ลมแล้ง

เมื่อเด็กๆเรียก"ลมว่าว" ถึงหน้านี้ต้องหาไม่ไผ่มาเหลา มัดประกอบกันเป็นโครง กวนแป้งมันเป็นแป้งเปียก หาซื้อกระดาษสีบางๆที่ร้านหน้าบ้านมาแปะโครงที่เตรียมไว้ มักเลือกสีสันฉูดฉาด สวยงาม จนได้ตัวว่าวอย่างที่ชอบ แต่ไม่เคยสำเร็จ..

ว่าวที่ลงมือทำด้วยตัวเองไม่เคยขึ้นจนติดลมบนได้สักตัว ยามทดลองวิ่งมักหมุนติ้วๆเสมอ(ฮา) แม้พยายามจะเติมสร้อยซ้ายขวา เติมหาง ปรับแต่งอยู่นั่นแล้วก็ตาม

เป็นอย่างนี้แทบทุกปี สุดท้ายต้องไปซื้อจากรุ่นพี่ข้างบ้านที่ทำว่าวเก่งมาก รับประกันได้ว่าทุกตัวที่แกทำ สามารถโผผินขึ้นไปโฉบเฉี่ยวอวดสีสันอยู่บนท้องฟ้าได้อย่างแน่นอน

นึกถึงอดีต(อีกแล้ว) เมื่อถึงฤดู เมื่อได้สัมผัส"ลมแล้ง"

ยิ่งบ้านอยู่กลางทุ่งอย่างนี้!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูธนิตย์



ความเห็น (4)

บันทึกนี้ทำให้ความทรงจำในวัยเด็กชัดเจนขึ้น เคยทำว่าวเล่นที่ทุ่งนาหลังบ้านเหมือนกันค่ะ หมกมุ่นทำว่าวทั้งวัน แต่ว่าวลอยไม่สูงเพราะมันหนักที่ใช้กระดาษห่อของขวัญทำ

-สวัสดีครับครู-ลมแล้งพัดผ่าน ยามนี้ร้อนแล้งนัก-ได้เวลาที่ต้องดูแลพืชผลทางการเกษตรอีกครั้งนะครับ-นี่คือชีวิตจริงของเกษตรกร…-สู้ๆ กันต่อไปครับ…

ลมแล้งแรง นึกถึงเมื่อเด็กๆเล่นว่าว ซึ่งต้องรอลมขนาดนี้ครับ

ขอบคุณครูแป๊วมากครับ

สถานการณ์แล้งบ้านเราปีนี้ จากการติดตามข่าว น่าเป็นห่วงมากๆเลยนะครับ

ขอบคุณเพชรน้ำหนึ่งมากครับ