๑,๑๔๖ โรงเรียนขนาดเล็กกับโควิด ๑๙....

“ให้ผู้ปกครองมั่นใจได้ 100 % ว่าเด็กๆของเขาจะได้เรียนอย่างเต็มที่” ในปัจจุบันผู้ปกครองเริ่มให้ความไว้วางใจโรงเรียนขนาดเล็กมากขึ้น เพราะมีความเชื่อว่าลูกหลานของเขาจะไม่ถูกทอดทิ้ง..ครูดูแลได้ทั่วถึง จึงจะได้เรียนรู้อย่างเต็มที่เต็มเวลา

        โรงเรียนใกล้จะเปิดภาคเรียนที่ ๑ แล้ว..ผู้บริหารและครูจากทุกโรงเรียนและทุกภูมิภาค จึงจัดเตรียมความพร้อมทั้งอาคารเรียน ห้องเรียน หนังสือเรียน แหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อม....

         ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนขนาดใดก็ตาม การเตรียมความพร้อมมีความสำคัญเป็นอย่างมาก ยิ่งในช่วงสถานการณ์โควิด ที่สถานศึกษาจะต้องระวังและป้องกัน...ปีการศึกษานี้จึงเป็นช่วงเวลาพิเศษสุด

    โรงเรียนขนาดเล็ก..ที่หลายคนมองว่ามีปัญหา ในการบริหารจัดการในท่ามกลางอุปสรรคและความขาดแคลน..เมื่อก่อนผมก็คิดเช่นนี้...เหมือนกัน

        แต่ในวันนี้..ผมมิได้คิดเช่นนั้นอีกแล้ว..

        ๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓ เป็นต้นไป..โรงเรียนเล็กๆเด็กน้อยๆนี่แหละ จะแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างมีความสุข..ผมมีเอกสารและแนวคิดจากผู้เชี่ยวชาญ..มายืนยัน

        อาจารย์ต้น..ซึ่งเป็นนักคิดนักเขียนและผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษ ท่านถอดความลงในโกทูโน..สอดคล้องต้องกันกับแนวคิดของผมที่ได้บริหารโรงเรียนขนาดเล็กมา ๑๔ ปี ถ้อยคำด้านการศึกษา..มีดังนี้...

        “หากเราต้องการไม่ทิ้งเด็กคนใดไว้เบื้องหลัง...” โรงเรียนขนาดเล็กนี่แหละใช่เลย..ที่จะใช้รูปแบบการจัดการเรียนการสอนได้ไม่ยาก ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด๑๙

        ผู้เชี่ยวชาญบอกด้วยว่า จำเป็นที่โรงเรียนจะต้อง.. “ลดขนาดของชั้นเรียนลง” ในความเป็นจริงของโรงเรียนเล็กๆ แต่ละห้องเรียนก็มีไม่ถึง ๒๐ คนอยู่แล้ว..ขนาดของห้องเรียนแบบนี้ เด็กไม่ถูกทอดทิ้งแน่นอน

       “ให้เด็กๆได้เล่น” “ผอ.สนับสนุนครู” “อย่าสอนแต่หลักสูตร” เป็นพันธกิจหลักที่โรงเรียนทำอยู่แล้ว แต่ต้องรับประกันให้ได้ว่า..จะทำต่อไปอย่างมีมาตรการและมีรูปแบบที่ชัดเจน...

        “ลบหัวข้อจากหลักสูตรที่ไม่เหมาะกับวัย” ซึ่งก็แน่นอนที่สุด..ในเมื่อบุคลากรมีความจำกัด โรงเรียนจึงต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้นักเรียน..และการเปิดภาคเรียนใหม่ในสถานการณ์การแพร่ระบาด..หลักสูตรจึงต้องมีการปรับให้ยืดหยุ่นและเหมาะสมยิ่งขึ้น.. 

         “ให้ผู้ปกครองมั่นใจได้ 100 % ว่าเด็กๆของเขาจะได้เรียนอย่างเต็มที่” ในปัจจุบันผู้ปกครองเริ่มให้ความไว้วางใจโรงเรียนขนาดเล็กมากขึ้น เพราะมีความเชื่อว่าลูกหลานของเขาจะไม่ถูกทิ้ง..ครูดูแลได้ทั่วถึง จึงจะได้เรียนรู้อย่างเต็มที่เต็มเวลา...

        “ออกไปจากกำแพงสี่เหลื่ยมของชั้นเรียน” จึงเป็นอีกบทบาทหนึ่งของครูในโรงเรียนขนาดเล็กที่ดำเนินการได้ดีและดีมากในหลายๆโรงเรียน บรรยากาศการจัดกิจกรรมแบบนี้ยังมีความจำเป็น แม้ว่ายังมีการแพร่ระบาดของโควิด๑๙ อยู่ก็ตาม

        เด็กต้องการกิจกรรมการเรียนรู้ที่หลากหลายและน่าสนใจ โรงเรียนต้องเข้าใจและเตรียมการ ไม่เพียงแต่คิดว่าจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง..เท่านั้น

        แต่ผู้บริหารและครูทุกคน ต้องตระหนักในรูปแบบและมาตรการพิเศษ ตลอดจนมีความพร้อมอย่างมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ที่จะเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง..เพื่อให้เป็นที่ยอมรับและศรัทธาของชุมชน...

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๙  มิถุนายน  ๒๕๖๓


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (0)