อาม่าดินแดง

ในช่วงที่ผมเป็นทารกแรกเกิด ผมอาศัยอยู่ที่ดินแดงกับแม่ อาม่ากับอากงฝั่งแม่ (ผมเรียกทั้งสองท่านว่า อาม่าดินแดงกับอากงดินแดง) พร้อมด้วยอี๊อีก 4 คน ช่วยกันเลี้ยงดูผมอยู่เดือนนึง ก่อนที่แม่จะพาผมย้ายมาอยู่ที่สะพานใหม่ กับป๊า อาม่าฝั่งป๊า และโซ้ยโกว ผมจึงห่างกับอาม่าดินแดงนับแต่นั้นมา แต่ก็มีแวะไปเยี่ยมอยู่เป็นนิจ ตามเทศกาลบ้าง ตามความสะดวกของแม่กับป๊าบ้าง ทุกครั้งที่ไปก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่สัมผัสได้จนถึงทุกวันนี้ 

ในมุมมองของผม อาม่าดินแดงเป็นคนยิ้มแย้มและใจดี แต่อดีตของอาม่าดินแดงกลับไม่ได้สดใสเช่นรอยยิ้มนั้น สมัยอาม่าดินแดงยังสาวๆ อาม่าดินแดงอาศัยอยู่ที่โผวเล้ง เมืองซัวเถา ประเทศจีน และแต่งงานอยู่กับอากงที่นั่น แต่ด้วยความที่อาม่าดินแดงเป็นคนหัวรั้น ชอบเถียง ไม่ยอมคนสักเท่าไร จึงทำให้เหล่าม่า (แม่ของอากง) มีเรื่องทะเลาะกับอาม่าดินแดงอยู่บ่อยครั้ง ตามประสาแม่สามีลูกสะใภ้

จนวันหนึ่ง ในขณะที่อาม่าดินแดงกำลังตั้งท้องแฝดสอง อายุครรภ์เก้าเดือนใกล้คลอดเต็มที เหล่าม่าสั่งให้อาม่าดินแดงไปตักน้ำที่แม่น้ำ อาม่าก็ทำตามด้วยความจำยอม หลังจากตักน้ำเต็มสองถังแล้ว ขณะที่อาม่าดินแดงกำลังจะยกหาบขึ้นบ่า ปรากฏว่า ลูกแฝดสอง ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ได้หลุดร่วงออกมาจากช่องคลอดแล้วหล่นลงน้ำไปทั้งคู่ กว่าอาม่าดินแดงจะช่วยขึ้นมาได้ ทั้งสองก็สิ้นลมไปเสียแล้ว 

เรื่องเล่านี้นับเป็นอุบัติเหตุที่สร้างความสลดใจให้ผมทุกครั้งที่ผมถามแม่ แต่ผมก็อยากจะบันทึกไว้เพื่อเป็นที่ระลึกถึงความแข็งแกร่งของอาม่าดินแดง 

ด้วยรักและคิดถึง

อาบิว

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เป็นเรื่องเป็นราว



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

คิดว่าเป็นวัฒนธรรมของคนจีนโบราณเกี่ยวกับลูกสะใภ้และแม่สามีที่มีมานานจริง ๆ ใครที่เป็นสะใภ้คนจีนทุกคนต้องทำตามใจแม่สามีทุกคนจึงจะถือว่าเชื่อฟัง และอยู่ในบ้านได้อย่างสงบสุข สะใภ้นี่เหมือนคนรับใช้ในบ้านจริง ๆ นะ แต่อาม่าดินแดงของคุณ arun นี่ถือว่ายอดเยี่ยมมากที่มีความเข้มแข็งทั้งจิตใจและการปฏิบัติตน จริง ๆ การมีปากเสียงกันก็ต้องดูเหตุผลด้วยว่าสิ่งที่เรียกว่าความถูกต้องควรเป็นอย่างไร ไม่ใช่ว่าแม่สามีจะเป็นฝ่ายถูกเสมอไป อาม่าดินแดงมีความคิดแบบคนรุ่นใหม่ที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร จึงกล้าเถียงออกไปแบบนั้น น้อยคนนักที่สะใภ้จะลุกขึ้นมาต่อสู้ และที่สำคัญการสูญเสียลูกต่อหน้าต่อตาไปนั่นถือว่าน่าเศร้าที่สุด และเป็นเรื่องที่อยู่ในใจของคนที่เป็นแม่ตลอดชีวิตก็ว่าได้ นับถืออาม่าค่ะ