ความเป็นมาของการได้เป็นครู


          ฉันโตมากับความเชื่อว่าคนเกิดวันพฤหัสบดีเหมาะที่จะประกอบอาชีพครู.. ซึ่งฉันได้ฟังแล้วก็ไม่ได้ให้ความสนใจกับความเชื่อที่ว่านี้นัก แล้วก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมาเป็นครูได้เช่นกัน จนกระทั่ง ตัดสินใจเปลี่ยนงานเมื่อ พ.ศ.2560 ด้วยเหตุผลแรกว่าต้องการความมั่นคงให้กับชีวิตตัวเองมากกว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราวไปเรื่อย ๆ ฉันได้เจอประกาศการรับสมัครพนักงานราชการ ในสาขาที่ตัวเองจบการศึกษามา นั่นทำให้ฉันตัดสินใจได้ไม่ยาก โดยเฉพาะฐานเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นมาจากเดิม 2 เท่า
         ฉันเรียกตัวเองว่าครูครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ.2560 แต่นั่นเป็นในฐานะนักสหวิชาชีพคนหนึ่งในสถานศึกษา ฉันได้สัมผัสคลุกคลีงานด้านการดูแลเด็กพิเศษ โดยลักษณะการดูแลจะเน้นเรื่องการปรับพฤติกรรมและวัดระดับสติปัญญาเสียส่วนใหญ่ แต่นั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้นกว่าตอนทำงานเดิม เนื่องจากเป็นงานที่ตรงกับสิ่งที่ได้ร่ำเรียนมามากกว่า แถมยังได้ใช้ความรู้ความสามารถที่มีให้เกิดประโยชน์ ถึงแม้ว่าจะต้องมีงานเอกสารอื่น ๆ ควบคู่ไปด้วยก็ยังพอไหว จนเวลาผ่านไปราว 11 เดือน ฉันเริ่มมองหาความมั่นคงที่มากขึ้นให้กับตัวเอง ประจวบเหมาะกับที่ สศศ. ประกาศรับครูผู้ช่วยในสาขาวิชาขาดแคลน ฉันจึงตัดสินใจไปลองสมัครสอบดูเป็นครั้งแรกโดยไม่คาดหวังมาก เนื่องจากได้ยินเสียงร่ำลือมาตลอดว่าน้อยคนที่จะบรรจุได้เลย ถึงแม้ว่าจะสอบผ่าน ไม่รู้ว่าด้วยโชคชะตากำหนดว่าจะต้องเป็นครูจริง ๆ เสียแล้ว ฉันเกิดสอบติดและได้รับการเรียกบรรจุหลังลาออกจากตำแหน่งพนักงานราชการประมาณเกือบ 3 เดือน
         ฉันกลับมาเรียกตัวเองว่าครูอีกครั้ง หลังจากพักไปได้ 3 เดือน ครั้งนี้แตกต่างออกไป ฉันไม่ค่อยได้ใช้ความรู้ความสามารถที่มีอยู่แล้วมากนัก แต่ถึงกระนั้น ฉันก็ได้เรียนรู้งานส่วนอื่นเพิ่มเติมเช่นกัน ในคำว่าครู ฉันยังเข้าไม่ถึงความเป็นครูที่แท้จริงนัก จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นครูที่มีความเป็นครูโดยแท้จริงได้ ฉันกำลังหาทางและพยายามอยู่ ฉันบอกกับตัวเองว่าในเมื่อเลือกที่จะมาในเส้นทางนี้แล้ว ก็ต้องเดินไปให้สุดเท่าที่ตัวเองจะไปไหว ถึงจะคุ้มกับที่ตัดสินใจเลือกมา ฉันก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดถูกหรือคิดผิดกันแน่ แต่ก็ยังจะเดินในเส้นทางนี้ต่อไปอยู่อย่างมีความหวังว่าก่อนที่จะเดินไปสุดสาย ฉันจะสามารถเข้าถึงความเป็นครูได้ ไม่ใช่เพียงแต่ประกอบอาชีพครูเท่านั้น ซึ่งนั่นคงเป็นเรื่องในอนาคตที่ต้องคอยติดตามตอนต่อไป

หมายเลขบันทึก: 676890เขียนเมื่อ 12 เมษายน 2020 04:15 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 เมษายน 2020 04:15 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (14)

สวัสดีค่ะคุณวาสนา รินป้อ สู้ ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ในทุก ๆ เรื่องเลยค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ คุณวาสนา

สวัสดีครับ คุณวาสนา รินป้อ เป็นงานเขียนที่ดีมากเลยครับ มีข้อคิดดี ๆ ด้วย เป็นกำลังใจให้นะครับ

ขอบคุณคุณกล้วยไม้ ศักดิ์ชาตรีชาญมาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณคุณจีรภา หลวงมะลิมาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวาสนา เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ ๆ

ขอบคุณคุณสุภชัย สุใจคำมาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณคุณวิภารัตน์ ดอกแสงมาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

ขอเป็นกำลังใจให้ครับ คุณวาสนา

ขอบคุณคุณทินวัฒน์ ใจคำมาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวาสนา รินป้อ เป็นงานเขียนที่ดีมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

ขอบคุณคุณสิริญาภร ทรงสุภามาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับคุณวาสนา ตัวผมเองก็เกิดวันพฤหัสบดีเหมือนกันครับ ^^ ก็ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกัน เป็นกำลังใจให้ครับ

ขอบคุณคุณภัทรวิชญ์มาก ๆ ค่ะที่ได้เข้ามาให้กำลังใจในบันทึกนี้ ขอบคุณค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี