วิถี <18> : เมื่อวันพ่อผ่านไป..กับการได้ดูแลแม่

Ka-Poom

วันนี้เป็นช่วงแห่งวันที่มานั่งทำงานที่ office ที่ กลุ่มงานจิตเวช โรงพยาบาลยโสธร...
หลังจากไม่อยู่เกือบสองสัปดาห์...
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม...ที่ผ่านมา แม่ไปนอนด้วยที่บ้านที่ขอนแก่น...ไปกับอะตอม...สองคนยายหลาน..

กว่าแม่จะไปถึงก็เย็นแล้ว..แต่เราก็ทันได้ไปออกกำลังกายกัน...
ดิฉันพาแม่ไปเดิน...ส่วนตัวเองก็วิ่ง...เสร็จแล้วก็ได้เดินคุยกันกับแม่ กับอะตอม หลานชายสุดที่รัก...
จากนั้นแม่บอกว่า...ไปส่งแม่ด้วยจะไปช้อปปิ้ง...
และจากนั้น ก็พาอะตอมไปทานสเต็ก...

แม่มาที่บ้านพักก็ตรวจตรา...ดูความเรียบร้อยของลูก โดยเฉพาะห้องครัว...
แม่จัดแจงเก็บของไป..พูดไป...สอนไป..เกี่ยวกับการเก็บข้าวกล้อง..และนมถั่วเหลืองผง แบบชง..
จัดข้าวของให้ดูเรียบร้อย..ซึ่งเดิมทีก็เรียบร้อยดีคะ..แต่สำหรับแม่ของลูก...ท่านยังมองว่าไม่เรียบร้อยคะ...

...
ค่ำคืนนั้น...ยาย ลูก และหลาน...นอนคุยกันคะ...
เช้ามืดตื่นนอน...ก็ตื่นมาคุยกับแม่คะ..กุ๊กกิ๊กกัน..ปกติอยู่ที่บ้านไม่ค่อยได้คุยกันมากอย่างนี้คะ
จากนั้น พาคุณแม่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์
และพาอะตอมไปให้หมอดูแผลที่โดนแมงกระพรุนไฟกัด..ที่จวนจะหายแล้ว..
อะตอมบอกว่า..."น้าปุ๋มไปนั่งเป็นเพื่อนอะตอมเฉยๆ ... เดี๋ยวอะตอมจะคุยกับหมอเอง..."
โห...พอเราเล่าให้หมอฟัง..หมอยิ้มอย่างเอ็นดูในคำพูดคำจาของเขา...

พอตอนเที่ยงก็พาแม่ไปทานอาหารมังสาวิรัตที่ร้าน "ตะวันทอง"...โชคดีว่าปกติที่บ้านเราทานข้าวกล้อง..
อะตอมเลยไม่งอแง...ดิฉันสั่งเป็ดพะโล้เจให้ทาน...และทอดมันเจ เห็นหลานชายทานอย่างเอร็ดอร่อยก็ให้รู้สึกดีใจยิ่ง...
...
จากนั้นพาแม่ไปนมัสการที่วัดหนองแวง และเจดีย์เก้าชั้นที่วัดหนองแวง..แม่บ่นๆ ว่าลูกสาวมาอยู่ที่นี่ตั้งหลายปีก็ไม่เคยได้พาแม่มาเลย..ดิฉันก็ได้แต่ยิ้มๆ คะ..ก็รู้สึกดีใจว่า..ได้พาแม่มาแล้ว...
พอบ่ายคล้อย..เราจึงเดินทางกลับยโสธร..
ระหว่างทางก็คุย..คุย..ถึงวิถีแห่งการดำเนินชีวิต...ทั้งการทานอาหาร และการดูแลจิต
เป็นครั้งแรกที่ได้เล่า..ให้แม่ฟังในเรื่องที่ยากๆ..ที่เมื่อก่อนมองว่า..เล่าแล้วเกรงว่าคนอื่นจะไม่เข้าใจ
แต่ครั้งนี้แม่..ฟังคะ...และหวังคะว่า...แม่จะลุกขึ้นมา..ปฏิบัติพัฒนาตนอย่างเต็มที่..
อยากให้แม่...ไม่ต้องกังวลเรื่องต่างๆ มากเกินไปคะ...
แม้ทุกวันนี้..แม่จะเบิกบานในวัยเกษียณ...แต่ก็อยากให้ห้วงแต่ละวันของแม่เบิกบานเพิ่มๆ ขึ้นคะ

และก่อนถึงยโสธร..แวะบ้านสวนของคุณตา-คุณยาย ด้วย...
คุณตา...นั่งอ่านหนังสือรามเกียรติ์..เล่มใหญ่..ทั้งๆ ที่หูและสายตาไม่ดี
คุณยายนั่งทำอะไรเพลินๆ กับน้าหมวยที่สวนหลังบ้าน...

มีความสุขคะ...และเบิกบาน...
เป็นช่วงแห่งการเฉลิมวันพ่อ...และได้มีโอกาสได้เต็มที่กับแม่
เพียงแค่นี้..ก็มีความสุขและมีพลังในชีวิตแล้วคะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชีวิตและวิถีแห่งธรรม(ชาติ)

คำสำคัญ (Tags)#จิตวิญญาณ#ชีวิต#พักผ่อน#spiritual#เตือนตน#วิถี#mine#วันพ่อ#ดูแลแม่

หมายเลขบันทึก: 65726, เขียน: 07 Dec 2006 @ 12:23 (), แก้ไข: 17 Oct 2013 @ 22:39 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 9, อ่าน: คลิก


ความเห็น (9)

อ่านแล้วก็สุขใจตามกะปุ๋มไปด้วยคน

สุขใจด้วยอีกคนค่ะ

กำลังหาโอกาสไปเยี่ยมนะคะ

เขียนเมื่อ 
    ขอบคุณครับที่นำความสุขมาแบ่งปัน
เขียนเมื่อ 
อิ่มท้องมาแล้ว มาอ่านแล้วก็อิ่มใจเพิ่มครับ

  อ่านแล้วรู้สึกมีความอบอุ่นด้วยกับ ดร.กะปุ๋มจังเลยครับ และรู้สึกปลื้มกับการเป็นลูกที่น่ารักครับ

"ความอบอุ่นที่แท้จริงคือการที่ได้อยู่กับแม่"

ขอเป็นกำลังใจครับ


Shopping Spree


เราจะไม่รู้คุณค่าของอะไรก็ตามที่เรามี จนกว่าเราสูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว

ฉะนั้นจงรักษาที่เรามีจะดีกว่ารอให้สิ้นไปเสียก่อน และผมทำมาตลอด

เช่น เมื่อหลายปีก่อน ผมบอกหมอฟันคนหนึ่ง (ไม่ขอเอ่ยนาม)ว่า หมอจะทำอะไรก็ได้ที่จะดูแลฟันผม แต่ถ้าคิดจะถอนฟันผมแล้วก็ ต้องข้ามศพผมไปเสียก่อน เลยได้มีโอกาสเก็บฟันซี่นั้นไว้ได้จนถึงทุกวันนี้ และทะเลาะกับหมอฟันคนนั้นอย่างรุนแรงแบบไม่ต้องเจอหน้ากันอีกเลย

ทุกถ้อยคำที่ร้อยเรียงมา สัมผัสได้ถึงพลังแห่งความสุข อ่านไปสุขไปค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยส่งผ่านความสุขดี ๆ ถึงกันตลอดเวลา เสียดายจังไม่มีภาพประกอบ แบบว่า อยากเห็น อยากเห็น

 

เขียนเมื่อ 
  • เป็นแม่ลูก และหลาน ที่น่ารักมากค่ะ
  • อ่านแล้วยิ้มได้ค่ะ
  • มีความสุขไปด้วย
เขียนเมื่อ 

(^_____________^)

รู้สึกดีใจคะ...ที่ทำให้รู้สึกมีความสุข...

ขอบคุณนะคะที่แวะมาซึมซับและทักทาย..

.....................

เมื่อวานเป็นวันแรกที่กะปุ๋มอยู่บ้าน...หลังจากเดือนนี้เกือบทั้งเดือน..ขาจร..ตลอด...พบว่ามีสิ่งดีงามที่เปลี่ยนแปลงในบ้าน และเป็นสิ่งที่ดีงาม...ที่พี่ป้อม..พี่สาวลุกขึ้นมาออกกำลังกายร่วมกับเรา...

อะตอมไปปั่นจักรยานที่สนามแข่งรถ

แม่เดินคุยกับน้า...

พี่ป้อมกับพี่ตุ้ย...เดินคุยกันรอบบึง...โดยมีกะปุ๋มวิ่งแซงไปได้รอบหนึ่ง...

เป็นภาพที่มีความสุข...มากคะ...พอกลับมาบ้านต่างก็ตึงตังๆ...ทำอาหารสุขภาพ และเครื่องดืม "ผลไม้ปั่น" ดื่มกันคะ...

....

มีความสุขมากเลยคะ...เพราะเห็นใบหน้าแม่มีความสุข ...

(^__________^)