คนเรานั้น..ตาย..และตายทุกวินาที
และเกิด..พร้อมๆ กับการตายแต่ละครั้ง...
...
เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดๆ...ของเซลล์ในร่างกายของเรา...
คือ ความตาย...เซลล์..ที่ตายและเกิดใหม่...
แต่เรามัก..ลืม และมองไม่เห็น..."แห่งความตาย"...
เรามักมองเรื่องของความตาย...คือ การดับสูญของร่างกาย...
หากแต่เราลืมไปว่า...ตัวเรานั้นตาย..และเกิดใหม่อยู่ตลอดเวลา...ทุกห้วงอณู...

เราจึงมักเผลอไปยึด...ติด..กับสิ่งที่ผ่านไป..และได้ตายไปแล้ว...
เราลืมมองว่า..อ้อ...ชีวิตใหม่..สิ่งใหม่..สามารถเกิดได้ตลอด...
...

หากเราเชื่อ..และเชื่อ..
ก็ย่อมจะทำให้เราง่ายขึ้น..ต่อการทำสิ่งที่ดีงาม...
อภัย..และอภัย...

...
เรา..คนนี้ได้ตายไปแล้ว..
และ
เราคนนี้..ได้เกิดขึ้นมาใหม่แล้ว...
ขอจงอย่าจม..อยู่กับบางสิ่งบางอย่างมากไป...เพราะต่างล้วนแล้ว...ไม่คงอยู่ทั้งสิ้น...

...
ทำดีมากมาก...
ต่อ "ตนเอง"...และเผื่อแผ่ถึงบุคคลอื่น...อย่างแท้จริง