GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เล่าประสบการณ์จากการเป็นครูผู้สอน

ความเป็นแม่ กับ ความเป็นครู สู่นักเรียนที่น่าสงสาร

เมื่ออยู่ในฐานะของแม่  จึงเกิดความเข้าใจนักเรียน

แต่ก่อนเป็นครูที่ดุมาก  ถ้าใครเป็นศิษย์เก่าที่ครูสุมาลีสอนมา จะรู้ว่าดุจริง ๆ ตีก็เจ็บ  เสียงดังมาก 

ต่อมาพอมีลูกเป็นของตัวเอง  มีความรู้สึกว่าตัวเองรักลูกมาก  ไม่อยากดุเลยเพราะกลัวลูกจะเสียใจ   และไม่เคยตีลูกเลยแม้แต่ครั้งเดียว  จะพยายามใกล้ชิดสนิทสนมกับลูกให้มากที่สุด  แต่ก็ไม่ค่อยมีเวลาจึงต้องส่งให้ครูสอน

ความคิดนี้สะท้อนไปถึงความเป็นครูว่า พ่อแม่นักเรียนเขาส่งลูกมาเพื่อให้เราสั่งสอนเหมือนกับที่เราส่งลูกเราไปให้ครูสอน  พอลูกกลับมาบ้านก็จะถามลูกเสมอว่า วันนี้ไปเรียนมาได้อะไรบ้าง  ครูสอนไหม   ถ้ารู้ว่ามีครูคนไหนไม่สอนก็จะโกรธ  พ่อแม่ผู้ปกครองเขาก็คงจะต้องถามลูกเขาอย่างเรา 

พอได้คิดก็พยายามปรับเปลี่ยนตัวเอง   เริ่มจากพูดจากับนักเรียนอย่างสุภาพ    แต่งตัวเรียบร้อย    เก็บอารมณ์ไม่ฉุนเฉียว  และที่สำคัญที่สุดในขณะสอนนักเรียนคิดว่าเรากำลังอยู่กับลูกของเรา     

ก็ต้องอดทนมากหน่อยสำหรับนักเรียนห้องที่เกเร  แต่ที่จริงเด็กทุกคนเขาต้องการแสดงออก  ต้องการโชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ  เมื่อครูไม่เปิดโอกาสให้เขาได้แสดงในสิ่งที่เขาต้องการ  เขาก็ต้องแสดงในสิ่งที่ครูไม่ต้องการ

  ใช้เวลานานหน่อยแต่ก็สำเร็จ  ระยะหลัง ๆ มา นักเรียนมักจะชอบเรียนกับครูสุมาลี  บอกว่าสนุกดี  

เดี๋ยวนี้ไม่ได้เป็นครู  แต่มาเป็นศึกษานิเทศก์ ก็ยิ่งต้องทำตัวลำบากกว่าเก่าเพราะต้องพบปะกับคุณครูมากมาย     ไม่ใช่พบนักเรียนแล้วก็พยายามปรับตัวเองในฐานะศึกษานิเทศก์มือใหม่ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เล่าประสบการณ์
หมายเลขบันทึก: 67801
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

  • ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย...ว่าเป็น "คนเคยดุ" มาก่อน

  • ชื่นชมพี่สุค่ะ...ที่เป็นศน.พันธุ์ใหม่...ตั้งอกตั้งใจทำงาน...แบบนี้ไม่นานคงใช้คำว่า ศน.มือใหม่ไม่ได้แล้วนะคะ

  • นับว่าเป็นข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจอย่างเต็มความสามารถ อุทิศตน ทุ่มเท เสียสละเวลา ปฏิบัติงานตั้งแต่เช้าตรู่ จนมืดค่ำ ไม่เว้นแม้วันหยุดราชการเสาร์-อาทิตย์ จนบังเกิด...ผลเสียแก่ทางราชการ ทำให้หลวงต้องจ่ายค่าไฟเพิ่มมากขึ้น....ฮ่า!!....ฮ่า!!...ฮ่า!!...

  • ล้อเล่นนะคะ...ที่จริงชอบต่างหาก...พวกบ้างานเหมือนเรา

-ขอบคุณน้องสาว  (ศน.ปวีณา)  ที่ให้กำลังใจ

-ก็ได้ Blog นี่แหละ ที่เป็นเพื่อนคุยยามเหงา  

-รู้บ้างไม่รู้บ้างแต่ก็เจตนาดีกับโรงเรียน และครู  ที่ต้องการจะให้เขาได้รับกำลังใจจากเรา

  • อยากให้ครูทุกท่านอ่านข้อความนี้มากต้องบอกว่าโดนใจ
  • พี่กล้ายืนยันว่าอย่างสุมาลีเรียกว่าเป็น ศน. ชั้นเยี่ยมแล้วค่ะ ขยัน ตั้งใจ ใฝ่หาความรู้  สู้งาน
  • แถมให้ด้วยว่าเป็น ศน. พันธ์อึด