผลเสียต่อสุขภาพได้
  • หรืออีกคนจะมองเรื่องความปลอดภัย มีเตาไฟอยู่ใกล้ ๆ เชื้อ ได้แก่ ดอกไม้กวาดก็ดี หรือใกล้กับแลคเกอร์ หรือทินเนอร์ก็ดี ก็อาจจะทำให้เกิดไฟไหม้ได้
  • หรือบางคนก็บอกว่า อย่างนี้ต้องแต่งตัวให้มิดชิด ต้องไปหาผ้ามาปิดจมูกนะ
  • หรือเป็นผม พวกชุมชนจ๋า หรือบริหารธุรกิจแหกคอก ก็บอกว่า ไม่ได้หรอก ก็บ้านเขาอยู่ตรงนั้น จะให้เขามาใส่เสื้อขายาว แขนยาว มาใส่รองเท้าปู๊ด ใส่หมวกคลุมผมใส่ผ้าปิดจมูก ทำงานหน้าบ้านเขาเอง "เป็นไปไม่ได้" นั่นเป็นบริบทของเขา ประมาณนี้น่ะครับ
  • พอดีคราวนั้นได้แต่ความคิดเห็นของสายบริหารโดยเฉพาะบริหารธุรกิจ ก็เลยอยากได้ความคิดเห็นของสายอื่น ๆ มากขึ้น่วา การทำงานวิสาหกิจชุมชนในภาพแบบนี้ ในสายตานักวิชาการไทยคิดอย่างไร
  • ต้องกราบขออภัยอีกครั้งครับ ที่ตั้งโจทย์และสื่อสารไม่ดี ข้าน้อยผิดไปแล้ว คราวหน้าจะปรับปรุงให้ดีขึ้นครับ
Vij
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้อง ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

เห็นท่าพ่อบ้านทำงานแล้วต้องบอกว่า "จับให้มั่น...คั้นให้ตาย" กรุณามองไปที่หม้อต้มถั่วค่ะ...จะบอกว่า "กว่าถั่วจะสุข...งาก็ไหม้" หมายถึง กว่าแม่บ้านจะได้กินถั่วลิสงต้ม การนั่งทำไม้กวาดคงเสร็จเรียบร้อยแล้วมั่งค่ะ เพราะเห็นคุณพ่อบ้านขยันขันแข็งจังเลย

เอะ!! แต่พอมองไปอีกทีเห็นไม้กวาดที่อยู่ข้างหม้อถั่ว ชวนให้นึกถึงคุณประโยชนของไม้กวาด ด้ามจับใช้เขี่ยถ่าน หรือกวนถั่วลิสงต้มด้วยหรือเปล่า ส่วนอีกด้านใช้พัดให้ถ่ายติดไฟลุกได้ที่ เพื่อถั่วจะได้สุกเร็ว ๆ ทันกิน...งาไม่ทันจะไหม้ ก็ได้กินถั่ว (ยิ้ม ๆ...คิดได้ไงเนียะ)

 

Vij
เขียนเมื่อ 

มาอีกรอบค่ะ...พอพูดถึง "จับให้มั่น...คั้นให้ตาย" ได้ไอเดียค่ะ มีคำถามคุณน้อง  ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ ว่าอะไรเอ่ย "จับให้มั่น...คั้นให้ตาย" เฉลยให้นิดนึงว่าเป็นวิถีไทยแบบฉบับชาวบ้านเหมือนกันค่ะ

พึ่งคิดได้ตะกี้นี้เองค่ะ...อย่าลืมตอบนะคะ (ยิ้ม ๆ)

  •  สวัสดีพี่ปภังกร
  • หากผมเข้าใจถูกว่าภาพนี้ถ่ายตอนเช้า
  • ชายในภาพคงจะรวยแน่นอน
  • เพราะแค่ตอนเช้าเขายังทำไม้กวาดเสร็จถึง20 กว่าอัน อันละ 20 บาท
  • ดังนั้นวันหนึ่งๆเขาจะได้เงินประมาณ 400 บาท
  • ไม่น้อยเลยนะพี่
  • แต่เขาทำเพียงคนเดียว
  • ไม่พูดไม่จากะใครเลย
  • ดูสีหน้ามุ่งมั่นแต่เหงาหงอย
  • สีที่ใช้เป็นสีที่มีอันตรายต่อสุขภาพอีก
  • ผมขอถามว่า
  • ได้เงินมาคุ้มกับ สิ่งที่ต้องเสียไปไหม
  • การคำนวณค่าเสียโอกาสของชายคนนี้
  • คำนวนเองหรือพ่อค้าคำนวณให้

 

  • ผมมองแบบนี้ครับ
  • ทาสีก็ดีป้องกันมอดได้ แต่ต้องระวังสิ่งที่ใช้ทาอันตรายไหม
  • เขาอยู่บ้านไม่ใส่เสื้อก็ไม่เป็นอะไร ร้อนนะเมืองไทยจะให้ใส่ชุดคลุมแบบต่างประเทศคงไม่เหมาะสำหรับอากาศบ้านเรา ผมมองว่าการที่เราจะเอาอะไรมาจากต่างประเทศ ควรประยุกต์ให้ถูกกับบ้านเราด้วย ฝรั่งไม่ใช่ถูกต้องเสมอไป
  • ขอบคุณมากครับ

ผมไม่คิดอะไร เพราะไม่มีสมองพอจะคิดเรื่องนี้ครับ

แต่เปิดมาแล้วก็ตอบสักหน่อย เดี๋ยวจะหาว่าไม่ร่วมมือครับ

  • สวัสดีครับพี่วิจิตรา Vij
  • สำหรับเรื่องกว่าถั่วจะสุกขาก็ไหม้นั้น อันนี้พอเข้าใจครับ แต่ทว่าในรูปนี้อาจจะมองได้ว่า กว่าถั่วจะสุขบ้านก็อาจจะไหม้ไฟเสียก่อนก็ได้ครับ
  • สำหรับเรื่องจับให้มั่นคั้นให้ตาย อันนี้จนด้วยเกล้าจริง ๆ ครับ ได้ยินคำนี้มานานเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าในความหมายจริง ๆ ครับ แต่ถ้าสิ่งที่ผมพอเข้าใจก็ประมาณว่า เวลาใครที่พูดไม่จริงหรือโกหกกับเรา เราจะต้องพยายามคั้นออกมาให้ได้ หรือคั้นให้ตายคามือไปเลยครับ
  • ส่วนความหมายที่ลึกซึ้งหมายถึงอะไร ต้องให้พี่วิจิตราช่วยเฉลยแล้วหละครับ
  • สวัสดีครับน้องวุฒิศิริ
  • เป็นมุมมองที่พี่เองคาดคิดไม่ถึงเรื่องนี้เลยครับ
  • โดยเฉพาะเรื่องของการทาสีด้วยสีหน้าที่เหงาหงอย ซึ่งอาจจะเกิดจากการสูดดมสารเคมีเข้าไปเยอะก็ได้ครับ
  • ขออนุญาตไปคิดต่อยอดคำตอบจากน้องคิดให้อีกหลาย ๆ ประเด็นก่อนนะครับ คำตอบของน้องมีประโยชน์มาก ๆ เลยครับ
  • สวัสดีครับท่านดร.ขจิต
  • เป็นคำตอบเหมือนกับที่ผมคิดไว้เลยครับ
  • เรื่องสารพิษและอันตราย ถ้าไปพูดกับนักวิชาการจ๋า ก็ต้องแต่งตัวมิดชิดปิดหน้าปิดจมูก ร้อนแย่เลยครับ
  • แต่อย่างที่ท่านดร.ขจิตว่าน่ะครับ ต้องปรับให้เหมาะสมกับบริบทไทย อย่างน้อยมีผ้าผิดจมูกสักอันก็ใช้ได้ครับ
  • เพราะการป้องกันสารพิษเข้าทางมือพี่เขาใช้วัสดุที่ดีและถูกมาก ๆ เลยครับ "ถุงก๊อปแก๊ป" เหมาะสมกับบริบทสังคมบ้านเราที่สุด รวมถึงเป็นการ Reuse ของใช้ได้อย่างมีประโยชน์มาก  ๆ ครับ
  • สวัสดีครับท่านอาจารย์ ดร.แสวง ที่เคารพ
  • แหม ท่านอาจารย์ถล่มตัวอีกแล้ว
  • ผมกะว่าจะได้ประเด็นในมุมมองจากท่านอาจารย์อย่างเต็มที่เลยนะครับเนี่ย
  • แต่อย่างไรก็ดีขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงครับที่ทิ้งร่องรอยไว้ให้คิดครับ
  • การไม่ตอบก็ถือเป็นคำตอบที่ทรงค่าครับ...
Vij
เขียนเมื่อ 

คุณน้อง ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ ไม่ได้ถามความหมายค่ะ แต่ถามว่าอะไรเอ่ย? จับให้มั่น...คั้นให้ตาย

ตอบนะคะ... 1. คนขูดมะพร้าว ต้องจับให้มั่นค่ะ ไม่งั้นมะพร้าวอาจหลุดมือได้ เผลอ ๆ ที่ขูดเฉาะมือได้ค่ะ  2. ขูดเสร็จก็เอาไปคั้นเพื่อให้ได้น้ำกะทิค่ะ ต้องคั้นให้สุดแรงเกิดจะได้หัวกะทิมัน ๆ ค่ะ (ยิ้ม ๆ) ไม่มีอะไรซีเรียสค่ะ...เป็นวิถีแบบชาวบ้านชนบทค่ะ

  • อ้อครับ
  • ผมก็หลงเข้าใจผิดคิดไปซะไกลเลย คนขูดมะพร้าวนี่เอง
  • ตอนนี้เรื่องขูดและคั้นมะพร้าวกำลังเป็นวิถีชีวิตของผมด้วยน่ะครับ
  • ถ้ามีเทศกาลทีไร พ่อ แม่ และผมจะจัดการกับมะพร้าวกันอย่างเมามัน
  • พ่อปลอก แม่ขูด ผมคั้น จนได้น้ำกะทิมัน ๆ ออกมาทำอาหารและขนมอร่อยไปเลยครับ
  • ขอบคุณหลายครับที่มาเฉลยเผยความรู้ที่แฝงไปด้วยแง่คิดและคติแบบสบาย ๆ สไตล์ชิว ๆ ครับ

 

เห็นแล้วนึกถึงวัยเด็ก ตอนที่ไปกับแม่ สมัยนั้นยังต้องทำไม้กวาดใช้เอง ต้องไปตัด เอามาตาก หาไม้ทำด้าม แล้วเอามาเรียงให้ชิดๆแน่นๆ มัดกับหวาย ต้องใช้ฝีมือพอสมควรจึงจะออกมาสวย หากอยากให้ด้ามทนทานก็ใช้น้ำชันมาทา แค่เหม็นนิดหน่อย แต่ไม่อันตราย แม่บอกว่าย่าทำไม้กวาดได้สวยมาก หากทำได้หลายๆอันก็จะใช้เป็นของฝากญาติๆได้ แล้วก็จะพบรอยยิ้มที่รู้สึกได้ว่ามากกว่าการได้ของฝาก มันคือสายสัมพันธ์ที่แนบแน่นมั่นคง ขอบคุณนะคะที่นำภาพนี้มาแบ่งปัน ให้หวลคิดถึงความสุขในอดีต มันช่วยให้มีความสุขขึ้นมาก ขอบคุณวัยเยาว์ที่แสนสุขจากแม่ ความสุขจากวัยเด็กมันช่วยให้มีกำลังใจขึ้นได้จริงๆนะ นี่แหละ เค้าถึงว่าอย่าให้ด็กผจญกับสิ่งเลวร้ายเดี๋ยวมัจะฝังลงในใจนแก้ไขยากอย่าลืมและพยายามช่วยกันเติมสีสันที่สวยงามให้กับลูกของคุณและเด็กๆในโลกใบนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ