เป็นโรคที่ว่า...ว่างเมื่อไหร่...เป็นต้องขับรถไปเขื่อน...อุบลรัตน์
วันนั้นที่ไป...เมื่อกลับจากงาน NKM3 1-2 ธ.ค. 49 ที่ไบเทคบางนา...ก็เลยคว้ากล้องตัวโปรด...
ขับรถไปแวะ...ซึมซับ...และเก็บภาพ...

เป็นแห่งวันที่อากาศเย็นสบาย...แต่ต้นไม้...กลับชุ่มชื่น...ไม่แห้งเหี่ยวตามฤดู
อาจเป็นเพราะว่าเกิด...ใกล้แหล่งน้ำ...จึงยังคงเขียวชะอุ่ม...และดูสดชื่นตา
เก็บภาพไว้..ดู...เพื่อให้ชุ่มชื่นในหัวใจ...คลายเหนื่อยได้

ครั้งนี้เก็บภาพไว้หลาย Theme...ตามความรู้สึก
ได้ภาพต้นไม้...ที่เกิด...และมองดูสะดุดใจ

เส้นทาง...
การตั้งแคมป์...
และความสมบูรณ์...
แห่ง...สายน้ำ...
และ...ต้นไม้เขียว...
ก็ให้ความรู้สึกแห่งการพักผ่อนได้ดียิ่งนัก...

Note: ร่มเงาของต้นไม้...ให้ความรู้สึกที่สดชื่นมากเลยในยามบ่ายของช่วงฤดูหนาว..ต้นเดือนธันวาคม

Note: ภาพแห่งลำต้นที่...ขึ้นแล้วมองดูแปลกตาดีคะ...

Note: ถนนน่าวิ่งมากเลยคะ...

..................................

ออกจากเขื่อนเลี้ยวซ้าย...ไปตามทาง..เรื่อย...เรื่อย
มุ่งหน้าสู่ภูเก้าภูพานคำ...แวะจิบกาแฟ...และค่อยขับรถไป
สถานที่ บรรยากาศเล็กๆ...ไม่กว้างขวางจนเกินไป...
กับการตั้งแคมป์แบบมินิได้แบบสบายๆ...ไม่ไกลเมือง
และหน้าติดน้ำ...หลังติดเขา..
ให้บรรยากาศ...และอารมณ์ ความรู้สึก...ในหัวใจคนรักธรรมชาติได้ดียิ่ง...

Note: ภูเก้าภูพานคำคะ....เงียบสงบเหมาะกับการเขียนหนังสือและนั่งอ่านหนังสือคะ...."ใครคนหนึ่งนั่งเขียนหนังสือ...อีกใครคนหนึ่งนั่งละมุนอ่านหนังสือเงียบๆ...คลอไปเคียงข้าง...."

Note: คนไม่พลุกพล่าน...เงียบสงบและปลอดภัย..."มองดูดาวและฟังเสียงน้ำไหล..ซัดกระทบฝั่ง"....

Note: น้ำไหล...เรื่อยๆ เอื่อยๆ...เมื่อก่อนจำได้ว่าลงเล่นน้ำได้...แต่วันที่ไปไม่กล้าลงคะ...เพราะอากาศเย็นๆ...